Interpretacja indywidualna z dnia 16 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.59.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Uzupełnił go Pan pismem z 13 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i w roku 2025 korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Do końca listopada 2025 r. wartość sprzedaży Wnioskodawcy wynosiła (…) zł netto.

W dniu 31 grudnia 2025 r. Wnioskodawca wykonał usługę na rzecz kontrahenta i wystawił fakturę na kwotę (…) zł netto, bez wykazanego podatku VAT, korzystając ze zwolnienia podmiotowego. Była to jedyna faktura wystawiona przez Wnioskodawcę w grudniu 2025 r.

W wyniku wystawienia tej faktury łączna wartość sprzedaży Wnioskodawcy w 2025 r. przekroczyła limit 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy czynność (faktura), która spowodowała przekroczenie limitu 200 000 zł, powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT, czy też zwolnienie podmiotowe traci moc dopiero w odniesieniu do kolejnych czynności wykonywanych po przekroczeniu tego limitu.

W piśmie z 13 lutego 2026 r. w odpowiedzi na pytania Organu wskazano:

Pytanie nr 1:Od kiedy prowadzi Pan działalność gospodarczą (proszę podać miesiąc, rok)?

Odp. nr 1:Działalność gospodarczą prowadzi Pan od lutego 2019 r.

Pytanie nr 2:W jakim zakresie prowadzi Pan działalność gospodarczą?

Odp. nr 2:Przedmiotem działalności są usługi w zakresie programowania.

Pytanie nr 3:Czy wykonuje Pan czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Odp. nr 3:Nie wykonuje Pan czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynność (usługa), którą przekroczono limit 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, korzysta jeszcze ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, czy też powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym czynność (usługa), którą przekroczono limit 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, korzysta jeszcze ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono wskazany limit. Oznacza to, że dopiero po wykonaniu tej czynności możliwe jest stwierdzenie, że limit sprzedaży został przekroczony.

W momencie wykonania usługi oraz wystawienia faktury w dniu 31 grudnia 2025 r. Wnioskodawca korzystał jeszcze ze zwolnienia podmiotowego, gdyż limit 200 000 zł nie został wcześniej przekroczony. Przekroczenie limitu nastąpiło dopiero w wyniku uwzględnienia wartości tej czynności w łącznej sprzedaży za 2025 r.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają dopiero kolejne czynności wykonywane po przekroczeniu limitu, natomiast czynność powodująca przekroczenie limitu nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT.

Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że przedstawione stanowisko jest zgodne z informacją uzyskaną w trakcie rozmowy telefonicznej z Krajową Informacją Skarbową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy o VAT i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Z kolei, stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

W myśl art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):

Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług zmianie ulega art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.

Tym samym, począwszy od 1 stycznia 2026 r., podatnik będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.

Jednakże należy mieć na uwadze, że kluczowym w tej sytuacji jest data, od której przepis art. 2 ustawy nowelizującej będzie obowiązywał tj. 1 stycznia 2026 r. Zatem to od tego momentu będzie można ten przepis stosować, co oznacza, że do 31 grudnia 2025 r. w przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany jest do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie o VAT.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy o VAT:

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy o VAT:

W myśl art. 113 ust. 11 ustawy o VAT:

Przepis art. 113 ust. 13 ustawy o VAT stanowi, że:

Z opisu sprawy wynika, że od lutego 2019 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi w zakresie programowania i nie wykonuje Pan czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Z opisu analizowanej sprawy wynika, że do końca listopada 2025 r. wartość Pana sprzedaży wynosiła (…) zł netto. W dniu 31 grudnia 2025 r. wykonał Pan usługę na rzecz kontrahenta i wystawił fakturę na kwotę (…) zł netto, bez wykazanego podatku VAT, korzystając ze zwolnienia podmiotowego. W wyniku wystawienia ww. faktury łączna wartość sprzedaży w 2025 r. przekroczyła limit 200 000 zł.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT wobec przekroczenia limitu zwolnienia na 2025 r.

Jak wskazano wcześniej – z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT – wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Przekroczenie ww. limitu skutkuje zatem utratą prawa do zwolnienia podmiotowego. Zwolnienie traci moc w momencie powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów i usług, począwszy od czynności, którą przekroczono limit. Opodatkowaniu podlega cała kwota transakcji.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro wykonując usługę na rzecz kontrahenta 31 grudnia 2025 r., przekroczył Pan tego dnia kwotę 200 000 zł (kwotę limitu wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT obowiązującą do 31 grudnia 2025 r.), to stosownie do przepisu art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega czynność, którą przekroczono limit, tj. cała kwota transakcji z 31 grudnia 2025 r. Nie sposób zgodzić się z Panem, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają dopiero kolejne czynności wykonywane po przekroczeniu limitu, natomiast czynność powodująca przekroczenie limitu nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT.

Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, od 1 stycznia 2026 r., podatnicy podatku VAT, u których łączna wartość sprzedaży przekroczyła w 2025 r. 200 000 zł, lecz nie przekroczy 240 000 zł, będą mogli skorzystać ze zwolnienia od 1 stycznia 2026 r.

A zatem pomimo przekroczenia przez Pana łącznej wartości sprzedaży w kwocie 200 000 zł w roku 2025, lecz nie przekroczenia kwoty 240 000 zł, to wykonywana przez Pana sprzedaż od 1 stycznia 2026 r. będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, o ile Pan dokona ponownego wyboru zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Należy jednak zaznaczyć, że jeżeli wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT przekroczy kwotę 240 000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że utraci Pan prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, o VAT w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Tym samym, oceniając Pana stanowisko całościowo, uznałem je za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis zdarzenia przyszłego będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.