Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.55.2026.1.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy opisany proces wysyłania do klienta Dokumentu Rozliczeniowego nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie powoduje po stronie Państwa konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w podatku VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

... spółka z o.o. (dalej „Spółka”, „Wnioskodawca”) z siedzibą w ... jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą szyb zespolonych, szkła hartowanego, emaliowanego.

Spółka jest na etapie przygotowania swojego systemu fakturowania do wymogów Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”).

Spółka planuje - równolegle do wysyłki faktur do KSeF - wysyłać niektórym klientom dokumenty rozliczeniowe, na podstawie których klienci będą mogli zapoznać się ze szczegółami dotyczącymi transakcji (dalej: „Dokument Rozliczeniowy”) w formatach uzgodnionych z nimi.

Dokument Rozliczeniowy wysyłany do klienta nie będzie zawierał numeru ID KSeF.

Dokument Rozliczeniowy będzie zawierał numer wewnętrzny, datę wystawienia oraz szczegóły transakcji – pozycje sprzedanych wyrobów, które będą tożsame z danymi zawartymi w fakturze ustrukturyzowanej wysłanej do KSeF. Dokument Rozliczeniowy może zawierać dodatkowe dane dotyczące transakcji, które nie będą zawarte w fakturze wysyłanej do KSeF.

W Dokumencie Rozliczeniowym nie będzie oznaczenia: „Faktura VAT”. Dokument będzie zawierał adnotacje „Dokument niniejszy nie stanowi podstawy do dokonywania rozliczeń na potrzeby podatku VAT”.

Równolegle do wystawionego Dokumentu Rozliczeniowego, Spółka będzie wysyłać faktury do systemu KSeF, w dniu wystawienia.

Pytanie

Czy opisany proces wysyłania do klienta Dokumentu Rozliczeniowego nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie powoduje po stronie Spółki konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w podatku VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W opinii Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym opisany proces wysyłania do klientów Dokumentów Rozliczeniowych nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie powoduje po stronie Spółki konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT, ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w podatku VAT.

Uzasadnienie:

Zasady dotyczące wystawiania faktur VAT są szczegółowo uregulowane w ustawie o VAT oraz innych przepisach o VAT.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2.wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3.wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4.otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a.wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b.czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c.dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Przepisy ustawy o VAT zawierają definicję faktury:

• przez fakturę rozumie się dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie (art. 2 pkt 31 ustawy o VAT);
• przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym (art. 2 pkt 32 ustawy o VAT);
• przez fakturę ustrukturyzowaną rozumie się fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: KSeF) wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie (art. 2 pkt 32a ustawy o VAT).

Od 1 lutego 2026 r. podatnicy VAT, u których wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku przekroczyła w 2024 r. 200 mln zł będą zobligowani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, tj. faktur przy użyciu Platformy KSeF.

Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym, który, zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, powinien obligatoryjnie zawierać określone elementy.

Przepisy wprowadzające KSeF nie modyfikują zakresu danych wykazywanych na fakturach VAT, przedstawionego w szczególności w przywołanym powyżej przepisie, natomiast regulują sposób wystawiania, odbierania i przechowywania danych.

Spółka będzie wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu KSeF.

W opinii Wnioskodawcy, wysyłany przez Spółkę do klientów Dokument Rozliczeniowy nie będzie fakturą VAT, chociaż będzie zawierał dane dotyczące transakcji, które będą zawarte na fakturze VAT. Funkcje Dokumentu Rozliczeniowego będą zbliżone do funkcji jakie pełni obecnie pro forma.

W rozumieniu Wnioskodawcy, jeśli dokument ma charakter wyłącznie informacyjny, a jego wystawca - m.in. poprzez nadanie mu odpowiedniej nazwy oraz adnotacji, które się na nim znajdują - jednoznacznie określa, że nie traktuje takiego dokumentu jako faktury w rozumieniu ustawy o VAT, to taki dokument nie stanowi i nie rodzi skutków takich jak faktura, a w szczególności skutków opisanych w art. 108 ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko wynika z utrwalonej praktyki uznawania dokumentów pro forma (tzw. faktur pro forma) za dokumenty, które nie są fakturami w rozumieniu ustawy o VAT. Pomimo, że tego rodzaju dokumenty często zawierają elementy wymienione w art. 106e ww. ustawy, organy podatkowe nie traktują ich jako faktur VAT ze względu na jednoznaczne oznaczenie ich jako „pro forma”.

Jak wskazano w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących dokumentów określanych mianem faktur pro-forma (Biul. Skarb. 2013, nr 3, str. 27): Dokument nazywany pro-forma nie jest dowodem księgowym. Jest to dokument wystawiany w obrocie gospodarczym i jego celem może być np. potwierdzenie złożenia oferty czy przyjęcia zamówienia do realizacji. Wyraźne oznaczenie tego dokumentu wyrazami pro-forma powoduje, że nie można przypisać mu waloru faktury w rozumieniu przepisowo VAT, gdyż podmiot wystawiający taki dokument jednoznacznie wskazuje, że nie jest to faktura. Wystawienie tego dokumentu nie powoduje zatem skutków w zakresie podatku VAT, tj. obowiązku zapłaty wykazanego w tym dokumencie podatku, oraz nie stanowi dla kontrahenta podstawy do odliczenia wykazanego w tym dokumencie podatku VAT. Wystawienie takiego dokumentu nie zwalnia również podatnika z obowiązku wystawienia faktury dokumentującej dokonanie dostawy towaru lub wykonanie usługi albo otrzymanie całości lub części należności przed dostawą lub wykonaniem usługi (co do zasady w terminie 7 dni od dokonania tych czynności - vide § 9 i 10 rozporządzenia fakturowego).

Po wejściu w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. zmian wprowadzonych ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2012 r. nie zmieniło się merytoryczne podejście do dokumentów określanych mianem Pro-forma.

Ponadto, w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wskazywane jest, że do dokumentów pro forma nie stosuje się przepisów dotyczących faktur, przykładowo:

• w interpretacji z 12 lipca 2022 r. (nr 0111-KDIB1-1.4010.195.2022.3.SH), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „W tym miejscu wskazać należy, że dokument określany, jako faktura pro forma, nie jest dokumentem księgowym, nie stosuje się do niej przepisów, dotyczących faktur. Pro forma jest dokumentem wystawianym w obrocie gospodarczym w celu np. przyjęcia zlecenia do realizacji, na podstawie której w istocie wpłacane są zaliczki.”
• w interpretacji z 28 października 2020 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.476.2020.3.PRM) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał następująco: „Na wstępie tut. Organ pragnie zauważyć, że faktura Pro Forma nie jest dokumentem księgowym. Jest to dokument wystawiany w obrocie gospodarczym i jego celem może być np. potwierdzenie złożenia oferty czy przyjęcia zamówienia do realizacji. Wyraźne oznaczenie tego dokumentu wyrazami pro forma powoduje, że nie można przypisać mu waloru faktury w rozumieniu przepisów o VAT. Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie przewidują bowiem, w celu dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wystawiania dokumentów określanych mianem faktur pro forma.”

W przekonaniu Spółki nie istnieją podstawy, aby stosować odmienne zasady wobec Dokumentu Rozliczeniowego.

Ponadto, należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o VAT przewidują szereg konsekwencji związanych z wprowadzeniem faktury do KSeF.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe oznacza, że w okresie obligatoryjnego stosowania KSeF (tj. od 1 lutego 2026 r. na podstawie art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) dokumenty/faktury niewprowadzone do KSeF (tj. dokumenty bez numeru KSeF) nie będą stanowiły faktury ustrukturyzowanej.

Istotne jest to, że w celu zapobiegania oszustwom VAT ustawodawca wprowadził art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, który nakazuje zapłatę VAT od wystawionej faktury, także jeśli dostawa towaru/świadczenie usługi nie miały miejsca. Wskazany przepis ma zasadniczo sankcjonować wystawianie tzw. pustych faktur, tj. faktur niedokumentujących rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Jak wskazano powyżej, zdaniem Spółki, Dokumenty Rozliczeniowe wysyłane do klientów nie będą stanowić faktur, w związku z czym nie będą rodzić konsekwencji, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Po stronie Spółki nie będzie dochodzić do wystawiania pustych faktur i konieczności zapłaty podwójnego podatku VAT (z Dokumentu Rozliczeniowego i z faktury) na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Wyraźne oznaczenie tego dokumentu jako „Dokument Rozliczeniowy” oraz dodatkowo wskazanie „Dokument niniejszy nie stanowi podstawy do dokonywania rozliczeń na potrzeby podatku VAT” powoduje, że nie można przypisać mu waloru faktury w rozumieniu przepisów o VAT. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro - jak wyżej wskazano - wystawiany przez Wnioskodawcę „Dokument Rozliczeniowy”, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego, nie stanowi faktury, to nie powoduje skutków w zakresie podatku VAT, tj. nie będzie rodzić dla Wnioskodawcy obowiązku zapłaty kwoty podatku, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym opisany proces wysyłania do klientów Dokumentów Rozliczeniowych nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie powoduje po stronie Spółki konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT, ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z cytowanych powyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Jednocześnie pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Na mocy art. 2 pkt 31 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

W świetle art. 106b ust. 1 ustawy:

Faktura jest dokumentem wystawianym dla potrzeb dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dane, które powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ustawy:

Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

Na podstawie art. 106ga ust. 2 ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

Według art. 106ga ust. 3 ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

Art. 106ga ust. 4 ustawy, obowiązujący od 1 lutego 2026 r. stanowi, że:

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

Jak stanowi art. 106na ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

Wskazania również wymaga, że zgodnie z art. 106s w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy opisany proces wysyłania do klienta Dokumentu Rozliczeniowego nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie powoduje po stronie Państwa konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT, ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo na etapie przygotowania swojego systemu fakturowania do wymogów Krajowego Systemu e-Faktur. Planują Państwo - równolegle do wysyłki faktur do KSeF - wysyłać niektórym klientom Dokumenty Rozliczeniowe, na podstawie których klienci będą mogli zapoznać się ze szczegółami dotyczącymi transakcji w formatach uzgodnionych z nimi. Dokument Rozliczeniowy wysyłany do klienta nie będzie zawierał numeru ID KSeF. Dokument Rozliczeniowy będzie zawierał numer wewnętrzny, datę wystawienia oraz szczegóły transakcji – pozycje sprzedanych wyrobów, które będą tożsame z danymi zawartymi w fakturze ustrukturyzowanej wysłanej do KSeF. Dokument Rozliczeniowy może zawierać dodatkowe dane dotyczące transakcji, które nie będą zawarte w fakturze wysyłanej do KSeF. W Dokumencie Rozliczeniowym nie będzie oznaczenia: „Faktura VAT”. Dokument będzie zawierał adnotacje „Dokument niniejszy nie stanowi podstawy do dokonywania rozliczeń na potrzeby podatku VAT”. Równolegle do wystawionego Dokumentu Rozliczeniowego, będą Państwo wysyłać faktury do systemu KSeF, w dniu wystawienia.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie dokument nazywany „Dokumentem Rozliczeniowym” będzie dokumentem wysyłanym klientowi (bez numeru ID KSeF), na podstawie którego klient będzie mógł zapoznać się ze szczegółami dotyczącymi transakcji. Dokument ten nie będzie oznaczony: „Faktura VAT” oraz będzie zawierał adnotacje „Dokument niniejszy nie stanowi podstawy do dokonywania rozliczeń na potrzeby podatku VAT”, co powoduje, że nie można przypisać mu waloru faktury w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Opisany we wniosku Dokument Rozliczeniowy pełni tylko funkcję informacyjną, natomiast - jak wynika z opisu sprawy - równolegle do wystawionego Dokumentu Rozliczeniowego będą Państwo wysyłać faktury do systemu KSeF, w dniu wystawienia.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że wystawiany przez Państwa Dokument Rozliczeniowy, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego, nie stanowi faktury w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Według art. 103 ust. 1 ustawy:

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

Jak wskazano powyżej, Dokument Rozliczeniowy, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie stanowi faktury w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro – jak wyżej wskazano - wystawiany przez Państwo Dokument Rozliczeniowy, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie stanowi faktury, to nie powoduje skutków w zakresie podatku VAT, tj. nie będzie rodzić dla Państwa obowiązku zapłaty kwoty podatku, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie wystawiany przez Państwo Dokument Rozliczeniowy nie zwalnia podatnika z obowiązku wystawienia faktury dokumentującej dokonanie dostawy towaru lub wykonanie usługi albo otrzymanie całości lub części należności przed dostawą lub wykonaniem usługi.

Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.