Interpretacja indywidualna z dnia 23 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.213.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 lutego 2026 roku o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 3 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 21 kwietnia 2026 r. (wpływ 21 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

Zainteresowany będący stroną postępowania:A.

Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 21 listopada 2025 r. bank zaproponował ugodę pozasądową dotyczącą umowy kredytu hipotecznego zawartej w 2005 r. na własne cele mieszkaniowe.

Na mocy ugody:

1. Bank zwolni Państwa w całości z pozostałego zadłużenia kredytowego (umorzenie).

2. Bank wypłaci na Państwa rzecz:

-… zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postępowania,

-… zł tytułem zwrotu opłaty sądowej,

-… zł tytułem częściowego zwrotu wcześniej spłaconych rat kredytowych.

3. Ugoda nie stanowi odnowienia zobowiązania (art. 506 k.c.) i kończy definitywnie stosunek prawny wynikający z umowy kredytu.

Złożą Państwo oświadczenie przy podpisaniu ugody o spełnieniu warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku, obowiązującym - zgodnie z rozporządzeniem z dnia 20 grudnia 2024 r. - do 31 grudnia 2026 r.

Stronami umowy kredytu hipotecznego zawartego w 2005 roku było małżeństwo A i B oraz Bank …

Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.

Celem zaciągnięcia kredytu był zakup mieszkania w bloku z 1982 roku, aby zapewnić rodzinie „dach nad głową” mieszkają Państwo tam do dziś i nie posiadają Państwo żadnych innych mieszkań.

Cała kwota kredytu została wykorzystana na ten cel.

Kredyt był zaciągnięty we frankach, gdyż nie posiadali Państwo w żadnym banku zdolności kredytowej do kredytów w złotówkach.

Kredyt ten został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

Nieruchomość jest położona w Polsce w P.

Kredyt został udzielony przez Bank (...).

Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości.

Data zawarcia ugody jest w dużej mierze uzależniona od tej interpretacji indywidualnej, o którą Państwo proszą KIS, chcieliby Państwo zawrzeć ją w 2026 roku.

Stronami umowy będzie małżeństwo A i B i Bank (…).

Umorzenie kredytu przez bank będzie dotyczyło wszystkich kredytobiorców i będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banków w całości po stronie każdego z kredytobiorców.

Kwota zadłużenia, którą umorzy bank to odsetki.

Kapitał został spłacony przez Państwa. Odsetki były niezbędne do zawarcia umowy kredytu.

Nie korzystali Państwo nigdy z zaniechania poboru od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

Jeżeli dojdzie do ugody będzie to zwrot środków, które zostały spłacone ponad kapitał, kwota ta zostanie przeznaczona na porady prawne dotyczące pomocy przy sformułowaniu i doprowadzeniu do ugody. Jest to kredyt we frankach.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że bank zwróci część środków uprzednio spłaconych przez kredytobiorcę co zostało zawarte w § 6 ust. 1 pkt 3 Ugody pozasądowej: „ ... … PLN tytułem dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez Kredytobiorcę rat kredytowych ... „

Wszystkie kwoty zawarte w ugodzie pozasądowej są wyliczeniami Banku oraz Kancelarii prowadzącej w Państwa imieniu rozmowy dotyczące Państwa sprawy.

W odniesieniu do kwestii wypłaty kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postępowania w wysokości … zł oraz … zł tytułem opłaty sądowej wskazali Państwo, że kwota wykazana przez Bank w uzgodnieniu z Kancelarią przeznaczona zostanie w wysokości przeliczonej przez Kancelarię na wydatki związane z przygotowaniem oraz prowadzeniem Państwa sprawy przez Kancelarię wraz z rozliczeniem dotychczasowo poniesionych przez kredytobiorcę kosztów związanych z przygotowaniem dokumentacji, analizą oraz oszacowaniem roszczeń, przeprowadzeniem postępowania przedsądowego, opłatą od pozwu + opłatą skarbową oraz opłatami wynagrodzenia dla Kancelarii liczonej od łącznej kwoty oddanej przez Bank do dyspozycji kredytobiorcy. Dodatkowo na spłatę kosztów udziału pełnomocnika na każdym posiedzeniu mediacyjnym związanym z podpisaniem ugody.

Jednocześnie informują Państwo, że Bank przeprowadził rozliczenie Państwa kredytu w § 2 ust. 1 Ugody pozasądowej: „W księgach rachunkowych Banku na dzień 18 listopada 2025 r. wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosi … CHF (słownie: … franków szwajcarskich), z czego kwota kapitału kredytu wynosi … CHF (słownie: … franków szwajcarskich), a kwota odsetek naliczonych do dnia 18 listopada 2025 r. wynosi … CHF (słownie: … franków szwajcarskich), co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po kursie 4,5826, zadłużenie Kredytobiorcy na dzień 18 listopada 2025 r. wynosi … PLN (słownie: … złotych polskich)”.

W związku z powyższym kapitał i odsetki zadłużenia wykazane przez bank będą przedmiotem umorzenia na podstawie zawartej ugody.

Pytania

1)Czy umorzenie zadłużenia kredytowego wynikające z opisanej ugody powoduje powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT?

2)Czy w przypadku uznania powstania przychodu ma zastosowanie zaniechanie poboru podatku na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów?

3)Czy kwoty otrzymane tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz zwrotu części spłaconych rat kredytowych stanowią przychód podlegający opodatkowaniu PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w odniesieniu do pytania 1-2, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, umorzenie zobowiązania może stanowić przychód. Jednak w niniejszej sprawie ma zastosowanie zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz.U. 2022 poz. 592 z późn. zm.), obowiązującego do dnia 31 grudnia 2026 r.

Umorzenie dotyczy kredytu hipotecznego:

·zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe,

·zabezpieczonego hipotecznie,

·udzielonego przed 15 stycznia 2015 r.

Spełnione zostały wszystkie warunki określone w rozporządzeniu, co zostało potwierdzone stosownym oświadczeniem.

W odniesieniu do pytania nr 3, kwoty otrzymane tytułem:

·zwrotu kosztów postępowania sądowego,

·zwrotu opłaty sądowej

nie stanowią przychodu, gdyż mają charakter zwrotu poniesionych wydatków i nie powodują trwałego przysporzenia majątkowego (utrwalona linia interpretacyjna KIS).

Kwota … zł stanowiąca częściowy zwrot spłaconych rat kredytowych jest korektą rozliczeń stron umowy, a nie nowym przysporzeniem majątkowym, wobec czego nie spełnia definicji przychodu z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.

W związku z powyższym wnoszą Państwo o potwierdzenie, że:

·w odniesieniu do umorzenia kredytu ma zastosowanie zaniechanie poboru podatku,

·pozostałe kwoty otrzymane na podstawie ugody nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank części wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, zaciągniętego w 2005 roku, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38, ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu części kredytu hipotecznego, stanowiącą pozostały do spłaty kapitał wraz odsetkami należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu nawiązać należy do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W analizowanej sprawie kredyt został zaciągnięty przez Państwa w 2005 r. na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej polegającej na zakupie mieszkania. Uzyskane środki pieniężne w całości zostały wykorzystane na tę inwestycję. Kredyt został zabezpieczony hipotecznie.

W ramach proponowanej ugody, bank przeprowadził rozliczenie Państwa kredytu. W § 2 ust. 1 niniejszej ugody wskazano:W księgach rachunkowych Banku na dzień 18 listopada 2025 r. wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosi … CHF (słownie: … franków szwajcarskich), z czego kwota kapitału kredytu wynosi … CHF (słownie: … franków szwajcarskich), a kwota odsetek naliczonych do dnia 18 listopada 2025 r. wynosi … CHF (słownie: … franków szwajcarskich), co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po kursie 4,5826, zadłużenie Kredytobiorcy na dzień 18 listopada 2025 r. wynosi … PLN (słownie: … złotych polskich).

Mając na uwadze to co wywiedziono wcześniej stwierdzam, że umorzenie przez bank zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2005 r., stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, w analizowanym przypadku w związku z uzyskaniem tego przychodu wynikającego z umorzenia pozostałego do spłaty zadłużenia, stanowiącego kapitał i odsetki, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełniać będą Państwo bowiem przesłanki umożliwiające skorzystanie z zaniechania poboru podatku.

Odnosząc się z kolei do skutków podatkowych wypłaty na Państwa rzecz ustalonej w ugodzie wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Jednakże definicja przychodu podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

Wskazali Państwo, że (…) bank zwróci część środków uprzednio spłaconych przez kredytobiorcę co zostało zawarte w § 6 ust. 1 pkt 3 Ugody pozasądowej: „ ... … PLN tytułem dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez Kredytobiorcę rat kredytowych (…).

Wobec powyższego, skoro kwota którą otrzymają Państwo od banku w wyniku zawartej ugody, stanowić będzie zwrot spłacanych przez Państwa w ramach umowy zawartej z bankiem rat kredytowych, to otrzymanie ww. kwoty nie spowoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Przechodząc do kwestii zwrotu na Państwa rzecz kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postepowania oraz zwrotu opłaty sądowej, wskazuję, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2025 r. poz. 1071, ze zm.)

Na podstawie art. 96 ww. ustawy:

Mając na względzie cytowane wyżej przepisy stwierdzam, że skutki podatkowe związane z wypłatą przez bank kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postępowania oraz opłaty sadowej należy odnosić bezpośrednio do Kredytobiorców niezależnie od dalszych rozliczeń pomiędzy Kredytobiorcami - Państwem, a pełnomocnikiem.

Analizując zatem skutki podatkowe wypłaty przez bank zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postępowania oraz opłaty sądowej wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468, ze zm.):

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.

Wskazali Państwo, że kwota wykazana przez Bank w uzgodnieniu z Kancelarią przeznaczona zostanie w wysokości przeliczonej przez Kancelarię na wydatki związane z przygotowaniem oraz prowadzeniem Państwa sprawy przez Kancelarię wraz z rozliczeniem dotychczasowo poniesionych przez kredytobiorcę kosztów związanych z przygotowaniem dokumentacji, analizą oraz oszacowaniem roszczeń, przeprowadzeniem postępowania przedsądowego, opłatą od pozwu + opłatą skarbową oraz opłatami wynagrodzenia dla Kancelarii liczonej od łącznej kwoty oddanej przez Bank do dyspozycji kredytobiorcy. Dodatkowo na spłatę kosztów udziału pełnomocnika na każdym posiedzeniu mediacyjnym związanym z podpisaniem ugody.

Zwrot przez bank na Państwa rzecz kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postępowania oraz opłaty sądowej, w ramach zawartej Ugody - nie spowoduje powstania po Państwa stronie przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.

Zatem, zwrócone Państwu ww. koszty zastępstwa procesowego i kosztów postępowania oraz opłaty sądowej nie będą stanowiły dla Państwa przysporzenia i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów postępowania sądowego nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te będą stanowiły jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Państwa wydatków - nie będą więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymane kwoty tytułem kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postępowania oraz opłaty sądowej będą obojętne podatkowo.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot na Państwa rzecz kosztów zastępstwa procesowego i kosztów postępowania oraz zwrot opłaty sądowej w ramach zawartej z bankiem ugody, nie spowoduje powstania po Państwa stronie przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego w związku z otrzymaniem od banku w ramach ugody ww. kwot.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.