Interpretacja indywidualna z dnia 12 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.174.2026.2.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 27 lutego 2026 r. r. (wpływ: 5 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan jedynym właścicielem nieruchomości położonej w A przy ul. B1 (nr KW (...)) oraz uczestnikiem X (dalej jako: Program) organizowanej przez Y. (dalej jako: Y).

W ramach Programu, Y udziela dofinansowania nakładów ponoszonych przez właścicieli nieruchomości na podniesienie (...). Aby zostać zakwalifikowanym do Programu koniecznym jest przejście procedury, w trakcie której wniosek o przyjęcie do Programu jest weryfikowany pod kątem formalnym, a stan nieruchomości pod kątem technicznym.

Po zakwalifikowaniu się Pana do Programu, nieruchomość została oceniona pod kątem technicznym, w ramach czego zweryfikowano (...). Następnie rzeczoznawca budowlany wyznaczony przez Y sporządził przedmiar robót koniecznych dla przeprowadzenia (...) Pana nieruchomości wraz z kosztorysem budowlanym zalecanych prac.

Kwotę planowanego maksymalnego dofinansowania na przedmiotową nieruchomość określono w wysokości (...) zł. Zaakceptował Pan powyższe ustalenia, wobec czego (...) 2026 r. podpisano umowę o dofinansowanie pomiędzy Panem a Y.

W związku z zawartą umową, do 30 listopada 2026 r. jest Pan zobowiązany do przeprowadzenia prac remontowych objętych ustaleniami stron i złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania umówionej kwoty. Program polega więc na dofinansowaniu przez Y kosztów faktycznie przeprowadzonego remontu w lokalach mieszkalnych.

Zgodnie z Regulaminem Programu znajdującym na stronie internetowej Y, roboty przeprowadzone zostaną przez Pana na ich własny koszt oraz ich własnym staraniem. Dopiero po stwierdzeniu przez przedstawiciela Y prawidłowego wykonania umówionych robót i przedłożeniu przez Pana odpowiedniej dokumentacji (w tym faktur) nastąpi wypłata dofinansowania.

Otrzymanie dofinansowania będzie stanowiło Pana przychód, który przeznaczony zostanie na pokrycie uprzednio poniesionych przez Pana kosztów remontu nieruchomości. Z tego względu wydatki poniesione na cele remontowe, chce Pan zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodu.

Pytanie

Czy przedstawione stanowisko jest prawidłowe?

Pana stanowisko w sprawie

Przedstawiając własne stanowisko wskazuje Pan, że zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Koszt musi mieć związek z uzyskanym przychodem w tym sensie, że musi wpływać na jego powstanie lub zwiększenie. Określony wydatek w celu osiągnięcia przychodów, jak również w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów powinien być niezbędny, a przynajmniej pożyteczny w sensie możliwości (wpływu) na wygenerowanie przychodów.

Wydatki poniesione przez Pana na rewitalizację budynku mieszkalnego należy uznać jako koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem będą one wydatkami poniesionymi w celu uzyskania dofinansowania od Y.

Otrzymanie środków jest uzależnione od uprzedniego poniesienia kosztów remontów. W pierwszej kolejności jest Pan zobowiązany do wykonania prac remontowych, a następnie zostanie Panu wypłacona ustalona kwota dofinansowania. Tym samym zostanie spełniony warunek pozostawania kosztów w związku przyczynowym z przychodem z tytułu dofinansowania.

Podkreślenia wymaga, że ww. kwota (...) zł jest kwotą maksymalną jaką będzie Pan mógł uzyskać od Y. Jeśli zdoła Pan wykonać remont w kwocie niższej niż (...) zł, to Y wypłaci dofinansowanie w tej niższej kwocie. Nie dojdzie więc do sytuacji, że otrzyma Pan kwotę wyższą niż rzeczywiście poniósł.

Przepis wyraźnie stanowi, że istotny jest cel poniesienia wydatków. Każdy wydatek poniesiony z zamiarem osiągnięcia przychodu (lub warunkujący ten przychód) powinien być zaliczany do kosztów uzyskania przychodów. Spełnienie tego kryterium powinno być zatem oceniane pod względem faktycznego celu poniesienia kosztu i jego związku z przychodem.

Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku 23 września 1999 r., sygn. akt I SA/Po 2257/98 przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.

Związek wydatków poniesionych przez Pana z przychodem w postaci dofinansowania jest jednoznaczny i oczywisty. Bez przeprowadzenia robót mających na celu (...) w sposób ustalony z Y, nie mógłby zostać Pan beneficjentem Programu, nie otrzymałby dofinansowania, a zatem nie powstałby po Pana stronie przychód.

Przechodząc dalej należy wskazać, że planowane dofinansowanie nie jest objęte wyłączeniem z katalogu art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wydatki zostaną udokumentowane. Przedstawienie dokumentów rozliczeniowych (tj. dokumentów potwierdzających realizację prac remontowych, takich jak umowy, faktury, rachunki i protokoły) jest konieczne przy złożeniu wniosku o wypłatę dofinansowania po zrealizowaniu robót.

Podsumowując, bezpośrednim następstwem poniesienia przez Pana przedmiotowych wydatków jest otrzymanie dofinansowania od Y.

Z tego też względu uznaje Pan, że przysługuje Panu prawo pomniejszenia przychodu uzyskanego z tytułu dofinansowania o koszty jego uzyskania, tj. wydatków poniesionych na cele remontowe nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Koszty uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 22 ust. 1z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Pana wniosek

Z treści Pana wniosku wynika, że:

·Jest Pan właścicielem nieruchomości położonej w A;

·Jest Pan uczestnikiem X, organizowanego przez Y;

·w ramach programu Y udziela dofinansowania nakładów ponoszonych przez właścicieli nieruchomości na (...);

·Pana nieruchomość została oceniona przez rzeczoznawcę budowlanego wyznaczonego przez Y. Rzeczoznawca ten sporządził przedmiar robót koniecznych dla (...) Pana nieruchomości wraz z kosztorysem budowlanym zalecanych prac;

·kwotę planowanego dofinansowania określono dla Pana w wysokości (...) zł. Zaakceptował Pan te ustalenia i (...) 2026 r. podpisał Pan umowę o dofinansowanie;

·na podstawie zawartej umowy jest Pan zobowiązany do przeprowadzenia prac remontowych do 30 listopada 2026 r.;

·po przeprowadzeniu prac i po stwierdzeniu przez przedstawiciela Y prawidłowości wykonania robót nastąpi wypłata dofinansowania.

Wątpliwości Pana budzi kwestia czy w sytuacji opisanej we wniosku poniesione przez Pana wydatki remontowe mogą zostać zaliczone przez Pana do kosztów uzyskania przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę na gruncie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3499/16 wskazał:

(…) pojęcie kosztów uzyskania przychodów oparte jest na klauzuli generalnej, a to oznacza, że do tej kategorii zaliczyć można wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów (ich zabezpieczenia lub zachowania) z wyjątkiem taksatywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. Przy tym pozostawanie danego wydatku poza katalogiem określonym w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. nie uprawnia do przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie są z mocy prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczą przesłankę, jaką jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo˗skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.

Tym samym w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Odnosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy stwierdzam, że słusznie Pan wskazał, że otrzymane dofinansowanie od Y będzie stanowiło dla Pana przychód. Jednakże nie mogę uznać Pana stanowiska, w myśl którego uznaje Pan, że przysługuje Panu prawo pomniejszenia przychodu uzyskanego z tytułu dofinansowania o koszty jego uzyskania, tj. wydatków poniesionych na cele remontowe nieruchomości.

Wydatki, o których mowa we wniosku zostaną bowiem Panu zrefundowane przez Y w (...), tj. zostaną one Panu zwrócone w postaci przyznanego dofinansowania. Ostatecznie to nie Pan, a Y w (...) pokryje wydatki na prace remontowe objęte ustaleniami pomiędzy Panem a Y. Tym samym nie zostanie spełniony warunek definitywnego/rzeczywistego ich poniesienia, a który to powoduje możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym stanowisko Pana uznaję za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Pana we własnym stanowisku orzeczenia sądu wskazuję, że zostało one wydane na gruncie odmiennego stanu faktycznego aniżeli w Pana sprawie. Stanowisko sądu dotyczyło możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty poniesionej przez podatnika na poczet ceny sprzedaży określonej jako zadatek oraz wpłaconego wadium przez podmiot prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym w żaden sposób problem w nim przedstawiony nie przystaje do sytuacji nakreślonej przez Pana w opisie sprawy.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.