Interpretacja indywidualna z dnia 9 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.59.2026.1.AS
Program rabatowy, otwarty dla szerokiego grona uczestników, co wyklucza ograniczenie go wyłącznie do pracowników, nie generuje przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zaś na podmiocie udzielającym rabatów nie ciąży obowiązek poboru zaliczek ani wystawiania informacji PIT-11.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Stan faktyczny
(…) Sp. z o.o. („Wnioskodawca") jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i rezydentem podatkowym w Polsce, a w konsekwencji podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (…) (dalej: „Grupa"), będącej (...). Grupa zatrudnia (...) pracowników i prowadzi działalność w ponad (...) państwach.
Podstawową działalnością Wnioskodawcy jest sprzedaż i dystrybucja odzieży pod markami (…), (…) oraz (od niedawna) (…) („Produkty”). Wnioskodawca sprzedaje Produkty zarówno konsumentom poprzez własne placówki handlowe (dalej: „Sklepy Własne") jak i podmiotom niepowiązanym kapitałowo, prowadzącym sprzedaż detaliczną Produktów na własny rachunek (dalej: „Dystrybutorzy").
W ramach Grupy funkcjonuje program rabatowy skierowany do pracowników spółek z Grupy (dalej: „Program Rabatowy") pracujących w państwach regionu (...) (dalej: „region (...)") oraz do określonych osób trzecich. Program Rabatowy jest prowadzony na zasadach przewidzianych w regulaminie wprowadzonym w identycznej postaci we wszystkich spółkach należących do Grupy w regionie (…) (dalej: „Regulamin").
W Regulaminie Grupa zachęca pracowników spółek z regionu (…) należących do Grupy (dalej: „Pracownicy Grupy") do noszenia i używania Produktów. Regulamin przewiduje również, że uprawnionymi do korzystania z Programu Rabatowego są Pracownicy Grupy mający umowy o pracę na czas nieoznaczony albo na czas oznaczony powyżej 30 dni z jedną ze spółek z Grupy z regionu (…). Z Programu Rabatowego mogą także korzystać osoby trzecie, niezatrudnione przez spółki z Grupy z regionu (…), które zostaną wskazane przez Pracowników Grupy (dalej: „Osoby Bliskie").
Przy dokonywaniu zakupu Produktów w ramach Programu Rabatowego, Pracownik Grupy jest zobowiązany do podania swojego pracowniczego numeru identyfikacyjnego, na podstawie którego jest weryfikowane jego uprawnienie do rabatu. Dokonanie zakupu z rabatem Pracownik Grupy potwierdza składając podpis na kopii paragonu. Natomiast Osoby Bliskie mają prawo do rabatu w przypadku, gdy Pracownik Grupy towarzyszy im w trakcie zakupów w sklepach stacjonarnych lub podając pracowniczy numer identyfikacyjny przy dokonywaniu zakupów samodzielnie. W tej ostatniej sytuacji, o ile to możliwe, Pracownik Grupy powinien uprzedzić właściwy sklep o tym, że jego numer zostanie podany przy dokonywaniu zakupów przez Osobę Bliską.
Pracownicy Grupy mogą korzystać z Programu Rabatowego dokonując zakupów w Sklepach Własnych lub składając zamówienia zgodnie z wewnętrznym procesem zamawiania w spółce należącej do Grupy, w której są zatrudnieni (np. Pracownicy Wnioskodawcy mogą składać zamówienia zgodnie z wewnętrznym procesem zamawiania obowiązującym u Wnioskodawcy). Z Rabatów nie można korzystać dokonując zakupów u Dystrybutorów ani w przypadku zakupów dokonywanych przez platformy e-commerce.
Rabaty wynoszą 50% podstawowej ceny detalicznej rekomendowanej dla poszczególnych Produktów (dalej: „Cena Rekomendowana"). Rabatów nie nalicza się od cen obniżonych (w stosunku do Cen Rekomendowanych) oferowanych w danym momencie w Sklepach Własnych. Jeżeli aktualna cena detaliczna oferowana w Sklepach Własnych jest równa lub niższa od Ceny Rekomendowanej obniżonej o rabat przysługujący w ramach Programu Rabatowego, Pracownik Grupy lub Osoba Bliska dokonuje zakupu po cenie aktualnej i nie korzysta z Programu Rabatowego. Rabaty nie łączą się także z innymi ofertami specjalnymi i promocjami (np. polegającymi na dodatkowych rabatach lub innych bonusach przy zakupie określonej liczby Produktów lub Produktów o określonej wartości itp).
W przypadku Sklepów Własnych działających w formule outletów, czyli sklepów sprzedających Produkty z końcówek serii, kolekcji z poprzednich sezonów itp., sprzedających Produkty w cenach już obniżonych w stosunku do Cen Rekomendowanych (dalej: „Ceny Outletowe"), Rabat dostępny dla Pracowników Grupy wynosi 30% od Cen Outletowych. Pozostałe zasady są podobne, tzn. rabatów nie można łączyć z innymi ofertami specjalnymi i promocjami, ani stosować do Cen Outletowych obniżonych w okresach wyprzedaży itp. Z Programu Rabatowego można korzystać w całym regionie (…). Oznacza to, że Pracownicy Wnioskodawcy mogą korzystać z rabatów podczas zakupów dokonywanych w sklepach własnych należących do innych spółek z Grupy w regionie (…), np. podczas pobytu w Niemczech, Czechach czy innych krajach z tego regionu. Analogicznie, zakupów w ramach Programu Rabatowego w Sklepach Własnych należących do Wnioskodawcy mogą dokonywać Pracownicy Grupy zatrudnieni przez inne podmioty z Grupy z siedzibą w krajach regionu (…). (np. pracownicy spółek należących do Grupy z Niemiec czy Czech). Spółki z Grupy nie rozliczają się wzajemnie z rabatów przyznawanych pracownikom innych spółek (np. Wnioskodawca nie zwraca innym spółkom z Grupy wartości rabatów, jakie Pracownicy Wnioskodawcy uzyskają w przypadku zakupu towarów w innych spółkach z Grupy).
Wartość zakupionych Produktów (w cenach po udzieleniu rabatów) przez danego Pracownika Grupy oraz Osobę Bliską dokonywanych wszelkimi dostępnymi kanałami (tj. w Sklepach Własnych, regularnych i outletowych, poprzez proces zamówień wewnętrznych, jak i w ramach zakupów poza własnym krajem - w innych spółkach Grupy w regionie (…)) jest sumowana w systemie komputerowym i nie może przekroczyć w skali roku równowartości 2.500 EUR). W rezultacie, również wartość uzyskanych rabatów w każdym roku kalendarzowym podlega ograniczeniu.
Zdarzenie przyszłe
Wnioskodawca przewiduje, że w przyszłości, wskutek powiększania portfolio marek dystrybuowanych przez Wnioskodawcę i inne spółki z Grupy w regionie (...), rozszerzony zostanie zakres Produktów objętych Programem Rabatowym (zostaną nim objęte Produkty kolejnych marek). Nie wpłynie to jednak na zasady funkcjonowania Programu Rabatowego i będą one nadal takie, jak przedstawione powyżej w opisie stanu faktycznego.
Wnioskodawca nie wyklucza jednak, że w przyszłości zostanie podniesiony roczny limit wartości Produktów, które mogą zostać nabyte w ramach Programu Rabatowego przez Pracownika Grupy oraz Osobę Bliską przypisaną do Karty Rabatowej tego Pracownika.
Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie ma jeszcze informacji pozwalających na bardziej dokładne przedstawienie stanu przyszłego.
Pytania
1.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że z tytułu dokonania zakupów Produktów w ramach Programu Rabatowego jego uczestnicy nie uzyskują przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą z tego tytułu obowiązki pobrania zaliczki na podatek ani wystawienia informacji podatkowej PIT-11 w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów?
2.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego prawdopodobne zmiany w Programie Rabatowym nie spowodują powstania przychodów w rozumieniu Ustawy o PIT po stronie jego uczestników i nie wywołają powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczek na podatek i wystawienia informacji PIT-11 w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów?
Państwa stanowisko w sprawie
W zakresie pytania nr 1:
Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu dokonania zakupów Produktów w ramach Programu Rabatowego jego uczestnicy nie uzyskują przychodów w rozumieniu Ustawy o PIT. W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą z tego tytułu obowiązki obliczenia i pobrania zaliczki na podatek ani wystawienia informacji podatkowej PIT-11 w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów.
W zakresie pytania nr 2:
Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego prawdopodobne zmiany w Programie Rabatowym spowodują powstania przychodów w rozumieniu Ustawy o PIT po stronie jego uczestników i nie wywołają powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczek na podatek i wystawienia informacji PIT-11 w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów podatnika z tytułu stosunku pracy zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
Na podstawie art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Do przychodów z innych źródeł zalicza się zatem takie przychody, które nie zostały zwolnione z opodatkowania i jednocześnie nie zostały zakwalifikowane do innego źródła przychodów.
Artykuł 11 ust. 2-2b Ustawy o PIT określa ogólne zasady ustalania wartości pieniężnej świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, a także świadczeń częściowo odpłatnych. Zasady te mają zastosowanie do świadczeń kwalifikowanych m.in. jako przychody ze stosunku pracy oraz przychody z innych źródeł.
Zgodnie z nimi wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Natomiast wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
1.jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Ponadto, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według powyższych zasad, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
Na podstawie art. 32 Ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Natomiast zgodnie z art. 39 Ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74,148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
Zgodnie z art. 42a ust.1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
W Programie Rabatowym uczestniczą osoby niebędące Pracownikami Wnioskodawcy, tzn. Osoby Bliskie oraz Pracownicy Grupy. Tymczasem, zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 8 września 2016 r. (sygn. II FSK 3073/14), kryterium decydującym o tym, czy dane świadczenie jest świadczeniem ze stosunku pracy jest okoliczność, czy świadczenie to może otrzymać wyłącznie pracownik czy też inna osoba niezwiązana z pracodawcą stosunkiem pracy i czy między świadczeniem, stosunkiem pracy istnieje związek faktyczny i prawny.
Należy zatem przyjąć, że objęcie Programem Rabatowym osób niebędących Pracownikami Wnioskodawcy powoduje automatycznie, że nawet jeżeli udział w tym programie powodowałby powstanie przychodu po stronie jego uczestników, przychód taki nie stanowiłby przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT. W rezultacie na Wnioskodawcy nie ciążyłyby obowiązki określone w art. 32 tej ustawy, tzn. obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu.
Jednak w opinii Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, uzyskanie rabatu z tytułu uczestnictwa w Programie Rabatowym w ogóle nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, co powoduje, że nie podlega ono opodatkowaniu zarówno jako przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 tej ustawy (co wykazano powyżej) Jak i przychodu w rozumieniu art. 20 ust. 1 czyli przychodu z innych źródeł.
Skutkiem uzyskania rabatu przez uczestnika Programu Rabatowego jest obniżenie ceny zakupu Produktów. „Rabat", zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, oznacza: „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust" (słownik języka polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). W praktyce udzielenie rabatu polega zatem na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów. Cenę - zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014 r., poz. 915) - jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy, w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym. Zapłacona kwota stanowi dla nabywcy rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów, a udzielony rabat, co do zasady, nie stanowi dla nabywcy przychodu.
Wnioskodawca w ramach swojej działalności udziela konsumentom rabatów na Produkty w wysokości porównywalnej, czy wręcz takiej samej jak w ramach Programu Rabatowego. W ramach sezonowych obniżek cen albo okresowych (niezwiązanych z sezonami i wyprzedażą kolekcji) akcji promocyjnych skierowanych do nieograniczonego kręgu konsumentów, Ceny Rekomendowane na Produkty podlegają obniżkom sięgającym do 70% w przypadku Sklepów Własnych działających w formule outletów i 30%-50% w przypadku Sklepów Własnych nie działających w formule outletów. Rabaty dostępne dla konsumentów, w zakresie ich wysokości, są zatem w pełni porównywalne z rabatami dostępnymi w ramach Programu Rabatowego.
Ponadto, akcje promocyjne kierowane do nieograniczonego kręgu konsumentów mogą obejmować również innego rodzaju promocje i zachęty prowadzące do efektywnego obniżenia cen zakupu Produktów znacznie poniżej Cen Rekomendowanych (np. sprzedaż pakietowa, łączona, itp. akcje zachęcające do zakupów w większych ilościach). Tego rodzaju korzystnych promocji nie przewiduje natomiast Regulamin.
Należy zatem uznać, że ceny po jakich Produkty są nabywane przez uczestników Programu Rabatowego nie odbiegają od cen stosowanych przez Wnioskodawcę dla konsumentów. Zatem ceny płacone przez uczestników Programu Rabatowego mogą być uznane za ceny rynkowe Produktów.
W związku z tym, analiza art. 11 ust. 2b Ustawy o PIT w kontekście ust. 2 i 2a tego artykułu pozwala stwierdzić, że w sytuacji, gdy cena Produktów nie różni się od ceny rynkowej nie może być mowy o świadczeniu częściowo odpłatnym na rzecz uczestników Programu Rabatowego.
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, kwoty rabatów udzielanych Pracownikom Wnioskodawcy, jak i innym uprawnionym osobom, w ramach Programu nie stanowią dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako świadczenie częściowo nieodpłatne. Sytuacja osób korzystających z rabatów w ramach Programu Rabatowego będzie bowiem porównywalna (choć nieidentyczna) do możliwości korzystania z promocji cenowych i innych zachęt zakupowych dostępnych ogółowi konsumentów.
Zróżnicowanie położenia Pracowników Wnioskodawcy, Osób Bliskich jak i Pracowników Grupy, z położeniem konsumentów prowadziłoby ponadto do obciążenia różnym ciężarem podatkowym podmiotów znajdujących się w podobnej sytuacji, co stałoby w sprzeczności z zasadami równości wobec prawa (tu: podatkowego) i sprawiedliwości społecznej. Takie nierówne traktowanie podatników jest niedopuszczalne, co potwierdził NSA w wyroku z dnia 30 października 2014 r. (sygn. II FSK 2451/12) wydanym zresztą również w związku z rabatami pracowniczymi.
Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rabaty udzielane Pracownikom Wnioskodawcy, Osobom Bliskim oraz Pracownikom Grupy nie stanowią dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o PIT. W szczególności przemawiają za tym następujące okoliczności:
·ceny Produktów obliczone zgodnie z Programem Rabatowym nie odbiegają od cen rynkowych stosowanych wobec konsumentów;
·zróżnicowanie obciążeń podatkowych uczestników Programu Rabatowego i konsumentów (czyli podatników będących w podobnej sytuacji) stałoby w sprzeczności z zasadami równości wobec prawa i sprawiedliwości społecznej;
·w Programie Rabatowym uczestniczą osoby niezatrudnione przez Wnioskodawcę, tzn. Osoby Bliskie i Pracownicy Grupy.
W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą z tego tytułu obowiązki obliczenia i pobrania zaliczki na podatek (o którym mowa w art. 32 ustawy o PIT) ani wystawienia informacji podatkowej PIT-11 (o którym mowa w art. 39 i 42a ust. 1 ustawy o PIT) w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
Przyszłe zmiany w zakresie funkcjonowania Programu Rabatowego polegające na:
1.zwiększeniu asortymentu Produktów objętych programem wskutek powiększania portfolio marek dystrybuowanych przez Wnioskodawcę i inne spółki z Grupy w regionie (…), oraz
2.ewentualnym podniesieniu rocznego limitu wartości Produktów, które mogą zostać nabyte w ramach Programu Rabatowego przez jego uczestnika nie spowodują (zgodnie z aktualnym stanem prawnym), że wykorzystane rabaty stanowić będą przychód uczestników programu. Nadal bowiem w Programie Rabatowym będą uczestniczyć osoby niebędące Pracownikami Wnioskodawcy, a konsumenci będą mogli nabywać Produkty za ceny porównywalne z cenami obniżonymi zgodnie z Regulaminem.
Nadal zatem aktualne pozostaną argumenty przywołane przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu stanowiska dotyczącego pytania nr 1. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego prawdopodobne zmiany w Programie Rabatowym nie spowodują powstania przychodów w rozumieniu Ustawy o PIT po stronie jego uczestników i nie wywołają powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczek na podatek i wystawienia informacji PIT-11 w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów.
Dodatkowe wyjaśnienia Wnioskodawcy
Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące stanu faktycznego zostało potwierdzone w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego wydanej na wniosek Wnioskodawcy przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 14 lutego 2019 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.6.2019.1.MG). W tej interpretacji Organ potwierdził, że: „W przypadku bowiem udzielania rabatu szerokiemu gronu beneficjentów, gdzie skorzystanie z rabatów nie będzie ograniczone wyłącznie do pracowników, przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powstanie." W dalszej części interpretacji Organ odpowiedział na pytania zadane przez Wnioskodawcę w następujący sposób: „Zatem, dokonując zakupu produktów w ramach Programu Rabatowego pracownik Spółki nie uzyska przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do pełnienia roli płatnika (na podstawie art. 31 od osób fizycznych, ani przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww., ustawy, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do pełnienia roli płatnika (na podstawie art. 31 i art. 38 ww. ustawy). Spółka nie będzie też zobowiązana do sporządzania informacji PIT-11 (na podstawie art. 42a ust. 1 ww. ustawy) w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów. Dokonując zakupów produktów w ramach Programu Rabatowego Osoba bliska oraz Pracownik Grupy niebędący Pracownikiem Spółki, nie uzyskają przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ww. ustawy, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzania informacji PIT-11, na podstawie art. 42a ust. 1 cytowanej ustawy w odniesieniu do kwot przyznanych rabatów."
Wnioskodawca jest świadomy tego, że również po roku 2019 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydawał interpretacje indywidulane potwierdzające, że w przypadku udzielania rabatu szerokiemu gronu beneficjentów, gdzie skorzystanie z rabatów nie będzie ograniczone wyłącznie do jednego grona beneficjentów, przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powstanie (np. interpretacja z 10 sierpnia 2021 r., sygn.0112-KDIL2 1.4011.493.2021.1. AMN).
Tym niemniej, z uwagi na pewne zmiany w Programie Rabatowym (powiększenie zakresu Produktów nim objętych), a także upływ czasu od wydania ww. interpretacji i spodziewane przyszłe zmiany w tym programie Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej potwierdzającej prawidłowość jego stanowiska w zakresie pytań 1 i 2.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Na płatniku ciążą zatem trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
1)obliczenie,
2)pobranie,
3)wpłacenie
- podatku, zaliczki.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy,
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
W myśl art. 10 ust. 1 źródłami przychodów są m.in.:
- stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);
- inne źródła (pkt 9).
Jak wynika z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 ustawy:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Treść art. 32 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Według art. 39 ust. 1 tejże ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Natomiast zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
W tym miejscu należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „rabat”.
Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, rabat oznacza „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towarów jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996).
Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość towaru. W rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów (w tym także tych wydanych jako rabat), a udzielony rabat nie stanowi dla konsumenta przychodu.
Zatem nie można uznać, że osoba otrzymująca rabat, czy korzystająca z takiego rabatu nabywając towar (usługę) po cenie niższej od regularnej oferty, osiąga korzyść majątkową odpowiadającą różnicy w cenie produktu (usługi). Nie ma wątpliwości, że każdy rabat (jako zniżka ceny) uzyskany w związku z jego realizacją stanowi określoną korzyść dla nabywcy towaru (usługi) objętego (objętej) tym rabatem. Jednakże przyjęcie stanowiska, że stanowi on przychód w postaci wartości pieniężnej oznaczałoby, iż każdy konsument nabywający towar (usługę) po obniżonej cenie w stosunku do pierwotnej ceny towaru (usługi), każdorazowo powinien wykazywać przychód podlegający opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych w części odpowiadającej różnicy pomiędzy ceną pierwotną, a rzeczywistą ceną zapłaconą za dany towar (usługę).
W niniejszej sprawie, jak wynika z jej opisu, program rabatowy będzie skierowany nie tylko wyłącznie do pracowników lecz szerszego grona odbiorców, tj.:
(…) W ramach Grupy funkcjonuje program rabatowy skierowany do pracowników spółek z Grupy (dalej: „Program Rabatowy") pracujących w państwach regionu (...) (dalej: „region (…)") oraz do określonych osób trzecich.
(…) Z Programu Rabatowego można korzystać w całym regionie (…). Oznacza to, że Pracownicy Wnioskodawcy mogą korzystać z rabatów podczas zakupów dokonywanych w sklepach własnych należących do innych spółek z Grupy w regionie (…), np. podczas pobytu w Niemczech, Czechach czy innych krajach z tego regionu. Analogicznie, zakupów w ramach Programu Rabatowego w Sklepach Własnych należących do Wnioskodawcy mogą dokonywać Pracownicy Grupy zatrudnieni przez inne podmioty z Grupy z siedzibą w krajach regionu (…). (np. pracownicy spółek należących do Grupy z Niemiec czy Czech) (…)
(…) z Programu Rabatowego mogą także korzystać osoby trzecie, niezatrudnione przez spółki z Grupy z regionu (…), które zostaną wskazane przez Pracowników Grupy (dalej: „Osoby Bliskie").
Skoro możliwość dokonania zakupów po obniżonej cenie w ramach Programu Rabatowego będzie dotyczyła szerokiej grupy beneficjentów to nie będzie generowała po stronie Klientów powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy wskazać, że o kwalifikacji danego świadczenia jako przychodu ze stosunku pracy decyduje krąg podmiotów uprawnionych do jego otrzymania. W przypadku gdy świadczenie jest dostępne wyłącznie dla pracowników, może ono stanowić przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast jeżeli możliwość skorzystania ze świadczenia przysługuje również innym osobom, niezwiązanym z pracodawcą, nie powstaje przychód po stronie pracownika.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy, za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy lub innym stosunku o podobnym charakterze.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym po stronie Państwa pracowników i, osób niebędących pracownikami Państwa spółki oraz osób bliskich nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Korzystanie z rabatu będzie miało charakter neutralny podatkowo.
Wynika to z faktu, że rabat nie jest skierowany wyłącznie do pracowników, lecz do szerokiego kręgu odbiorców.
W konsekwencji spółka (Państwo) nie będzie zobowiązana do obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy ani do sporządzenia informacji podatkowych (PIT-11) w odniesieniu do pracowników oraz pozostałych osób korzystających z rabatu.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
- stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz
- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
