Interpretacja indywidualna z dnia 2 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.6.2026.1.EJ
Zwolnienie z podatku dochodowego przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT dla spółek z udziałowcami będącymi kościelnymi osobami prawnymi obejmuje także dochody przekazane na cele kultu religijnego przez inny podmiot kościelny niż udziałowiec, pod warunkiem ich faktycznego wydatkowania na wskazane cele.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna - (…) z siedzibą w (…).
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i osiąga dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, dochody spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, których jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych pod warunkiem przeznaczenia i wydatkowania całości dochodu na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. W praktyce oznacza to, że dochód Wnioskodawcy jest zwolniony z opodatkowania, jeżeli zostanie przeznaczony na wskazane cele statutowe kościoła lub związku wyznaniowego, takie jak m.in. cele kultu religijnego.
Dotychczas Wnioskodawca zamierzał przekazywać wypracowany zysk na rzecz swojego jedynego udziałowca na cele kultu religijnego. Gmina wyznaniowa jako udziałowiec mogłaby następnie wykorzystywać otrzymane środki na swoje cele statutowe związane z kultem religijnym, co uprawniałoby Wnioskodawcę do skorzystania ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Obecnie Wnioskodawca rozważa jednak inne rozwiązanie. Planowane zdarzenie przyszłe polega na tym, że Wnioskodawca przekaże cały wypracowany dochód bezpośrednio na realizację celów kultu religijnego, lecz na rzecz innej kościelnej osoby prawnej niż jego własny udziałowiec. Innymi słowy, zamiast wypłacać zysk udziałowcowi, Spółka przeznaczy ten zysk na rzecz innego podmiotu posiadającego osobowość prawną kościoła lub związku wyznaniowego, który nie jest udziałowcem Spółki. Środki finansowe zostaną przekazane temu innemu podmiotowi wyłącznie z przeznaczeniem na cele kultu religijnego.
Podmiot, na rzecz którego zostanie przekazany dochód, jest kościelną osobą prawną działającą w ramach uznanego związku wyznaniowego, realizującą cele kultu religijnego w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Przekazanie dochodu nastąpi na podstawie uchwały właściwego organu Spółki o przeznaczeniu wypracowanego zysku na realizację celów kultu religijnego, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. Przekazanie środków stanowić będzie realizację ustawowo określonego sposobu rozdysponowania dochodu spółki, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, poprzez jego faktyczne wydatkowanie na cele objęte zwolnieniem przedmiotowym.
Wydatkowanie nastąpi w tym samym lub kolejnym roku podatkowym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności ustawą o gwarancjach wolności sumienia i wyznania.
Wnioskodawca podkreślił, że wskazany wyżej cel (kult religijny) mieści się w katalogu celów wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. Przekazanie dochodu nastąpi w formie przewidzianej prawem i zostanie odpowiednio udokumentowane, zaś podmiot, który otrzyma przekazane tą drogą środki - jako kościelna osoba prawna - wykorzysta otrzymane środki zgodnie z ich religijnym przeznaczeniem.
W ten sposób całość dochodu Spółki zostanie faktycznie wydatkowana na cele kultu religijnego, choć beneficjentem tych środków będzie inna kościelna osoba prawna niż udziałowiec Wnioskodawcy.
Poza opisanym powyżej planowanym przekazaniem dochodu, w sprawie nie występują inne szczególne okoliczności mogące mieć wpływ na opodatkowanie. W szczególności Wnioskodawca nie planuje przeznaczać żadnej części zysku na inne cele niż wymienione w ustawie.
Pytanie
Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę (spółkę z o.o., której jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna związku wyznaniowego (…)), przekazany i wydatkowany na cele kultu religijnego na rzecz innej kościelnej osoby prawnej (niezależnie od związku wyznaniowego), będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, dochód Spółki przekazany i wydatkowany na cele kultu religijnego - nawet jeśli beneficjentem tego dochodu jest inna kościelna osoba prawna niż jej bezpośredni udziałowiec - korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Literalna wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że zwolnieniem objęte są dochody spółek, których jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna, w części przeznaczonej na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b tej ustawy. Przepis ten nie zawiera ograniczenia, aby wspomniane cele były realizowane wyłącznie przez kościelną osobę prawną będącą udziałowcem spółki.
Należy przy tym podkreślić, że art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT stanowi przepis szczególny (lex specialis) wobec ogólnych zasad opodatkowania dochodów osób prawnych. Skoro ustawodawca w jego treści nie uzależnił prawa do zwolnienia od tego, aby cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b były realizowane wyłącznie przez kościelną osobę prawną będącą udziałowcem spółki, to brak jest podstaw do wprowadzania takiego dodatkowego warunku w drodze wykładni organu podatkowego.
Warunkiem zastosowania zwolnienia jest jedynie przeznaczenie oraz faktyczne wydatkowanie dochodu na cele wskazane w ustawie. Ustawa o CIT posługuje się ogólną kategorią „celów kultu religijnego”, nie wiążąc jej z konkretnym wyznaniem ani tożsamością beneficjenta. Kluczowe znaczenie ma charakter wydatku, a nie podmiot, który go realizuje.
Wnioskodawca wskazuje również, że w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT ustawodawca wprost uzależnił zwolnienie od przekazania dochodu na rzecz „tych” konkretnych organizacji będących udziałowcami spółki. Brak analogicznego zastrzeżenia w art. 17 ust. 1 pkt 4a i 4b ustawy o CIT świadczy o tym, że ustawodawca nie zamierzał ograniczać kręgu beneficjentów wydatkowania dochodu w przypadku spółek należących do kościelnych osób prawnych.
Gdyby intencją ustawodawcy było ograniczenie zwolnienia wyłącznie do sytuacji, w których dochód przekazywany jest udziałowcowi, znalazłoby to wyraźne odzwierciedlenie w treści przepisu, podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do spółek należących do stowarzyszeń.
W konsekwencji przekazanie dochodu na rzecz innej kościelnej osoby prawnej z przeznaczeniem na cele kultu religijnego spełnia przesłanki zwolnienia przedmiotowego. Dochód ten zostanie przeznaczony i wydatkowany na cel kultu religijnego, co odpowiada hipotezie normy prawnej zawartej w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uważa swoje stanowisko za prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Tak określony dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, bowiem w art. 17 ustawy o CIT, ustawodawca zawarł katalog dochodów korzystających ze zwolnienia.
I tak, zgodnie z art. art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT:
Wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych:
a) z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej,
b) z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.
Z powyższego wynika, że dochody kościelnych osób prawnych mogą podlegać zwolnieniu z opodatkowania.
Z kolei, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT:
Wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b.
Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy o CIT:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:
1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;
1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k;
2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.
W związku z powyższym, zwolnienie, o którym mowa powyżej, ma charakter warunkowy i nie dotyczy dochodów uzyskiwanych z działalności określonej w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 1a ustawy o CIT. Ponadto, stosownie do art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT, zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli uzyskane przez podatnika dochody - bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowane są na inne cele niż określone ww. zwolnieniem.
Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
Z powyższych regulacji wynika zatem, iż warunkiem zwolnienia z opodatkowania dochodów spółek, których jedynymi udziałowcami są kościelne osoby prawne, jest ich przeznaczenie i bez względu na termin wydatkowanie na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.
W tym miejscu wskazać należy, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia dochód „przeznaczony” i „wydatkowania”, ale wskazał okres jego wydatkowania - „bez względu na termin”. Odwołując się do znaczenia użytego w języku potocznym należy zauważyć, że pojęcie „przeznaczyć” to określić z góry, któremu coś ma służyć, przekazać coś dla kogoś, na czyjś użytek, na czyjąś korzyść. Natomiast pojęcie „wydatkować” oznacza wydać pieniądze na coś; zużyć coś (internetowy Słownik języka polskiegohttp://sjp.pwn.pl). W powołanej regulacji ustawodawca zaakcentował kwestię „przeznaczenia” dochodu na wskazane cele i uniezależnił możliwość skorzystania ze zwolnienia od jakiegokolwiek terminu.
Z powyższych regulacji prawnych wynika zatem, że aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego musi przede wszystkim osiągnąć dochód w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT. Następnie, podatnik musi spełnić jeszcze jeden warunek niezbędny dla skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4b, tj. przeznaczyć (zadeklarować), a następnie wydatkować ten dochód na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że jedynie przeznaczenie dochodu Spółki (i jego późniejsze wydatkowanie) na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego od osób prawnych, określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jedynym udziałowcem Państwa Spółki jest kościelna osoba prawna. Spółka na podstawie uchwały właściwego organu Spółkiplanuje przekazać cały wypracowany dochód na rzecz innej kościelnej osoby prawnej, które ta przeznaczy na realizacje celów kultu religijnego.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę (spółkę z o.o., której jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna związku wyznaniowego (…)), przekazany i wydatkowany na cele kultu religijnego na rzecz innej kościelnej osoby prawnej (niezależnie od związku wyznaniowego), będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.
Z punktu widzenia przedmiotu wniosku zauważyć należy, że z regulacji art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o CIT wynika wprost, że podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego w nim zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie przez Spółkę osiągniętego przez nią dochodu, a następnie faktyczne wydatkowanie tego dochodu na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.
Ponadto należy wskazać, że dla uzyskania zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT nie jest konieczne bezpośrednie następstwo czasowe pomiędzy przeznaczeniem dochodu a jego wydatkowaniem np. w okresie jednego roku podatkowego. Dla zastosowania tego zwolnienia dochód może być wydatkowany w innym roku podatkowym, niż został osiągnięty i zadeklarowany, bowiem ustawodawca nie ogranicza tej czynności żadnym terminem. Podstawowym warunkiem jest jednak to, aby zadeklarowany jako przeznaczony na określony cel dochód faktycznie na niego został wydatkowany.
Utrata zwolnienia następuje zatem w wypadku, gdy dochód przeznaczony na działalność wskazaną w ustawie o CIT zostanie wydatkowany na inne cele i tylko do wysokości dochodu spożytkowanego niezgodnie z deklaracją. Dopiero bowiem stwierdzenie, że dochód zadeklarowany jako zwolniony został faktycznie wydatkowany na inne cele, powoduje utratę zwolnienia od podatku dochodowego.
Zatem, stwierdzić należy, że przeznaczenie dochodu Spółki i jego wydatkowanie na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego od osób prawnych, określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Mając na uwadze powyższe, dochód przekazany na rzecz innej kościelnej osoby prawnej, który zostanie wydatkowany przez Nią na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT jako przeznaczony na cele kultu religijnego.
Jeszcze raz należy podkreślić, że tylko przeznaczenie przez inna kościelną osobę prawną, dochodu na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, uprawnia Spółkę do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Odnosząc się więc do przedstawionego opisu sprawy oraz Państwa wątpliwości stwierdzić należy, iż w przypadku przekazania przez Państwa Spółkę całego wypracowanego dochodu na rzecz innej kościelnej osoby prawnej, które ta przeznaczy na działalność niegospodarczą związaną z kultem religijnym, zastosowanie znajdzie zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 4b powołanej ustawy.
Jak już bowiem wcześniej wskazano, zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT znajdzie zastosowanie jedynie w przypadku przeznaczenia i wydatkowania dochodu Spółki na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ww. ustawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, należało zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że dochód Spółki przekazany i wydatkowany na cele kultu religijnego - nawet jeśli beneficjentem tego dochodu jest inna kościelna osoba prawna niż jej bezpośredni udziałowiec - korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
