Interpretacja indywidualna z dnia 2 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.143.2026.2.JK2

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka, Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o CIT podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie (…). Ponadto od listopada 2025 r. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług psychoterapii indywidualnej, terapii par, rodzinnej oraz grupowej, sklasyfikowanych w ramach (PKD 86.93.Z).

W celu zapewnienia wysokiej jakości świadczonych usług psychoterapeutycznych Wnioskodawca zatrudnił na podstawie umowy zlecenia, wykwalifikowanego psychoterapeutę (dalej: Zleceniobiorca, Psychoterapeuta). Zleceniobiorca nie prowadzi własnej działalność gospodarczej oraz nie posiada zawartych z innymi podmiotami świadczącymi usług psychoterapii umów cywilnoprawnych. Świadczone przez niego usługi psychoterapii wykonywane są wyłącznie na rzecz pacjentów Wnioskodawcy.

Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i jest zobowiązany do naliczania, pobierania oraz odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym od przychodów uzyskiwanych przez Psychoterapeutę zatrudnionego na podstawie umowy zlecenia.

Warunkiem zatrudnienia Psychoterapeuty u Wnioskodawcy było ukończenie przez niego czteroletnich studiów psychoterapeutycznych. Dodatkowo Wnioskodawca wymaga od zleceniobiorcy regularnego podnoszenia kwalifikacji zawodowych, a także weryfikowania konsultowania dotychczas prowadzonych sesji z innymi specjalistami.

Powyższe warunki mają na celu zapewnienie wysokiej jakości świadczonych usług oraz bezpieczeństwa prowadzonych sesji psychoterapeutycznych. Jednocześnie Wnioskodawca planuje pozyskiwanie nowych klientów oraz rozszerzanie oferty świadczonych usług psychoterapeutycznych, co w przyszłości przełoży się na zwiększenie osiąganych przez niego przychodów.

Mając na uwadze powyższe, należy zaznaczyć, że to w interesie Wnioskodawcy leży podnoszenie kwalifikacji Psychoterapeuty w ramach zawartej umowy zlecenia. W związku z tym decydowano, iż Wnioskodawca będzie pokrywał następujące wydatki na rzecz Zleceniobiorcy:

1 . uczestnictwo w superwizjach grupowych i indywidualnych,

2. uczestnictwo w szkoleniowej terapii własnej,

3. uczestnictwo w stażu klinicznym,

4. uczestnictwo w dodatkowych seminariach, warsztatach, treningach, szkoleniach oraz konferencjach

- (dalej łącznie: Koszty szkoleniowe).

1. Koszt uczestnictwa w superwizjach grupowych i indywidualnych

Wnioskodawca pokrywa koszty regularnego uczestnictwa Zleceniobiorcy w superwizjach indywidualnych oraz grupowych. W trakcie superwizji omawiane są bieżące przypadki kliniczne występujące podczas prowadzonych przez Psychoterapeutę sesji z pacjentami.

Dla Wnioskodawcy superwizja stanowi istotny element zapewniający bezpieczeństwo pacjentów uczestniczących w terapii, a także ograniczający ryzyko potencjalnych roszczeń ze strony pacjentów. Superwizje bowiem umożliwiają bieżącą korektę prowadzonych sesji przez bardziej doświadczonych specjalistów superwizorów posiadających odpowiednie kwalifikacje i certyfikaty.

Dodatkowo uczestnictwo Psychoterapeuty w procesach superwizyjnych znacząco wpływa na wzrost prestiżu Wnioskodawcy, gdyż pacjenci mają świadomość, że ich przypadki są analizowane i konsultowane w ramach superwizji indywidualnej i grupowej. Przekłada się to na wzrost poziomu zaufania u pacjentów oraz przyczynia się do pozyskiwania nowych, co konsekwencji wpływa na wzrost przychodów Wnioskodawcy.

2. Koszt uczestnictwa w terapii własnej szkoleniowej

Wnioskodawca podjął decyzję, aby Zleceniobiorca uzyskał certyfikat (…). Ma to istotne znaczenie dla Wnioskodawcy, gdyż przyczyni się do podniesienia jakości świadczonych usług oraz wzmocnienia jego renomy na rynku usług psychoterapeutycznych.

Zgodnie z wymogami organizacji certyfikujących, Psychoterapeuta jest wówczas zobowiązany do odbycia terapii własnej szkoleniowej, realizacji stażu klinicznego, ukończenia określonych szkoleń oraz zdania egzaminu certyfikacyjnego.

W tym zakresie jednym z wydatków jest koszt terapii własnej szkoleniowej. W odniesieniu do działalności Wnioskodawcy terapia własna szkoleniowa Psychoterapeuty ma fundamentalne znaczenie dla jakości świadczonych usług psychoterapeutycznych. Zapewnia bowiem niezbędną równowagę psychiczną, higienę pracy oraz dystans emocjonalny, zwiększa empatię umożliwia lepsze zrozumienie perspektywy pacjenta, przeciwdziała wypaleniu zawodowemu oraz wspiera właściwe zarządzanie relacją terapeutyczną. Wszystkie te czynniki bezpośredni pływają na skuteczność prowadzonych terapii.

Realizacja terapii własnej szkoleniowej stanowi więc nie tylko spełnienie formalnego wymogu certyfikacyjnego, lecz również bezpośrednio przekłada się na podniesienie jakości bezpieczeństwa usług świadczonych przez Wnioskodawcę. Redukuje ryzyko błędów terapeutycznych oraz potencjalnych roszczeń ze strony pacjentów, a tym samym chroni renomę Wnioskodawcy oraz stabilność jego przychodów.

3. Koszt odbycia stażu klinicznego

Jak zostało wspomniane powyżej, Psychoterapeuta jest również zobowiązany do odbycia stażu klinicznego, wymaganego w procesie certyfikacji przez (…). Wydatek dotyczący odbycia stażu klinicznego również pokrywa Wnioskodawca.

Staż kliniczny zapewnia kontakt z osobami doświadczającymi różnorodnych zaburzeń psychicznych w podmiotach leczniczych prowadzących działalność diagnostyczną terapeutyczną. Odbycie stażu klinicznego znacząco podnosi poziom wiedzy i doświadczenia Psychoterapeuty w zakresie diagnozy oraz terapii pacjentów. Przekłada się to bezpośrednio na podniesienie jakości bezpieczeństwa usług świadczonych w gabinecie psychoterapeutycznym, a także na ograniczenie ryzyka roszczeń, negatywnych opinii ze stron pacjentów. W konsekwencji przyczynia się to do zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawcy.

Wobec powyższego, należy uznać, że odbycie przez Zleceniobiorcę terapii własnej szkoleniowej oraz stażu klinicznego w ramach uzyskania certyfikatu (…) pozwoli na zabezpieczenie obecnych przychodów Spółki oraz ich wzrost w przyszłości, m.in. poprzez możliwość podwyższenia stawek za świadczone usługi. Dodatkowo, po uzyskaniu certyfikatu, Psychoterapeuta będzie mógł prowadzić terapię szkoleniową dla innych osób ubiegających się o certyfikację, co umożliwi rozszerzenie oferty usług oraz zwiększenie rozpoznawalności działalności psychoterapeutycznej Wnioskodawcy na rynku. Tym samym, należy uznać, że koszt uczestnictwa w terapii własnej szkoleniowej oraz koszt odbycia stażu klinicznego za ściśle związany z działalnością Spółki.

4. Koszt uczestnictwa w dodatkowych seminariach, warsztatach, treningach szkoleniach i konferencjach

Wnioskodawca wymaga od Psychoterapeuty uczestnictwa w określonych seminariach, warsztatach, treningach, szkoleniach oraz konferencjach. Uczestnictwo w tego rodzaju zdarzeniach jest istotne z punktu widzenia Wnioskodawcy, gdyż przyczynia się do stałego podnoszenia kwalifikacji, wiedzy i kompetencji Psychoterapeuty, umożliwia poznanie nowych metod pracy oraz wymianę doświadczeń z innymi specjalistami.

Powyższe działania zwiększają bezpieczeństwo pacjentów oraz ograniczają ryzyko błędów terapeutycznych, co ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo prawne i wizerunkowe Wnioskodawcy. Jednocześnie podnoszą prestiż Spółki, gdyż pacjenci mają świadomość, że świadczone usługi realizowane są przez specjalistę stale aktualizującego swoją wiedzę i kompetencje. W efekcie sprzyja to skuteczności prowadzenia dotychczasowych pacjentów pozyskiwaniu nowych oraz wzrostowi osiąganych przychodów.

Należy podkreślić, że wskazane powyżej Koszty szkoleniowe pozostają w bezpośrednim związku ze świadczeniem usług psychoterapeutycznych przez Wnioskodawcę. Koszty te ponoszone są przede wszystkim w interesie Wnioskodawcy, w celu zabezpieczenia zachowania źródła przychodów. Ponadto uczestnictwo Zleceniobiorcy w opisanych formach dokształcania będzie realizowane wyłącznie w zakresie uznanym przez Wnioskodawcę za niezbędny dla zapewnienia odpowiedniej jakości i bezpieczeństwa świadczonych usług, a także dla pozyskiwania klientów i rozszerzania oferty usług psychoterapeutycznych. W tym względzie to Wnioskodawca decyduje o całokształcie procesu kształcenia Zleceniobiorcy szczególności o wyborze ścieżki certyfikacji, rodzaju szkoleń, seminariów, superwizji itp.

Niedostosowanie się przez Zleceniobiorcę do wskazanych wymogów może skutkować konsekwencjami umownymi, w tym rozwiązaniem umowy zlecenia. Należy również podkreślić, że obowiązek kształcenia, doskonalenia umiejętności psychoterapeutycznych oraz uczestnictwa w superwizjach wynika również z planowanych zmian regulacyjnych dotyczących zawodu psychoterapeuty, które przewidują ustawową weryfikację kwalifikacji, obejmując m.in. obowiązkową praktykę kliniczną, psychoterapię własną oraz superwizję. Wnioskodawca uwzględniając planowane zmiany, dąży w ten sposób również do zabezpieczenia ciągłości prowadzonej działalności gospodarczej.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że Koszty szkoleniowe ponoszone przez Wnioskodawcę są dokumentowane fakturami wystawianymi na Spółkę. Spółka posiada również dokumentację, w tym umowy i korespondencję, potwierdzającą udział Zleceniobiorcy w poszczególnych procesach kształcenia. Koszty szkoleniowe nie podlegają zwrotowi ani refundacji.

Pytania

1.Czy w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT ponoszone przez Spółkę Koszty szkoleniowe mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

2.Czy sfinansowane przez Państwa na rzecz Psychoterapeuty Koszty szkoleniowe stanowią przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji - czy na Państwu ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 tej ustawy ?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pyt. Nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko

W Państwa ocenie, sfinansowane przez Państwa na rzecz Psychoterapeuty Koszty Szkoleniowe nie stanowią przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a w związku z tym na Państwu nie ciążą związane z tym obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 tej ustawy.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, źródłem przychodu jest działalność wykonywana osobiście.

Przy tym, stosownie do art. 13 pkt 8 lit.a ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywane osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywani usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osób fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o PIT, wartość pieniężną świadczeń w naturze, zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa art. 27 ust. 1.

W niniejszej sprawie, aby określić, czy powinniście Państwo uwzględnić przychód po stronie Zleceniobiorcy w odniesieniu do świadczeń finansowanych przez Spółkę, kluczowe znaczenie ma prawidłowa wykładnia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń".

Zagadnienie „innych nieodpłatnych świadczeń” było przedmiotem analizy Trybunał Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 (dalej: TK, Trybun Konstytucyjny), wskazał, że nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika bez ustalonej za nie zapłaty jest świadczeniem podlegającym podatkowi dochodowemu, podobnie jak nie każde tego rodzaju świadczenie jest wyłączone spod regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, jak słusznie zauważył Trybuna Konstytucyjny - ze względu na otwarty i rozwijający się katalog świadczeń oferowanych prze pracodawców - nie jest możliwe enumeratywne wyliczenie w ustawie podatkowej wszystkich nieodpłatnych przysporzeń, które zgodnie z zasadą powszechności przedmiotowej podatku dochodowego powinny być przez ustawodawcę uwzględnione, a ponadto ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Ponadto wnioski interpretacyjne wynikające z wyroku TK co do zasady odnoszą się do umowy pracę, ale ze względu na to, że zasadnicza część rozważań TK została oparta na art. 11 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, który definiuje pojęcie przychodu nie tylko z stosunku pracy, ale także z innych tytułów, to wnioski płynące z wyroku TK należy odnieść także do przychodów uzyskiwanych przez zleceniobiorców. Możliwość ta zaaprobowana została orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). Przykładowo w wyroku NSA z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. II FSK 2904/17, w którym sąd wskazał, że: „przedstawione kryteria wprawdzie dotyczyły przychodu ze stosunku pracy, ale z uwagi na to, że zasadnicza część rozważań Trybunału Konstytucyjnego oparta była na art. 11 u.p.d.o.f., który definiuje pojęcie przychodu nie tylko ze stosunku pracy, ale także z innych tytułów, to wnioski płynące z wyroku lipca 2014 r., K 7/13, należy odnieść także do przychodów innych osób niż pracownicy. Punktem wyjścia dla określenia warunków powstania przychodu był przepis art. 11 u.p.d.o.f. mający ogólny charakter, którego zastosowanie wykracza poza przypadki przychodu z stosunku pracy (i zrównanych)."

Podobnie stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji podatkowej z dnia 5 listopada 2020 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.790.2020.1.KS oraz z dnia 9 sierpnia 2017 r., nr 0111- KDIB2-3.4011.60.2017.2.AB wskazując, że wyrok TK można odnieść również do umów zawartych w formie umowy zlecenia.

Zatem, zgodnie z tezami wyroku Trybunału Konstytucyjnego, aby dane nieodpłatne świadczenie mogło zostać uznane za przychód podatkowy, muszą zostać spełnione łącznie następując warunki:

1. świadczenie zostało spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z niego w pełni dobrowolnie),

2. świadczenie zostało spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) przyniosło mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

3. korzyść z uzyskania świadczenia jest wymierna i możliwa do przypisania indywidualnemu, skonkretyzowanemu odbiorcy.

W wyroku Trybunał Konstytucyjny, doszedł również do przekonania, że: „(...) gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym."

Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego będącego przedmiotem wniosku, w Państwa ocenie, w przedstawionych okolicznościach nie zostały spełnione przesłanki wskazane w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, które uzasadniałyby uznanie, że sfinansowane prze spółkę Koszty szkoleniowe stanowią dla Zleceniobiorcy przysporzenie kwalifikujące się do kategorii przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Po pierwsze należy podkreślić, że udział Zleceniobiorcy w superwizjach, stażu klinicznym, terapii własnej szkoleniowej, szkoleniach, seminariach itp. stanowi jego obowiązek oraz warunek kontynuowania umowy zlecenia zawartej ze Spółką. Ponadto to Państwo decydujecie o całokształcie procesu kształcenia, w szczególności o wyborze ścieżki kształcenia, rodzaju szkoleń, seminariów i superwizji. Dodatkowo, w kontekście planowanych zmian legislacyjnych oraz formalizacji zawodu psychoterapeuty, Koszty szkoleniowe mogą przyszłości zostać nałożone przez ustawodawcę jako obowiązkowe. W celu zabezpieczenia prawidłowego i zgodnego z prawem prowadzenia działalności w zakresie usług psychoterapeutycznych, zdecydowaliście się Państwo na ich ponoszenie już na obecnym etapie.

Po drugie, świadczenia doszkalające Zleceniobiorcę są realizowane w interesie Spółki i służą zapewnieniu odpowiednich warunków wykonywania czynności zawodowych przez Psychoterapeutę, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa oraz wysokiej jakości świadczonych usług psychoterapeutycznych. Należy podkreślić, że to na Wnioskodawcy spoczywa bowiem odpowiedzialność za zapewnienie właściwego przebiegu sesji psychoterapeutycznych, w szczególności w wymiarze materialnym, w przypadku ewentualnych roszczeń pacjentów. Zatem to Spółka ponosi zasadnicze ryzyko finansowe i wizerunkowe związane z ewentualnym nienależytym wykonywaniem usług przez Psychoterapeutę.

W związku z tym po stronie Zleceniobiorcy nie występuje przysporzenie majątkowe, gdyż świadczenia te nie mają charakteru dobrowolnego ani nie służą jego osobistym celom. Z uwagi na to, Zleceniobiorca nie uzyskuje korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. Korzyści wynikające z ponoszenia Kosztów szkoleniowych powstają przede wszystkim po stronie Spółki.

Po trzecie, finansowane otrzymane świadczenia nie podlegają indywidualizacji i nie wskazują na skonkretyzowanego odbiorcę. Ponadto nie można jednoznacznie wskazać wymiernych korzyści wynikających z otrzymania przez Zleceniobiorcę nieodpłatnych świadczeń. Należy zaznaczyć, że zatrudniliście Państwo obecnie jednego Psychoterapeutę, co jeszcze nie spełnia warunku indywidualizacji i skonkretyzowanego odbiorcy, ponieważ - Państwa zdaniem - należy patrzeć na ten warunek szerzej. Zdobyta przez Zleceniobiorcę wiedza doświadczenie służą zarówno pracy z konkretnymi pacjentami, np. poprzez uzyskiwani informacji zwrotnych w ramach superwizji, jak i mają charakter uniwersalny, wykorzystywany przy kolejnych sesjach z innymi pacjentami. Zatem nie mam możliwości wskazania jednoznacznego odbiorcy udzielonego świadczenia. Ponadto uzyskane doświadczenie stanowi wartość dodaną dla działalności Spółki jako całości i ma charakter niewymierny. Na dodatek ponoszone Koszty szkoleniowe mają charakter wyłącznie gospodarczy i przynoszą Państwu korzyść, a nie osobiste korzyści Zleceniobiorcy. W tym zakresie pozyskane kompetencje nie generują po stronie Zleceniobiorcy konkretnych, wymiernych korzyści możliwych do wykorzystania poza świadczeniem usług na rzecz Spółki. Wobec tego, nie jest możliwe przypisanie uzyskanym świadczeniom przez Zleceniobiorcę wymiernej korzyści majątkowej ani wskazanie indywidualnego i skonkretyzowanego odbiorcy.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że wyłącznie w sytuacji łącznego spełnienia wszystkich trzech warunków wskazanych przez Trybunał Konstytucyjny jako elementy definiujące pojęcie nieodpłatnego świadczenia, Spółka jako płatnik byłaby zobowiązana do rozpoznania przychodu z tego tytułu po stronie Zleceniobiorcy. Tymczasem w niniejszym stanie faktycznym:

1 . Świadczenia uzyskiwane przez Zleceniobiorcę nie mają charakteru dobrowolnego ani nie są realizowane w jego interesie.

2. Korzyści z tytułu ponoszenia kosztów szkoleniowych odnoszą się wyłącznie do Państwa i poniesienie ich leży w Państwa interesie, w szczególności z uwagi na zabezpieczenie oraz zwiększenie przychodów z tytułu świadczenia usług psychoterapeutycznych. W tym przypadku Zleceniobiorca nie otrzymuje żadnej korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść.

3. Ewentualne korzyści nie mają charakteru wymiernego ani indywidualnego, które można przypisać jednoznacznie Zleceniobiorcy, gdyż nabyta wiedza i doświadczenie są wykorzystywane w pracy z różnymi pacjentami i nie pozwalają na ustalenie konkretnego przysporzenia majątkowego po jego stronie. W tym zakresie uzyskana wiedza może być tylko wykorzystana w pracy na rzecz Państwa pacjentów. Zatem poniesienie Kosztów szkoleniowych przynosi korzyści gospodarcze wyłącznie Państwu, a nie osobiste Zleceniobiorcy.

Z uwagi na powyższe, w Państwa przypadku żaden z warunków nie został spełniony, aby uznać, iż powstał przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń u Zleceniobiorcy.

W konsekwencji, należy uznać, że wobec niespełnienia kryteriów określonych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, pokrycie przez Spółkę Kosztów Szkoleniowych nie powoduje powstania po stronie Zleceniobiorcy przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika w tym zakresie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.);

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Źródła przychodów

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Według art. 11 ust. 2 ustawy:

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 11 ust. 2b powołanej ustawy stanowi, że:

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Źródłem przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy jest działalność wykonywana osobiście.

Z kolei w myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Obowiązki płatnika

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

Państwa wątpliwości budzi kwestia czy sfinansowane przez Państwa na rzecz Psychoterapeuty Koszty szkoleniowe stanowią przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji - czy na Państwu ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 tej ustawy.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.

Pojęcie „nieodpłatne świadczenie” było m.in. przedmiotem interpretacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów 18 listopada 2002 r., sygn. akt FSP 9/02 stwierdził, że „dla celów podatkowych pojęcie "nieodpłatnego świadczenia" (…) ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony – por. art. 353 KC), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., III RN 106/01, jeszcze nie publ., a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1999 r., III RN 31/99 - OSNAPU 2000 nr 13 poz. 496)”.

W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń pracowniczych była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.

Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

·po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

·po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

·po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody kwalifikowane do innych źródeł przychodów, w tym również do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskiwanych przez zleceniobiorców.

W kontekście pierwszego warunku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.

Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie leżało w interesie pracownika istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jako przykład Trybunał Konstytucyjny wskazał m.in. dowożenie pracownika z miejsca zamieszkania do pracy. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego zorganizowanie tego rodzaju transportu może oznaczać zaoszczędzenie wydatku po stronie pracownika i w konsekwencji może stanowić przysporzenie objęte podatkiem dochodowym.

W odniesieniu natomiast do trzeciego warunku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.

Mając powyższe na uwadze Trybunał Konstytucyjny zauważył, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Z wniosku wynika, że zatrudnili Państwo na podstawie umowy zlecenia, wykwalifikowanego psychoterapeutę. Świadczone przez niego usługi psychoterapii wykonywane są wyłącznie na rzecz Państwa pacjentów. Wymagacie Państwo od zleceniobiorcy regularnego podnoszenia kwalifikacji zawodowych, a także weryfikowania konsultowania dotychczas prowadzonych sesji z innymi specjalistami. Będziecie Państwo pokrywali następujące wydatki na rzecz Zleceniobiorcy: uczestnictwo w superwizjach grupowych i indywidualnych, uczestnictwo w szkoleniowej terapii własnej, uczestnictwo w stażu klinicznym, uczestnictwo w dodatkowych seminariach, warsztatach, treningach, szkoleniach oraz konferencjach.

Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy, należy stwierdzić, że co do zasady ponoszone przez Państwa koszty szkoleniowe powinny zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zauważyć bowiem należy, że udział zleceniobiorcy (psychoterapeuty) nastawiony jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Zleceniobiorca otrzymuje w ten sposób konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie ww. wydatków przez Państwa - osoba ta musiałyby ponieść taki koszt z własnych środków.

Wyjątkiem od powyższej zasady jest przypadek, gdy zleceniobiorca został zobowiązany (np. w ramach umowy zlecenia) do obowiązkowego uczestnictwa w konkretnych szkoleniach. W takiej sytuacji, nie sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie podatnika, gdy uczestnictwo w danych szkoleniach jest jednym z warunków umowy zlecenia.

Odnosząc się do Państwa oświadczenia, że:

·wymagacie Państwo od zleceniobiorcy regularnego podnoszenia kwalifikacji zawodowych;

·w Państwa interesie leży podnoszenie kwalifikacji Psychoterapeuty w ramach zawartej umowy zlecenia w celu zabezpieczenia zachowania źródła przychodów;

·uczestnictwo Zleceniobiorcy w opisanych formach dokształcania będzie realizowane wyłącznie w zakresie uznanym przez Państwa za niezbędny dla zapewnienia odpowiedniej jakości i bezpieczeństwa świadczonych usług, a także dla pozyskiwania klientów i rozszerzania oferty usług psychoterapeutycznych;

·decydujecie Państwo o całokształcie procesu kształcenia Zleceniobiorcy szczególności o wyborze ścieżki certyfikacji, rodzaju szkoleń, seminariów, superwizji itp.;

·niedostosowanie się przez Zleceniobiorcę do wskazanych wymogów może skutkować konsekwencjami umownymi, w tym rozwiązaniem umowy zlecenia;

·obowiązek kształcenia, doskonalenia umiejętności psychoterapeutycznych oraz uczestnictwa w superwizjach wynika również z planowanych zmian regulacyjnych dotyczących zawodu psychoterapeuty, które przewidują ustawową weryfikację kwalifikacji, obejmując m.in. obowiązkową praktykę kliniczną, psychoterapię własną oraz superwizję. Uwzględniając planowane zmiany, dążycie Państwo w ten sposób również do zabezpieczenia ciągłości prowadzonej działalności gospodarczej;

·posiadacie Państwo dokumentację, w tym umowy i korespondencję, potwierdzającą udział Zleceniobiorcy w poszczególnych procesach kształcenia.

uznać należy, że w danej sytuacji:

·zleceniobiorca (psychoterapeuta) został zobowiązany do uczestnictwa w szkoleniach przez Państwa,

·z efektów udziału zleceniobiorcy (psychoterapeuty) korzystacie wyłącznie Państwo,

·szkolenia są indywidualnie przypisane do zleceniobiorcy (psychoterapeuty).

Tym samym w świetle przytoczonych na wstępie przepisów sfinansowanie przez Państwa zleceniobiorcy (psychoterapeucie) Kosztów szkoleniowych niezbędnych i wymaganych przez Państwa nie stanowi dla zleceniobiorcy (psychoterapeuty) przychodów, o których mowa w z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na Państwu nie ciąży obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Stanowisko Państwa jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków informuję, że wydane zostały one w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.