Interpretacja indywidualna z dnia 24 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.74.2026.2.ŁS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwanie organu – pismem z 4 marca 2026 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani obywatelką Polski. W okresie od 2020 r. prawie do końca 2024 r. przebywała Pani na stałe w Hiszpanii, gdzie znajdowało się Pani centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. W tym czasie posiadała Pani rezydencję podatkową w Hiszpanii i podlegała Pani tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z hiszpańskimi przepisami podatkowymi.

W latach poprzedzających Pani powrót nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski i nie podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Pod koniec 2024 r. przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski na stałe. Od momentu powrotu Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Tym samym od tego momentu posiada Pani polską rezydencję podatkową.

Od pierwszego dnia po przeprowadzce do Polski podjęła Pani pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z polskim pracodawcą i uzyskuje Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce. Nie korzystała Pani dotychczas z ulgi na powrót ani z innych zwolnień o podobnym charakterze przewidzianych dla osób powracających do Polski.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Zamierza Pani skorzystać z ulgi na powrót począwszy od roku podatkowego 2025.

Do Polski przyjechała Pani wraz z mężem oraz Państwa synem (ur. 2004 r.) oraz dwoma psami 1 listopada 2024 r., ze wszystkimi rzeczami osobistymi, z jednoznacznym zamiarem stałego zamieszkania w Polsce. Powrót miał charakter definitywny i obejmował całą Państwa rodzinę. Wyjazd do Hiszpanii w 2020 r. był wspólną decyzją rodzinną i również powrót do Polski został podjęty oraz zrealizowany wspólnie.

Od 1 listopada 2024 r. Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce i od tego momentu podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony podjęła Pani 4 listopada 2024 r. u pracodawcy, u którego pracowała Pani przed wyjazdem do Hiszpanii. Od dnia przyjazdu przebywa Pani stale w Polsce.

W latach 2020 – 2024 Hiszpania traktowała Panią jako osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydenta podatkowego) zgodnie z jej prawem wewnętrznym.

Certyfikat rezydencji podatkowej uzyskiwała Pani corocznie – w styczniu każdego roku – obejmujący dany rok podatkowy. W latach 2021–2023 oraz od 1 stycznia 2024 r. do 31 października 2024 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w Hiszpanii. W tym okresie posiadała Pani w Hiszpanii stałe miejsce zamieszkania – początkowo mieszkaliście Państwo wspólnie u Pani siostry w A, następnie zakupiliście mieszkanie, w którym zamieszkiwaliście jako rodzina na stałe.

W latach 2021 – 2023 nie przebywała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni w żadnym roku podatkowym. W 2021 r. przebywała Pani w Polsce około 14 dni (urlop (...)). W 2022 r. – około 4 dni (...). W 2023 r. – około 4 dni (...). W okresie od 1 stycznia 2024 r. do 31 października 2024 r. nie przebywała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni.

W latach 2020 – 31 października 2024 r. centrum Pani interesów życiowych znajdowało się w Hiszpanii. W Hiszpanii:

·mieszkała Pani wraz z mężem i synem (ur. 2004 r.),

·syn uczęszczał do technikum w Hiszpanii (był wówczas osobą małoletnią do 2022 r., następnie pełnoletnią, pozostającą nadal na Państwa utrzymaniu),

·prowadziła Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług (...),

·składała Pani deklaracje podatkowe i opłacała Pani podatki w Hiszpanii,

·posiadała Pani nieruchomość mieszkalną, rachunki bankowe i zobowiązania finansowe.

Pani działalność gospodarcza w Hiszpanii została formalnie zamknięta z dniem 30 września 2024 r. Pani mąż również prowadził działalność gospodarczą w Hiszpanii, którą zakończył przed Państwa wyjazdem do Polski. W Polsce w tym okresie posiadaliście Państwo mieszkanie, które było wynajmowane. Dochody z najmu były rozliczane w Polsce zgodnie z przepisami prawa podatkowego.

Od 1 listopada 2024 r. centrum Państwa interesów osobistych i gospodarczych zostało przeniesione do Polski. Decyzja o powrocie była świadomą decyzją rodzinną o ponownym związaniu życia z Polską jako krajem ojczystym. Po ukończeniu nauki w Hiszpanii syn podjął decyzję o kontynuowaniu edukacji w Polsce, w języku ojczystym, oraz związaniu swojej przyszłości zawodowej z Polską. Powrót był trwały i obejmował całą rodzinę jednocześnie.

Posiada Pani obywatelstwo polskie. Posiada Pani również obywatelstwo (...). Nie posiada Pani obywatelstwa hiszpańskiego ani innego państwa członkowskiego UE lub EOG. W dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała Pani obywatelstwo polskie.

W latach 2021–2023 oraz od 1 stycznia 2024 r. do 31 października 2024 r. nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Nieprzerwanie przez co najmniej trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok 2024 posiadała Pani miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej – w Hiszpanii.

Posiada Pani:

·coroczne certyfikaty rezydencji podatkowej z Hiszpanii,

·hiszpańskie zeznania podatkowe,

·dokumenty potwierdzające prowadzenie i zakończenie działalności gospodarczej,

·dokumenty dotyczące posiadanej nieruchomości w Hiszpanii,

·dokumenty potwierdzające zatrudnienie w Polsce od 4 listopada 2024 r.

Od 2025 r., w okresie w którym zamierza Pani skorzystać z ulgi na powrót, uzyskuje Pani dochody wyłącznie ze stosunku pracy (umowa o pracę).

Pytania

Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przysługuje Pani prawo do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (ulga na powrót) w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce po powrocie, w szczególności przy rozliczeniu podatku dochodowego za rok 2025 oraz w kolejnych latach przewidzianych w przepisach?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, spełnia Pani wszystkie warunki do zastosowania ulgi na powrót, ponieważ:

1)przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski po okresie stałego pobytu za granicą,

2)przez wymagany okres poprzedzający powrót nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce,

3)po powrocie stała się Pani polskim rezydentem podatkowym,

4)uzyskuje Pani dochody ze stosunku pracy podlegające opodatkowaniu w Polsce,

5)nie korzystała Pani wcześniej z tej ulgi.

W związku z powyższym uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do zastosowania zwolnienia w ramach ulgi na powrót na zasadach przewidzianych w ustawie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)miał miejsce zamieszkania:

-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce tj. obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów, podlegają osoby mające na jej terytorium miejsce zamieszkania. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że w okresie od 2020 r. do prawie końca 2024 r. przebywała Pani na stałe w Hiszpanii, gdzie znajdowało się Pani centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. W latach 2021-2023 oraz w okresie do 31 października 2024 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w Hiszpanii. W Hiszpanii mieszkała Pani wraz z mężem i synem. 1 listopada 2024 r. przeniosła się Pani do Polski, i od tego dnia Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce oraz podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ww. ustawy.

Przedstawione przez Panią okoliczności wskazują, że w latach 2021, 2022, 2023, oraz w okresie od 1 stycznia 2024 r. do momentu powrotu do Polski nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zatem uznać należy, że spełnia Pani również wymagania określone w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b cytowanej ustawy.

Wyjaśniła Pani również, że posiada Pani polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że posiada Pani coroczne certyfikaty rezydencji podatkowej z Hiszpanii. Ponadto, posiada Pani hiszpańskie zeznania podatkowe, dokumenty potwierdzające prowadzenie i zakończenie działalności gospodarczej czy też dokumenty dotyczące posiadanej nieruchomości w Hiszpanii.

W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie korzystała Pani dotychczas z ulgi na powrót ani z innych zwolnień o podobnym charakterze przewidzianych dla osób powracających do Polski, co oznacza także spełnienie przesłanki wynikającej z art. 21 ust. 43 pkt 5 omawianej ustawy.

Po powrocie do Polski uzyskuje Pani dochody ze stosunku pracy (umowy o pracę).

Zatem uznać należy, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie (m.in. ze stosunku pracy) – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Z ulgi na powrót może Pani zatem skorzystać odpowiednio za lata 2024 – 2027, lub za lata 2025-2028.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jako organ interpretacyjny nie mam uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji mogę przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani. Nie wywołuje ona skutków prawnych dla Pani męża.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.