Interpretacja indywidualna z dnia 9 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.2.2026.2.ŁS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 11 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 lutego 2026 r. (wpływ 9 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:

a) Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A. A (...)

b) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B. A (...)

Opis stanu faktycznego (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu)

17 sierpnia 2007 r. zawarli Państwo (A. A wraz z małżonkiem B. A) z X umowę kredytu hipotecznego dla osób fizycznych denominowanego do waluty obcej (CHF). Kredyt został przeznaczony wyłącznie na cele mieszkaniowe. Wysokość udzielonego kredytu wynosiła 219 432,58 CHF, ale nie więcej niż 497 629,20 PLN. Za zobowiązania kredytowe odpowiadali Państwo solidarnie.

W związku z tym, że umowa zawierała niedozwolone postanowienia umowne skutkujące w Państwa ocenie nieważnością umowy, w marcu 2024 r. wystosowali Państwo do Sądu Okręgowego (...) pozew o zapłatę kwoty 147 607,60 PLN i 195 496,18 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Kwota ta stanowiła sumę wszystkich świadczeń spełnionych przez Państwa na rzecz Banku.

W sprawie doszło do wydania prawomocnego wyroku – w pierwszej instancji Sąd Okręgowy (...) w całości uznał zgłoszone pozwem roszczenie, a po rozpatrzeniu apelacji Banku Sąd Apelacyjny (...) oddalił apelację. Po wydaniu prawomocnego wyroku wraz z małżonkiem zawarliście Państwo z Bankiem 12 listopada 2025 r. porozumienie kompensacyjne, w ramach którego rozliczyliście Państwo przysługujące stronom świadczenia.

W zawartym porozumieniu strony dokonały potrącenia wzajemnych wierzytelności:

a)Po stronie Banku: 493 807,11 PLN (kwota wypłaconego kredytu),

b)Po Państwa stronie: 1 238 199,62 PLN (1 043 966,02 PLN suma wpłaconych do Banku rat kapitałowo- odsetkowych + 194 233,60 PLN odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych do dnia zawarcia porozumienia).

W wyniku dokonanego umownego potrącenia Bank zobowiązał się wypłacić na Państwa rzecz (i w rezultacie faktycznie wypłacił) kwotę 744 392,50 PLN (550 158,90 PLN rat kapitałowo-odsetkowych oraz 194 233,60 PLN odsetek ustawowych za opóźnienie). Ugoda nie wskazuje wprost, że kwota ta stanowi świadczenie nienależne i podlega zwrotowi według przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu z uwagi na odpadnięcie podstawy prawnej (nieważność umowy). Fakt nieważności umowy kredytu i charakteru pobranych przez Bank świadczeń wynika jedynie z uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku.

Fragment uzasadnienia wyroku:

„W tym miejscu Sąd wskazuje, iż wobec stwierdzenia nieważności całej umowy kredytu z uwagi na znajdujące się w niej postanowienia abuzywne dotyczące wprowadzenia mechanizmu waloryzacji [...] Sąd uznał, że żądanie o zapłatę jest zasadne w całości. Zgodnie z art. 405 K.c. kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową, ten obowiązany jest do Jej zwrotu.”

Fragment zawartego z Bankiem porozumienia:

„6. Do dnia zawarcia Porozumienia Klient na podstawie Umowy Kredytu wpłacił na rzecz Banku kwotę 144 041,74 PLN i 196 118,24 CHF (która to kwota według kursu średniego franka szwajcarskiego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień wydania wyroku II instancji tj. 26 września 2025 r. w wysokości 4,5705 wynosi 896 358,42 PLN) tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, kwotę 1 488,80 PLN tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu oraz kwotę 2 077,06 PLN tytułem ubezpieczenia pomostowego. Łączna wysokość wierzytelności Klienta wynosi 1 043 966,02 PLN.

7. Na podstawie Umowy Kredytu Bank wypłacił Klientowi kapitał w kwocie 493 807,11 PLN.

8. Mając na uwadze powyższe, w celu uregulowania rozliczeń stron wynikających z Umowy Kredytu uznanej za nieważną i Wyroków, Strony zgodnie oświadczają, że:

1)uznają wzajemnie swoje wierzytelności, o których mowa w pkt 6.-7. powyżej;

2)dokonują zgodnego rozliczenia wzajemnych wierzytelności określonych odpowiednio w pkt. 6. i 7, a nadto odsetki ustawowe w kwocie: 194 233,60 PLN poprzez ich umowne potrącenie,

3)na skutek dokonanego potrącenia Bank jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Klienta kwoty:

a) 444 392,50 PLN; którą zobowiązuje się zapłacić w terminie 30 dni od dnia zawarcia Porozumienia, na poniższy rachunek bankowy:

(...)

A. A

b) 300 000,00 PLN; którą zobowiązuje się zapłacić w terminie 30 dni od dnia zawarcia Porozumienia, na poniższy rachunek bankowy:

(...)

B. A.”

Kwoty wypłacone przez Bank (za wyjątkiem zasądzonych prawomocnym wyrokiem odsetek ustawowych za opóźnienie) znajdują pokrycie w ratach kapitałowo-odsetkowych zapłaconych w wykonaniu nieważnej umowy kredytu. Nie są kwotami dodatkowymi, np. odszkodowaniem, wynagrodzeniem, bądź innym świadczeniem o charakterze dochodowym itp. Stanowią jedynie zwrot świadczeń nienależnie pobranych przez Bank.

Poza tym, wypłata świadczeń przez Bank nastąpiła 17 listopada 2025 r. W roku podatkowym, w którym doszło do wypłaty świadczeń przez Bank posiadali Państwo dla celów podatkowych miejsce zamieszkania w Polsce. Wypłacone Państwu przez Bank środki stanowiły – poza odsetkami ustawowymi – zwrot wpłaconych do Banku przez Państwa własnych środków tytułem spłaty kredytu.

Pytania

1)Czy otrzymana na podstawie zawartego z Bankiem porozumienia kwota w wysokości 550 158,90 PLN, stanowiąca zwrot nienależnie pobranych świadczeń, tj. raty kapitałowo-odsetkowe pobrane bez podstawy prawnej, stanowi Państwa (Zainteresowanej i Jej małżonka) przychód w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej ustawy?

2)Czy zasądzone wyrokiem odsetki od ww. świadczeń nienależnych i naliczone do dnia zawarcia porozumienia z Bankiem w kwocie 194 233,60 PLN i wypłacone Państwu (Zainteresowanej i Jej małżonkowi) na jego podstawie stanowią Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej ustawy?

3)Czy odsetki, o których mowa w pytaniu nr 2 korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie – w zakresie pytania nr 1 – otrzymana przez Państwa kwota w wysokości 550 158,90 PLN nie stanowi Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Kwota otrzymana od Banku nie przysporzy Państwu korzyści bowiem stanowi wyłącznie zwrot świadczeń nienależnie wpłaconych do Banku i znajduje pokrycie w sumie rat kapitałowo-odsetkowych jakie zostały wpłacone przez Państwa do Banku w wyniku wykonywania umowy kredytu. Kwota otrzymana na podstawie zawartego z Bankiem porozumienia nie spowoduje więc faktycznego przyrostu Państwa majątku, a jedynie stanowić będzie przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Kwota ta jedynie powróci do Państwa majątku i nie może być traktowana jako przychód podlegający opodatkowaniu.

Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2022 r., sygn. akt 0113- KDIPT2-1.4011.905.2021.5.MAP wskazał, że: „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. (.. .) Wobec tego do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot”.

Prawidłowość przedstawionego powyżej stanowiska potwierdza również:

a)Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 1 października 2024 r., sygn. akt 0113-KDIPT2-2.4011.585.2024.2.ST wskazał, że: „Wobec powyższego, kwota nadpłaconego kapitału i odsetek, którą zwróci Pani bank po podpisaniu ugody, nie będzie stanowiła dla Pani przychodu. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu Pani majątku. Otrzymana przez Panią ww. kwota - jak Pani wskazała - stanowiła będzie zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do banku. Pieniądze te (nadpłacony kapitał, odsetki), nie będą więc Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pani stronie powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych”.

b)Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 2 lipca 2024 r., sygn. akt 0112-KDIL2-1.4011.464.2024.2.MKA wskazał, że: „Dlatego stwierdzam, że zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, tj. kwoty nadpłaty i kwoty dodatkowej nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty. Nie ma Pani również obowiązku składania jakichkolwiek informacji do urzędu skarbowego o otrzymanej od banku kwocie".

W Państwa ocenie – w zakresie pytania nr 2 i 3 – z uwagi na to, że otrzymany przez Państwa zwrot świadczeń nienależnych uznać należy za niepodlegający opodatkowaniu, również odsetki naliczone od tych świadczeń nienależnych nie podlegają opodatkowaniu. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są m in. odsetki od należności niepodlagających opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wynika z niego, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisówOrdynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z informacji zawartych we wniosku, wynika że powzięli Państwo wątpliwość czy otrzymany zwrot nienależnie pobranych świadczeń przez Bank oraz zasądzone odsetki stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz czy odsetki te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przystępując do oceny skutków podatkowych dokonanych przez Państwa z Bankiem potrąceń wierzytelności na podstawie zawartego porozumienia kompensacyjnego, w pierwszej kolejności wskazuję na art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38), z którego wynika, że:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Przy czym, otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.

Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:

Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt hipoteczny sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny zawartych przez banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.

Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:

§ 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.

§ 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.

Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami. Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej strony.

Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.

Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).

W niniejszej sprawie, zgodnie z Porozumieniem zawartym 12 listopada 2025 r. pomiędzy Państwem a Bankiem, doszło do wzajemnego potrącenia wierzytelności stron. Zgodnie z przytoczoną treścią Porozumienia, do dnia jego zawarcia wpłacili Państwo na rzecz Banku:

·kwotę 144 041,74 PLN oraz 196 118,24 CHF tytułem rat kapitałowo-odsetkowych (które – według kursu średniego CHF ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień wydania wyroku II instancji, tj. 26 września 2025 r. – odpowiadają kwocie 896 358,42 PLN),

·kwotę 1 488,80 PLN tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego,

·kwotę 2 077,06 PLN tytułem ubezpieczenia pomostowego.

Łączna wysokość wierzytelności przysługującej Państwu wobec Banku wynosiła 1 043 966,02 PLN.

W wyniku dokonanego umownego potrącenia Bank zobowiązał się wypłacić na Państwa rzecz kwotę 744 392,50 PLN, obejmującą:

·550 158,90 PLN stanowiące część wierzytelności odpowiadającą świadczeniom wpłaconym przez Państwa w wykonaniu nieważnej umowy kredytu,

·194 233,60 PLN tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie.

Mając na uwadze powyższe, otrzymana przez Państwa od Banku kwota na podstawie zawartego Porozumienia, będąca przedmiotem Państwa zapytania nr 1, tj. kwota stanowiąca zwrot nienależnie pobranych świadczeń, nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrot przez Bank ww. kwoty w następstwie rozliczenia/potrącenia wzajemnych roszczeń stron jest neutralny podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnęli Państwo konkretnego przysporzenia majątkowego. Uzyskali Państwo zwrot wpłaconych do Banku przez Państwa własnych środków. Tym samym nie mają Państwo obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.

Odnosząc się natomiast do zadanych przez Państwa pytań nr 2 i 3, dotyczących skutków podatkowych wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie wyjaśniam, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

Odsetki za zwłokę w wypłacie świadczeń stanowią – co do zasady – przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak wynika z brzmienia tego przepisu, zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1)są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2)świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Skoro zatem zwrócone przez Bank nienależnie pobrane świadczenia nie stanowią przychodu podatkowego, wypłacone z tego tytułu odsetki ustawowe za opóźnienie spełniają warunki wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji odsetki te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania i nie podlegają rozliczeniu w zeznaniu podatkowym.

W świetle powyższego zarówno zwrot nienależnie pobranych świadczeń, jak i przypadające od nich odsetki ustawowe za opóźnienie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego Państwa stanowisko należało zatem uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Zainteresowanych będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Zainteresowanych, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Zainteresowana będąca stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.