Postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 10 lutego 2026 r., sygn. II SA/Ol 27/26
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia 14 listopada 2025 r. nr (...) w przedmiocie wyrażenia zgody na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Uchwałą nr (...) z dnia 14 listopada 2025 r. Rada Miejska w O., na podstawie art. 37ec ustawy z dnai 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dz.U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm., dalej jako: u.p.z.p.), wyraziła zgodę na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego (dalej jako: ZPI), którego projekt został załączony do wniosku (...) "P." Sp. z o.o. w O.
Skargę na powyższą uchwałę wniósł K. T. (dalej jako: skarżący) domagając się stwierdzenia jej nieważności w całości, ewentualnie stwierdzenia jej niezgodności z prawem. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, uruchamiającą procedurę zmierzającą do uchwalenia aktu prawa miejscowego i w związku z tym podlega zaskarżeniu, jeżeli narusza interes prawny jednostki. Wskazano, że kwestionowana uchwała narusza interes prawny skarżącego w szerokim zakresie. Uchwała otwiera bowiem procedurę mającą na celu umożliwienie lokalizacji elektrowni wiatrowych w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżącego, które wywołują istotne oddziaływania, bezpośrednio ingerujące w sposób korzystania z nieruchomości. Wskazano, że elektrownie wiatrowe podlegają ustawie z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, a ustawa ta przewiduje lokalizowanie nowych elektrowni wiatrowych wyłącznie w trybie uchwalenia planu miejscowego na tzw. zasadach ogólnych. Skoro zatem przepisy szczególne wymagają planu miejscowego, to gmina nie ma prawa wszczynać procedury niedopuszczalnej ustawowo. Skarżący wskazał także na naruszenie jego interesu prawnego przez wywołanie stanu niepewności prawnej, zagrożenie obniżenia wartości nieruchomości oraz potencjalne ustanowienie ograniczeń zabudowy nieruchomości należącej do skarżącego.
