Interpretacja indywidualna z dnia 13 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.125.2026.2.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe  

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwanie – pismem z 6 marca 2026 r. (data wpływu 6 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W okresie od stycznia 2023 r. do końca października 2025 r. wykonywała Pani pracę na terytorium Austrii w lokalnym oddziale spółki (…) z siedzibą w (…) na podstawie austriackiej umowy o pracę. Do 31 października 2025 r. posiadała Pani swoje miejsce zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Austrii (rezydent podatkowy Austrii). W okresie od 1 listopada 2025 r. podjęła Pani pracę w bułgarskim oddziale spółki (…) z siedzibą w (…) na podstawie bułgarskiej umowy o pracę. W związku z koniecznością wykonywania pracy na terytorium kraju swojego pracodawcy, wyjechała Pani z Austrii i przeniosła się w związku z pełnionymi obowiązkami służbowymi do Bułgarii. Umowa ze spółką (…) została zawarta na okres od 1 listopada 2025 r. do 31 października 2028 r. Nie planuje Pani wracać na stałe do Polski przynajmniej do czasu zakończenia swojej umowy o pracę. Niewykluczone, że po zakończeniu bułgarskiej umowy zostanie podpisana kolejna w Bułgarii, innym kraju (poza Bułgarią lub Polską) lub w Polsce. Na podstawie bułgarskiej umowy o pracę będzie Pani pełnić (…) w tamtejszej spółce. Zakres Pani obowiązków wymagać będzie obecności na terytorium Bułgarii oraz podejmowania tam decyzji istotnych dla funkcjonowania lokalnej spółki, a także sporadycznych podróży do innych krajów UE, w tym Polski. W związku z podpisaniem bułgarskiej umowy o pracę i wykonywania tam pracy, podlega Pani bułgarskiemu systemowi ubezpieczenia społecznego.

Pani najbliższa rodzina, tj. mąż, nie przeniósł się wraz z Panią na stałe do Bułgarii, został on w Polsce. Jednakże Małżonek odwiedza Panią w Bułgarii minimum raz w miesiącu, docelowo będzie to miało miejsce co drugi weekend. Pani natomiast planuje przyjeżdżać do Polski rzadziej, średnio co trzeci weekend, oraz spędzać większość urlopów i świąt poza granicami Polski.

Wynajęła Pani lokal do stałego zamieszkania na terytorium Bułgarii, oraz nawiązała Pani już znajomości w ramach społeczności kadry kierowniczej wyższego szczebla firm farmaceutycznych. W związku z pobytem na terytorium Bułgarii, ponosi Pani koszty związane z niezbędnymi potrzebami bytowymi, podpisała Pani również lokalne umowy, np. umowę o Internet oraz planuje Pani zapisać się do klubu fitness.

W Polsce, nie przynależy Pani do żadnych klubów, stowarzyszeń, nie udziela się Pani lokalnie. Ponosi jedynie koszty związane i wynikające z posiadanej wspólnie z mężem w Polsce nieruchomości. Nie posiada Pani zaciągniętych kredytów. Jedyne inwestycje posiadane przez Panią stanowi rachunek oszczędnościowy w banku austriackim. Ma Pani otworzone również rachunki bankowe w Polsce, Austrii i Bułgarii.

W odniesieniu do Pani sytuacji majątkowej i ekonomicznej, wynagrodzenie, jakie będzie Pani osiągać z pracy w Bułgarii na rzecz tamtejszej spółki, stanowić będzie przeważającą część Pani rocznych dochodów. Zarówno w trakcie zamieszkania w Austrii, jak i w Bułgarii osiągała i osiąga Pani dochody na terytorium Polski w formie przychodów z wynajmu nieruchomości w Polsce, które szacunkowo będą stanowić jedynie około 16% Pani całościowych dochodów rocznych.

W związku z tym, że rozpoczęła Pani pracę w listopadzie 2025 roku, w 2025 roku będzie Pani przebywała na terenie Bułgarii mniej niż 183 dni, jednocześnie przebywając powyżej 183 dni na terytorium Austrii. Natomiast w roku 2026 i następnych latach Pani pobyt w Bułgarii wyniesie więcej niż 183 dni w skali roku, tak długo jak będzie Pani pozostawała zatrudniona na podstawie bułgarskiej umowy o pracę ze spółką (…). W Polsce zamierza Pani przebywać jedynie incydentalnie w ramach ważniejszych świąt (np. Boże Narodzenie) i niektórych weekendów oraz w ramach obowiązków służbowych.

W Bułgarii, w 2025 roku, ze względu na brak spełnienia lokalnych warunków, będzie Pani uznawana za nierezydenta podatkowego. W kolejnych latach status rezydencji w Bułgarii nie jest jeszcze znany.

Uzupełnienie opisu sprawy

Na pytanie w jakim celu wyjechała Pani z Polski, tj. w celu przesiedlenia się do innego kraju na stałe, czy tylko podróżuje Pani w celu świadczenia pracy (korzystniejszego zarobkowania) poinformowała Pani, że jest Pani zatrudniona w firmie o zasięgu globalnym, jednym z elementów zatrudnienia jest Pani mobilność, tzn. gotowość do pracy poza granicami Polski. Od 2022 roku świadczy Pani pracę poza granicami Polski, co wynika z planu rozwojowego. Od listopada 2025 roku praca jest świadczona w Bułgarii, wcześniej praca była wykonywana w Ukrainie i w Austrii.

W przypadku pobytu w Polsce, mieszka Pani razem z mężem; podobnie, Pani mąż przebywając w Bułgarii, mieszka z Panią. Wraz z mężem nie posiada Pani wspólnego źródła dochodu, nie macie Państwo wspólnego budżetu. Wydatki ponosicie indywidualnie.

Pani mąż nie zamierza przeprowadzać się na stałe do Bułgarii – jest aktywny zawodowo w Polsce, ale wolny czas spędza w Bułgarii. Podobnie jak to miało miejsce w okresie pracy w Austrii, gdy była tam Pani rezydentem podatkowym.

W 2025 roku, od momentu wyjazdu do końca roku, w Pani przekonaniu, ma Pani miejsce zamieszkania w Bułgarii, jednak zgodnie z informacją uzyskaną od tamtejszych doradców podatkowych, na podstawie lokalnych przepisów nie spełnia warunku pobytu 183 dni, aby taki status uzyskać i uzyskać za ten okres certyfikat rezydencji. W kolejnych latach status rezydencji podatkowej w Bułgarii nie jest jeszcze znany. Może on być taki sam jak za okres pobytu w 2025 lub może być Pani uznana za rezydenta podatkowego w Bułgarii, gdyż jest prawdopodobnie, że spełni Pani lokalne bułgarskie przepisy określające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Bułgarii. Ostateczna ocena jest dokonywana przez doradców podatkowych w Bułgarii po zakończeniu każdego roku kalendarzowego.

Ma Pani Polskie obywatelstwo.

Zgodnie z informacją uzyskaną od doradców podatkowych w Bułgarii, za 2025 r. nie spełnia Pani kryteriów lokalnych przepisów podatkowych, aby nabyć bułgarską rezydencję podatkową (długość pobytu nie przekracza 183 dni), dlatego nie będzie Pani występować o certyfikat rezydencji za ten rok.

W odniesieniu do lat kolejnych, jeśli według lokalnych bułgarskich przepisów będzie Pani uznana za osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Bułgarii, planuje Pani wystąpić o certyfikat rezydencji wydany przez bułgarskie władze skarbowe.

Pytania

Czy w podanym stanie faktycznym, na postawie przepisów ustawy o PDOF nie będzie Pani posiadała miejsca zamieszkania w Polsce i będzie podlegała Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od momentu wyjazdu do Bułgarii, czyli od listopada 2025 roku oraz w kolejnych latach pobytu w Bułgarii?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, od momentu wyjazdu do Bułgarii, czyli od listopada 2025 roku oraz w kolejnych latach pobytu w Bułgarii, na podstawie przepisów ustawy o PDOF nie będzie Pani posiadała miejsca zamieszkania w Polsce i będzie Pani podlegała ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PDOF, osoba, która ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski (tzw. rezydent podatkowy), podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a Ustawy o PDOF, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Miejsce zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Innymi słowy, miejsca zamieszkania decyduje o tym, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podatnicy posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy podlegają w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Tym samym, w Polsce podlegają oni opodatkowaniu od dochodów osiągniętych zarówno na terytorium Polski jak i zagranicą. W sytuacji, w której podatnik nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, w Polsce ma on jedynie ograniczony obowiązek podatkowy, czyli w Polsce płaci on podatek jedynie od dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Polski.

Ustawa o PDOF w art. 3 ust. 1a określa dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Przy czym, należy zwrócić uwagę, że przesłanki te rozdzielone są spójnikiem „lub”, co oznacza, że aby podatnik został uznany za posiadającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski wystarczy, aby spełnił jedną z tych przesłanek, a w konsekwencji podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Zgodnie z ustawą o PDOF, pierwszym warunkiem pozwalającym na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP jest posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć bardzo szeroko wszelkie powiązania rodzinne (bliższa i dalsza rodzina), aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei, przez „centrum interesów gospodarczych” należy rozumieć miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Zgodnie zaś z drugim warunkiem, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terenie Polski uważa się również osobę, która przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W myśl art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF powyższy warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów podatkowych w Polsce, niezależną od posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

W Pani ocenie, w celu dokonania prawidłowej analizy należy zaznaczyć, że przepisy nie mówią o części interesów osobistych, a o ich „centrum”, co według Pani stanu faktycznego i w Pani ocenie, od momentu przeniesienia się z Austrii (gdzie przebywała Pani od roku 2023 r. do 31 października 2025 roku) do Bułgarii od dnia 1 listopada 2025 r. przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Bułgarii i tam rozwija się Pani całe życie prywatne, mimo małżonka, który pozostał w Polsce.

W Pani ocenie, mając na uwadze stan faktyczny będący przedmiotem niniejszego wniosku należy uznać, że nie będzie Pani spełniała warunków opisanych w art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF w roku podatkowym 2025 oraz kolejnych podczas pobytu w Bułgarii, a w konsekwencji nie będzie Pani posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski w roku 2025 i latach kolejnych.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, Pani zdaniem, rozstrzygający będzie ośrodek interesów życiowych, czyli stopień powiązań osobistych i gospodarczych z Polską w okresie listopad – grudzień 2025 r. Pani zdaniem, zarówno Pani ośrodek interesów osobistych – od przeniesienia do Bułgarii – będzie w Bułgarii (centrum aktywności towarzyskiej i prywatnej), jak i ośrodek interesów ekonomicznych – od momentu podjęcia zatrudnienia w Bułgarii – będzie w Bułgarii (główne źródło dochodów).

Mając zatem na uwadze powyższe, od listopada 2025 roku oraz w latach kolejnych może zostać Pani uznana za nierezydenta podatkowego w Polsce (posiadającego ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce).

Biorąc powyższe pod uwagę, wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości Pani stanowiska, zgodnie z którym od listopada 2025 roku czyli od przeniesienia się z Austrii do Bułgarii oraz w kolejnych latach pobytu w Bułgarii powinna podlegać Pani ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 4a omawianej ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z uwagi na wskazane we wniosku powiązania osobiste (rodzina: mąż) może być Pani uznana, na gruncie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Jednocześnie, w Pani przekonaniu od listopada 2025 r. ma oraz będzie Pani miała w kolejnych latach stałe miejsce zamieszkania w Bułgarii.

W przedmiotowej sprawie, zastosowanie mają przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Bułgarii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 11 kwietnia 1994 r. (Dz. U. z 1995 r. nr 137, poz. 679) zmienionej Obwieszczeniem Ministra Spraw Zagranicznych z 5 sierpnia 2020 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. z 2020 r. poz. 1416), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisanej przez Polskę oraz przez Bułgarię w dniu 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Umowy:

W myśl art. 4 ust. 2 Umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.

Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, pkt a i b w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Umowy (gdy istnieje kolizja ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych.

Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Po dokonaniu analizy stopnia Pani powiązań osobistych i gospodarczych, należy stwierdzić, że ośrodek interesów osobistych (rodzina) i gospodarczych (przychody z najmu nieruchomości oraz praca w Bułgarii) posiada Pani w Polsce i w Bułgarii. Zatem nie można określić państwa, w którym od listopada 2025 roku oraz latach następnych znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych.

Zatem w Pani sytuacji należy odnieść się do normy kolizyjnej opierającej się na kryterium zwykłego przebywania, określonej w art. 4 ust. 2 lit. c Konwencji.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani polskie obywatelstwo. Od 2022 r. świadczy Pani pracę poza granicami Polski. Od stycznia 2023 r. do końca października 2025 r. wykonywała Pani pracę na terytorium Austrii. Była Pani rezydentem podatkowym Austrii. Od listopada 2025 r. praca jest świadczona w Bułgarii, wcześniej praca była wykonywana w Ukrainie i w Austrii. Pani mąż nie zamierza przeprowadzać się na stałe do Bułgarii, jest aktywny zawodowo w Polsce. W przypadku pobytu w Polsce, mieszka Pani wraz z mężem, podobnie mąż przebywając w Bułgarii mieszka razem z Panią. Umowa o pracę ze spółką bułgarską została zawarta na okres od 1 listopada 2025 r. do 31 października 2028 r. Nie planuje Pani wracać na stałe do Polski przynajmniej do czasu zakończenia swojej umowy o pracę. Niewykluczone, że po jej zakończeniu zostanie podpisana kolejna w Bułgarii, innym kraju (poza Bułgarią lub Polską) lub w Polsce.

Wynajęła Pani lokal do stałego zamieszkania na terytorium Bułgarii, oraz nawiązała Pani już znajomości w ramach społeczności kadry kierowniczej wyższego szczebla firm farmaceutycznych. W Polsce, nie przynależy Pani do żadnych klubów, stowarzyszeń, nie udziela się Pani lokalnie. Ponosi jedynie koszty związane i wynikające z posiadanej wspólnie z mężem w Polsce nieruchomości. Nie posiada Pani zaciągniętych kredytów. Jedyne inwestycje posiadane przez Panią stanowi rachunek oszczędnościowy w banku austriackim. Ma Pani otworzone również rachunki bankowe w Polsce, Austrii i Bułgarii.

W odniesieniu do Pani sytuacji majątkowej i ekonomicznej, wynagrodzenie, jakie będzie Pani osiągać z pracy w Bułgarii na rzecz tamtejszej spółki, stanowić będzie przeważającą część Pani rocznych dochodów. Zarówno w trakcie zamieszkania w Austrii, jak i w Bułgarii osiągała i osiąga Pani dochody na terytorium Polski w formie przychodów z wynajmu nieruchomości w Polsce, które szacunkowo będą stanowić jedynie około 16% Pani całościowych dochodów rocznych.

W związku z tym, że rozpoczęła Pani pracę w listopadzie 2025 roku, w 2025 roku będzie Pani przebywała na terenie Bułgarii mniej niż 183 dni, jednocześnie przebywając powyżej 183 dni na terytorium Austrii. Natomiast w roku 2026 i następnych latach Pani pobyt w Bułgarii wyniesie więcej niż 183 dni w skali roku, tak długo jak będzie Pani pozostawała zatrudniona na podstawie bułgarskiej umowy o pracę ze spółką (…). W Polsce zamierza Pani przebywać jedynie incydentalnie w ramach ważniejszych świąt (np. Boże Narodzenie) i niektórych weekendów oraz w ramach obowiązków służbowych.

Skoro jak Pani wskazała, od przeprowadzki do Bułgarii przebywa Pani i będzie Pani przebywać zwykle na terytorium Bułgarii, tj. od listopada 2025 r. i latach następnych miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne jest Bułgaria.

Oznacza to, że w okresie od listopada 2025 r. i w latach następnych (o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny oraz prawny) podlega i będzie Pani podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlega i będzie Pani podlegać obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
• zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.