Interpretacja indywidualna z dnia 2 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.814.2025.1.JMS

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

(…)Sp. z o. o. (dalej: „Spółka”, „(…)”, „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”).

Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (…). W KRS Spółka wskazała również jako przedmiot pozostałej działalności:

(…).

W związku z prowadzoną działalnością Spółka regularnie nabywa od (…) r. grunty położone w powiecie (…), koordynując na nich projekt budowy nowoczesnego i w pełni funkcjonalnego Miasteczka , tj. nowoczesnej dzielnicy w jednym z miast należących do (…) (...) (dalej: „(…)”). Co istotne, realizowany przez Spółkę projekt jest (…), a pod wieloma względami (w tym zwłaszcza lokalizacji w (…) i (…), (...) jest (…).

Celem realizacji ww. koncepcji architektonicznej na przestrzeni lat (…) - (…) Spółka nabyła grunty o łącznej powierzchni wynoszącej (…) m², które to tereny zostały zgrupowane w (…) zabudowy. W tym miejscu należy wskazać, że większość gruntów została nabyta przez Spółkę w (…) r. (wówczas Spółka nabyła (…) m²) nabycia następujące w kolejnych latach (z których ostatnie miało miejsce w (…) (…) r.) dotyczyły mniejszego areału (…) m²), ale (...).

W ramach ww. dzielnicy powstaje nie tylko zabudowa mieszkalna (lokale mieszkalne, domy jednorodzinne i domy w zabudowie szeregowej), ale również sklepy, przedszkole, przychodnia, restauracje, parkingi i inne miejsca usługowe (dające miejsce zatrudnienia m.in. dla mieszkańców „Miasteczka”) oraz obiekty służące rekreacji i wypoczynku (czemu sprzyjają okoliczne tereny zielone i położenie w (…).

W ww. nowoczesnej dzielnicy, nad której powstawaniem pieczę sprawuje Spółka, ma docelowo zamieszkać (…) osób (...). Ta okoliczność sprawia, że zainteresowane zakupem gruntów są m. in. firmy deweloperskie (...) (…) r. jedna z firm deweloperskich kupiła od Spółki grunt o powierzchni (…) m²). Spółka dokonuje sprzedaży gruntów m.in. na rzecz firm deweloperskich przede wszystkim z uwagi na fakt, że (…) sama nie wykonuje prac budowlanych w zakresie zabudowy mieszkaniowej - nie da się wykluczyć, że w przyszłości Spółka będzie wykonywać prace budowlane na nabytych gruntach (samodzielnie bądź przy udziale powołanej do tego celu spółki zależnej wykonującej usługi budowlane), w tym rozważa wybudowanie magazynów do samodzielnego przechowywania (ang. (…)). Należy jednak podkreślić, że Spółka ponosi szereg nakładów, celem uatrakcyjnienia „Miasteczka” dla osób, które już dzisiaj w nim mieszkają i zamieszkają w przyszłości. W tym celu Spółka buduje m.in. (…).

Jako podatnik CIT - dokonując sprzedaży gruntów - Spółka rozpoznaje skutki podatkowe tych transakcji m.in. na gruncie ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „UPDOP”).

Za przychód podatkowy z danej transakcji (sprzedaży wyrażonej w m² powierzchni zbywanego gruntu - „powierzchni transakcyjnej”) Spółka rozpoznaje cenę, za którą zbywa grunt („powierzchnię transakcyjną”), wyrażoną w umowie (cenę odpowiadającą wartości rynkowej zbywanego gruntu).

Jako koszt uzyskania przychodów (dalej: „KUP”) na danej transakcji Spółka przypisuje część historycznego kosztu nabycia ogółu posiadanych przez Spółkę bezpośrednio przed transakcją gruntów - alokacja tego kosztu następuje z zastosowaniem odpowiedniej proporcji, która pozwala na ustalenie historycznego kosztu nabycia 1 m² zbywanego gruntu, która to wartość jest następnie przemnażana przez wyrażoną w m² powierzchnię zbywanego gruntu („powierzchnię transakcyjną”). Ustalając historyczny koszt nabycia 1 m² gruntu dla podatkowego rozliczenia danej transakcji (której przedmiotem jest sprzedaż przez Spółkę gruntu np. na rzecz firmy deweloperskiej) Spółka oblicza proporcję, w której:

i. w liczniku wskazuje wartość podatkową wszystkich będących własnością Spółki gruntów (wynikającą z ksiąg podatkowych Spółki bezpośrednio przed daną transakcją);

ii. w mianowniku wskazuje całkowy powierzchnię gruntów nabytych (i pozostających własnością Spółki bezpośrednio przed transakcją), które - zgodnie z przyjętą koncepcją architektoniczną/urbanistyczną „Miasteczka” - są dostępne do sprzedaży („powierzchnię gruntów sprzedawalnych” - również wyrażoną w m²).

Okoliczność używania w mianowniku ww. proporcji „powierzchni gruntów sprzedawalnych” wynika z faktu, że koncepcja architektoniczna/urbanistyczna „Miasteczka” zakłada ochronę i utrzymanie walorów naturalnych miejsca, w którym ta dzielnica jest położona - jak zostało bowiem wskazane powyżej, „Miasteczko” powstaje w (…), a zatem konieczne jest utrzymanie m.in. (…) (...) w odpowiednim stanie zachowania (w taki sposób, aby ten obszar nie stracił walorów środowiskowych a jednocześnie mógł służyć lokalnej społeczności). Od samego początku powstania koncepcji „Miasteczka” zaplanowano, aby za utrzymanie tej części gruntów odpowiadała Spółka - podobnie jak za tę część gruntów, która służy niezakłóconemu korzystaniu z wymaganej infrastruktury przez mieszkańców i osoby pracujące na terenie „Miasteczka” ((…)). Aby zapewnić maksymalny stopień funkcjonowania „miasteczka” w zgodzie z przyjętą koncepcją (i celem zachowania spójności przyjętej koncepcji architektonicznej), Spółka nie dokonuje sprzedaży tej części powierzchni poszczególnych kwartałów, która jest zajęta pod tereny zielone (...) oraz infrastrukturę niezbędną dla funkcjonowania „Miasteczka” (drogi dojazdowe, chodniki, place zabaw). Oznacza to, że część posiadanych przez Spółkę gruntów nie jest dostępna do sprzedaży i nie wygeneruje przychodów z bezpośredniej sprzedaży. Spółka stoi jednakże na stanowisku, że utrzymanie przez nią (należącej do niej) terenów zielonych i wymaganej infrastruktury służy nie tylko uatrakcyjnieniu wybranej lokalizacji dla tych osób i podmiotów, które zdecydowały się nabyć grunt pod odpowiednią zabudowę (w tym zwłaszcza mieszkalną), ale również służyć zainteresowaniu nowych inwestorów (w tym osób fizycznych chcących nabyć działki pod zabudowę jednorodzinną i firm deweloperskich zainteresowanych budową lokali mieszkalnych i użytkowych).

Ilustrując powyższą zależności przykładem, należy wskazać, że jeżeli bezpośrednio przed transakcją (sprzedażą działki gruntu np. o powierzchni (…) m²):

i. wartość podatkowa ogółu będących w posiadaniu Spółki (przez nią nabytych) gruntów wynosi (…) zł, a

ii. całkowita powierzchnia gruntów dostępnych do sprzedaży („powierzchnia gruntów sprzedawalnych”) wynosi np. (…) m²

- Spółka ustali historyczny koszt nabycia 1 m² w wysokości (…) zł. W konsekwencji gdy przedmiotem sprzedaży jest działka gruntu o powierzchni (…) m², Spółka rozpoznaje na danej transakcji KUP w wysokości ok. (…) zł.

Należy podkreślić, że opisane powyżej podejście w kwestii ustalania przez Spółkę wyniku podatkowego na sprzedaży gruntów jest zbieżne z ujęciem księgowym (rachunkowym). Z punktu widzenia rachunkowego bowiem przyjmuje się, że wartość ekonomiczna gruntów niedostępnych do sprzedaży jest zerowa, a cena nabycia gruntów dla celów ustalenia kosztu własnego sprzedaży powinna być w całości przypisana (rozliczona na) grunty dostępne do sprzedaży.

W świetle powyższego Spółka dąży obecnie do potwierdzenia, czy przyjęty historycznie sposób ustalania wyniku podatkowego (różnicy pomiędzy przychodami a KUP) na sprzedaży gruntów (zarówno na rzecz indywidualnych inwestorów, jak i podmiotów korporacyjnych takich jak firmy deweloperskie) jest prawidłowy. W związku z tą okolicznością Spółka postanowiła zwrócić się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pytanie

Czy Spółka jest uprawniona do ustalania wyniku podatkowego (różnicy pomiędzy przychodami a KUP) z danej transakcji, której przedmiotem jest sprzedaż (wyrażonej w m²) powierzchni zbywanego gruntu (powierzchni transakcyjnej) w ten sposób, że:

i. jako przychód z danej transakcji Spółka przyjmuje wartość sprzedawanego gruntu wyrażoną w cenie określonej w umowie (odpowiadającą wartości rynkowej), a

ii. KUP z danej transakcji Spółka oblicza jako iloczyn (wyrażonej w m²) powierzchni zbywanego gruntu (powierzchni transakcyjnej) oraz historycznego kosztu nabycia 1 m² zbywanego gruntu który to historyczny koszt nabycia 1 m² zbywanego gruntu Spółka ustala z wykorzystaniem proporcji, w której:

 a. w liczniku wskazuje wartość podatkową wszystkich będących własnością Spółki gruntów (wynikającą z ksiąg podatkowych Spółki bezpośrednio przed daną transakcją),

 b. w mianowniku wskazuje całkowitą powierzchnię gruntów nabytych (i pozostających własnością Spółki bezpośrednio przed transakcją), które zgodnie z przyjętą koncepcją architektoniczną/urbanistyczną Miasteczka są dostępne do sprzedaży (powierzchnię gruntów sprzedawalnych również wyrażoną w m²)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do ustalania wyniku podatkowego (różnicy pomiędzy przychodami a KUP) na sprzedaży gruntu w ten sposób, że:

i. jako przychód z tej sprzedaży Spółka przyjmuje wartość gruntu wyrażoną w cenie określonej w umowie (odpowiadającą wartości rynkowej), a

ii. KUP z danej transakcji Spółka oblicza jako iloczyn (wyrażonej w m²) powierzchni zbywanego gruntu (powierzchni transakcyjnej) oraz historycznego kosztu nabycia 1 m² zbywanego gruntu który to historyczny koszt nabycia 1 m² zbywanego gruntu Spółka ustala z wykorzystaniem proporcji, w której:

 a. w liczniku wskazuje wartość podatkową wszystkich będących własnością Spółki gruntów (wynikającą z ksiąg podatkowych Spółki bezpośrednio przed daną transakcją),

 b. w mianowniku wskazuje całkowitą powierzchnię gruntów nabytych (i pozostających własnością Spółki bezpośrednio przed transakcją), które zgodnie z przyjętą koncepcją architektoniczną/urbanistyczną Miasteczka są dostępne do sprzedaży (powierzchnię gruntów sprzedawalnych również wyrażoną w m²).

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Jak zostało wskazane powyżej, na przestrzeni lat (…) - (…) Spółka nabyła grunty o łącznej powierzchni wynoszącej (…) m². Stając się właścicielem gruntów Spółka przystąpiła do realizacji założenia architektonicznego, jakim było stworzenie nowoczesnej dzielnicy jednego z miast (…). Koncepcja Miasteczka (...) ((…)) trafiła do osób chcących zamieszkać w dzielnicy, w której zapewnione są kluczowe potrzeby (sklepy, przychodnia, przedszkole, restauracje, inne usługi dla ludności), a jednocześnie nietrudno o wypoczynek i rekreację.

Mieszkańcy (obecni jak i przyszli) nie zainwestowaliby środków pieniężnych (jedni budując lokale mieszkalne a drudzy je nabywając).

Powyższa zależność została zilustrowana przykładem zaprezentowanym w opisie okoliczności faktycznych sprawy.

Bez względu na fakt, że prawo podatkowe cechuje się autonomią względem prawa rachunkowego należy również zauważyć, że ujęcie księgowe opiera się na podejściu, zgodnie z którym dla Spółki znaczenie ma ta część powierzchni nabywanych gruntów, która nadaje się do sprzedaży (powierzchni gruntów sprzedawalnych) - i to właśnie tę powierzchnię należy zestawiać z całkowitym kosztem nabycia sprzedawanych gruntów (na etapie ustalania historycznego kosztu nabycia sprzedawanych gruntów). Należy zatem podkreślić, że opisane w niniejszym wniosku podejście w kwestii ustalania przez Spółkę wyniku podatkowego na sprzedaży gruntów jest zbieżne z ujęciem księgowym (rachunkowym).

Spółka stoi zatem na stanowisku, że dla ustalenia kosztu własnego sprzedanych gruntów, zarówno dla celów rachunkowych jak i podatkowych, łączną cenę nabycia wszystkich gruntów należy przypisać wyłącznie do gruntów dostępnych do sprzedaży, z pominięciem gruntów, które nie podlegają sprzedaży i nie reprezentują wartości ekonomicznej.

Podsumowując powyższe, za zasadne należy uznać stwierdzenie, że:

i. przychodem podatkowym dla Spółki - z tytułu dokonanej transakcji (sprzedaży gruntu) - jest wartość sprzedawanego gruntu wyrażona w cenie określonej w umowie (odpowiadająca wartości rynkowej), a

ii. KUP dla Spółki - z tytułu dokonanej transakcji (sprzedaży gruntu) - jest iloczyn (wyrażonej w m²) powierzchni zbywanego gruntu („powierzchni transakcyjnej”) oraz historycznego kosztu nabycia 1 m² zbywanego gruntu - który to historyczny koszt nabycia 1 m² zbywanego gruntu Spółka ustala z wykorzystaniem proporcji, w której:

 a. w liczniku wskazuje wartość podatkową wszystkich będących własnością Spółki gruntów (wynikającą z ksiąg podatkowych Spółki bezpośrednio przed daną transakcją),

 b. w mianowniku wskazuje całkowitą powierzchnię gruntów nabytych (i pozostających własnością Spółki bezpośrednio przed transakcją), które - zgodnie z przyjętą koncepcją architektoniczną/urbanistyczną „Miasteczka” - są przeznaczone do sprzedaży („powierzchnię gruntów sprzedawalnych” - również wyrażoną w m²).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

 1. przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

 2. dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop:

Z kolei, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,

W myśl art. 14 ust. 1 updop:

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o CIT:

Jak wynika z treści cytowanych przepisów, zakresem zastosowania art. 14 ustawy o CIT, objęte są przypadki odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych.

Literalna wykładnia powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa. Od zasady tej, w ściśle określonych przypadkach, wprowadzone zostały przez ustawodawcę wyjątki. Katalog przysporzeń, których nie zalicza się do przychodów podatkowych jest zamknięty i zawarto go w art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z powstaniem przychodu zasadniczo korelują koszty jego uzyskania.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop,

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W art. 16 ust. 1 updop ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

W świetle art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a updop,

Z powyższych przepisów wynika, że wydatki na nabycie gruntu nie stanowią kosztów uzyskania przychodu. Jednakże wydatek ten może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w momencie jego sprzedaży.

W związku z powyższym, z podatkowego punktu widzenia w wyniku sprzedaży danego gruntu, po Państwa stronie powstał/powstanie przychód podatkowy. Wartość tego przychodu równa jest cenie określonej w umowie (akcie notarialnym) dokumentującym zbycie danego gruntu, przy czym podkreślić należy, że cena ta powinna odpowiadać wartości rynkowej.

Na podstawie przytoczonych wyżej przepisów należy wskazać, że kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowej (gruntu) są wydatki poniesione na nabycie gruntu bez względu na czas ich poniesienia, powiększone o koszty bezpośrednio związane z jego nabyciem.

Tym samym, nie można zastępować realnego kosztu nabycia gruntów własną metodologią, gdyż może to prowadzić do sztucznego kształtowania kosztów uzyskania przychodów. Koszty uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży części gruntu należy ustalić jako cena nabycia tej nieruchomości (gruntu) z dnia jej nabycia, proporcjonalnie do sprzedanej części.

Zatem, Państwa stanowisko zgodnie z którym, Spółka jest uprawniona do ustalania wyniku podatkowego (różnicy pomiędzy przychodami a KUP) z danej transakcji, której przedmiotem jest sprzedaż (wyrażonej w m²) powierzchni zbywanego gruntu (powierzchni transakcyjnej) w ten sposób, że:

i. jako przychód z danej transakcji Spółka przyjmuje wartość sprzedawanego gruntu wyrażoną w cenie określonej w umowie (odpowiadającą wartości rynkowej), a

ii. KUP z danej transakcji Spółka oblicza jako iloczyn (wyrażonej w m²) powierzchni zbywanego gruntu (powierzchni transakcyjnej) oraz historycznego kosztu nabycia 1 m² zbywanego gruntu który to historyczny koszt nabycia 1 m² zbywanego gruntu Spółka ustala z wykorzystaniem proporcji, w której:

 a. w liczniku wskazuje wartość podatkową wszystkich będących własnością Spółki gruntów (wynikającą z ksiąg podatkowych Spółki bezpośrednio przed daną transakcją),

 b. w mianowniku wskazuje całkowitą powierzchnię gruntów nabytych (i pozostających własnością Spółki bezpośrednio przed transakcją), które zgodnie z przyjętą koncepcją architektoniczną/urbanistyczną Miasteczka są dostępne do sprzedaży (powierzchnię gruntów sprzedawalnych również wyrażoną w m²),

jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.