Interpretacja indywidualna z dnia 18 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.36.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 lutego 2026 r. - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 28 grudnia 2006 r. A.A. wraz z żoną (dalej łącznie: „Kredytobiorcy”) zawarł z (…) S.A. Oddział w Polsce umowę o kredyt hipoteczny nr (…) (dalej: „Umowa”). Kredytobiorcy odpowiadali solidarnie za spłatę kredytu do pełnej wysokości.

Kredyt był indeksowany do waluty obcej CHF. Bank zobowiązał się oddać do dyspozycji Kredytobiorców kwotę w PLN, która stanowiła równowartość kwoty w wysokości 184.881,92 CHF (dalej: „Kredyt”).

Kredyt był przeznaczony na nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego nr 1 położonego przy ul. (…) w (…) oraz udziału w lokalu niemieszkalnym - hali garażowej (stanowiącej odrębną nieruchomość, dla której prowadzona jest oddzielna księga wieczysta), z którym związane jest prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, a także na remont lokalu mieszkalnego.

Jako zabezpieczenie spłaty kredytu wraz z odsetkami i innymi należnościami wynikającymi z Umowy została ustanowiona hipoteka kaucyjna na ww. lokalu mieszkalnym.

Ww. lokal mieszkalny został nabyty do Pana wspólnoty majątkowej małżeńskiej.

Dnia 20 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w (…) orzekł rozwód Pana związku małżeńskiego, a także podział majątku wspólnego, w wyniku którego przyznano Panu na wyłączną własność lokal mieszkalny. Zobowiązał się Pan wobec byłej żony przejąć na siebie Kredyt i spłacać pozostałą kwotę zadłużenia.

Postępowanie mediacyjne

6 czerwca 2025 r. zakończyło się postępowanie mediacyjne pomiędzy Kredytobiorcami a (…) Bank (…). Postępowanie mediacyjne zostało wszczęte na podstawie umowy o mediację, która wpłynęła do (…) przy (…) w dniu 12 marca 2025 r.

W ramach mediacji w dniu 2 czerwca 2025 r. została zawarta ugoda między Kredytobiorcami a (…) Bank (…) (dalej: „Bank”).

Postanowienia ugody

Na wstępie ugody wskazano, że w wyniku połączenia transgranicznego między (…) Bank (…) a (…) Bank(…) w ramach, którego (…) Bank (…) był spółką przejmującą a (…) Bank (…) spółką przejmowaną, wszelkie prawa i obowiązki wynikające z Umowy przeszły w ramach sukcesji uniwersalnej na (…) Bank (…) wykonujący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez (…) Bank (…) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce.

(…) Bank (…) z siedzibą w (…) wstąpiła z mocy prawa na podstawie art. 494 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94 poz. 1037, ze zm.), z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki (…).

(…) powstała w trybie przewidzianym w art. 42a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, ze zm., „Prawo Bankowe”), poprzez wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszystkich składników majątkowych polskiego oddziału (…) z siedzibą w (…), (…) (tj. (…) Spółka Akcyjna Oddział w Polsce, „Oddział”) przeznaczonych do prowadzenia działalności przez Oddział.

19 września 2011 r. (…) jako bank krajowy wstąpiła z mocy prawa we wszystkie prawa i obowiązki (…) związane z działalnością Oddziału, a tym prawa i obowiązki wynikające z Umowy.

W ugodzie wskazano, że (…) Bank (…) i Kredytobiorców łączy Umowa, w wyniku której Kredytobiorcom wypłacono 431.754,07 PLN, co stanowiło równowartość 184.881,92 CHF. W księgach rachunkowych Banku na dzień 2 czerwca 2025 r. wysokość zadłużenia (kapitał) Kredytobiorców z tytułu Umowy wynosiła 85.189,19 CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia ugody, zadłużenie (kapitał) Kredytobiorców na ten dzień wynosiło 388.079,36 PLN.

Wskutek ugody Bank zwolnił Kredytobiorców z długu (umorzył zadłużenie) na kwotę 388.079,36 PLN. Umorzenie dotyczyło obydwu Kredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego z Kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług. Kwota umorzenia nie zawierała pozostałych odsetek, opłat i kosztów.

30 września 2025 r. mediacja została zatwierdzona przed Sądem Rejonowym (…) w (…) w sprawie o sygnaturze (…).

Pozostałe okoliczności

Lokal został nabyty i był wykorzystywany w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Kredytobiorców. Po rozwodzie i podziale majątku wspólnego lokal jest wykorzystywany do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy.

Kredyt do czasu zawarcia ugody nie został przewalutowany na inną walutę ani na walutę PLN. Kredyt również nie był refinansowany ani konsolidowany z innym kredytem. Kredyt został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. zakup mieszkania na własne cele mieszkaniowe (i jego remont) oraz udziału w lokalu niemieszkalnym - hali garażowej (stanowiącej odrębną nieruchomość, dla której prowadzona jest oddzielna księga wieczysta), z którym związane jest prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.

Pan (ani Pana była żona) nie korzystał nigdy wcześniej z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.

W latach 2006-2024 korzystał Pan z tzw. “ulgi odsetkowej” w rozumieniu art. 26b ust. 1 Ustawy o PIT.

Uzupełnienie

Kredyt, o których mowa we wniosku, został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Zaciągnięty kredyt był kredytem hipotecznym zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Kwota umorzenia dotyczyła w całości kwoty kapitału kredytu. Kwota ta nie dotyczyła odsetek (w tym odsetek karnych), prowizji, ubezpieczeń ani żadnych innych opłat.

Celem zaciągnięcia przedmiotowego kredytu było zaspokojenie celów mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

Odsetki były odliczane od PIT-37 w ramach ulgi odsetkowej. Ulga odsetkowa - wskazana w części B.1. załącznika PIT/D.

Nie rozliczał Pan przychodów na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Z tego powodu nie stosował Pan żadnych odliczeń od przychodu na podstawie tej ustawy.

Kwota umorzenia dotyczy wyłącznie kwoty kapitału kredytu. Kwota ta nie obejmuje odsetek, a co za tym idzie odsetek naliczanych w ramach ulgi odsetkowej.

Pytania

1.Czy Pana przychód z tytułu umorzenia części wierzytelności kredytowej (tj. w wysokości 388.079,36 PLN) korzysta z zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia, z wyłączeniem tej części kwoty umorzenia, która proporcjonalnie przypada na sfinansowanie nabycia udziału w lokalu niemieszkalnym (hali garażowej), od której należy odprowadzić podatek?

2.Czy umorzenie zadłużenia obliguje do korekty ulgi odsetkowej lub wykazania doliczeń do dochodu?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem:

• Pana przychód z tytułu umorzenia części wierzytelności kredytowej (tj. w wysokości 388.079,36 PLN) korzysta z zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia, z wyłączeniem tej części kwoty umorzenia, która proporcjonalnie przypada na sfinansowanie nabycia udziału w lokalu niemieszkalnym (hali garażowej), od której należy odprowadzić podatek;
• umorzenie zadłużenia nie obliguje do korekty ulgi odsetkowej lub wykazania doliczeń do dochodu.

Uzasadnienie stanowiska:

Ad. 1

Źródła przychodów.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania "w szczególności", wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Na podstawie ugody Bank umorzył istniejące zadłużenie. W Pana ocenie należy najpierw zatem przeanalizować skutki podatkowe tej czynności.

Umorzenie wierzytelności.

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po Pana stronie pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia Kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem osiąga Pan konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu Ustawy o PIT.

Umorzenie dotyczyło obydwu Kredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego z Kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług. Tym samym umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego Kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u stawy o PIT.

Zaniechanie poboru podatku

Zgodnie z § 1 Rozporządzenia:

1.Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku, gdy:

a)kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

2.Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1)kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2)odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje;

3)opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3.W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4.W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

5.Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1)jednego gospodarstwa domowego albo

2)więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku, gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

6.Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7.W przypadku, gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

Z kolei § 4 Rozporządzenia stanowi, że zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Natomiast w myśl § 3 Rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131. grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)budowę. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Skutki podatkowe dla Pana z tytułu zawarcia ugody z Bankiem.

W kwestii pierwszego pytania, w związku z przytoczonym wcześniej opisem stanu faktycznego można stwierdzić, że odnośnie do zakupu i remontu lokalu mieszkalnego spełnione są wszystkie przesłanki określone w Rozporządzeniu:

1. kredyt został zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2. kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3. kredyt został zabezpieczony hipotecznie;

4. Pan (ani Pana była żona) nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Jednakże, z uwagi na fakt, że miejsce postojowe stanowi udział w odrębnym lokalu niemieszkalnym (posiadającym własną księgę wieczystą), wydatki na jego nabycie nie mieszczą się w katalogu celów mieszkaniowych określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z § 1 ust. 3 Rozporządzenia, w przypadku gdy kredyt zaciągnięto również na wydatki inne niż mieszkaniowe, zaniechanie stosuje się proporcjonalnie. W związku z tym, Pana zdaniem, zaniechanie poboru podatku obejmuje kwotę umorzenia przypadającą na lokal mieszkalny i remont, natomiast część umorzenia proporcjonalnie przypadająca na udział w hali garażowej stanowi przychód podlegający opodatkowaniu

Zatem Pana przychód z tytułu umorzenia części wierzytelności kredytowej (tj. w wysokości 388.079,36 PLN) korzysta z zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia, z wyłączeniem tej części kwoty umorzenia, która proporcjonalnie przypada na sfinansowanie nabycia udziału w lokalu niemieszkalnym (hali garażowej), od której należy odprowadzić podatek.

Stanowisko takie potwierdza również interpretacja indywidualna z dnia 23 maja 2025 r., 0114-KDIP3-2.4011.174.2025.3.JK3, w której wskazano, że: „Zatem zarówno wydatkowanie środków z kredytu na zakup lokalu mieszkalnego, jak również na wykończenie tego lokalu należy uznać za wydatki na cele mieszkaniowe”.

„Z przedstawionego przez Państwa opisu wynika, że miejsce postojowe - chociaż związane jest z zakupionym lokalem mieszkalnym - to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Wobec powyższego - wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności, która została przeznaczona na nabycie lokalu mieszkalnego i sfinansowanie prac wykończeniowych i w związku z tym tylko w tej części umorzona wierzytelność może podlegać zaniechaniu. Zatem w części, w jakiej kredyt został przez Państwa zaciągnięty na nabycie miejsca postojowego - nie dojdzie do zaniechania poboru podatku dochodowego.”

Bez znaczenia jest - dla możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku odnośnie do kwoty przypadającej proporcjonalnie na zakup i remont lokalu mieszkalnego - również korzystanie przez Pana z „ulgi odsetkowej”.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 22 sierpnia 2025 r., 0112-KDIL2-1.4011.595.2025.1.KP, wskazano, że: “Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie zawiera zapisu, zgodnie z którym korzystanie przez podatnika z ulgi odsetkowej, w stosunku do kredytu, którego część ulega umorzeniu powoduje wyłączenie z możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku od powstałego z tego tytułu przychodu.”

Podsumowując, Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Pan (ani Pana była żona) nie korzystał wcześniej z zawieszenia poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Ponadto kredyt nie był refinansowany ani konsolidowany przez żadnego z małżonków.

W związku z tym, Pana zdaniem, zaniechanie poboru podatku obejmuje kwotę umorzenia przypadającą na lokal mieszkalny i remont, natomiast część umorzenia proporcjonalnie przypadająca na udział w hali garażowej stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, a tym samym w Pana ocenie stanowisko dotyczące pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad. 2

Zawarcie ugody z Bankiem, w wyniku której dojdzie do umorzenia Pana zadłużenia w zakresie kwoty kapitału w wysokości 388.079,36 PLN, nie rodzi obowiązku korekty ulgi odsetkowej ani wykazania doliczeń do dochodu z tego tytułu w roku podatkowym, w którym podpisano ugodę. Zauważyć bowiem należy, iż ugoda nie doprowadzi do stwierdzenia całkowitej nieważności umowy Kredytu i faktycznie nie zaistnieje konieczność zwrotu świadczeń spełnionych przez strony na podstawie tej umowy. W związku z tym faktycznie poniesione do roku podatkowego 2024 wydatki na spłatę odsetek od Kredytu nie utracą swojego charakteru i nadal wypełniać będą warunki określone w art. 26b ustawy o PIT w brzmieniu z dnia zawarcia Kredytu.

Zasady korzystania z ulgi odsetkowej, pomimo uchylenia art. 26b ustawy o PIT z dniem 1 stycznia 2007 r., zostały zachowane na mocy przepisów przejściowych, tj. art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), które gwarantują podatnikom prawo do dalszego odliczania zapłaconych odsetek do końca obowiązywania umowy kredytowej, nie dłużej niż do 31 grudnia 2027 r.

Pana wątpliwości dotyczą natomiast potencjalnego obowiązku doliczenia do dochodu kwot, które zostały uprzednio odliczone w ramach tej ulgi w szczególności w świetle art. 45 ust. 3a Ustawy o PIT. Przepis ten stanowi, że jeżeli podatnik otrzymał zwrot wcześniej odliczonych kwot, jest zobowiązany do ich doliczenia do dochodu w roku zwrotu.

W Pana ocenie, przepis ten nie ma jednak zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ umorzenie dotyczy wyłącznie części kapitałowej kredytu, a nie odsetek, które były przedmiotem odliczeń.

W Pana ocenie umorzenie wskazanej kwoty kapitału Kredytu i zawarcie z Bankiem ugody, na mocy której umowa Kredytu zostaje utrzymana w mocy i jednocześnie całkowicie rozliczona, nie powinno rodzić konieczności korygowania dokonanych wcześniej odliczeń na zasadzie tzw. ulgi odsetkowej ani doliczenia tych kwot do dochodu w roku zawarcia ugody. Ugoda ta przewiduje bowiem, że umorzona zostanie część niespłaconego kapitału Kredytu oraz ewentualne odsetki, które również nie były jeszcze wymagalne więc jako nie opłacone nie mogły być przedmiotem wcześniejszych odliczeń od dochodu. Wobec powyższego w Pana ocenie stanowisko dotyczące pytania nr 2 jest prawidłowe.

Stanowisko powyższe wynika m. in. z interpretacji indywidualnej z dnia 22 sierpnia 2025 r., 0112-KDIL2-1.4011.595.2025.1.KP, w której wskazano, że: „fakt skorzystania przez Państwa z zaniechania poboru podatku w stosunku do umorzonej przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego udzielonego na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wpłynie na wcześniejsze odliczenia z tytułu ulgi odsetkowej.”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazał Pan, że na podstawie zawartej ugody bank umorzył Panu zadłużenia. Powziął Pan wątpliwość, jakie będą dla Pana skutki podatkowej tego umorzenia.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie i remont lokalu mieszkalnego oraz nabycie udziału w lokalu niemieszkalnym (hali garażowej).

Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego. Ponadto, w artykule tym - jako jeden z wydatków na cele mieszkaniowe - został wymieniony również remont lokalu mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), zgodnie z którym:

Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo nabytego lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu mieszkalnego.

Zatem zarówno wydatkowanie środków z kredytu na zakup lokalu mieszkalnego, jak również na remont tego lokalu należy uznać za wydatki na cele mieszkaniowe.

Wobec tego, w odniesieniu do uzyskanego przychodu, wynikającego z umorzenia wierzytelności dotyczącego zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, który dotyczy umorzonej części kredytu mieszkaniowego związanego z wydatkiem poniesionym na zakup lokalu mieszkalnego oraz jego remont zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Od tej części umorzenia nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że dla hali garażowej ustanowiona została odrębna księga wieczysta. Nie można więc uznać, że spełnia ona definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.

Zatem w części, w jakiej kredyt został przez Pana zaciągnięty na nabycie udziału w hali garażowej - nie dojdzie do zaniechania poboru podatku dochodowego.

W konsekwencji, w części odpowiadającej kwocie umorzenia wierzytelności przypadającej na nabycie udziału w lokalu niemieszkalnym, tj. hali garażowej, z którym związane jest prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzonej kwoty wierzytelności.

Podsumowując,Pana przychód z tytułu umorzenia części wierzytelności kredytowej korzysta z zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, z wyłączeniem tej części kwoty umorzenia, która proporcjonalnie przypada na sfinansowanie nabycia udziału w lokalu niemieszkalnym (hali garażowej), od której należy zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Ulga odsetkowa

Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.

Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:

Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:

Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:

Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

Wskazał Pan, że w latach 2006-2024 korzystał Pan z tzw. ulgi odsetkowej.

Dla oceny skutków podatkowych Pana sytuacji istotne jest to, czy w wyniku zawartej ugody, bank zwróci Panu wartość odsetek, z którymi związane było Pana prawo do korzystania z tej ulgi.

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Ulga odsetkowa jest również niewątpliwie ulgą w rozumieniu Ordynacji podatkowej. W przypadku stosowania tej ulgi - jeśli kwota odsetek podlegała odliczeniu, a następnie weszłaby w skład umorzonej wierzytelności - oznaczałoby to dwukrotne skorzystanie z ulgi - raz poprzez odliczenie zapłaconych odsetek od dochodu w ramach ulgi odsetkowej, drugi raz poprzez niezapłacenie podatku od kwoty umorzonej wierzytelności, w skład której weszły te odsetki.

Z treści wniosku wynika, że kwota umorzenia dotyczy wyłącznie kwoty kapitału kredytu. Kwota ta nie obejmuje odsetek, a co za tym idzie odsetek naliczanych w ramach ulgi odsetkowej.

Skoro kwota zaproponowanego Panu umorzenia jest tylko wartością kapitału pozostałego do spłaty i nie zawiera odsetek, które zostały uwzględnione w ubiegłych latach w odliczeniu w ramach korzystania z ulgi odsetkowej, wówczas nie dojdzie do dwukrotnego skorzystania z ulgi podatkowej.

Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie zawiera zapisu, zgodnie z którym korzystanie przez podatnika z ulgi odsetkowej, w stosunku do kredytu, którego część ulega umorzeniu powoduje wyłączenie z możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku od powstałego z tego tytułu przychodu.

Zatem fakt skorzystania przez Pana z zaniechania poboru podatku w stosunku do umorzonej przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego udzielonego na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wpłynie na wcześniejsze odliczenia z tytułu ulgi odsetkowej.

W związku z powyższym, ulga odsetkowa, z której korzystał Pan w latach 2006-2024 nie wymaga skorygowania w związku z zawarciem ugody i umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Nie ma Pan obowiązku wykazywania doliczeń do dochodu z tego tytułu w roku zawarcia ugody.

Pana stanowisko w tej części również jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pana jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pana byłej żony).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.