Interpretacja indywidualna z dnia 30 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1101.2025.1.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił Pan go – pismem z 14 stycznia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1a Ustawy o PIT.

W okresie 1982-1986 ukończył Pan studia magisterskie na (…) a następnie w okresie 1986-1998 pracował Pan w Niemczech w firmie (…), w której od dnia 1 grudnia 1986 r. został Pan objęty pracowniczym programem emerytalnym o nazwie „(...)" firmy (…), zwanym od 1 stycznia 1992 r. skrótowo „(…)”, a od 1 czerwca 1999 r. program przyjął nazwę „…”. Przystąpienie do programu było obowiązkowe, zaś składkę finansował pracodawca. Program ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania po przejściu na emeryturę.

Program ten jest oparty o zasady §2 Abs. 6 BetrAVG, czyli paragrafu 2 ustęp 6 niemieckiego ,,....” (BetrAVG) ,to znaczy niemieckiej ustawy o zakładowych świadczeniach emerytalnych, co zostało potwierdzone dokumentem z dnia 12 grudnia 2001 r. o nazwie „…", potwierdzającego wysokość kapitału przysługującego Panu po osiągnięciu przez Pana 65 roku życia.

W dniu 8 listopada 2024 r. (…) (niemiecki Urząd Skarbowy właściwy dla Pana byłego pracodawcy) potwierdził, że na podstawie art. 18 ustęp 1 Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania Niemcy-Polska nie podlega Pan opodatkowaniu w Niemczech.

W związku z ukończeniem przez Pana 65 lat w dniu 2 października 2024 r. Pana były pracodawca dokonał w dniu 29 stycznia 2025 r. jednorazowej wypłaty („…”) należnych Panu środków w wysokości EUR 525 073,49. Kwota ta została przelana na Pana konto walutowe w (…).

W związku ze zbliżającym się terminem złożenia przez Pana deklaracji podatkowej za rok 2025 chciałby Pan wyjaśnić, jaki obowiązek podatkowy ciąży na Panu z tytułu jednorazowej wypłaty ww. środków.

Uzupełnienie opisu sprawy

Pracowniczy program emerytalny o nazwie „…” firmy (…) został utworzony i działał w oparciu o przepisy dotyczące Pracowniczych Programów Emerytalnych obowiązujących w Niemczech. Znajduje to bezpośrednie potwierdzenie w dokumencie: „(...)”, czyli niemieckiej ustawy określanej jako „(...)” (skrótowo BetrAVG).

Ustawa wskazana we wniosku, tzn. (...) (BetrAVG) jest jednolitą ustawą kompleksowo regulującą pracownicze programy emerytalne czyli zakładowe świadczenia emerytalne w Niemczech.

W związku z osiągnięciem przez Pana w październiku 2024 roku wieku emerytalnego otrzymuje Pan emeryturę z Polski oraz z Niemiec.

Pytanie

Czy jednorazowa wypłata środków z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego firmy (…) zwanego do roku 1999 „(...)”, a po roku 1999 „(...)” i utworzonego na podstawie niemieckiej ustawy o zakładowych świadczeniach emerytalnych (tzw. BetrAVG), otrzymana przez polskiego rezydenta podatkowego, podlega co do zasady opodatkowaniu w Polsce, zaś ze względu na źródło pochodzenia (pracowniczy program emerytalny) jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce, co oznacza, że nie ciąży na Panu obowiązek wykazania tego dochodu w zeznaniu podatkowym za rok 2025 i zapłaty PIT-u?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, opisana jednorazowa wypłata z pracowniczego programu emerytalnego utworzonego i działającego w oparciu o niemiecką ustawę o zakładowych świadczeniach emerytalnych (tzw. BetrAVG) otrzymana przez polskiego rezydenta podatkowego, zgodnie z art. 4a ustawy o PIT oraz art. 18 ust. 1 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania podlega opodatkowaniu w Polsce, zaś na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zwolniona od podatku jako wypłata środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym, co oznacza, że nie ciąży na Panu obowiązek wykazania tego dochodu w zeznaniu podatkowym za rok 2025 i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Z wniosku wynika, że posiada Pan miejsce zamieszkania w Polsce oraz otrzymał Pan jednorazową wypłatę z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego.

Zatem, w Pana sprawie zastosowanie będą miały przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90).

W myśl art. 18 ust. 1 tej Umowy:

Na podstawie art. 18 ust. 2 Umowy:

Stosownie natomiast do art. 19 ust. 2 Umowy:

Z powyższych przepisów wynika zatem, że emerytury i podobne świadczenia lub renty z Niemiec, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, jak również gdy emerytura wypłacana jest przez lub pochodzi z funduszy utworzonych przez państwo niemieckie, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, osobie fizycznej – niemającej obywatelstwa polskiego – z tytułu świadczenia usług na rzecz tego państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego.

Oceniając, czy świadczenie otrzymane z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego podlega opodatkowaniu w Polsce, należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

Przepis art. 18 ust. 1 Umowy dotyczy opodatkowania świadczeń emerytalnych, tj. emerytur i podobnych świadczeń lub rent wypłacanych osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie.

Wyżej wymieniona Umowa nie definiuje co należy rozumieć przez określenie „emerytury i podobne świadczenia”.

W literaturze przedmiotu wskazuje się, że pojęcie „emerytury” co do zasady powinno obejmować świadczenia wypłacane periodycznie, dokonywane w związku ze wcześniejszym zatrudnieniem i spełniające trzy warunki: wypłacane po zakończeniu okresu zatrudnienia, mające charakter zabezpieczający, których wysokość została racjonalnie określona. Komentarz do Modelowej Konwencji OECD stwierdza dalej, że świadczenia, które są objęte dyspozycją przepisu dotyczącego emerytur, powinny następować w związku z zakończeniem okresu zatrudnienia (cessation of employment).

Określenie „emerytura” oznacza świadczenie wypłacane periodycznie, ale już określenie: „podobne świadczenie” obejmuje innego rodzaju wypłaty niż emerytury. Określenie to obejmuje wypłaty jednorazowe, ryczałty, ale tylko takie, które są dokonywane w ramach systemu emerytalnego. Komentarz do Modelowej Konwencji OECD wskazuje, że określenie „inne podobne świadczenie” jest wystarczająco szerokie, aby objąć również płatności nieokresowe, tj. jednorazowe.

Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention A commentary to the OECD-, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).

Z wniosku i uzupełnienia wynika, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W latach 1986-1998 r. pracował Pan w Niemczech. Od dnia 1 grudnia 1986 r. został Pan objęty pracowniczym programem emerytalnym. Pracowniczy program emerytalny został utworzony i działał w oparciu o przepisy dotyczące Pracowniczych Programów Emerytalnych obowiązujących w Niemczech (BetrAVG). Program ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania po przejściu na emeryturę. Po osiągnięciu wieku emerytalnego otrzymuje Pan emeryturę z Polski oraz z Niemiec. W związku z ukończeniem przez Pana 65 lat w dniu 2 października 2024 r. Pana były pracodawca dokonał w dniu 29 stycznia 2025 r. jednorazowej wypłaty należnych Panu środków.

Skoro, jednorazowe świadczenie otrzymał Pan z pracowniczego programu emerytalnego po osiągnięciu wieku emerytalnego utworzonego i działającego w oparciu o przepisy dotyczące Pracowniczych Programów Emerytalnych obowiązujących w Niemczech oraz program ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania po przejściu na emeryturę, to wskazane we wniosku jednorazowe świadczenie emerytalne podlega opodatkowaniu tylko w Polsce, w świetle art. 18 ust. 1 polsko – niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W Polsce do tego świadczenia zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest m.in. emerytura i renta.

W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy:

W świetle art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 21 ust. 33 ustawy:

Według art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 556):

Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata” świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego obejmowała m.in. zabezpieczenie źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę lub osobie uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.

Mając zatem na uwadze wskazane we wniosku okoliczności – w szczególności fakt, że jednorazową wypłatę emerytalną otrzymał Pan z pracowniczego programu emerytalnego utworzonego i działającego w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Niemczech (BetrAVG) – stwierdzić należy, że świadczenie to korzysta w Polsce ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji zgodzić się należy z Panem, że jednorazowa wypłata emerytalna, o której mowa we wniosku korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w Polsce i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie ciąży na Panu obowiązek wykazania tego świadczenia w składanym w Polsce zeznaniu podatkowym za 2025 r.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.