Interpretacja indywidualna z dnia 2 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.7.2026.1.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, a opisane poniżej transakcje dotyczyły jej majątku prywatnego.

21 czerwca 2018 r., na podstawie umowy sprzedaży (Rep. A nr (...)), Wnioskodawczyni nabyła do majątku osobistego nieruchomość gruntową oznaczoną numerem działki 111/1, położoną w miejscowości A. Na moment nabycia na nieruchomości posadowiony był budynek mieszkalny jednorodzinny w stanie surowym zamkniętym. Cena nabycia nieruchomości wyniosła 248.000 zł.

W okresie pomiędzy nabyciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię (2018 r.) a jej zbyciem (2021 r.) Wnioskodawczyni zawarła ustną umowę przedwstępną z osobą fizyczną (dalej: „Kontrahent”), będącą jej krewnym. Strony ustaliły, że w przyszłości dokonają zamiany nieruchomości. W ramach tego porozumienia, przed formalnym przeniesieniem własności, Kontrahent za zgodą Wnioskodawczyni dokonał z własnych środków (pochodzących z jego majątku wspólnego małżeńskiego) nakład na wykończenie i adaptację budynku znajdującego się na działce nr 111/1. W wyniku prac sfinansowanych wyłącznie przez Kontrahenta standard budynku został podniesiony ze stanu surowego zamkniętego do stanu wykończonego, co skutkowało wzrostem wartości rynkowej nieruchomości do kwoty 432.000 zł. Wnioskodawczyni nie ponosiła ekonomicznego ciężaru tych nakładów.

27 kwietnia 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła z Kontrahentem umowę zamiany w formie aktu notarialnego (Rep. A nr (...)). Na mocy tej umowy Wnioskodawczyni przeniosła na Kontrahenta własność zabudowanej nieruchomości (działka nr 111/1), której wartość rynkową w akcie określono na 432.000 zł (uwzględniając nakłady poczynione przez Kontrahenta).

Kontrahent przeniósł na Wnioskodawczynię własność lokalu mieszkalnego (odrębna własność) położonego w B. przy ul. C., którego wartość w akcie określono na 230.000 zł.

Mimo dysproporcji w wartościach określonych w akcie notarialnym (432.000 zł oraz 230.000 zł) strony umowy zgodnie oświadczyły w akcie notarialnym, że zamiana następuje bez żadnych dopłat. W treści aktu notarialnego wprost wskazano przyczynę braku dopłat (poczynienie przez Kontrahenta nakładów na wykończenie budynku zbywanego).

Pytanie

Czy podstawą opodatkowania w niniejszej sprawie winien być dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia tej nieruchomości, określonym zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością zbywanej nieruchomości wynikającą z warunków umowy zamiany i uwzględniającą brak dopłat, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na zadane pytanie powinna być twierdząca. Podstawą opodatkowania jest dochód stanowiący różnicę między przychodem a kosztami uzyskania przychodu. W ocenie Wnioskodawczyni, przy zastosowaniu powyższej metody do przedstawionego stanu faktycznego, transakcja nie generuje dochodu podlegającego opodatkowaniu, ponieważ koszty uzyskania przychodu przewyższają rzeczywisty przychód podatkowy.

W pierwszej kolejności należy wskazać ramy prawne opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości. Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od os b fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Kluczowe dla sprawy jest zdefiniowanie, co stanowi podstawę obliczenia tego podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d tej ustawy. W przypadku zamiany ustawodawca w art. 30e ust. 3 ww. ustawy precyzuje, że dochód ustala się u każdej ze stron umowy na tych samych zasadach.

Z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, że aby powstał obowiązek podatkowy musi wystąpić dochód, czyli nadwyżka przychodu nad kosztami jego uzyskania. W celu weryfikacji, czy w niniejszej sprawie powstał dochód, należy przeanalizować dwa elementy składowe tego równania: przychód oraz koszty.

Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie jest prawidłowe ustalenie przychodu. Zgodnie z art. 19 ust. 2 analizowanej ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości jest wartość nieruchomości zbywanej w drodze zamiany.

Przepis ten nakazuje jednak odpowiednie stosowanie art. 19 ust. 1 tej ustawy, który zawiera fundamentalną dla niniejszej sprawy definicję: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (...) jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Wykładnia literalna i celowościowa tego przepisu prowadzi do wniosku, że ustawodawca dopuszcza sytuację, w której cena (wartość transakcyjna określona przez strony) odbiega od wartości rynkowej, pod warunkiem istnienia „uzasadnionej przyczyny”. Potwierdza to również treść art. 19 ust. 4 ww. ustawy, który przewiduje procedurę wzywania stron do wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. A contrario – wskazanie takiej przyczyny zamyka drogę do szacowania przychodu przez organ według cen rynkowych.

W przedstawionym stanie faktycznym taka uzasadniona przyczyna występuje. Strony umowy zamiany określiły wartość zbywanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości na 432.000 zł (uwzględniając jej stan wykończony), jednakże ustaliły warunki zamiany bez dopłat, mimo że Wnioskodawczyni otrzymała w zamian lokal o wartości 230.000 zł. Różnica ta wynika z faktu, że wzrost wartości zbywanej nieruchomości (z poziomu ok. 248.000 zł do 432.000 zł) został sfinansowany wyłącznie z nakładów Nabywcy (drugiej strony zamiany).

Rezygnacja z dopłaty stanowiła formę rozliczenia nakładów Nabywcy na cudzą rzecz. Opodatkowanie Wnioskodawczyni od pełnej wartości rynkowej (432.000 zł) oznaczałoby nałożenie podatku na wartość, której Wnioskodawczyni ekonomicznie nie wytworzyła i której ciężaru nie poniosła. Byłoby to sprzeczne z zasadą sprawiedliwości podatkowej oraz istotą podatku dochodowego, który obciążać ma faktyczne przysporzenie majątkowe. Zatem, w świetle art. 19 ust. 1 i 2 ww. ustawy, przychodem Wnioskodawczyni jest wartość ustalona przez strony (poprzez brak dopłaty), odpowiadająca stanowi nieruchomości bez ulepszeń Nabywcy, tj. kwota odpowiadająca wartości zakupionego lokalu w stanie surowym (248.000 zł).

Rekapitulując powyższe rozważania w oparciu o schemat wynikający z art. 30e ust. 2 ww. ustawy: z uwagi na „uzasadnioną przyczynę" (art. 19 ust. 1) przychód ustala się w wysokości wartości transakcyjnej wynikającej z braku dopłat, tj. na poziomie wartości zbywanego lokalu zakupionego w stanie surowym (248.000 zł), co odpowiada wartości zbywanej nieruchomości bez nakładów Nabywcy.

Mając na uwadze, że koszty uzyskania przychodu przewyższają przychód (lub są mu równe, w zależności od ostatecznych wyliczeń), po stronie Wnioskodawczyni nie powstaje dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko to realizuje zasadę, iż opodatkowaniu podlega jedynie realny przyrost majątku podatnika, a nie sztucznie wykreowana wartość wynikająca z nakładów osób trzecich.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Według art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z treści art. 48 ww. ustawy wynika, że:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Część składowa rzeczy – stosownie do art. 47 ww. Kodeksu – nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z opisu Pani sprawy wynika, że:

• 21 czerwca 2018 r. na podstawie umowy sprzedaży nabyła Pani do majątku osobistego zabudowaną nieruchomość gruntową;

•27 kwietnia 2021 r. zawarła Pani z Kontrahentem umowę zamiany w formie aktu notarialnego, na mocy której przeniosła na Kontrahenta własność zabudowanej nieruchomości gruntowej w zamian za nabycie prawa własności lokalu mieszkalnego.

Z powyższego wynika, że odpłatne zbycie w 2021 r. ww. nieruchomości nastąpiło przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, stanowi zatem dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku w związku z dokonaną sprzedażą.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1 – stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 , jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Jeżeli zatem cena określona w umowie odpłatnego zbycia nieruchomości, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw tego samego rodzaju i gatunku organ podatkowy zawsze ma możliwość określenia – zgodnie z art. 19 ust. 4 zdanie drugie ustawy – przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa na podstawie wysokości wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości lub prawa. Tym samym bezspornym jest, że art. 19 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje organowi podatkowemu możliwość określenia przychodu ze zbycia nieruchomości na podstawie wysokości wartości rynkowej nieruchomości, jeżeli ustalona cena znacznie odbiega od wartości rynkowej bez uzasadnionej przyczyny.

Organ wydający interpretacje indywidualne nie jest natomiast uprawniony do prowadzenia postępowania podatkowego i nie może ocenić, w jaki sposób strony w umowie sprzedaży skalkulowały cenę sprzedaży (jaka wartość stanowi cenę), czy wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży odpowiadała/nie odpowiadała wartości rynkowej, jak i czy powołane we wniosku okoliczności mogą stanowić uzasadnioną przyczynę dla ustalenia ceny sprzedaży nieruchomości odbiegającej od jej wartości rynkowej. Weryfikacja wysokości przychodu, czy też analiza uzasadnienia zbycia nieruchomości poniżej jej wartości rynkowej nie może być przedmiotem interpretacji. Artykuł 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych takie uprawnienie daje tylko organowi podatkowemu właściwemu dla Pani w danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania.

Opierając się natomiast na przedstawionym we wniosku opisie okoliczności faktycznych sprawy zaznaczyć należy, że w umowie zamiany określono cenę sprzedaży nieruchomości na podstawie jej wartości rynkowej. Jak Pani wskazała – przeniosła Pani własność zabudowanej nieruchomości, której „wartość rynkową w akcie określono na 432.000 zł”. Tym samym w analizowanej sprawie nie dochodzi do sytuacji, o której mowa w dyspozycji analizowanego przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy – cena sprzedaży wyrażona w akcie nie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości, tj. z opisu wynika, że wartość rynkowa jest podstawą określenia ceny sprzedaży tej nieruchomości.

Istota Pani wątpliwości interpretacyjnych sprowadza się jednak do rozstrzygnięcia, czy Pani przychodem jest:

·wartość wyrażona w cenie sprzedaży określonej w akcie notarialnym zamiany nieruchomości, tj. 432.000 zł, czy

·„wartość transakcyjna” wynikająca z braku dopłat, tj. wartość zbywanego lokalu zakupionego w stanie surowym (248.000 zł).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 19 ust. 1 wskazuje, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Unormowanie to ma charakter szczególny i jest wyrazem obowiązywania zasady memoriałowej, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie otrzymał do dyspozycji pieniądze lub inne wartości, a więc czy cena sprzedaży została faktycznie zapłacona.

Analizowany przepis wprowadził definicję przychodu, przez który należy rozumieć wartość wyrażoną w cenie określonej w umowie. Dla wystąpienia przychodu wystarczy zatem samo zawarcie umowy sprzedaży, która musi określać cenę. Jedynym zatem kryterium powstania na zasadzie memoriału przychodu jest określenie wartości wyrażonej w cenie umowy, ta zaś jak wskazano powyżej została wyrażona kwotą 432.000 zł. Fakt, że otrzymała Pani w zamian wyłącznie lokal mieszkalny o wartości 230.000 zł wynikał ze sposobu uregulowania Pani zobowiązania do zwrotu równowartości nakładów jakie zostały poczynione na Pani nieruchomości. Jak Pani wskazała we wniosku rezygnacja z dopłaty stanowiła formę rozliczenia nakładów na Pani nieruchomość. Powyższe rozliczenie nie ma zatem znaczenia dla określenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zobowiązanie to mogła Pani także uregulować z innych środków pieniężnych.

Rozliczenie wartości nakładów na Pani nieruchomość poniesionych przez inną osobę nie mieści się w pojęciu kosztów odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 analizowanej ustawy. Za koszty te bowiem uznaje się te wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Uregulowanie Pani zobowiązania do zwrotu wartości nakładów na rzecz kontrahenta nie było warunkiem koniecznym by transakcja zamiany nieruchomości mogła dojść do skutku.

Podsumowując:

•przychód ze sprzedaży nieruchomości w ramach umowy zamiany podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

•przychodem jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, tj. 432.000 zł, stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy;

•dokonany przez Panią zwrot wartości nakładów ze środków pochodzących ze sprzedaży w formie zamiany tej nieruchomości poprzez rezygnację z dopłaty nie mieści się w pojęciu kosztów odpłatnego zbycia, o których mowa w analizowanym przepisie,

•wartość zbywanej nieruchomości, która została nabyta (wraz z budynkiem w stanie surowym zamkniętym) za kwotę 248.000 zł, może być rozpatrywana w zakresie jej ewentualnego uwzględnienia jako kosztu uzyskania przychodu w świetle art. 22 ust. 6c tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.