Interpretacja indywidualna z dnia 2 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.1032.2025.2.MR
Emerytura wypłacona z luksemburskiego programu emerytalnego osobie zamieszkałej w Polsce nie podlega opodatkowaniu w Polsce, jeśli program spełnia kryteria uznania za pracowniczy program emerytalny zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 2 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
M.K. (dalej również jako Podatnik) jest polskim rezydentem podatkowym. Podatnik był wieloletnim Prezesem (zatrudnionym na etacie) polskiej firmy A SA, a jej udziałowcem był B (51% udziałów). B nigdy nie był bezpośrednim pracodawcą Podatnika. B założył osobom zarządzającym w swoich podmiotach powiązanych (również w A) konta indywidualne w funduszu C, który prowadzi rachunki oszczędnościowe w ramach tzw. benefitów dla pracowników i osób zarządzających w zakresie globalnych/międzynarodowych grup kapitałowych. Fundusz został założony w 2001 przez B, a p. M.K. założono konto w 2001 roku w tym funduszu jako formę pracowniczej polisy ubezpieczeniowej, którą można porównać do konta w polskim III filarze dobrowolnych oszczędności emerytalnych. Podatnik był więc uczestnikiem Programu Emerytalnego oferowanego przez Pracodawcę i jego podmiot powiązany (udziałowca) i obsługiwanego przez Fundusz C zgodnie z prawem luksemburskim. Podatnik odszedł na emeryturę zawodową w 2011 roku, ale jako rolnik płacił nadal składki do KRUS. W 2023 roku p. K. nabył prawa emerytalne w polskim ZUS.
Podatnik jako uczestnik tego Programu prowadzonego przez C uzyskał stosowne świadczenie. 29 października 2025 roku otrzymał na konto w polskim banku kwotę 231.538,51 EUR. W tytule przelewu wpisano tylko numer referencyjny, a dane podmiotu, od którego przelew został wysłany, to C z siedzibą w Luksemburgu. C Podatnikowi nie zaproponowało formy wypłaty emerytury, a jedynie całkowitą lub częściową wypłatę oszczędności nazwanej jako „reimbursed”, czyli zwrot kosztów.
Jednorazowa likwidacja konta Podatnika w 2025 roku w C opartego o „convention d’assurance de groupe”, czyli o umowę ubezpieczenia Grupy AB, może być traktowana analogicznie do wypłaty środków z funduszu ubezpieczeniowo-oszczędnościowego.
Kwoty wpłacane na fundusz nie były przez nikogo opodatkowane w Luksemburgu, a podatnik nie otrzymał dokumentu będącego odpowiednikiem polskiego PIT-11 od płatnika, w którym byłaby wykazana otrzymana przez Podatnika kwota. Polski bank, w którym Podatnik posiada konto, na które wpłynęły środki, nie potrącił również podatku od otrzymanej kwoty.
Uzupełnienie wniosku
Na pytania organu udzielił Pan następujących odpowiedzi, uzupełniając opis stanu faktycznego:
Pytanie: Czy Program, którego był Pan uczestnikiem i z którego otrzymał wypłatę działał w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Luksemburgu?
Odp.: Tak. C jako część C {Szwajcaria} oferuje międzynarodowym korporacjom ubezpieczenia dla pracowników. B z siedzibą we Francji zawarł taką umowę ubezpieczenia grupowego. 20 marca 2001 r. obejmując funkcję prezesa A S.A. został Pan poinformowany przez dział kadr B, że został objęty ubezpieczeniem i programem emerytalnym dla kadry menagerskiej AB. Otrzymał Pan certyfikat założenia polisy. 31 października 2011 r. odchodząc z pracy w A otrzymał Pan z B certyfikat ze stanem konta polisy na dzień 1 grudnia 2011 r.
Pytanie: W którym roku osiągnął Pan wiek emerytalny – według regulacji prawa luksemburskiego?
Odp.: Pana data urodzenia (...) 1958 r. i przeszedł na emeryturę (...) 2023 r. W Luksemburgu wiek emerytalny to 65 lat.
Pytanie: Kto dokonywał wpłat środków w ramach Programu (Pan, pracodawca, B czy inny podmiot)?
Odp.: Środki w ramach programu opłacał tylko B, ale składki były księgowane przez C jako pracownika i pracodawcy w relacji kwotowej ok. 1:100.
Pytanie: Czy jednorazowa wypłata środków stanowiła świadczenie emerytalne, czy też zwrot wpłaconych przez Pana składek?
Odp.: Zwrot składek emerytalnych. Ostatni wyciąg (certyfikat) polisy otrzymał Pan wraz z odręczną notatką Dyrektora Kadr AB „załączam Twój wyciąg z konta emerytalnego”.
Pytanie: Czy opisana wypłata środków realizowała cel programu emerytalnego, tj. była wypłatą środków zgromadzonych w celu zabezpieczenia Pana źródła utrzymania w okresie emerytalnym?
Odp.: Tak, była to wypłata składek wraz z odsetkami. Na kwotę przelewu 231.588,51 euro odsetki wynoszą 49.018 euro, a wartość składek odpowiednio 187.819,03 euro.
Pytanie: Czy jednorazowa wypłata została dokonana w związku z osiągnięciem przez Pana wieku emerytalnego lub w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę?
Odp.: Pod koniec sierpnia 2025 r. zadzwonił do Pana pracownik firmy detektywistycznej (...) i poinformował, że od wielu miesięcy szuka Pana na zlecenie C w ramach poszukiwania właścicieli nieaktywnych kont. Taki obowiązek nakłada ustawa A149 z 30 marca 2022 dotycząca kont nieaktywnych, nieaktywnych sejfów i uśpionych umów ubezpieczeniowych opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wielkiego Księstwa Luksemburskiego. Ustawa ta określa zasady, według których banki muszą przekazać aktywa przechowywane na kontach i w skrytkach depozytowych. Dzięki tej ustawie łatwiej jest odzyskać zapomniane środki.
W związku z powyższym, po miesiącu skontaktował się z Panem Departament Benefitów Pracowniczych i po zweryfikowaniu Pana tożsamości przesłano mu dokument zatytułowany Prawa Nabyte i nr polisy B z aktualnym stanem konta polisy i pytaniem, czy chce Pan wypłacić całość, czy część. Zadysponował Pan wypłatę całości, czyli likwidację polisy.
Podsumowując uważa Pan, że wiek emerytalny był jedynym powodem dokonania wypłaty.
Pismo potwierdzające Pana prawa do planu emerytalnego od byłego pracodawcy otrzymał od C 30 sierpnia 2025 r., po wielu miesiącach procedury poszukiwawczej i sprawdzającej, miało nr sprawy (...).
Należy podkreślić, że na wszystkich dokumentach korespondencji ze C oprócz nr Polisy jest używane określenie „pension scheme of your former employer”, co oznacza schemat emerytalny od twojego pracodawcy.
Pytanie
Czy Podatnik ma obowiązek wykazania otrzymanego w październiku 2025 roku przelewu w wysokości 231.538,51 EUR jako przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce w swoim zeznaniu rocznym PIT-37 za 2025 rok?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, oferowany przez Pracodawcę oraz obsługiwany przez Fundusz C Program Emerytalny powinien zostać uznany za pracowniczy program emerytalny utworzony w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych (art. 21 ust. 33 ustawy o PIT).
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika.
Jak wynika z ust. 33 ww. przepisu: Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Na podstawie art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 686): Przez wypłatę rozumie się dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy na warunkach określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ustawie.
Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 ustawy o pracowniczych programach emerytalnych, zgodnie z którym wypłata następuje:
1)na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat;
2)na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu prawa do emerytury i po ukończeniu 55 roku życia;
3)w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z wnioskiem o wypłatę środków;
4)na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.
Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie wypłata dotyczyło świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego, tj. zabezpieczenie źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę.
Zastosowanie zwolnienia podatkowego nie jest uzależnione od spełnienia przez beneficjenta dodatkowych warunków, np. osiągnięcia wieku emerytalnego, mimo że podatnik już osiągnął wiek emerytalny i pobiera emeryturę. Istotne jest jedynie to, by podatnik otrzymał wypłatę zgromadzonych środków oraz by ta wypłata została dokonana na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika. W niniejszej sprawie przesłanki z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o PIT zostały spełnione.
A zatem zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 58b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może znaleźć zastosowanie w tej sytuacji. Na moment wypłaty środków podatnik osiągnął wiek emerytalny. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Podatnika otrzymana w październiku 2025 roku kwota 231.538,51 EUR nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce i nie wymaga wykazania w PIT-37 za 2025 rok.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W związku z tym, że w dacie otrzymania świadczenia z Luksemburga posiadał Pan miejsce zamieszkania w Polsce, w przedstawionej sytuacji znajdują zastosowanie uregulowania Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 110 poz. 527), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku - „Konwencja”).
Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. Konwencji:
Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniej pracy najemnej, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Art. 19 ust. 2 Konwencji stanowi zaś, że:
Jakakolwiek renta lub emerytura, wypłacana przez jedno Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną osobie fizycznej z tytułu funkcji wykonywanych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba ją otrzymująca posiada w nim miejsce zamieszkania i jest obywatelem tego Państwa.
Oceniając, czy świadczenie to podlega opodatkowaniu w Polsce należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).
Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji Modelowej OECD, o ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie, aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres stosowania tego artykułu. Ponadto art. 18 stosuje się wyłącznie do emerytur i podobnych świadczeń wypłacanych z tytułu wcześniejszego zatrudnienia, czyli takiego, które już ustało i nie istnieje w momencie wypłaty emerytury lub podobnego świadczenia. Emerytura jest płacona z tytułu wcześniejszego zatrudnienia, jeśli zatrudnienie to jest warunkiem otrzymania takiej emerytury.
Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention. A commentary to the OECD -, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).
Ww. przepisy Konwencji jednoznacznie wskazują, że – co do zasady – emerytura wypłacana z Luksemburga osobie, która ma miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.
Wyjątek dotyczy tzw. emerytur z funduszy publicznych, których zasady opodatkowania reguluje art. 19 ust. 2 Konwencji. Jednakże zauważyć należy, że przepis ten nie dotyczy każdej emerytury, a wyłącznie związanej z usługami na rzecz wypłacającego ją państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Warunkiem zastosowania art. 19 ust. 2 jest również aby świadczenie było wypłacane przez dane państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną.
Skoro zatem w opisanej przez Pana sytuacji wypłata środków nastąpiła z Programu Emerytalnego działającego w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Luksemburgu, w okresie w którym miał Pan miejsce zamieszkania w Polsce, to w świetle regulacji zawartych w Konwencji środki te powinny podlegać opodatkowaniu tylko w Polsce.
W Polsce do opodatkowania świadczenia o charakterze emerytalnym otrzymanego z luksemburskiego pracowniczego programu emerytalnego zastosowanie miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika – z zastrzeżeniem ust. 33.
Przy czym, jak wynika z ust. 33 ww. przepisu:
Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 556 ze zm.):
Przez wypłatę rozumie się dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy – na warunkach określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ustawie.
Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:
Wypłata następuje:
1)na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat;
2)na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu prawa do emerytury i po ukończeniu 55. roku życia;
3)w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z wnioskiem o wypłatę środków;
4)na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.
Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata” świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego obejmowała m.in. zabezpieczenie źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę lub osobie uprawnionej w przypadku śmierci uczestnika.
Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa – w szczególności fakt, że wypłata świadczenia nastąpiła z pracowniczego programu emerytalnego (Programu) działającego w oparciu o przepisy obowiązujące w Luksemburgu po osiągnięciu przez Pana wieku emerytalnego, tj. 65 lat, i miała na celu zabezpieczenie źródła utrzymania po przejściu na emeryturę – zgodzić się z Panem należy, że środki te w Polsce są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie powoduje więc dla Pana obowiązku zapłaty w Polsce podatku, jak też wykazywania świadczenia w zeznaniu podatkowym.
W tej sytuacji stanowisko Pana oceniłem jako prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy w tym miejscu zastrzec, że to na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Pana będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i Pan zastosuje się do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
