Interpretacja indywidualna z dnia 25 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.43.2026.2.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 lutego 2026 r. (data wpływu 23 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu … października 2006 r. Wnioskodawczyni zawarła z ... z siedzibą w … (aktualnie ...; dalej: „Bank”) umowę kredytu nr … o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „…”, waloryzowany kursem CHF. Na podstawie tej umowy Bank wypłacił Wnioskodawczyni 124 000,02 zł, co stanowiło równowartość 52 910,06 CHF. Celem kredytu było nabycie na potrzeby własne lokalu mieszkalnego położonego w … przy ul. …. W dniu 29 czerwca 2021 r. Wnioskodawczyni dokonała przedterminowej całkowitej spłaty kredytu wobec sprzedaży mieszkania i tym samym Jej zobowiązanie wobec Banku zostało w całości uregulowane. W księgach Banku nie figuruje żadne zobowiązanie z tytułu umowy kredytu.

Zgodnie z zaświadczeniem Urzędu Skarbowego z dnia 10 grudnia 2025 r., Wnioskodawczyni nie korzystała z odliczenia od dochodu ulgi odsetkowej i w zeznaniu podatkowym PIT-39 za 2018 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wykazała przychód, koszty uzyskania przychodu oraz stratę. Nie wykazała dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na skutek powzięcia wiadomości o zawarciu w ww. umowie kredytu klauzul niedozwolonych, Wnioskodawczyni złożyła w dniu 8 września 2025 r. do Sądu Okręgowego w … pozew przeciwko Bankowi o zapłatę 289 680,07 zł tytułem świadczeń spełnionych w ramach nieważnej umowy kredytowej. Aktualnie sprawa toczy się pod sygn. akt ….

W dniu 21 listopada 2025 r. Bank złożył odpowiedź na pozew z pozwem wzajemnym o zapłatę kwoty 124 000,02 zł, która odpowiada wypłaconemu przez Bank kapitałowi na podstawie umowy kredytu. W ww. piśmie Bank złożył propozycję ugody nr …, w ramach której ma nastąpić wzajemne rozliczenie świadczeń stron.

Ugoda nie została jeszcze przez Wnioskodawczynię podpisana. Wedle projektu ugody, strony potwierdzają, że Wnioskodawczyni spełniła następujące świadczenia w wykonaniu umowy: 282 995,99 zł tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, 2 602,95 zł tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, 248,00 zł tytułem składek na poczet ubezpieczenia i 2 480,00 zł tytułem opłaty i prowizji związanej z kredytem, a suma świadczeń wynosi 288 326,94 zł. Bank wypłacił kapitał kredytu w kwocie 124 000,02 zł. Strony oświadczają, że różnica między świadczeniem Wnioskodawczyni, a świadczeniem Banku wynosi 164 326,92 zł i w związku z tym, Bank jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni tej kwoty.

Dodatkowo Bank w ramach ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10 800 zł, która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Bank zobowiązuje się do zapłaty ww. kwot w terminie 30 dni od dnia zawarcia ugody. W projekcie ugody nie ma informacji o nieważności umowy kredytu ani nie jest wprost wskazane, że strony dokonują potrącenia swoich wzajemnych roszczeń, a jest tylko informacja o różnicy w wysokości świadczeń i obowiązku zapłaty różnicy przez Bank.

W § 4 projektu dokumentu ugody, Bank zawarł następujący zapis: Klient przyjmuje do wiadomości, iż w związku z zawartą ugodą Bank wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie stanu faktycznego powstałego w wyniku zawartej ugody Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie klienta nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11. Wnioskodawczyni została poinformowana, iż wymieniona powyżej interpretacja nie dotyczy Jej indywidualnie, ale klientów, którzy otrzymują od Banku zwrot w ramach potrącenia roszczeń.

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość − czy zwrot tej kwoty będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych − i z uwagi na ostrożne podejście, Wnioskodawczyni postanowiła wystąpić z wnioskiem o interpretację indywidualną. W przypadku kiedy Jej interpretacja miałaby być nieprawidłowa, Wnioskodawczyni nie podpisze ugody i będzie kontynuować sprawę sądową. Wnioskodawczyni nigdy wcześniej nie korzystała z jakiejkolwiek ugody z Bankiem. Wnioskodawczyni wskazuje, że ugoda nastąpi w formie sądowej lub pozasądowej, obie wersje są akceptowane przez Bank.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała:

Kredyt zaciągnięty w 2006 r. został udzielony przez ..., czyli podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Ugoda z Bankiem zostanie zawarta prawdopodobnie w 2026 r., na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących ugody, tj. 917 K.c. lub w ramach ugody sądowej na mocy art. 223 K.p.c.

Ugoda nie przewiduje zapisu, że umowa kredytowa jest ważna.

W ramach ugody nie nastąpi przewalutowanie kredytu.

W ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych Wnioskodawczyni spłaciła 282 995,99 zł. Kredyt został całkowicie spłacony. Wskazane spłaty przewyższają wysokość kredytu z 2006 r., tj. 124 000,02 zł.

W ugodzie nie jest wprost wskazane, że Wnioskodawczyni otrzyma od Banku zwrot tego, co świadczyła, bo zapis brzmi: „Strony niniejszym oświadczają, że różnica pomiędzy Świadczeniem Klienta w wysokości 288 326,94 PLN, a Świadczeniem Banku w wysokości 124 000,02 PLN, wynosi 164 326,92 PLN. W związku z tym Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta pozostałej kwoty, tj. 164 326,92 PLN.”.

Wskazana we wniosku kwota w wysokości 164 326,92 zł, którą Bank będzie zobowiązany wypłacić Wnioskodawczyni na podstawie ww. ugody stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych do Banku. To jest nadwyżka nad otrzymany kapitał kredytu.

Kwota 164 326,92 zł stanowi zwrot środków, które stały się nienależne Bankowi, przy czym jak Wnioskodawczyni wskazała powyżej, nie doszło do ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie. Strony po prostu miały zwrócić sobie świadczenia nienależne, dochodzi do potrącenia tych roszczeń. Wnioskodawczyni jest zwracana różnica między spłaconymi ratami kapitałowo-odsetkowymi i innymi kosztami kredytu a otrzymanym kapitałem kredytu.

Na pytanie Organu o treści: „Czy kwota 164 326,92 zł, która zostanie Pani wypłacona przez bank na podstawie ww. ugody, stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu, tj. dodatkowe przysporzenie wynikające z proponowanej ugody”, Wnioskodawczyni wskazała: „Nie”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy kwota 164 326,92 zł, która zostanie Pani wypłacona przez bank na podstawie ww. ugody, jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez Panią od dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej”, Wnioskodawczyni wskazała: „Nie”.

Pytania

Czy zwrot środków w wysokości 164 326,92 zł otrzymanych na podstawie ugody z Bankiem dotyczącej kredytu frankowego, stanowi przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Czy zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni w ramach zawartej ugody spowoduje powstanie przychodu, a tym samym czy powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawczyni, ww. kwota, jaką ma otrzymać w ramach ugody z Bankiem, stanowiąca zwrot wcześniej dokonanych spłat z tytułu nieważnej umowy kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Definicja przychodu podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego. Wypłaconą na rzecz Wnioskodawczyni kwotą 164 326,92 zł objęte zostaną środki pieniężne wpłacone wcześniej do Banku w celu wypełnienia umowy kredytowej. Wypłata ww. kwoty stanowi element rozliczeń pomiędzy Wnioskodawczynią a Bankiem, mająca na celu zwrot uprzednio wpłaconych przez Wnioskodawczynię do Banku kwot. Zatem, otrzymanie ww. kwoty w ramach przysługującego Wnioskodawczyni od Banku roszczenia w związku z zawarciem ugody z Bankiem, nie spowoduje po stronie Wnioskodawczyni dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie neutralna podatkowo.

Podsumowując, wypłata przez Bank kwoty 164 326,92 zł nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie więc obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej przez Bank ww. kwoty.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawczyni, koszty procesu, w tym zastępstwa procesowego, mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni, w ramach zawartej Ugody, nie spowoduje powstania przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Środki te nie będą stanowiły przysporzenia po stronie Wnioskodawczyni i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwota ta będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków - nie będzie więc przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego będzie obojętna podatkowo.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania wskazanej w projekcie ugody kwoty wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Z opisu sprawy wynika, że na podstawie zawartej przez Panią … października 2006 r. umowy kredytowej Bank wypłacił Pani kwotę 124 000,02 zł. W dniu 29 czerwca 2021 r. dokonała Pani przedterminowej całkowitej spłaty kredytu i tym samym Pani zobowiązanie wobec Banku zostało w całości uregulowane. W ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych spłaciła Pani 282 995,99 zł. Wskazane spłaty przewyższają wysokość kredytu z 2006 r. Na mocy ugody (planowanej w 2026 r.) pomiędzy Panią a Bankiem, Bank zobowiązany będzie zwrócić Pani kwotę w wysokości 164 326,92 zł, która stanowić będzie różnicę pomiędzy Pani świadczeniem a świadczeniem Banku. Kwota 164 326,92 zł, którą Bank wypłaci Pani na podstawie ugody stanowić będzie zwrot środków uprzednio spłaconych do Banku. Jest to zwrot środków, które stały się nienależne Bankowi. Ww. kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu, a także nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez Panią od dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w analizowanej sprawie wypłata przez Bank przedmiotowej kwoty, o której mowa we wniosku, nie spowoduje u Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie będzie Pani miała obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez Bank ww. kwoty.

Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

Zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach ugody (planowanej w 2026 r.) Bank zobowiązany będzie dokonać zwrotu na Pani rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10 800 zł, która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ponadto z wniosku wynika, że środki te nie będą stanowiły przysporzenia po Pani stronie, kwota ta będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków.

W odniesieniu do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, jeśli zostały poniesione z Pani środków, a które Bank zobowiązał się zwrócić, zwrot ten nie będzie stanowił przysporzenia majątkowego i nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów zastępstwa procesowego nie wystąpi po Pani stronie realne przysporzenie majątkowe.

Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostaną zwrócone. W takim wypadku kwota ta stanowić będzie jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie będzie więc przychodem podlegającym opodatkowaniu.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w ramach planowanej z Bankiem w 2026 r. ugody, zwrot kosztów zastępstwa procesowego, który nie będzie przewyższać faktycznie poniesionych przez Panią wydatków z tego tytułu, nie spowoduje powstania u Pani przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taki zwrot nie spowoduje po Pani stronie przysporzenia, wzrostu Pani majątku, bowiem otrzymana kwota stanowić będzie jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Panią wydatków.

W takiej sytuacji, pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.