Interpretacja indywidualna z dnia 18 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.44.2026.2.DB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z tzw. ulgi na powrót. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie organu – 15 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W okresie od 16 sierpnia 2021 r. do 10 marca 2025 r. (tj. przez okres przekraczający 3 lata) Wnioskodawczyni zamieszkiwała na stałe w Szwecji, co potwierdza m.in. wyciąg z Rejestru Ludności (...) wydany przez Szwedzki Urząd Skarbowy (...), zaświadczenie o pracy w Szwecji (...) oraz dyplom magisterski ze szwedzkiej uczelni wyższej (...).

Obecnym miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni (ośrodkiem interesów życiowych) jest Rzeczpospolita Polska, co wiąże się z podjęciem pracy, co potwierdza umowa o pracę na okres próbny z 11 marca 2025 r.

Wątpliwość powstaje w związku ze złożonym przez Wnioskodawczynię w Urzędzie Skarbowym (...) zeznaniem o wysokości osiągniętego dochodu PIT-37 za rok 2022. Ośrodkiem interesów życiowych Wnioskodawczyni w tym okresie pozostawała Szwecja, a zadeklarowany dochód 2.500 zł powstał wskutek umowy zlecenia realizowanej podczas wyjazdu wakacyjnego ze Y.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawczyni ma obywatelstwo polskie. Przed wyjazdem do Szwecji mieszkała na stałe w Polsce. Do Szwecji Wnioskodawczyni wyjechała z zamiarem stałego pobytu.

Wnioskodawczyni była traktowana w Szwecji jako osoba podlegająca opodatkowaniu w Szwecji z uwagi na miejsce zamieszkania i stałego pobytu oraz główne centrum interesów życiowych (studia, praca) w latach: 2021 od sierpnia, 2022, 2023, 2024, 2025 (do wyjazdu na początku marca). Wnioskodawczyni nie podlegała opodatkowaniu w Szwecji wyłącznie z uwagi na okoliczność, że uzyskiwała dochody ze źródeł położonych na terytorium Szwecji. Od sierpnia 2021 r. do lipca 2024 r. Wnioskodawczyni była studentką (...) w A. W międzyczasie pracowała w firmie (...) od sierpnia 2022 r. do lipca 2023 r. Po zakończeniu studiów, aż do wyjazdu, Wnioskodawczyni poszukiwała pracy oraz była zapisana do Urzędu Pracy (...). W Szwecji Wnioskodawczyni mieszkała w wynajmowanym przez Jej partnera mieszkaniu. Była tam zameldowana. Wnioskodawczyni posiadała konto bankowe w B. W Szwecji przebywał Jej wieloletni partner. Wnioskodawczyni nie prowadziła w Szwecji aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, obywatelskiej. Wnioskodawczyni korzystała w Szwecji z publicznej służby zdrowia. W Szwecji Wnioskodawczyni miała zarejestrowany numer telefonu od 2022 r. Była również zarejestrowana w kolejce mieszkaniowej (...). Szwecja była Jej stałym miejscem pobytu.

Od stycznia 2022 r. do 10 marca 2025 r. do Polski Wnioskodawczyni przylatywała na święta oraz urlop. Były to wizyty w celach rodzinnych i towarzyskich. W wymienionym okresie czasu, w żadnych z lat, obecność Wnioskodawczyni w Polsce nie przekroczyła 183 dni. W Polsce Wnioskodawczyni nie miała stałego miejsca zamieszkania. Podczas pobytów mieszkała głównie u rodziców. W Polsce nie przebywały najbliższe Jej osoby. Wnioskodawczyni prowadziła gospodarstwo domowe z partnerem na terenie Szwecji. Wnioskodawczyni nie miała nieruchomości w Polsce. W okresie od stycznia 2022 r. do 10 marca 2025 r. Wnioskodawczyni posiadała w Polsce konto bankowe oraz do sierpnia 2022 r. była współwłaścicielką samochodu. Wnioskodawczyni nie prowadziła w Polsce aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, obywatelskiej oraz nie przynależała do organizacji/klubów. Wnioskodawczyni nie korzystała w Polsce ze służby zdrowia, świadczeń społecznych itp. Do 9 sierpnia 2022 r. Wnioskodawczyni miała w Polsce zarejestrowany samochód (...) (była jego współwłaścicielką). Telefon z Polskim numerem był opłacany na początku pobytu Wnioskodawczyni w Szwecji przez Jej rodziców, ale został zlikwidowany po uzyskaniu przez Nią szwedzkiego numeru.

Wnioskodawczyni posiada certyfikat meldunku w Szwecji (...) wydany 6 marca 2025 r. przez Szwedzki Urząd Skarbowy (...), w którym jest wskazana data przeprowadzki do Szwecji 16 sierpnia 2021 r.

Składając w Polsce zeznanie podatkowe za rok 2022 Wnioskodawczyni wskazała w nim błędnie adres, pod którym była zameldowana przed wyjazdem do Szwecji. Podczas trwania umowy zlecenia ze Y Wnioskodawczyni zamieszkiwała C. W 2021 r. ze względu na wyprowadzkę do Szwecji Wnioskodawczyni zakończyła swoją służbę jako instruktorka (...) (była członkiem od 2008 r.). (...).

Wnioskodawczyni chciałaby skorzystać z ulgi na powrót w latach 2025-2028.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawczyni spełnia warunki do zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (tzw. ulga na powrót)?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Ona warunki do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

10 marca 2025 r. Wnioskodawczyni przeniosła miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po okresie nieprzerwanego zamieszkiwania na terytorium Królestwa Szwecji w latach 2021-2025, tj. przez okres przekraczający trzy lata. W tym czasie ośrodek interesów życiowych Wnioskodawczyni znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a Ona nie posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT.

Złożenie przez Wnioskodawczynię zeznania podatkowego PIT-37 za 2022 r. było związane wyłącznie z uzyskaniem incydentalnego dochodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy jednoczesnym posiadaniu w tym okresie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Szwecji. Dochód ten podlegał w Polsce opodatkowaniu w ramach ograniczonego obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o PIT i nie skutkował zmianą rezydencji podatkowej Wnioskodawczyni.

W konsekwencji – zdaniem Wnioskodawczyni – spełnia Ona warunki określone w art. 21 ust. 39-43 ustawy o PIT, w szczególności warunek nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie wymaganym przepisami ustawy, a tym samym jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, począwszy od roku podatkowego, w którym przeniosła miejsce zamieszkania do Polski.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

–w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)podatnik:

a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)miał miejsce zamieszkania:

–nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

–na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Definicja miejsca zamieszkania zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych, rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych. Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Zatem w świetle przepisów prawa podatkowego miejsce zamieszkania nie jest tożsame z miejscem zameldowania.

Z analizy sprawy wynika, że do Polski wróciła Pani w marcu 2025 r. i w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.

W okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających rok 2025, w którym przeprowadziła się Pani na stałe do Polski, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski, bowiem w tym okresie mieszkała Pani w Szwecji, zaś podczas wizyt w Polsce przebywała Pani u swoich rodziców. Tak więc zrealizowała Pani także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy.

Jako polska obywatelka spełniła Pani również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest – stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy – posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Z treści wniosku wynika, że posiada Pani dowody dokumentujące, że Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem do Polski znajdowało się poza Polską (w Szwecji), jednocześnie nie korzystała Pani wcześniej z ulgi, więc spełniła Pani również warunki wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 4 i 5 cytowanej ustawy podatkowej.

Jednorazowe, incydentalne zawarcie przez Panią krótkotrwałej umowy zlecenia w Polsce nie oznacza od razu zmiany rezydencji podatkowej i przeniesienia jej do Polski. Zawarcie takiej umowy, przy jednoczesnym utrzymaniu miejsca zamieszkania i zatrudnienia w Szwecji, nie wyklucza Pani z prawa do omawianej ulgi podatkowej dla osób powracających do Polski. Również krótkie wizyty w Polsce, na przykład na urlop lub święta, nie wpływają na prawo do skorzystania z ulgi na powrót, jeśli centrum interesów życiowych pozostawało za granicą.

Podsumowując, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie obejmowało przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, tj. w latach 2025-2028 bądź 2026-2029. Pani jednorazowa, krótkotrwała umowa zlecenia w Polsce nie wpływa na utratę prawa do tego zwolnienia podatkowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.