Interpretacja indywidualna z dnia 29 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.1016.2025.3.IZ
Sprzedaż działek nr 1/1 i nr 2/1 jest opodatkowana stawką VAT 23%, gdyż linie energetyczne stanowią budowle kwalifikujące grunty jako niezabudowane, a ich funkcja uzupełniająca w miejscowym planie przewiduje możliwość zabudowy, co wyklucza zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania sprzedaży działek nr 1/1 i nr 2/1 właściwą stawką podatku VAT.
Uzupełnili go Państwo pismami, które wpłynęły 7 stycznia 2026 r. i 16 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego Rep. (…) z 24 czerwca 2025 r. zawarł umowę sprzedaży dotyczącą nieruchomości gruntowej niezabudowanej oznaczonej jako dz. nr 1/1 obręb (…) o powierzchni 37,7409 ha oraz nieruchomości gruntowej niezabudowanej oznaczonej jako dz. nr 2/1 obręb (…) o powierzchni 49,45 ha. Za ww. nieruchomość ustalona została cena łącznie na kwotę brutto (…) zł, w tym należny podatek VAT 23% w kwocie (…) zł.
Działka nr 1/1, obręb (…) oraz działka nr 2/1, obręb (…), zostały przekazane nieodpłatnie we władanie A. dysponującej mieniem (…), na mocy decyzji Wojewody (…) z dnia 20 sierpnia 1993 roku po likwidacji C. Przez nieruchomość przechodzą linie energetyczne z posadowionymi dwunastoma słupami, które nie są własnością Wnioskodawcy.
Wnioskodawca kontynuuje działalność B. następczyni A. (…), z uwzględnieniem regulacji zawartych w ustawie (…).
Opis przedmiotowej nieruchomości:
- dla działki nr 1/1 został uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego na podstawie Uchwały Rady Gminy z (…) 2014 roku oraz z (…) 2006 roku.
Zgodnie z ww. planami:
- działka nr 1/1 obręb ewidencyjny (…), o pow. 37,7409 ha, oznaczona w ewidencji gruntów jako grunty orne, grunty zadrzewione i zakrzewione położona w (…), dla której prowadzona jest KW nr (…), ma następujące przeznaczenia terenu:
- podstawowe - R/4, R/2, R/50 oraz I.R/4, II.R/2 - tereny rolnicze, w części II.KDL/1 - tereny dróg publicznych klasy drogi lokalnej, częściowo II.KDZ/4, II.KDZ/2 - tereny dróg publicznych klasy drogi zbiorczej, a w części II.KDD/5 - teren dróg publicznych klasy dojazdowej.
Zgodnie z ww. planami, dla terenów o symbolu R w zasadach, warunkach i standardach kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu ustalono m.in. zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie odrębnych przepisów, dopuszczono prowadzenie sieci napowietrznej i podziemnej infrastruktury technicznej, stacji transformatorowych, masztów telekomunikacyjnych zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przez działkę przechodzą linie energetyczne z posadowionymi pięcioma słupami, które nie są własnością Wnioskodawcy i nie widnieją w ewidencji środków trwałych (…)
Ponadto działka ta znajduje się w strefie ochrony konserwatorskiej, zabytków archeologicznych „OWʺ tożsamej z obszarem ujętym w Wojewódzkiej (…), częściowo w strefie ochrony krajobrazu kulturowego „Kʺ. Na działce znajduje się stanowisko archeologiczne.
- dla działki nr 2/1 został uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego na podstawie następujących Uchwał Rady (…) z dnia (...) 2014 roku oraz (…) z dnia (...) 2006 roku.
Zgodnie z ww. planami:
- działka nr 2/1 obręb (…), o pow. 49,45 ha, oznaczona w ewidencji gruntów jako grunty orne, położona w miejscowości (…), dla której prowadzona jest KW nr (…), ma następujące przeznaczenia terenu:
- podstawowe - I.R/5 oraz R/56 - tereny rolnicze.
Zgodnie z ww. planami, dla terenów o symbolu R w zasadach, warunkach i standardach kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu ustalono m.in. zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie odrębnych przepisów, dopuszczono prowadzenie sieci napowietrznej i podziemnej infrastruktury technicznej, stacji transformatorowych, masztów telekomunikacyjnych zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przez działkę przechodzą linie energetyczne z posadowionymi siedmioma słupami, które nie są własnością Wnioskodawcy i nie widnieją w ewidencji środków trwałych (…).
Dla przedmiotowych działek nie były wydane decyzje o warunkach zabudowy.
Biorąc pod uwagę otrzymaną indywidualną interpretację nr 0114-KDIP1-3.4012.215.2020.1.IZ z dnia 29 maja 2020 r. (dotyczyła ona umożliwienia zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży niezabudowanej nieruchomości, dla której miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ustalał podstawowe przeznaczenie terenu jako PG - obszar górniczy, tereny górnicze oraz funkcję uzupełniającą - wewnętrzna komunikacja drogowa oraz obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej), Wnioskodawca opodatkował sprzedaż wyżej wymienionych działek podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem stawki podstawowej 23%, biorąc pod uwagę nie tylko funkcje podstawowe, ale również funkcje uzupełniające przeznaczenia terenu określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Występując o powyższą interpretację Wnioskodawca stał na stanowisku, dostawa nieruchomości gruntowej powinna podlegać zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W związku z odrębnym stanowiskiem KIS Wnioskodawca opodatkowywał dostawy nieruchomości gruntowych biorąc pod uwagę również dodatkowe przeznaczenie terenu.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
1.Czy transakcja nabycia przez Państwa działek nr 1/1 i 2/1 była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak, to czy przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tej transakcji?
Odp. Działki 1/1 obr. (…) oraz dz. 2/1 obr. (…) zostały przejęte do (…) zgodnie z wydaną Decyzją Wojewody nr (…) z dnia 20 sierpnia 1993 roku. W związku z powyższym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.
2)Do jaki czynności wykorzystywali Państwo ww. działki od momentu ich nabycia do dnia sprzedaży, np. czy do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku VAT?
Odp. Od dnia przejęcia, tj. 20 sierpnia 1993 r. do 26 czerwca 1995 r. działki pozostawały nierozdysponowane. W dniu 8 sierpnia 1995 r. została podpisana umowa dzierżawy ww. gruntów z przyszłym nabywcą (obowiązująca od dnia 27 czerwca 1995 r.). Od 1 maja 2004 r. czynności opodatkowane ze stawką VAT - zw., na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień - § 3 ust. 1 pkt 2).
3)Jakie przeznaczenie terenu dla działki nr 1/1 wynika z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu – uwzględnić proszę zapisy wynikające z planu podstawowego i uzupełniającego.
Odp. Działka nr 1/1: oznaczenie w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego (uchwała Rady Gminy (…) z dnia (...) 2014 r.) - I.R/4, II.R/2 - tereny rolnicze, w części II.KDL/1 - tereny dróg publicznych klasy drogi lokalnej, częściowo II.KDZ/4, II.KDZ/2 tereny dróg publicznych klasy drogi zbiorczej; oznaczenie w MPZP (uchwała Rady Gminy (…) z dnia (...) 2006 r.) R/4.R/2, R/50 - tereny rolnicze.
Dla I.R/4:
1)przeznaczenie podstawowe - tereny rolnicze;
2)zasady, warunki i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu –
a)zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie przepisów odrębnych oraz z dopuszczeniem jak lit. b,
b)dopuszczenie prowadzenie sieci podziemnej infrastruktury technicznej,
c)dopuszczenie prowadzenia utwardzonych dróg dojazdowych do gruntów rolnych i melioracji,
d)dopuszczenie zalesienia gruntów niskich klas bonitacyjnych, po spełnieniu pozostałych ustaleń planu oraz przepisów odrębnych;
1) dla zaewidencjonowanych stanowisk archeologicznych - obowiązują dodatkowo odnośnie ustalenia par. 9;
3) część terenów położona, zgodnie z rysunkiem planu, w strefie ochrony konserwatorskiej „Kʺ oraz „OWʺ - obowiązują dla nich dodatkowo odnośne ustalenia par. 9;
4) zasada obsługi w zakresie komunikacji - z przyległych dróg.
Dla II.R/2:
1)przeznaczenie podstawowe - tereny rolnicze;
2)zasady, warunki i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu;
a)zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych dopuszczonych na podstawie przepisów odrębnych;
b)dopuszczenie prowadzenie sieci podziemnej infrastruktury technicznej;
c)dopuszczenie zalesienia gruntów niskich klas bonitacyjnych, po spełnieniu przepisów odrębnych;
d)dopuszczenie prowadzenia utwardzonych dróg dojazdowych do gruntów rolnych i melioracji;
3)dla zaewidencjonowanych stanowisk archeologicznych - obowiązują dodatkowo odnośnie ustalenia par. 9;
4)część terenów położona, zgodnie z rysunkiem planu, w strefie ochrony konserwatorskiej „Kʺ oraz „OWʺ - obowiązują dla nich dodatkowo odnośne ustalenia par. 9;
5)zasada obsługi w zakresie komunikacji - z przyległych dróg.
Dla II.KDL/1:
1)przeznaczenie podstawowe - tereny dróg publicznych klasy drogi lokalnej;
2)przeznaczenie uzupełniające;
a)obiekty i urządzenia pomocnicze dla przeznaczenia podstawowego, w szczególności wyposażenia dróg;
b)infrastruktura techniczna nie związana z drogą;
3)zasady, warunki i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu:
a)szerokość drogi w liniach rozgraniczających zgodnie z rysunkiem planu,
b)dopuszczalne zachowanie istniejących zjazdów z drogi,
c)dopuszczalna realizacja nowych zjazdów z drogi,
d)dopuszczalna realizacja miejsc postojowych w pasie drogowym,
e)dopuszczalna realizacja elementów wyposażenia dróg, w szczególności: jezdni, chodników, ścieżek rowerowych, elementów organizacji ruchu, oświetlenia,
f)dopuszczalna realizacja zieleni izolacyjnej i ozdobnej,
g)dopuszczalna realizacja sieci infrastruktury technicznej;
4)teren położony zgodnie z rysunkiem planu, w strefach ochrony konserwatorskiej „B1ʺ, „Kʺ, i „OWʺ - obowiązują dla niego dodatkowo odnośne ustalenia par. 9.
Dla II.KDZ/4, II.KDZ/2:
1)przeznaczenie podstawowe - tereny dróg publicznych klasy drogi zbiorczej;
2)przeznaczenie uzupełniające;
a)obiekty i urządzenia pomocnicze dla przeznaczenia podstawowego, w szczególności wyposażenia dróg,
b)infrastruktura techniczna nie związana z drogą,
3)zasady, warunki i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu:
a)szerokość drogi w liniach rozgraniczających zgodnie z rysunkiem planu,
b)dopuszczalne zachowanie istniejących zjazdów z drogi,
c)dopuszczalna realizacja nowych zjazdów z drogi,
d)dopuszczalna realizacja miejsc postojowych w pasie drogowym,
e)dopuszczalna realizacja elementów wyposażenia dróg, w szczególności: jezdni, chodników, ścieżek rowerowych, elementów organizacji ruchu, oświetlenia,
f)dopuszczalna realizacja zieleni izolacyjnej i ozdobnej,
g)dopuszczalna realizacja sieci infrastruktury technicznej;
4)tereny położone zgodnie z rysunkiem planu, w strefach ochrony konserwatorskiej „OWʺ oraz częściowo „K” - obowiązują dla nich dodatkowo odnośne ustalenia par. 9.
Dla R/4, R/2, R/50:
przeznaczenie podstawowe - tereny rolnicze - uprawy połowę,
1)ustala się zakaz lokalizacji wszelkich obiektów kubaturowych,
2)dopuszcza się prowadzenie sieci napowietrznej i podziemnej infrastruktury technicznej, stacji transformatorowych, masztów telekomunikacyjnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi,
3)dopuszcza się prowadzenie polnych i utwardzonych dróg dojazdowych (gospodarczych),
4)dopuszcza się zalesienie terenu po spełnieniu wymogów zawartych w przepisach szczegółowych,
5)dla terenów R/5, R/14, R/43-48, R/51-52, R/65 oraz R/67-68, dopuszcza się lokalizację obiektów reklamowych, lecz jedynie w pasie przyległym do autostrady nr (…), w odległości minimum 50 m od skrajnego pasa jezdni, jednak nie dalej niż 100 m.
4)Czy dla działki nr 1/1 - przeznaczenie terenu: tereny rolnicze, tereny dróg publicznych klasy drogi lokalnej, częściowo – tereny dróg publicznych klas drogi zbiorczej, a w części teren dróg publicznych klasy dojazdowej, zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie odrębnych przepisów, wynika z zapisów podstawowego, czy zapisów uzupełniającego planu zagospodarowania przestrzennego terenu?
Odp. Dla działki nr 1/1:
1)tereny rolnicze, tereny dróg publicznych, klasy drogi lokalnej, tereny dróg publicznych klasy drogi zbiorczej - przeznaczenie podstawowe MPZP,
2)zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie odrębnych przepisów - szczegółowe wytyczne dla przeznaczenia podstawowego.
5) Jakie przeznaczenie terenu dla działki nr 2/1 wynika z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu – uwzględnić proszę zapisy wynikające z planu podstawowego i uzupełniającego?
Odp. Działka nr 2/1: oznaczenie w MPZP (uchwała Rady Gminy (…) z dnia (...) 2014 r.) - I.R/5 - tereny rolnicze; oznaczenie w MPZP (uchwała Rady Gminy (…) z dnia (...) 2006 r.) R/56 - tereny rolnicze.
Dla I.R/5:
1)przeznaczenie podstawowe - tereny rolnicze;
2)zasady, warunki i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu:
a)zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie przepisów odrębnych oraz z dopuszczenie jak lit. b,
b)dopuszczenie prowadzenia sieci napowietrznej i podziemnej infrastruktury technicznej,
c)dopuszczenie prowadzenia utwardzonych dróg dojazdowych do gruntów rolnych oraz melioracji,
d)dopuszczenie zalesienia gruntów niskich klas bonitacyjnych, po spełnieniu pozostałych ustaleń planu oraz przepisów odrębnych;
3)dla zaewidencjonowanych stanowisk archeologicznych - obowiązują dodatkowo odnośne ustalenia par. 9;
4)część terenów położona, zgodnie z rysunkiem planu, w strefie ochrony konserwatorskiej „K" i „OW” - obowiązują dla nich dodatkowo odnośne ustalenia par. 9;
5)zasady obsługi w zakresie komunikacji - z przyległych dróg.
Dla R/56:
przeznaczenie podstawowe - tereny rolnicze - uprawy połowę;
1)ustala się zakaz lokalizacji wszelkich obiektów kubaturowych,
2)dopuszcza się prowadzenie sieci napowietrznych i podziemnej infrastruktury technicznej, stacji transformatorowych, masztów telekomunikacyjnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi,
3)dopuszcza się prowadzenie polnych i utwardzonych dróg dojazdowych (gospodarczych),
4)dopuszcza się zalesienie terenu po spełnieniu wymogów zawartych w przepisach szczegółowych.
5)dla terenów R/5, R/14, R/43-48, R/51-52, R/65 oraz R/67-68 dopuszcza się lokalizację obiektów reklamowych, lecz jedynie w pasie przyległym do autostrady nr (…), w odległości min. 50 m od skrajnego pasa jezdni, jednak nie dalej niż 100 m.
5) Czy dla działki nr 2/1 - przeznaczenie terenu: tereny rolnicze, zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych wynika z zapisów podstawowego, czy zapisów uzupełniającego planu zagospodarowania przestrzennego terenu?
Odp. Dla działki nr 2/1:
1)tereny rolnicze - przeznaczenie podstawowe MPZP,
2)zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych - szczegółowe wytyczne dla przeznaczenia podstawowego.
6)Czy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego terenu dla ww. działek wyznaczono linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu?
Odp. Tak, w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego dla działek nr 1/1 oraz 2/1 wyznaczono linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu.
Pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
Czy przy sprzedaży działek nr 1/1 i 2/1 Wnioskodawca prawidłowo zastosował stawkę podatku VAT w wysokości 23%?
Państwa stanowisko w sprawie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowo opodatkował sprzedaż działek nr 1/1 i 2/1.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Powzięli Państwo wątpliwość, czy prawidłowo opodatkowali podatkiem VAT sprzedaż działki nr 1/1 i działki nr 2/1.
Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.)
Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
W myśl art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
W tym miejscu wskazać trzeba, że w treści wyżej powołanego przepisu ustawodawca odwołał się do przeznaczenia terenu, które są zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a nie tylko do przeznaczenia terenu w podstawowym planie zagospodarowania terenu. Dla oceny klasyfikacji gruntu na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy uwzględnić należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu, w których ustalono możliwość lokalizacji obiektów budowlanych. (np. budowli rolniczych). Możliwość wybudowania na gruncie obiektów budowlanych, wynikająca z zapisów funkcji uzupełniających przeznaczenia terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznacza, że grunt ten w rozumieniu at. 2 pkt 33 ustawy stanowi teren budowlany.
Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” - do którego odnosi się przepis art. 2 pkt 33 ustawy - należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
budynku - należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Natomiast na mocy art. 3 pkt 3 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, biogazowni, biogazowni rolniczej, biometanowni i innych urządzeń), oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, w tym pod morskie turbiny wiatrowe oraz stacje elektroenergetyczne zlokalizowane na morzu.
Z opisu sprawy wynika, że przez działkę nr 1/1 przechodzą linie energetyczne z posadowionymi dwunastoma słupami, które nie są Państwa własnością i nie widnieją w prowadzonej przez Państwa ewidencji środków trwałych.
Dla nr działki 1/1 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu określono przeznaczenie podstawowe: I.R/4, II.R/2 - tereny rolnicze, w części II.KDL/1 - tereny dróg publicznych klasy drogi lokalnej, częściowo II.KDZ/4, II.KDZ/2 tereny dróg publicznych klasy drogi zbiorczej; R/4.R/2, R/50 - tereny rolnicze.
Jednocześnie dla:
1) terenu I.R/4 i II.R.2 przewidziano m.in. zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie przepisów odrębnych, dopuszczenie prowadzenie sieci podziemnej infrastruktury technicznej, dopuszczenie prowadzeni utwardzonych dróg dojazdowych do gruntów rolnych i melioracji;
2) terenu II.KDL/1 określono m.in. przeznaczenie podstawowe - tereny dróg publicznych klasy drogi lokalnej;
3) terenu II.KDZ/4, II.KDZ/2 określono m.in. przeznaczenie podstawowe – tereny dróg publicznych klasy drogi zbiorczej;
4) dla terenu R/4, R/2, R/50 określono m.in. dopuszczenie prowadzenia sieci napowietrznej i podziemnej infrastruktury technicznej, stacji transformatorowych, masztów telekomunikacyjnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi;
5) dla terenów R/5, R/14, R/43-48, R/51-52, R/65 oraz R/67-68 dopuszczono lokalizację obiektów reklamowych.
Natomiast przez działkę nr 2/1 przechodzą linie energetyczne z posadowionymi siedmioma słupami, które również nie są Państwa własnością i nie widnieją w prowadzonej przez Państwa ewidencji środków trwałych.
Działka nr 2/1 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu określono przeznaczenie I.R/5 - tereny rolnicze, R/56 - tereny rolnicze.
Jednocześnie dla:
1) terenu I.R/5 przewidziano m.in. zakaz zabudowy za wyjątkiem urządzeń i budowli rolniczych, dopuszczonych na podstawie przepisów odrębnych, dopuszczenie prowadzenie sieci podziemnej infrastruktury technicznej;
2) terenu R/56 określono m.in. dopuszczenie prowadzenia sieci napowietrznej i podziemnej infrastruktury technicznej, stacji transformatorowych, masztów telekomunikacyjnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi;
3) dla terenów R/5, R/14, R/43-48, R/51-52, R/65 oraz R/67-68 dopuszczono lokalizację obiektów reklamowych.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Stosownie do art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.
Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce sieci (linie) są własnością przedsiębiorstwa przesyłowego to stanowią własność tego przedsiębiorstwa.
Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu jest również właścicielem wzniesionych na nim budynków i budowli. Przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi - ale jeśli przebiegające przez działkę sieci infrastruktury technicznej są przyłączone do przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią własność tych przedsiębiorstw.
Pojęcie „dostawa towarów” w ustawie o VAT nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności. Zatem nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. Właściwa interpretacja pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” uwzględnia, że dotyczy ono czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenie z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że:
„Wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1).
Jednak jednocześnie Trybunał zastrzegł, że:
„Zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
Gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, który nie stanowi własności zbywcy, to w świetle prawa cywilnego ten obiekt budowlany stanowi część składową nieruchomości. Natomiast w świetle ustawy o VAT nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
W analizowanej sprawie mamy do czynienia ze sprzedażą działek nr 1/1 i nr 2/1, przez które przechodzą linie energetyczne z posadowionymi słupami.
Naniesienia te stanowią więc budowle w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.
Skoro znajdujące się na działkach linie energetyczna (wraz z posadowionymi słupami) są własnością przedsiębiorstwa przesyłowego, to nie można przyjąć, że Państwo dokonali dostawy gruntu wraz ze znajdującym się na nim naniesieniem. Zatem dostawa linii energetycznych nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
Tak więc, w przypadku dostawy działki nr 1/1 i działki nr 2/1 przedmiotem dostawy jest wyłącznie grunt. Jednak nie można go uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowione są na nim budowle - linie energetyczne. Ponadto zapisy miejscowego planu zagospodarowania terenu przewidują możliwość zabudowy ww. działek.
Tym samym sprzedaż działki nr 1/1 i nr 2/1 nie jest objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Oznacza to, że w sprawie niezbędna jest analiza przesłanek warunkujących możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy działek nr 1/1 i nr 2/1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
- towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
- brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
„zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku VAT.
Z wniosku wynika, że z tytułu nabycia 20 sierpnia 1993 r. ww. działek nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zwrócić jednak należy uwagę, że nabycie przez Państwa działek nr 1/1 i nr 2/1 nastąpiło na podstawie decyzji wojewody, a więc na podstawie aktu prawnego wydawanego przez organ administracji. Oznacza to, że nabycie przez Państwa ww. działek nastąpiło w ramach czynności, która w ogóle nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto z wniosku wynika, że po ich nabyciu do 26 czerwca 1995 r. nie były one rozdysponowane, a dopiero od 1 maja 2004 r., zgodnie z Państwa wskazaniem, działki były wykorzystywane do działalności zwolnionej.
Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście wyżej powołanego art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy wskazuje, że w sprawie nie są spełnione warunki umożlwiające jego zastosowanie dla dostawy wymienionych we wniosku działek.
Z uwagi na to, że dostawa działek nr 1/1 i nr 2/1 nie jest objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, podlega opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT.
Tym Państwa stanowisko uznaję prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Wydana interpretacja dotyczy zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Państwa. Nie wywiera skutku prawnego dla nabywcy, na rzecz którego nastąpiła sprzedaż wymienionych we wniosku działek.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa się ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zwracam uwagę, że od 1 lipca 2020 r. kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług może być określona wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a w zw. z art. 42b ustawy o VAT. Zatem w zakresie opodatkowania sprzedaży działek 23% stawką podatku VAT wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej naplatformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
