Interpretacja indywidualna z dnia 31 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.42.2026.2.ŁW
Usługa magazynowania kompleksowego świadczona dla podmiotu z siedzibą w Szwajcarii nie podlega opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, jako że miejscem świadczenia jest siedziba kontrahenta. Faktury muszą zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”, ale nie wszystkie wymagane dane można pominąć.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
‒prawidłowe w zakresie ustalenia miejsca świadczenia kompleksowej usługi magazynowania towarów;
‒prawidłowe w zakresie stwierdzenia, czy faktury potwierdzające świadczenie usług magazynowania, wykonywanych na rzecz firmy szwajcarskiej, powinny być opatrzone adnotacją „odwrotne obciążenie”;
‒nieprawidłowe w zakresiewskazania, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawiania faktur potwierdzających wykonanie ww. usług, które mogą nie zawierać m.in. stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto i dodatkowo zawierać adnotacje „nie podlega opodatkowaniu”.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
‒ustalenia miejsca świadczenia kompleksowej usługi magazynowania towarów;
‒stwierdzenia, czy faktury potwierdzające świadczenie usług magazynowania, wykonywanych na rzecz firmy szwajcarskiej, powinny być opatrzone adnotacją „odwrotne obciążenie”;
‒wskazania, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawiania faktur potwierdzających wykonanie ww. usług, które mogą nie zawierać m.in. stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto i dodatkowo zawierać adnotacje „nie podlega opodatkowaniu”.
Uzupełnili go Państwo pismem z 4 marca 2026 r. (wpływ 13 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Kontrahent Wnioskodawcy, podmiot gospodarczy z siedzibą działalności gospodarczej w Szwajcarii, posługujący się szwajcarskim numerem podatkowym, ma zamiar podpisać z Państwa firmą – (…) Spółka z o.o. z siedzibą w (…) – umowę określoną jako świadczenie usługi kompleksowego magazynowania towarów. Przedmiotowe usługi kompleksowego magazynowania towaru będą świadczone przez Wnioskodawcę na terenie (…).
(…) Sp. z o.o. związany jest umową z Operatorem i dzierżawcą (…). Umowa ta dotyczy usług przeładunków i magazynowania towarów na terenie (…). Umowa nie obejmuje dysponowania ściśle określoną co do miejsca powierzchnią magazynową, gdyż nie jest to forma umowy dzierżawy lub najmu.
Powierzchnia magazynowa nie jest zarezerwowana wyłącznie dla wymienionego kontrahenta, gdyż kontrahent nie będzie dysponował stałym miejscem w powierzchni magazynowej, z której może korzystać Wnioskodawca, zgodnie z przyjętą przez siebie formułą zarządzania powierzchnią. Kontrahent nie będzie posiadał swobodnego wstępu do magazynu, nie będzie również decydował o rozmieszczeniu towarów, jak również nie będzie miał prawa do zarządzania powierzchnią magazynową, w której są przechowywane należące do niego towary. Pełną obsługę przyjętych do przechowania towarów będzie prowadził Wnioskodawca, podejmując w tym zakresie samodzielne decyzje.
Kompleksowa usługa magazynowania polegać będzie na usłudze przyjęcia towaru do magazynu, jego rozładowanie i czasowego przechowania, a także przewóz towarów oraz wydania według dyspozycji kontrahenta. Ponadto odbywać się będzie zabezpieczenie towarów w magazynie oraz odpowiednie ich dozorowanie.
Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Magazyn, w którym będzie magazynowany towar szwajcarskiego kontrahenta jest położony na terytorium Polski – teren wymienionego (…).
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W piśmie z 4 marca 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
1.Czy Państwa kontrahent jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
Kontrahent Wnioskodawcy – jest to Spółka (…) ze Szwajcarii – jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Wymieniona Spółka wykonuje samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
2.Czy Państwa kontrahent ze Szwajcarii posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski? Jeżeli tak, to proszę wskazać czy umowa o świadczenie usługi kompleksowego magazynowania towarów będzie wykonywana dla tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej?
Kontrahent Wnioskodawcy – wymieniona Spółka (…) – nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności i w związku z tym umowa o świadczenie usług kompleksowego magazynowania towarów będzie wykonywana dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej poza terytorium kraju, a zatem nie w Polsce.
Pytania
1. Czy opisana w zdarzeniu przyszłym kompleksowa usługa magazynowania towarów, świadczona przez Wnioskodawcę dla kontrahenta z siedzibą działalności gospodarczej w Szwajcarii, powinna być uznana za usługę wykonywaną poza terytorium kraju i niepodlegającą opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT?
2. Czy faktury, potwierdzające świadczenie usług magazynowania, wykonywanych na rzecz firmy szwajcarskiej, których miejscem świadczenia jest terytorium inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku o podobnym charakterze do podatku od wartości dodanej jest usługobiorca, powinny być opatrzone, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, adnotacją „odwrotne obciążenie”?
3. Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytania nr 1 i 2, Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawiania faktur potwierdzających wykonanie usług opisanych w zdarzeniu przyszłym, które stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT mogą nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5, 10 i 12-14 tej ustawy, tj. m.in. stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto i dodatkowo zamieścić adnotacje „nie podlega opodatkowaniu”?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem, wykonywanie usługi magazynowania, która obejmuje przyjęcie towaru do magazynu, jego rozładowanie i czasowe przechowanie, przewóz towaru lub wydanie według dyspozycji kontrahenta, zabezpieczenie w magazynie oraz dozorowanie, gdy w umowie łączącej strony tego rodzaju usługi nie wskazuje się jaką powierzchnią dysponuje zlecający usługę, to w ocenie Wnioskodawcy taki rodzaj usługi kompleksowej, obejmującej magazynowanie, nie jest związany z nieruchomością w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i art. 28e tej ustawy nie znajduje w tym przypadku zastosowania.
Powierzchnia magazynowa nie jest zarezerwowana tylko dla wymienionego w opisie zdarzenia przyszłego kontrahenta. Kontrahent nie ma stałego miejsca w powierzchni magazynowej, którym miałby dysponować. Kontrahent nie posiada swobodnego wstępu do magazynu, nie decyduje o rozmieszczeniu towarów, jak również nie ma prawa do zarządzania powierzchnią magazynową, w której są przechowywane należące do niego towary. Nie występuje zatem wystarczająco bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i nieruchomością, o którym mowa w art. 31a ROZPORZĄDZENIA WYKONAWCZEGO RADY (UE) NR 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do miejsca świadczenia usług.
W wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (wyroku w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland), podkreślono, że gdy usługobiorcy w przypadku usługi magazynowania nie mają jakiegokolwiek prawa wstępu do części nieruchomości, w której były magazynowane ich towary lub nieruchomość, na której lub w której mają one być magazynowane, nie stanowi centralnego i nieodzownego elementu usługi, co podlega ocenie sądów krajowych, wówczas usługa tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym nie może być objęta art. 47 dyrektywy 2006/112 (odpowiednikiem art. 28e ustawy VAT).
Uwzględniając powyższe, jeśli kontrahentem byłby podmiot zagraniczny, który posiadałby siedzibę i stałe miejsce prowadzenia działalności w kraju UE lub poza UE, to miejsce świadczenia usługi kompleksowej, a w tym magazynowania wykonywanej przez polskiego podatnika na rzecz unijnego lub poza unijnego kontrahenta należy ustalić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli terytorium innego kraju UE lub kraju poza UE. Wówczas nabywca usługi – kontrahent – zobowiązany jest do rozliczenia podatku w kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (tak m.in. stanowisko zajmuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 20 września 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.335.2022.2.RM).
Reasumując, gdy zlecającym opisaną usługę będzie podmiot spoza UE, to nawet usługa magazynowania na terenie portu morskiego i przekraczająca okres składowania 60 dni nie byłaby objęta VAT w Polsce, gdyż nadal byłaby uważana za wykonaną poza Polską.
Odpowiadając zatem na przedstawione we wniosku pytania należałoby zdaniem Wnioskodawcy zająć następujące stanowisko:
1.Opisana w zdarzeniu przyszłym kompleksowa usługa magazynowania towarów, świadczona przez Wnioskodawcę dla kontrahenta z siedzibą działalności gospodarczej w Szwajcarii, powinna być uznana za usługę wykonywaną poza terytorium kraju i niepodlegającą opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.
2.Faktury potwierdzające świadczenie usług magazynowania, wykonywanych na rzecz wymienionej firmy szwajcarskiej (z siedzibą działalności gospodarczej w Szwajcarii), których miejscem świadczenia jest terytorium inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku o podobnym charakterze do podatku od wartości dodanej jest usługobiorca, powinny być opatrzone, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, adnotacją „odwrotne obciążenie”.
3.Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawiania faktur potwierdzających wykonanie usług opisanych w zdarzeniu przyszłym, które stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT mogą nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5, 10 i 12-14 tej ustawy, tj. m.in. stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto i dodatkowo zamieścić adnotacje „nie podlega opodatkowaniu”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
‒prawidłowe w zakresie ustalenia miejsca świadczenia kompleksowej usługi magazynowania towarów;
‒prawidłowe w zakresie stwierdzenia, czy faktury potwierdzające świadczenie usług magazynowania, wykonywanych na rzecz firmy szwajcarskiej, powinny być opatrzone adnotacją „odwrotne obciążenie”;
‒nieprawidłowe w zakresiewskazania, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawiania faktur potwierdzających wykonanie ww. usług, które mogą nie zawierać m.in. stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto i dodatkowo zawierać adnotacje „nie podlega opodatkowaniu”.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2)eksport towarów;
3)import towarów na terytorium kraju;
4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
1)ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a)podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b)osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2)podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem, według tej regulacji, jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Natomiast według art. 28e ustawy:
Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011” – dotyczącą pojęcia „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
a)każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;
b)każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;
c)każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;
d)każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
a)gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;
b)gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Jak stanowi art. 31a ust. 2 lit. h rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.
Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.
Zgodnie z przepisami rozporządzenia, usługi związane z przechowywaniem (magazynowaniem) towarów nie mogą być uznane za usługi związane z nieruchomością, jeżeli usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której przechowuje towar.
Powyższe potwierdził TSUE w sprawie C-215/19, wskazując, że: „Artykuł 47 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8, oraz art. 31a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że usługi przechowywania w centrum danych, w ramach których świadczący je usługodawca udostępnia swoim klientom szafy serwerowe, by mogli oni zainstalować w nich własne serwery, oraz dostarcza im dodatkowe towary i świadczy na ich rzecz dodatkowe usługi, takie jak energia elektryczna i różne usługi w celu zapewnienia użytkowania tych serwerów w optymalnych warunkach, nie stanowią usług związanych z nieruchomością w rozumieniu tych przepisów, jeżeli owym klientom nie przysługuje – czego zbadanie należy do sądu odsyłającego – wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której zainstalowano szafy”.
Kwestia określania miejsca świadczenia usług magazynowania była także przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland, TSUE uznał, że jedynie świadczenie usług, które pozostaje w wystarczająco bezpośrednim związku z nieruchomością, mieści się w zakresie stosowania wskazanego art. 47 dyrektywy 2006/112. Aby świadczenie usług było objęte zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112, konieczne jest, by owo świadczenie było związane z wyraźnie określoną nieruchomością. Jednakże, mając na uwadze, że wiele usług jest w ten lub inny sposób związanych z nieruchomościami, konieczne jest ponadto, aby przedmiotem świadczenia usług była sama nieruchomość. Tak dzieje się w szczególności wówczas, gdy nieruchomość określoną w sposób wyraźny należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia. Zdaniem TSUE, świadczenia usług wyliczone w art. 47 dyrektywy 2006/112, które dotyczą bądź używania lub urządzania nieruchomości, bądź zarządzania włącznie z użytkowaniem oraz wyceny tego rodzaju nieruchomości, charakteryzują się tym, że sama nieruchomość stanowi przedmiot świadczenia. Wynika z tego, że usługa magazynowania, tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym, której nie można uznać za związaną z urządzaniem, zarządzaniem lub wyceną nieruchomości, może być objęta zakresem stosowania wskazanego art. 47 jedynie pod warunkiem, że usługobiorcy jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości.
W opinii TSUE, jeżeli usługobiorcy w przypadku usługi magazynowania nie mają jakiegokolwiek prawa wstępu do części nieruchomości, w której były magazynowane ich towary lub nieruchomość, na której lub w której mają one być magazynowane, nie stanowi centralnego i nieodzownego elementu usługi, co podlega ocenie sądów krajowych, wówczas usługa tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym nie może być objęta art. 47 dyrektywy 2006/112.
Z opisu sprawy wynika, że Państwa kontrahent, podmiot gospodarczy z siedzibą działalności gospodarczej w Szwajcarii, posługujący się szwajcarskim numerem podatkowym, ma zamiar podpisać z Państwa firmą umowę określoną jako świadczenie usługi kompleksowego magazynowania towarów. Przedmiotowe usługi kompleksowego magazynowania towaru będą świadczone przez Państwa na terenie (…).
Są Państwo związani umową z Operatorem i dzierżawcą (…). Umowa ta dotyczy usług przeładunków i magazynowania towarów na terenie (…). Umowa nie obejmuje dysponowania ściśle określoną co do miejsca powierzchnią magazynową, gdyż nie jest to forma umowy dzierżawy lub najmu.
Powierzchnia magazynowa nie jest zarezerwowana wyłącznie dla wymienionego kontrahenta, gdyż kontrahent nie będzie dysponował stałym miejscem w powierzchni magazynowej. Kontrahent nie będzie posiadał swobodnego wstępu do magazynu, nie będzie również decydował o rozmieszczeniu towarów, jak również nie będzie miał prawa do zarządzania powierzchnią magazynową, w której są przechowywane należące do niego towary. Pełną obsługę przyjętych do przechowania towarów będą prowadzili Państwo, podejmując w tym zakresie samodzielne decyzje.
Kompleksowa usługa magazynowania polegać będzie na usłudze przyjęcia towaru do magazynu, jego rozładowanie i czasowego przechowania, a także przewóz towarów oraz wydania według dyspozycji kontrahenta. Ponadto odbywać się będzie zabezpieczenie towarów w magazynie oraz odpowiednie ich dozorowanie.
Są Państwo zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Magazyn, w którym będzie magazynowany towar szwajcarskiego kontrahenta jest położony na terytorium Polski.
Państwa kontrahent jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy i nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności.
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy opisana w zdarzeniu przyszłym kompleksowa usługa magazynowania towarów, świadczona przez Państwa dla kontrahenta z siedzibą działalności gospodarczej w Szwajcarii, powinna być uznana za usługę wykonywaną poza terytorium kraju i niepodlegającą opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy.
W przedmiotowej sprawie świadczą Państwo usługę magazynowania, która obejmuje przyjęcie towaru do magazynu, jego rozładowanie i czasowe przechowanie, przewóz towaru oraz wydanie według dyspozycji kontrahenta, zabezpieczenie w magazynie oraz dozorowanie. Powierzchnia magazynowa nie jest zarezerwowana wyłącznie dla wymienionego kontrahenta, gdyż kontrahent nie będzie dysponował stałym miejscem w powierzchni magazynowej. Kontrahent nie będzie posiadał swobodnego wstępu do magazynu, nie będzie również decydował o rozmieszczeniu towarów, jak również nie będzie miał prawa do zarządzania powierzchnią magazynową, w której są przechowywane należące do niego towary. Pełną obsługę przyjętych do przechowania towarów będą prowadzili Państwo, podejmując w tym zakresie samodzielne decyzje.
Zatem, w analizowanym przypadku nie występuje wystarczająco bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i nieruchomością, o którym mowa w art. 31a rozporządzenia 282/2011.
W związku z powyższym, opisana we wniosku usługa magazynowania świadczona na rzecz szwajcarskiego kontrahenta nie jest związana z nieruchomością i art. 28e ustawy nie znajduje w tym przypadku zastosowania. Do ww. usługi nie znajdują również zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. Jednocześnie jak Państwo wskazali – szwajcarski kontrahent posiada siedzibę w Szwajcarii i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski. Zatem, miejsce świadczenia ww. usługi wykonywanej przez Państwa na rzecz kontrahenta należy ustalić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli terytorium Szwajcarii.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy ustawy oraz przedstawione okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że w przypadku gdy usługi świadczone przez Państwa na rzecz ww. kontrahenta, którego siedziba działalności gospodarczej oraz stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdują się poza terytorium Polski, obowiązek rozliczenia podatku zostaje przeniesiony na nabywcę usługi. W rezultacie usługa ta nie podlega opodatkowaniu w Polsce, lecz w kraju siedziby/stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy. Zatem w omawianym przypadku to nabywca usługi – kontrahent ze Szwajcarii – zobowiązany jest do rozliczenia podatku w kraju siedziby działalności gospodarczej/stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Podsumowując stwierdzić należy, że opisana w zdarzeniu przyszłym kompleksowa usługa magazynowania towarów, świadczona przez Państwa dla ww. kontrahenta z siedzibą działalności gospodarczej w Szwajcarii, powinna być uznana za usługę wykonywaną poza terytorium kraju i nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
Mają Państwo również wątpliwości, czy faktury potwierdzające świadczenie usług magazynowania, wykonywanych na rzecz firmy szwajcarskiej, których miejscem świadczenia jest terytorium inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku o podobnym charakterze do podatku od wartości dodanej jest usługobiorca, powinny być opatrzone, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, adnotacją „odwrotne obciążenie”.
Kwestię dokumentowania transakcji gospodarczych regulują przepisy rozdziału „Faktury” Działu XI.
Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
Dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
a)państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
b)państwa trzeciego.
Z regulacji art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Dane które powinna zawierać faktura zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, gdzie w punktach 5, 10, 12-14 wymieniono:
5)numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
10)kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
12)stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13)sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14)kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.
W art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy wskazano, że:
Faktura powinna zawierać: w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy ,,odwrotne obciążenie”.
Z art. 106e ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy wynika, że:
Faktura może nie zawierać:
1) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a – danych określonych w ust. 1 pkt 10 i 12-14;
2) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b – danych określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
Przechodząc do Państwa wątpliwości należy wskazać, że skoro kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej w Szwajcarii i nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, to świadczone przez Państwa na rzecz kontrahenta usługi magazynowania będą podlegały opodatkowaniu – zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 28b ust. 1 ustawy – w kraju, w którym kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. w Szwajcarii. Zatem, skoro miejscem świadczenia usług wykonywanych przez Państwa na rzecz kontrahenta, na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, nie jest terytorium Polski, to są Państwo zobowiązani do wystawienia faktury zgodnie z polskimi regulacjami i stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, faktury te powinny zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”.
W związku z powyższym, faktury potwierdzające świadczenie usług magazynowania, wykonywanych na rzecz firmy szwajcarskiej, których miejscem świadczenia jest terytorium inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku o podobnym charakterze do podatku od wartości dodanej jest usługobiorca, powinny być opatrzone, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, adnotacją „odwrotne obciążenie”.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
Mają Państwo także wątpliwości, czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytania nr 1 i 2, będą Państwo uprawnieni do wystawiania faktur potwierdzających wykonanie usług opisanych w zdarzeniu przyszłym, które stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy, mogą nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5, 10 i 12-14 tej ustawy, tj. m.in. stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto i dodatkowo zamieścić adnotacje „nie podlega opodatkowaniu”.
Należy zwrócić uwagę, że w zależności od miejsca świadczenia usługi, rozróżnione zostały dane, których może nie zawierać faktura.
Treść art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zastosowania art. 106a pkt 2 lit. a) ustawy (tj. gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika), faktura nie zawiera danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 10 i 12-14.
Natomiast treść art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy wskazuje, że w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b) ustawy (tj. gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego), faktura nie zawiera danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 12-14.
Zatem, faktura wystawiona przez Państwa z tytułu realizowanych usług na rzecz kontrahenta z siedzibą w Szwajcarii (terytorium państwa trzeciego) może nie zawierać stawki podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku, kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku, jak również numeru, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi.
Natomiast wbrew Państwa twierdzeniu, ww. faktura powinna zawierać – zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 10 – kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto.
Ponadto wystawiając fakturę dokumentującą świadczenie przedmiotowych usług mogą Państwo na niej zamieścić adnotację „nie podlega opodatkowaniu”, ponieważ przepisy nie sprzeciwiają się umieszczaniu na fakturze dodatkowych adnotacji.
W związku z powyższym, będą Państwo uprawnieni do wystawiania faktur potwierdzających wykonanie usług opisanych w zdarzeniu przyszłym, które stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy mogą nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 12-14 ustawy, tj. m.in. stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto i dodatkowo zamieścić adnotacje „nie podlega opodatkowaniu”.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnośnie powołanej interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Zatem powołana interpretacja indywidualna nie może mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


