Interpretacja indywidualna z dnia 23 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.164.2026.2.ŁS
Przychody uzyskane po rozpoczęciu pobierania emerytury nie kwalifikują się do stosowania „ulgi dla pracujących seniorów”; brak zgłoszenia ulgi pracodawcy nie wyklucza jej zastosowania w zeznaniu rocznym.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony – na wezwanie – pismem z 19 marca 2026 r. (wpływ) oraz pismem z 21 kwietnia 2026 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)
Urodziła się Pani (...) 1959 r. (...) 2024 r. ukończyła Pani 65 lat i 25 lipca 2024 r. rozwiązała Pani z pracodawcą umowę o pracę na mocy porozumienia stron, w związku z przejściem na emeryturę. Tego samego dnia, tj. 25 lipca 2024 r., złożyła Pani do ZUS wniosek o emeryturę.
Decyzją z (...) 2024 r. ZUS przyznał Pani świadczenie emerytalne, które zostało Pani po raz pierwszy wypłacone 22 sierpnia 2024 r. na rachunek bankowy.
Do dnia rozwiązania umowy Pani dochody ze stosunku pracy wyniosły 75 742,85 zł (brutto). Z tytułu zakończenia zatrudnienia otrzymała Pani:
-20 września 2024 r. odprawę emerytalną w kwocie 17 689,50 zł (netto, po potrąceniu zaliczki na podatek dochodowy, w kwocie 2 378 zł),
-15 listopada 2024 r. premię kwartalną w kwocie 333 zł (netto, po potrąceniu zaliczki na podatek dochodowy, w kwocie 16 zł oraz składek w wysokości 60,94 zł).
W złożonym PIT-37 za rok 2024 odliczyła Pani niepełną kwotę ulgi, w wysokości 75 742,85 zł, czyli dochody otrzymane przed wypłatą pierwszej emerytury, pomniejszając wartość pobranych składek zapłaconych od przychodów objętych ulgą. Nie składała Pani pracodawcy PIT-2, w zakresie stosowania ulgi dla seniora, ponieważ rozliczała się samodzielnie.
Z tytułu uzyskiwania przychodów ze stosunku pracy podlegała Pani ubezpieczeniom społecznym w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W 2024 r., oprócz wspomnianej emerytury, nie uzyskiwała Pani innych świadczeń emerytalno-rentowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 lit. a-g.
Pytania
1)Czy w związku z opóźnieniem pracodawcy w wypłacie odprawy emerytalnej, utraciła Pani możliwość odliczenia w zeznaniu rocznym tzw. „ulgi dla seniora”, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej, limitowanej wysokości tj. 85 528 zł?
2)Czy zważywszy na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę samoopodatkowania, miała Pani obowiązek informować pracodawcę o korzystaniu z „ulgi dla seniora”, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem – w zakresie pytania nr 1 – ponieważ odprawę emerytalną otrzymała Pani z dużym opóźnieniem, już po wypłacie pierwszej emerytury oraz biorąc pod uwagę wypłaconą również po tym terminie premię, w złożonym PIT-37 za rok 2024, mogła Pani odliczyć tylko niepełną kwotę ulgi, w wysokości 75 742,85 zł, czyli dochody otrzymane przed wypłatą pierwszej emerytury, pomniejszając wartość pobranych składek zapłaconych od przychodów objętych ulgą.
W Pani ocenie, gdyby pracodawca wypłacił Pani odprawę bez opóźnienia, przed otrzymaniem przez Panią wypłaty pierwszej emerytury, mogłabym Pani skorzystać z „ulgi dla seniora” w pełnej, limitowanej wysokości odliczenia, tj. w kwocie 85 528 zł.
Pani zdaniem – w zakresie pytania nr 2 – nie miała Pani obowiązku informować pracodawcę, w zakresie stosowania ulgi dla seniora, ponieważ rozliczała się Pani samodzielnie, korzystając z obowiązującej w polskim systemie podatkowym zasady samoopodatkowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, otrzymane przez podatnika po ukończeniu 60. roku życia w przypadku kobiety i 65. roku życia w przypadku mężczyzny, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł pod warunkiem, że podatnik podlega z tytułu uzyskania tych przychodów ubezpieczeniom społecznym w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz podatnik, mimo nabycia uprawnienia, nie otrzymuje:
a)emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników,
b)emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2024 r. poz. 242 i 1243),
c)emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2024 r. poz. 1121, 1243, 1562 i 1871),
d)emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1631 i 1674),
e)świadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4a,
f)uposażenia przysługującego w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 334 i 1907),
g)świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia.
Stosownie zaś do art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 21 ust. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Wyjaśniam, że w ramach „Polskiego Ładu” wprowadzono przepisy dla osób, które pomimo osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego nadal pozostają aktywne zawodowo i nie pobierają świadczeń emerytalno-rentowych, zwane potocznie „ulgą dla pracujących seniorów”.
Ulga ta zapisana została we wspomnianym wcześniej art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uprawnionymi do korzystania z tego przywileju podatkowego są kobiety po ukończeniu 60. roku życia i mężczyźni po ukończeniu 65. roku życia pod warunkiem podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu uzyskania objętych zwolnieniem przychodów.
Analizowany przepis przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów osiągniętych przez te osoby ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ww. ustawy, z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 (opodatkowanie według skali podatkowej), art. 30c (tzw. podatek liniowy, w wysokości 19%) albo art. 30ca (opodatkowanie stawką 5%, ulga IP Box) albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Prawo do omawianego zwolnienia będzie zatem przysługiwało podatnikowi, który w ramach wymienionych wyżej rodzajów aktywności zawodowej (uzyskiwanych źródeł przychodów) jest objęty tytułem ubezpieczeń społecznych. Przy czym omawiany przepis nie różnicuje tego tytułu, co oznacza, że podatnik, któremu w ramach pracy na etacie wypłacono przychód składający się w części np. z odprawy emerytalnej, od której nie są pobierane składki na ubezpieczenia społeczne, będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia dla pracujących seniorów w odniesieniu do całości przychodu uzyskiwanego w ramach stosunku pracy.
Aby korzystać z omawianego zwolnienia, podatnik nie może również otrzymywać, mimo nabycia uprawnienia, świadczeń wymienionych enumeratywnie w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto, zwolnienie to jest limitowane – dotyczy bowiem przychodów w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
Z art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika także, że zwolnione z podatku są przychody otrzymane przez podatnika, który mimo nabycia uprawnienia (prawa) do emerytury, tej emerytury nie otrzymuje. Tym samym, warunek „nieotrzymywania emerytury” jako warunek do zastosowania ww. zwolnienia podatkowego powinien być spełniony na moment otrzymania przychodu, tj. na moment wypłaty należności ze stosunku pracy. Jak wynika z treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zatem przychód powstaje w momencie otrzymania środków pieniężnych lub postawienia ich do dyspozycji podatnika.
Ponadto, stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
W myśl zaś art. 31a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnik składa płatnikowi na piśmie albo w inny sposób przyjęty u danego płatnika oświadczenia i wnioski mające wpływ na obliczenie zaliczki.
Na podstawie art. 31a ust. 5 ww. ustawy:
Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie lub wniosek mające wpływ na obliczanie zaliczki, płatnik uwzględnia to oświadczenie lub ten wniosek najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym je otrzymał, a w przypadku płatnika, o którym mowa w art. 34 - najpóźniej od drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym je otrzymał.
Na mocy art. 31a ust. 8 ww. ustawy:
Jeżeli podatnik złoży płatnikowi, o którym mowa w art. 32, art. 34 lub art. 41 ust. 1, oświadczenie, że spełnia warunki do stosowania zwolnień, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152-154, płatnik oblicza zaliczkę z uwzględnieniem tych zwolnień, przy czym w oświadczeniu dotyczącym spełnienia warunków do stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152, podatnik wskazuje również rok rozpoczęcia i zakończenia stosowania zwolnienia przez płatnika.
W świetle natomiast art. 31a ust. 9 komentowanej ustawy:
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8, jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę o następującej treści: ,,Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Z powyższych regulacji wynika, że płatnik (pracodawca) przy poborze zaliczki na podatek uwzględnia zwolnienie w ramach tzw. ulgi dla pracujących seniorów, jeżeli podatnik złoży mu oświadczenie sporządzone na piśmie, w którym potwierdzi spełnianie warunków do stosowania tego zwolnienia. Płatnik stosuje ulgę najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał oświadczenie. Oświadczenie składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. W przypadku braku złożenia takiego oświadczenia płatnik nie uwzględnia przedmiotowego zwolnienia przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy. Nie pozbawia to jednak podatnika prawa do zastosowania zwolnienia w zeznaniu rocznym, o ile spełnia on ustawowe warunki do jego stosowania.
Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
Z analizy opisu Pani sprawy wynika, że urodziła się Pani (...) 1959 r., a zatem ukończyła Pani 60 rok życia (...) 2019 r. (...) 2024 r. ukończyła Pani 65 lat. 25 lipca 2024 r. rozwiązała Pani z pracodawcą umowę o pracę na mocy porozumienia stron, w związku z przejściem na emeryturę. Tego samego dnia złożyła Pani do ZUS wniosek o emeryturę. Decyzją z (...) 2024 r. ZUS przyznał Pani świadczenie emerytalne, które zostało Pani po raz pierwszy wypłacone 22 sierpnia 2024 r. na rachunek bankowy. Z tytułu zakończenia zatrudnienia otrzymała Pani 20 września 2024 r. odprawę emerytalną i 15 listopada 2024 r. premię kwartalną. W złożonym PIT-37 za rok 2024 odliczyła Pani niepełną kwotę ulgi, w wysokości 75 742,85 zł, czyli dochody otrzymane przed wypłatą pierwszej emerytury, pomniejszając wartość pobranych składek zapłaconych od przychodów objętych ulgą. Nie składała Pani pracodawcy PIT-2, w zakresie stosowania ulgi dla seniora, ponieważ rozliczała się Pani samodzielnie. Z tytułu uzyskiwania przychodów ze stosunku pracy podlegała Pani ubezpieczeniom społecznym w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W 2024 r. oprócz wspomnianej emerytury nie uzyskiwała Pani innych świadczeń emerytalno-rentowych o których mowa w lit. a-g art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy PIT.
Powzięła Pani wątpliwość czy w związku z opóźnieniem pracodawcy w wypłacie odprawy emerytalnej utraciła Pani możliwość skorzystania w zeznaniu rocznym z tzw. ulgi dla seniora, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej limitowanej wysokości 85 528 zł, a także czy – mając na uwadze zasadę samoopodatkowania – była Pani zobowiązana do poinformowania pracodawcy o korzystaniu z tej ulgi.
Odnosząc powołane przepisy do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, że pierwszą wypłatę emerytury otrzymała Pani 22 sierpnia 2024 r., a więc od tego momentu nie spełniała już Pani warunku „nieotrzymywania emerytury”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 omawianej ustawy.
W konsekwencji przychody ze stosunku pracy otrzymane po tej dacie, tj. odprawa emerytalna wypłacona 20 września 2024 r. oraz premia kwartalna wypłacona 15 listopada 2024 r., nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
W rezultacie z omawianego zwolnienia korzystają wyłącznie przychody uzyskane przez Panią w 2024 r. ze stosunku pracy do momentu wypłaty pierwszej emerytury, tj. do 22 sierpnia 2024 r., z uwzględnieniem limitu 85 528 zł. Jednocześnie podkreślam, że ww. limitem zwolnienia objęte są przychody ze stosunku pracy, a nie dochód.
Wobec tego Pani stanowisko należało w tej części uznać za nieprawidłowe, ponieważ we własnym stanowisku wskazała Pani, że w złożonym PIT-37 za rok 2024, mogła Pani odliczyć tylko niepełną kwotę ulgi (…) czyli dochody otrzymane przed wypłatą pierwszej emerytury, pomniejszając wartość pobranych składek zapłaconych od przychodów objętych ulgą.
Odnoszą się natomiast do obowiązku poinformowania pracodawcy o korzystaniu z ulgi dla seniora, wskazuję, że przepisy nie nakładają takiego obowiązku. Brak złożenia płatnikowi oświadczenia o stosowaniu ulgi dla seniora nie pozbawia Pani prawa do zastosowania zwolnienia w zeznaniu rocznym.
Zatem, w tej części, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie wskazuję, że przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa nakładają na mnie obowiązek wydania interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy co do zastosowania przepisów prawa podatkowego do przedstawionego stanu faktycznego. Tym samym niniejsza interpretacja indywidualna nie potwierdza prawidłowości wskazanych przez Panią wartości liczbowych ani dokonanych wyliczeń, w szczególności w zakresie wysokości przychodów objętych zwolnieniem.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
