Interpretacja indywidualna z dnia 2 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.22.2026.2.ST
Dokonanie sprzedaży całej nieruchomości w 2025 r. przez spadkobierczynię, która uzyskała nieruchomość w drodze spadku, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jeśli pięcioletni termin liczy się od pierwotnego nabycia przez spadkodawcę do majątku wspólnego małżonków.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 8 marca 2026 r.– w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 1958 r. Pani mama wraz ze swoim mężem nabyła nieruchomość zabudowaną domem jednorodzinnym. W dniu 2 sierpnia 1992 r. mąż Pani mamy zmarł. W wyniku postępowania spadkowego przeprowadzonego w latach 1992/1993 współwłaścicielem nieruchomości w udziale 3/32 został Pani brat, natomiast udział 29/32 pozostał przy Pani mamie. W 2022 r., na podstawie ugody sądowej, Pani mama nabyła od Pani brata udział 3/32 w tej nieruchomości, stając się ponownie właścicielką całej nieruchomości.
W dniu 13 września 2023 r. Pani mama zmarła. Spadek po niej nabyła Pani w dniu 16 maja 2024 r. Zgłoszenia nabycia spadku dokonała Pani w urzędzie skarbowym w dniu 24 maja 2024 r.
W dniu 5 maja 2025 r. sprzedała Pani całą nieruchomość.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że Pani rodzice zawarli związek małżeński 13 października 1954 r. Nabycie nieruchomości nastąpiło do ich majątku wspólnego w 1958 r. Nabyli nieruchomość aktem nadania na podstawie art. 5 i 10 dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze ziem odzyskanych (Dz. U. R. P. nr 46 poz. 340). Nieruchomość położona jest: ….
Spadek po Pani ojcu odziedziczyła Pani matka w 29/32 i Pani brat w 3/32. Dziedziczenie było ustawowe. Był przeprowadzony dział spadku w 1993 r. Skutkami przeprowadzenia działu spadku był podział: matka 5/8 i czworo dzieci po 3/32, troje dzieci zrzekło się nieodpłatnie na rzecz matki, matka została właścicielką 29/32 i jeden brat (…) współwłaścicielem 3/32.
Dział spadku nastąpił ze spłatą w stosunku do jednej osoby. Podmiotem uprawnionym do spłaty był syn …, a podmiotem zobowiązanym do dokonania spłaty była matka ….
Ugoda sądowa zawarta w dniu 21 czerwca 2022 r. była pomiędzy … (matka), a … (syn). Ugoda dotyczyła zniesienia współwłasności gruntowej (udział 3/32 współwłasności nieruchomości) – gospodarstwo rolne z zabudowaniami, położonej w …. Strony dokonały zniesienia współwłasności nieruchomości i przyznały na wyłączną własność … (matka). … (matka) zobowiązała się zapłacić na rzecz … (syn) kwotę 25 000 zł, tytułem spłaty, jednorazowo, w ciągu 7 dni, co uczyniła.
Po matce spadek odziedziczyła Pani (… – córka). Dziedziczenie było testamentowe. Była Pani jedynym spadkobiercą dziedziczącym spadek po matce.
Sprzedaż nieruchomości zabudowanej nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości w 2025 r. powoduje po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie udziału 3/32, który Pani mama nabyła ponownie w 2022 r. na podstawie ugody sądowej, czy też całość przychodu ze sprzedaży korzysta ze zwolnienia z uwagi na wcześniejsze nabycie nieruchomości przez Pani mamę w 1958 r.?
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że sprzedaż nieruchomości dokonana w 2025 r. nie powinna powodować obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych również w zakresie udziału 3/32 nabytego przez Pani mamę w 2022 r.
Pani mama była właścicielką całej nieruchomości od 1958 r., a utrata części udziału nastąpiła wyłącznie w wyniku dziedziczenia po jej zmarłym mężu. W 2022 r. doszło do działu spadku ze spłatą, w wyniku którego Pani mama ponownie nabyła udział 3/32. W Pani ocenie, nabycie to nie powinno być traktowane jako nowe nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Zgodnie z utrwaloną zasadą wynikającą z orzecznictwa oraz interpretacji podatkowych, nabycie udziału w nieruchomości w drodze działu spadku ze spłatą nie stanowi nowego nabycia, jeżeli wartość udziału po dziale nie przekracza udziału przysługującego wcześniej, a za moment nabycia przyjmuje się datę pierwotnego nabycia do majątku wspólnego małżonków. W Pani sprawie, Pani mama była właścicielką całej nieruchomości już od 1958 r., a nabycie udziału 3/32 w 2022 r. jedynie przywróciło stan własności sprzed 1992 r.
W konsekwencji pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, powinien być liczony od pierwotnego nabycia nieruchomości przez Pani mamę w 1958 r. Termin ten upłynął na wiele lat przed sprzedażą w 2025 r.
W związku z tym uważa Pani, że całość przychodu ze sprzedaży nieruchomości powinna korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.
Zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Z kolei, art. 10 ust. 7 ww. ustawy stanowi, że:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
W związku z tym, że nieruchomość zabudowana – będąca przedmiotem spadku – stanowiła majątek wspólny małżonków (Pani mamy i jej męża), odnieść należy się także do przepisów, które regulują stosunki majątkowe między małżonkami.
Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Przedmiotami majątkowymi, w rozumieniu tego przepisu, są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.
Z opisu sprawy wynika, że w 1958 r. Pani mama wraz ze swoim mężem nabyła nieruchomość zabudowaną domem jednorodzinnym. Pani rodzice zawarli związek małżeński w 1954 r. Nabycie nieruchomości nastąpiło do ich majątku wspólnego w 1958 r. Nabyli nieruchomość aktem nadania na podstawie art. 5 i 10 dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze ziem odzyskanych (Dz. U. Nr 46 poz. 340). W dniu 2 sierpnia 1992 r. mąż Pani mamy zmarł. Spadek po Pani ojcu odziedziczyła Pani matka w 29/32 i Pani brat w 3/32. Dziedziczenie było ustawowe. Był przeprowadzony dział spadku w 1993 r. Skutkami przeprowadzenia działu spadku był podział: matka 5/8 i czworo dzieci po 3/32, troje dzieci zrzekło się nieodpłatnie na rzecz matki, matka została właścicielką 29/32 i jeden brat (…) współwłaścicielem 3/32. Dział spadku nastąpił ze spłatą w stosunku do jednej osoby. Podmiotem uprawnionym do spłaty był syn …, a podmiotem zobowiązanym do dokonania spłaty była matka …. Ugoda sądowa zawarta w dniu 21 czerwca 2022 r. była pomiędzy … (matka), a … (syn). Ugoda dotyczyła zniesienia współwłasności gruntowej (udział 3/32 współwłasności nieruchomości) – gospodarstwo rolne z zabudowaniami. Strony dokonały zniesienia współwłasności nieruchomości i przyznały na wyłączną własność … (matka). … (matka) zobowiązała się zapłacić na rzecz … (syn) kwotę 25 000 zł, tytułem spłaty, jednorazowo, w ciągu 7 dni, co uczyniła.
W wyniku postępowania spadkowego przeprowadzonego w latach 1992/1993 współwłaścicielem nieruchomości w udziale 3/32 został Pani brat, natomiast udział 29/32 pozostał przy Pani mamie. W 2022 r. na podstawie ugody sądowej, Pani mama nabyła od Pani brata udział 3/32 w tej nieruchomości, stając się ponownie właścicielką całej nieruchomości.
W dniu 13 września 2023 r. Pani mama zmarła. Po matce spadek odziedziczyła Pani (córka). Dziedziczenie było testamentowe. Była Pani jedynym spadkobiercą dziedziczącym spadek po matce. W dniu 5 maja 2025 r. sprzedała Pani całą nieruchomość.
Odnosząc się do skutków podatkowych sprzedaży przez Panią nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, wskazać należy, że do celów stosowania art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przedmiotowej sprawie momentem nabycia ww. nieruchomości przez spadkodawczynię (Pani matkę), jest moment nabycia ww. nieruchomości do majątku wspólnego Pani matki i jej męża, tj. 1958 r.
W konsekwencji, stwierdzić należy, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej, sprzedaż przez Panią nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, nabytej przez Panią w drodze spadku po Pani matce, nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pani matkę - spadkodawczynię (w przedmiotowej sprawie 1958 r.). W konsekwencji, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wskazać należy, że pojęcie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych oraz niepodleganie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to pojęcia które nie są tożsame, choć w obydwu przypadkach skutkiem jest niepowstanie obowiązku zapłaty podatku. W przypadku zwolnienia podatkowego mamy do czynienia z objęciem danej kategorii sytuacji zakresem danego podatku, która jest jednak wyeliminowana z opodatkowania na podstawie wyraźnego przepisu wprowadzającego takie zwolnienie. Natomiast w razie niepodlegania podatkowi, te sytuacje nie są w ogóle objęte danym podatkiem.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


