Interpretacja indywidualna z dnia 17 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.60.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lutego 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej.

W grudniu 2022 r. wyjechał Pan do Hiszpanii oraz przeniósł tam swoje centrum życiowe, w szczególności miejsce zamieszkania oraz miejsce stałego pobytu.

Do dnia 5 marca 2023 r. pozostawał Pan formalnie zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej z polskim podmiotem, przy czym pracę tę wykonywał Pan fizycznie na terytorium Hiszpanii w formie pracy zdalnej. W dniu 5 marca 2023 r. stosunek pracy z polskim pracodawcą uległ rozwiązaniu.

Od dnia 6 marca 2023 r. jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej z hiszpańskim pracodawcą oraz wykonuje Pan pracę wyłącznie na terytorium Królestwa Hiszpanii. Za lata podatkowe 2023, 2024 oraz 2025 posiada i będzie posiadał Pan status rezydenta podatkowego Królestwa Hiszpanii, co zostało i zostanie potwierdzone certyfikatami rezydencji podatkowej wydanymi przez właściwy organ administracji podatkowej w Hiszpanii.

W zakresie roku podatkowego 2023 osiągnął Pan ograniczone dochody w Polsce z tytułu umowy o pracę zawartej z polskim pracodawcą do dnia 5 marca 2023 r. Dochody te zostały rozliczone w zeznaniu PIT-36 złożonym do (…), właściwego dla osób fizycznych niemających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W zeznaniu wskazany został adres Pana zamieszkania w Hiszpanii. Złożone zeznanie podatkowe nie zostało zakwestionowane przez organ podatkowy.

Z dniem 28 lutego 2026 r. umowa o pracę zawarta z pracodawcą hiszpańskim zostanie rozwiązana. Po tej dacie planuje Pan powrót na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski oraz podjęcie pracy na terytorium RP, skutkujące Pana ponownym objęciem nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

W związku z powyższym rozważa Pan skorzystanie z preferencji podatkowej określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulga na powrót”).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Chce Pan skorzystać z ulgi na powrót od 2026 roku (w rozliczeniu PIT za 2026 rok).

W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Nie miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres Pana wyjazdu do Hiszpanii. Od maja 2018 roku do maja 2019 roku mieszkał i pracował Pan w Kanadzie.

Miał Pan miejsce zamieszkania nieprzerwanie co najmniej przez okres trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od grudnia 2022 roku, nieprzerwanie, fizyczne miejsce zamieszkania w Hiszpanii.

W którymkolwiek roku podatkowym 2023, 2024, 2025 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w którym zamierza Pan zmienić miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską, nie przebywał Pan na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.

Na pytanie, czy w latach 2023-2025 oraz w okresie do 28 lutego 2026 r., tj. do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską - miał Pan powiązania osobiste z Polską, a jakie z Hiszpanią, wskazał Pan, że nie posiada Pan dzieci ani małżonka, powiązania z Polską to rodzina (rodzice), brak powiązań rodzinnych z Hiszpanią poza nieformalnym związkiem.

Na pytanie: jakie w latach 2023-2025 oraz w okresie do 28 lutego 2026 r., tj. do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską - miał Pan powiązania majątkowe z Polską, a jakie z Hiszpanią odpowiedział Pan: Brak nieruchomości i inwestycji w obu krajach, konta bankowe w obu krajach, w latach 2023 - 2025 konta hiszpańskie użytkowane codziennie, konta Polskie tylko podczas pobytów krótkoterminowych w RP oraz do spłat rat kredytów w PLN, ubezpieczenia na życie w Hiszpani, w Polskim banku aktywny kredyt gotówkowy zaciągnięty w 2020 roku - spłacany z dochodu w Hiszpani - spłata całkowita w 2025 roku - przelewy własne środków z konta Hiszpańskiego na Polski w celu spłaty rat kredytów, karty kredytowe oraz zakupy na raty w Hiszpani, wynajem długoterminowy samochodu w Hiszpani w latach 2024 i 25, wynajem samodzielny mieszkania w Hiszpani w latach 2024-26, oraz z partnerką w roku 2023.

Na pytanie w którym z krajów - w latach 2023-2025 oraz w okresie do 28 lutego 2026 r., tj. do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską – w Polsce, czy w Hiszpanii prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał Pan do organizacji/klubów, itp., odpowiedział Pan, że nie prowadzi i nie prowadził Pan żadnej z wyżej wymienionych aktywności w żadnym z krajów.

Nie korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót.

Pytania

1.Czy w przedstawionym stanie faktycznym, rok podatkowy 2023 może zostać uznany za Pana pełny rok przebywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo wykonywania do dnia 5 marca 2023 r. pracy zdalnej na rzecz polskiego pracodawcy, przy jednoczesnym posiadaniu przez Pana miejsca zamieszkania oraz rezydencji podatkowej w Królestwie Hiszpanii?

2.Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym po powrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2026 r. oraz po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski i podjęciu pracy na terytorium RP, będzie Pan spełniał warunki uprawniające do skorzystania z preferencji podatkowej określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulga na powrót”)?

Pana stanowisko w sprawie

Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1

Pana zdaniem, rok podatkowy 2023 powinien zostać uznany za Pana pełny rok przebywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazuje Pan, że od grudnia 2022 r. posiadał miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych w Królestwie Hiszpanii, gdzie przebywał fizycznie w sposób stały, oraz gdzie w 2023 r. posiadał rezydencję podatkową.

W Polsce w 2023 r. podlegał Pan wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Okoliczność wykonywania do dnia 5 marca 2023 r. pracy zdalnej na rzecz polskiego pracodawcy nie zmienia powyższej oceny, gdyż decydujące znaczenie dla ustalenia miejsca przebywania podatnika oraz jego rezydencji podatkowej ma miejsce zamieszkania i położenie ośrodka interesów życiowych, a nie siedziba pracodawcy ani źródło wypłaty wynagrodzenia.

W konsekwencji, w Pana ocenie, rok 2023 spełnia przesłanki uznania go za rok przebywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na potrzeby stosowania art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2

Pana zdaniem, po powrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2026 r., przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski oraz podjęciu pracy na terytorium RP, będzie Pan spełniał wszystkie warunki uprawniające do skorzystania z preferencji podatkowej określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulga na powrót”).

W szczególności, spełni Pan warunek przebywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej trzech lat podatkowych poprzedzających rok powrotu, tj. w latach 2023, 2024 oraz 2025, w których posiadał miejsce zamieszkania oraz rezydencję podatkową w Królestwie Hiszpanii.

Ponadto, po powrocie do Polski będzie Pan podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz będzie osiągał przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, do których znajdzie zastosowanie wskazana preferencja podatkowa.

W konsekwencji, Pana zdaniem, po spełnieniu pozostałych warunków wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie Pan uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych po powrocie do Polski, w granicach oraz przez okres przewidziany w przepisach prawa podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:

Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że z dniem 28 lutego 2026 r. umowa o pracę zawarta z pracodawcą hiszpańskim zostanie rozwiązana. Po tej dacie planuje Pan powrót na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski oraz podjęcie pracy na terytorium RP, skutkujące Pana ponownym objęciem nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.

Ponadto wyjaśnił Pan, że od grudnia 2022 r. do 28 lutego 2026 r. przebywał Pan na stałe w Hiszpanii, tam posiadał Pan centrum interesów osobistych i gospodarczych.

Zatem uznać należy, że spełnił Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy. Przez trzy lata kalendarzowe (2023 r., 2024 r. i 2025 r.), poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania oraz okres od początku roku 2026 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania, nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce.

Okoliczność wykonywania do dnia 5 marca 2023 r. pracy zdalnej na rzecz polskiego pracodawcy nie zmienia powyższej oceny, gdyż decydujące znaczenie dla ustalenia miejsca przebywania podatnika oraz jego rezydencji podatkowej ma miejsce zamieszkania i położenie ośrodka interesów życiowych, a nie siedziba pracodawcy ani źródło wypłaty wynagrodzenia.

Fakt wykonywania przez Pana do 5 marca 2023 r. pracy zdalnej na rzecz polskiego pracodawcy nie spowodowało, że w tym okresie nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Hiszpanii.

W konsekwencji, rok 2023 spełnia przesłanki uznania go za rok przebywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na potrzeby stosowania art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazał Pan, że za lata podatkowe 2023, 2024 oraz 2025 posiada i będzie posiadał Pan status rezydenta podatkowego Królestwa Hiszpanii, co zostało i zostanie potwierdzone certyfikatami rezydencji podatkowej wydanymi przez właściwy organ administracji podatkowej w Hiszpanii, natomiast do 28 lutego 2026 r. posiadał Pan dowód dokumentujący Pana miejsce zamieszkania w Hiszpanii – umowę o pracę zawartą z pracodawcą hiszpańskim.

W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z ulgi na powrót chciałaby Pani skorzystać od dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę uzyskiwanych od 2026 r.

W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności, spełnia Pan warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

W związku z tym, przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2026 – 2029 lub w latach 2027 – 2030 do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

-zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.