Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.55.2026.2.LG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy pojazd rajdowy o, którym mowa we wniosku będzie spełniać definicję pojazdu samochodowego oraz czy wydatki, które Wnioskodawca poniesie w związku z pojazdem rajdowym będą stanowić koszty uzyskania przychodów w Spółce. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 kwietnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka”) i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Przedmiotem działalności Spółki zgodnie z PKD 2025 jest m.in.:

(…)

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celach promocji oraz reklamy planuje ponieść szereg wydatków marketingowych m.in. będą to wydatki związane z najmem pojazdu rajdowego, koszty projektowania, wizualizacji oraz oklejenia auta logiem Spółki.

W dalszej przyszłości Spółka planuje także nabyć własny pojazd rajdowy oraz przystosować go do celów reklamowych tj. okleić go tak aby reklamował Spółkę i jej usługi. Ponadto Spółka nie wyklucza także, że poniesie inne wydatki związane z uczestnictwem w wydarzeniach sportowych takie jak opłaty za uczestnictwo, strój rajdowy, a także poniesie koszty eksploatacyjne samochodu rajdowego itp.

Działalność marketingowa Wnioskodawcy będzie polegała na uczestnictwie Spółki w wydarzeniach sportowych jakimi są rajdy samochodowe. Realizacją i obsługą działań marketingowych (np. rozdawaniem ulotek reklamujących działalność Spółki) podczas wyścigów samochodowych będą zajmować się pracownicy Spółki, w tym członek zarządu Spółki będący jednocześnie jej pracownikiem, który posiada licencję zawodowego kierowcy rajdowego. Osoby nieposiadające licencji zawodowego kierowcy nie mogą aktywnie uczestniczyć w tego typu zawodach. Zatem takie uprawnienia są jednym z decydujących czynników o wyborze członka zarządu do udziału jako kierowcy w rajdach. Spółka nie wyklucza jednak, że w przyszłości osobą kierującą pojazdem będzie inny pracownik Spółki niż członek zarządu, o ile będzie posiadał wymagane prawem uprawnienia do kierowania takim pojazdem.

Wyścigi samochodowe są imprezą medialną, której towarzyszy co do zasady konferencja prasowa przedstawiająca wszystkich zawodników oraz ich sprzęt. Takie wydarzenia ściągają szerokie grono osób, uczestnikami są bowiem nie tylko podmioty działające w branży motoryzacyjnej, ale także pozostałe osoby zainteresowane wydarzeniem, które nie są z branżą Wnioskodawcy związane, gdyż rajdy samochodowe to zarówno wydarzenia biletowane a także otwarte, gdzie wstęp jest wolny dla wszystkich.

Co istotne, podczas takich rajdów, z wykorzystaniem sprzyjającej okazji wydarzenia Spółka planuje umówić również spotkania z Kontrahentami. Jednakże, nie będą oni specjalnie zaproszonymi przez Spółkę gośćmi, a jedynie podmiotami zainteresowanymi tą branżą, które z własnej woli biorą udział w takiego rodzaju wydarzeniach. Spotkania będą miały charakter otwartych negocjacji wśród sprzyjającej atmosfery. Spółka planuje wykorzystać atmosferę motoryzacyjnego wydarzenia, aby przeprowadzić rozmowy z obecnymi Kontrahentami Spółki, a także z potencjalnymi klientami. W tym miejscu warto również podkreślić specyfikę branży, w której działa Spółka. Tego rodzaju wydarzenia sportowe będą prezentować Wnioskodawcę jako podmiot zaangażowany w inicjatywy społeczne i sportowe, dostępne dla szerokiego grona odbiorców, a nie jedynie jako podmiotu, z którym kontakt w celach biznesowych ogranicza się do formalnych spotkań.

Pojazd rajdowy, którym kierować będzie pracownik Spółki, zostanie odpowiednio oklejony materiałami identyfikującymi Spółkę (logo/nazwa), tak aby reklamować jej markę oraz profil działalności. Ponadto Spółka będzie informować o swoim udziale w wydarzeniu m.in. za pośrednictwem prowadzonych przez siebie kanałów w mediach społecznościowych czy poprzez przygotowane przez siebie ulotki.

Zgodnie z informacjami posiadanymi przez Spółkę, organizatorzy tego rodzaju wydarzeń - posiadający zasięg ogólnopolski - będą promować wydarzenie oraz zawodników w Internecie. W konsekwencji informacje dotyczące udziału Spółki w wydarzeniu będą publicznie dostępne.

Pojazd rajdowy, który Spółka planuje wynająć, a w dalszej perspektywie być może także nabyć na własność kwalifikowany jest do samochodów sportowych przeznaczonych do udziału w rajdach, a to oznacza, że ze względu na swoją specyfikację zabronione jest jego używanie na drogach publicznych w codziennym używaniu. Takie samochody posiadają klatkę bezpieczeństwa, a także inne sportowe modyfikacje (np. niehomologowane opony do jazdy po drogach bez oznaczenia „E”, odmienna skrzynia biegów, czy hamulce). Kwestię tę potwierdza m.in. artykuł opublikowany na stronie internetowej (...):(...).

W 2025 r. nastąpiła istotna zmiana zasad kwalifikacji samochodu rajdowego przeznaczonego do sportu- po tych zmianach, aby samochód był dopuszczony do udziału w rajdach konieczna jest jego rejestracja jako pojazd sportowy/ rajdowy poprzez:

1)uzyskanie dokumentu „Książka Samochodu Sportowego (KSS)” wydawanego przez Polski Związek Motorowy;

2)zawarcie w niej wyników Sezonowego Badania Kontrolnego (SBK) Polskiego Związku Motorowego dla pojazdu sportowego;

3)przeprowadzenie badania technicznego na zwykłej Stacji Kontroli Pojazdów (SKP) poprzez badanie co do zgodności z warunkami technicznymi określonymi dla pojazdów sportowych;

4)złożenie wniosku o czasową rejestrację w odpowiednim wydziale komunikacji tj. pojazd zostaje zarejestrowany czasowo na 1 rok z możliwością przedłużenia;

5)ubezpieczenie pojazdu (OC) oraz przestrzegania warunków np. używanie pojazdu na drogach publicznych jest możliwe tylko w określonym celu (np. dojazdy do odcinków specjalnych, imprezy) , który odbywa się z użyciem dodatkowego samochodu (lawety).

Pojazd rajdowy nie będzie mógł poruszać się po drogach publicznych, a dojazd do zawodów możliwy będzie wyłącznie poprzez załadunek samochodu rajdowego na inny samochód (tj. laweta) i przywiezienie go do wyznaczonego przez organizatorów miejsca. W tożsamy sposób nastąpi każdorazowe przemieszczanie samochodu na przegląd techniczny związany z dopuszczeniem samochodu do rajdów. Samochód rajdowy będzie zatem poruszał się jedynie po drodze publicznej wyłącznie w czasie imprezy sportowej oraz na specjalnie oznaczonych odcinkach trasy, które są zabezpieczone eskortami policji.

Wobec powyższego, planowane wynajęcie przez Spółkę samochodu, a także ewentualne nabycie auta rajdowego, oklejenie go oraz poniesienie innych wydatków związanych z uczestnictwem w wydarzeniu sportowym, jakim jest rajd wyścigowy stanowić będą wydatki po stronie Spółki, które zostaną poniesione w celach promocji Spółki i jej działalności. Ponadto specyfika tych pojazdów oraz wewnętrzne regulacje Spółki wykluczają ich ewentualny użytek prywatny. Co więcej, w przypadku nabycia przez Spółkę pojazdu rajdowego, który będzie stanowił środek trwały w Spółce, Wnioskodawca poza udziałami w rajdach planuje także: oferować wynajem takiego pojazdu podmiotom zewnętrznym, prowadzić lekcje jazdy ekstremalnej. Co więcej, Wnioskodawca rozważa także możliwość uzyskiwania przychodów poprzez świadczenie usług reklamowych udostępniając pojazd do oklejenia przez zewnętrzne podmioty oraz uczestnictwo w rajdach pojazdem oznakowanym materiałami reklamowymi swojej marki i podmiotów zewnętrznych.

Zatem planowane wydatki będą związane z uzyskiwaniem przychodu, zabezpieczeniem lub zachowaniem jego źródła poprzez reklamę Spółki, w ramach której Spółka przewiduje rozpowszechnić swoją działalność wśród uczestników i kibiców rajdów, a także zawrzeć nowe umowy z potencjalnymi klientami Spółki oraz poprzez najem samochodu rajdowego zewnętrznym, niepowiązanym ze Spółką podmiotom, w celu użytku przez nich pojazdu podczas wydarzeń sportowych, w których Spółka i jej pracownik nie mają możliwości wziąć udziału uzyskując w ten sam sposób przychody z najmu. Ponadto, Spółka planuje prowadzić lekcje jazdy ekstremalnej za pomocą wynajętego/ nabytego pojazdu rajdowego, a także udostępniać powierzchnię na tym pojeździe celem oklejenia jej przez zewnętrzne, niepowiązane podmioty, co wskazuje na fakt, że planowane wydatki będą spełniały definicję kosztu uzyskania przychodu, gdyż będą związane z uzyskiwaniem przychodu (ewentualnie zabezpieczeniem lub zachowaniem jego źródła).

Natomiast w przypadku udziału w zawodach sportowych, z uwagi na fakt, że działalność Wnioskodawcy jest znana szerokiemu gronu odbiorców ze środowiska motoryzacyjnego, a także mając na uwadze, że Spółka będzie nagłaśniać swój udział w wydarzeniu za pośrednictwem własnych kanałów w mediach społecznościowych oraz materiałów promocyjnych (w tym ulotek), udział w rajdzie będzie stanowił okazję do prowadzenia rozmów z obecnymi i potencjalnymi klientami Spółki w zakresie współpracy.

Atmosfera tego typu wydarzeń sprzyja nawiązywaniu kontaktów biznesowych, prowadzeniu otwartych rozmów i negocjacji, a także budowaniu zainteresowania działalnością Spółki wśród uczestników i kibiców.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 15 kwietnia 2026 r., doprecyzowując opis sprawy i odpowiadając na zadane pytania, wskazali Państwo m.in., że:

-przedmiotem jego zapytania do tutejszego organu było m.in.: zapytanie nr 1: Czy pojazd rajdowy, o którym mowa we wniosku będzie spełniać definicję pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT? Natomiast ustawa o CIT w powołanym przepisie odwołuje się do przepisów prawa o ruchu drogowym. W związku z czym to Wnioskodawca prosi o potwierdzenie swojego stanowiska czy przedmiotowy samochód rajdowy, który planuje wynająć i w przyszłości być może także nabyć jest samochodem osobowym w rozumieniu ustawy o CIT, której to przepisy w tym zakresie odwołują się do przepisów prawa o ruchu drogowym.

Jak zostało to wskazane w uzasadnieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 4a pkt 9a ustawy o CIT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o samochodzie osobowym oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z pewnymi wyjątkami wymienionymi w ustawie. Przepisy ustawy o CIT są w tym zakresie blankietowe tj. odwołują się do innej gałęzi prawa, w związku z czym kwestia ta nie jest opisem stanu faktycznego a uzasadnieniem własnego stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 21 czerwca 2024 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, dalej: ustawa Prawo o ruchu drogowym):

33)pojazd samochodowy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Tym samym kluczowe dla udzielenia wyjaśnień w tym zakresie jest powołanie definicji pojazdu silnikowego w myśl art. 2 pkt 32 ustawy Prawo o ruchu drogowym w rozumieniu, którego:

32)pojazd silnikowy to pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego.

Aby dokonać wykładni powyższego przepisu należy natomiast odnieść się do art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym zgodnie z którym:

31)pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch;

Mając na uwadze tak skonstruowane przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotowe auto, które planuje wynająć, a w przyszłości być może także nabyć w normalnych warunkach nie może poruszać się po drodze publicznej. Auto rajdowe będzie mogło być wykorzystywane wyłącznie na torach wyścigowych lub specjalnie wyznaczonych odcinkach drogi w trakcie trwania rajdu. Auto to w pozostałych sytuacjach będzie mogło być transportowane wyłącznie na lawecie (np. w drodze na rajd czy do warsztatu mechanicznego).

W związku z powyższym, skoro przedmiotowe auto nie może poruszać się po drodze publicznej poza zamkniętymi odcinkami trasy utworzonej specjalnie na wydarzenie sportowe to zdaniem Wnioskodawcy nie spełnia definicji pojazdu z art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym a tym samym nie spełnia także definicji pojazdu samochodowego zgodnie z art. 2 pkt 33 ww. Ustawy.

W wezwaniu z dnia 25 marca 2026 r. Organ podatkowy wskazał, że:

„Zatem, aby uzupełnić opis stanu faktycznego, prosimy udzielić jednoznacznej odpowiedzi na wszystkie pytania z wezwania. Odpowiedzi te powinny przedstawiać okoliczności faktyczne sprawy, a nie wyrażać Państwa subiektywną opinię o tych okolicznościach.

Tym samym, nie mogą zawierać Państwa własnego stanowiska. Przedstawienie okoliczności sprawy nie może być poprzedzone określeniami takimi, jak „moim zdaniem…”, „w ocenie wnioskodawcy…”, „wnioskodawca twierdzi”, itp.”

Wnioskodawca wskazuje jednak, że to czy przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym nie jest częścią opisu stanu faktycznego, bowiem jest to przedmiot zapytania Spółki, w stosunku, do którego Spółka przedstawiła swoje stanowisko i o którego potwierdzenie Wnioskodawca prosi w złożonym przez siebie wniosku o wydanie interpretacji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze kwestia, o którą dopytuje Organ podatkowy jest tym samym pytaniem, które to Wnioskodawca zadał w przedmiotowym wniosku o wydanie interpretacji podatkowej.

Zdaniem Spółki nie można oczekiwać od Wnioskodawcy udzielenia odpowiedzi na pytanie, które sam zadał powołując się na art. 4a pkt 9a ustawy o CIT przy przepisaniu jego treści przez Organ podatkowy i żądaniu udzielenia odpowiedzi na nie, uważając, że stanowi ono inny zakres niż treść sformułowanego zapytania i jest to brak formalny wniosku. Ww. norma prawnopodatkowa skonstruowana jest w oparciu o przepis ustawy innej niż przepisy prawa podatkowego- związku z tym faktem, to Wnioskodawca oczekuje potwierdzenia swojego stanowiska przez organ podatkowy bowiem nie jest to część opisanego stanu faktycznego, a jedynie wykładnia przepisów prawa dokonana przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca w tym zakresie może jedynie wskazać cechy pojazdu będącego przedmiotem wniosku i tak jak to zostało opisane we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotowe auto posiada klatkę bezpieczeństwa, a także inne sportowe modyfikacje (np. niehomologowane opony do jazdy po drogach bez oznaczenia „E”, odmienną skrzynię biegów, czy hamulce). Samochód nie jest przeznaczony do poruszania się po drodze publicznej, chyba że jest to zamknięty i zabezpieczony przy pomocy eskorty policji, straży pożarnej oraz karetki pogotowia odcinek trasy wyścigowej. W innych przypadkach samochód jest transportowany na lawecie. Co więcej, auto może prowadzić wyłącznie kierowca posiadający licencję zawodowego kierowcy rajdowego. Dodatkowo samochód będzie także wymagał innej rejestracji niż zwykłe samochody osobowe dopuszczone do ruchu drogowego, gdyż będzie cechował się Książeczką Samochodu Sportowego, specjalnie otrzymaną pomarańczową tablicą rejestracyjną z czerwonymi napisami, a sam dojazd na stację kontroli pojazdów, tożsamo jak na rajdy będzie mógł się odbywać wyłącznie za pomocą transportu na lawecie.

Powyżej opisane cechy są cechami pojazdu, który Wnioskodawca planuje wynająć, a w dalszej perspektywie także nabyć. W związku z takimi cechami auta Wnioskodawca poprosił Organ podatkowy o potwierdzenie jego stanowiska, że auto to nie jest samochodem osobowym w rozumieniu ustawy o CIT, której przepis odnosi się do innej gałęzi prawa.

W powyższym zakresie Wnioskodawca zwraca również uwagę na aktualne orzecznictwo, m.in. wyrok WSA z dnia 9 marca 2023 r. we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 739/22) zgodnie z którym:

„W ocenie Sądu, co już wywiedziono wyżej, przedmiotem wystąpienia Wnioskodawcy było dokonanie przez organ interpretacji przepisów prawa podatkowego. Skoro przedmiotem wystąpienia Wnioskodawcy było w szczególności dokonanie oceny prawnej tego, czy w świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego aktywność wnioskodawcy wypełnia definicję prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, co wymagało również dokonania oceny tego, czy działalność Wnioskodawcy - w świetle opisanych przez niego cech tej działalności - stanowi o prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych, to mając na uwadze kompetencję DKIS do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, organ nie powinien się od dokonania takiej oceny uchylać i przerzucać tego obowiązku na wnioskodawcę poprzez zakwalifikowanie tej oceny jako elementu opisu stanu faktycznego.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, w okolicznościach sprawy organ nie miał podstaw do wzywania wnioskodawcy do samodzielnego zestawienia cech prowadzonej przez siebie działalności z definicją zawartą w ustawie podatkowej pod rygorem pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia, a ww. wezwaniem DKIS naruszył przepis art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p.”

W powyższej sprawie dnia 8 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał postanowienie umarzające postępowanie w związku z cofnięciem skargi przez organ podatkowy.

Tożsame stanowisko zajął również WSA w Gliwicach w prawomocnym wyroku z dnia 14 listopada 2023 r. (sygn. akt I SA/Gl 643/23), w którym wprost wskazano, że:

„wezwanie do sprecyzowania wniosku nie mogło prowadzić do żądania, aby to sam Wnioskodawca przesądził przedmiotową kwestię - o którą przecież wprost zapytał - lecz jedynie do sprecyzowania danych faktycznych dotyczących prowadzonej działalności niezbędnych do ich oceny w kontekście definicji owej działalności”.

Natomiast WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z dnia 26 kwietnia 2024 r. (sygn. I SA/Kr 257/24), wskazał:

„W tym miejscu wypada przypomnieć, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wypracowano stanowisko, które Sąd rozpoznający sprawę podziela, że termin „przepisy prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p. należy rozumieć szeroko. Organy podatkowe, dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego, zobowiązane są do posiłkowania się przepisami z innych dziedzin prawa dla wyjaśnienia znaczenia występujących w przepisach ustaw podatkowych pojęć i instytucji z tych innych dziedzin prawa”.

Wobec powyższego Spółka wskazuje, że organ podatkowy żąda od niej, aby sama przesądziła kwestię, która była przecież przedmiotem jej zapytania. To Spółka prosi o potwierdzenie swojego stanowiska w drodze interpretacji indywidualnej.

W konsekwencji przedstawienia powyższych informacji Spółka uprzejmie prosi o rozpatrzenie wniosku i rozstrzygnięcie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wątpliwości Wnioskodawcy przedstawionych w pytaniu nr 1 we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

-Zgodnie z informacjami przedstawionymi w stanie faktycznym wniosku (s. 5) pojazd rajdowy, który Spółka planuje wynająć, a w dalszej perspektywie być może także nabyć na własność kwalifikowany jest do samochodów sportowych przeznaczonych do udziału w rajdach, a to oznacza, że ze względu na swoją specyfikację zabronione jest jego używanie na drogach publicznych w codziennym używaniu. Pojazd rajdowy co do zasady nie będzie mógł poruszać się po drogach publicznych, a dojazd do zawodów możliwy będzie wyłącznie poprzez załadunek samochodu rajdowego na inny samochód (tj. laweta) i przywiezienie go do wyznaczonego przez organizatorów miejsca. W tożsamy sposób nastąpi każdorazowe przemieszczanie samochodu na przegląd techniczny związany z dopuszczeniem samochodu do rajdów. Samochód rajdowy będzie się jednak poruszał po drodze publicznej w czasie imprezy sportowej, ale wyłącznie na specjalnie oznaczonym odcinku trasy, który będzie zabezpieczony eskortą policji, straży pożarnej i karetki pogotowia. Przy czym nie jest to równoznaczne z dopuszczeniem do ruchu drogowego w normalnych warunkach, którego pojazd rajdowy mieć nie będzie, bowiem auto wszędzie poza specjalnymi odcinkami trasy stworzonej na konkretne wydarzenie rajdowe oraz torami wyścigowymi będzie poruszało się na lawecie. Samochód przeznaczony do zawodów sportowych dopuszcza się do ruchu drogowego wyłącznie na czas trwania imprez organizowanych przez właściwy polski związek sportowy na specjalnych odcinkach drogi.

-Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 21 czerwca 2024 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, dalej: ustawa Prawo o ruchu drogowym) użyte w ustawie określenia oznaczają:

31)pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch.

Natomiast drogę (art. 2 pkt 1 tejże ustawy) należy rozumieć w myśl art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 320).

Zgodnie z powołanym przepisem droga to budowla składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.

Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, samochód rajdowy nie będzie spełniał wymogu uznania go za pojazd w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka jasno wskazała, że co do zasady niemożliwe jest poruszanie się nim po drogach publicznych. Pojazd rajdowy będzie poruszał się po specjalnie przygotowanych trasach wyłącznie podczas zawodów sportowych. Trasy te są drogami, jednak są one wyłączone z zwyczajnego użytku na czas rajdu i zabezpieczone eskortą policji (a także straży pożarnej i karetki pogotowia).

Wnioskodawca ponownie wskazuje, że organ podatkowy wzywa do uzupełnienia stanu faktycznego, jednakże to o co pyta jest przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Art. 4a pkt 9a ustawy o CIT definiujący samochód osobowy na poczet ustawy o CIT odwołuje się do przepisów prawa o ruchu drogowym w związku z czym to Wnioskodawca prosi organ podatkowy o potwierdzenie swojego stanowiska w związku z zadanym przez siebie pytaniem numer 1 tj. Czy pojazd rajdowy, o którym mowa we wniosku będzie spełniać definicję pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT?

W tym zakresie Wnioskodawca może przedstawić jedynie swoje stanowisko, o którego potwierdzenie poprosił składając 5 lutego przedmiotowy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Wnioskodawca może wskazać cechy pojazdu będącego przedmiotem wniosku i tak jak to zostało opisane we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej wskazuje, że przedmiotowe auto posiada klatkę bezpieczeństwa, a także inne sportowe modyfikacje (np. niehomologowane opony do jazdy po drogach bez oznaczenia „E”, odmienną skrzynię biegów, czy hamulce). Samochód nie jest przeznaczony do poruszania się po drodze publicznej, chyba że jest to zamknięty i zabezpieczony przy pomocy eskorty policji, straży pożarnej i karetki pogotowia odcinek trasy wyścigowej. W innych przypadkach samochód jest transportowany na lawecie. Co więcej, auto może prowadzić wyłącznie kierowca posiadający licencję zawodowego kierowcy rajdowego. Dodatkowo samochód będzie także wymagał innej rejestracji niż zwykłe samochody osobowe dopuszczone do ruchu drogowego, gdyż będzie cechował się Książeczką Samochodu Sportowego, specjalnie otrzymaną pomarańczową tablicą rejestracyjną z czerwonymi napisami, a sam dojazd na stację kontroli pojazdów, tożsamo jak na rajdy będzie mógł się odbywać wyłącznie za pomocą transportu na lawecie.

Powyżej opisane cechy dotyczą pojazdu, który Wnioskodawca planuje wynająć, a w dalszej perspektywie również nabyć. W związku z tymi cechami pojazdu Wnioskodawca zwrócił się do Organu podatkowego o potwierdzenie stanowiska, zgodnie z którym pojazd ten nie stanowi samochodu osobowego w rozumieniu ustawy o CIT, mimo że przepis tej ustawy odwołuje się do regulacji należących do innej gałęzi prawa, tj. Prawa o ruchu drogowym.

Tymczasem Organ podatkowy oczekuje od Wnioskodawcy potwierdzenia okoliczności, która właśnie stanowi przedmiot jego zapytania. Aby bowiem ustalić definicję samochodu osobowego na gruncie ustawy o CIT, konieczne jest dokonanie wykładni przepisów, do których odsyła art. 4a pkt 9a tej ustawy, tj. przepisów Prawa o ruchu drogowym. O tę właśnie kwestię Wnioskodawca zapytał we wniosku, podczas gdy obecnie Organ podatkowy pyta o nią ponownie, uznając jej brak za brak formalny opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca raz jeszcze podkreśla, że kwestia ta stanowi istotę jego zapytania, dlatego też w opisie stanu faktycznego może przedstawić jedynie cechy przedmiotowego pojazdu.

-Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 21 czerwca 2024 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, dalej: ustawa Prawo o ruchu drogowym):

33)pojazd samochodowy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Tym samym kluczowe dla udzielenia wyjaśnień w tym zakresie jest powołanie definicji pojazdu silnikowego w myśl art. 2 pkt 32 ustawy Prawo o ruchu drogowym w rozumieniu, którego:

32)pojazd silnikowy to pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego.

Aby dokonać wykładni powyższego przepisu należy natomiast odnieść się do art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym zgodnie z którym:

31)pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch;

Mając na uwadze tak skonstruowane przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotowe auto, które planuje wynająć, a w przyszłości być może nabyć zdaniem spółki nie stanowi pojazdu bowiem nie będzie przeznaczone do poruszania się po drodze. Auto rajdowe będzie mogło być wykorzystywane wyłącznie na torach wyścigowych, a także specjalnie wyznaczonych odcinkach drogi w trakcie trwania rajdu (co oznacza, że auto będzie dopuszczone do ruchu drogowego wyłącznie na czas trwania imprezy rajdowej). Auto to w pozostałych sytuacjach będzie mogło być transportowane wyłącznie na lawecie (dla przykładu podczas przeglądu i serwisu auta mechanik samochodowy nie ma możliwości poruszać się autem po drodze w celu wykonania testów sprawności). Ta kategoria pojazdów jest objęta szczególnym reżimem dopuszczenia do ruchu – wyłącznie w określonych sytuacjach tj. wyłącznie na czas imprezy sportowej na wyznaczonym odcinku drogi.

W związku z powyższym, jeżeli przedmiotowe auto nie spełnia definicji pojazdu z art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym to tym samym nie spełnia także definicji pojazdu samochodowego zgodnie z art. 2 pkt 33 ww. Ustawy.

Wnioskodawca wskazuje jednak, że przedstawiona powyżej wykładnia stanowi jego własne stanowisko, którego potwierdzenia domaga się we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wynika to z faktu, że przepisy ustawy o CIT mają w tym zakresie charakter blankietowy, a norma prawnopodatkowa została skonstruowana w oparciu o przepisy ustawy innej niż przepisy prawa podatkowego. W związku z tym Wnioskodawca oczekuje od Organu podatkowego potwierdzenia prawidłowości swojego stanowiska, ponieważ kwestia ta nie stanowi elementu opisanego stanu faktycznego, lecz jest wyłącznie rezultatem wykładni przepisów prawa dokonanej przez Wnioskodawcę. Tak jak w odpowiedzi na powyższe pytania Wnioskodawca może przedstawić jedynie cechy przedmiotowego pojazdu prosząc jednocześnie o potwierdzenie przedstawionego przez siebie stanowiska przez Organ podatkowy.

Związek wydatków dotyczących pojazdu rajdowego ponoszonych w celach reklamowych z uzyskiwaniem przez Spółkę przychodów oraz z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów przejawiać się będzie w tym, że pojazd rajdowy będzie wykorzystywany jako nośnik reklamy Spółki i jej oferty handlowej. Pojazd zostanie oznaczony logo, nazwą oraz elementami identyfikującymi profil działalności Spółki, dzięki czemu podczas rajdów będzie eksponowany wobec szerokiego grona odbiorców, w tym obecnych i potencjalnych kontrahentów zainteresowanych rynkiem motoryzacyjnym.

Udział w rajdach ma zatem służyć zwiększeniu rozpoznawalności marki Spółki, dotarciu z informacją o jej działalności do grupy docelowej oraz wspieraniu sprzedaży oferowanych przez nią towarów i usług. Działania te będą dodatkowo wzmacniane przez publikacje w mediach społecznościowych Spółki, materiały promocyjne oraz relacje medialne z wydarzeń, w których widoczny będzie pojazd oznaczony marką Spółki.

Związek z przychodami będzie przejawiał się również w możliwości prowadzenia podczas wydarzeń rozmów handlowych z obecnymi kontrahentami oraz z potencjalnymi klientami uczestniczącymi w tych wydarzeniach. Spotkania te będą służyły prezentacji oferty Spółki, utrzymaniu relacji z obecnymi kontrahentami, pozyskiwaniu nowych odbiorców oraz negocjowaniu warunków współpracy, co pozostaje w związku zarówno z osiąganiem nowych przychodów, jak i z zabezpieczeniem istniejącego źródła przychodów.

Dodatkowo Spółka planuje rozszerzyć swoją działalność o odpłatne usługi lekcji jazdy ekstremalnej, odpłatne udostępnianie powierzchni reklamowej na pojeździe oraz odpłatny wynajem pojazdu podmiotom trzecim. Pojazd rajdowy będzie więc nie tylko narzędziem reklamy podstawowej działalności Spółki, lecz także składnikiem majątku wykorzystywanym do generowania przychodów z nowych usług oferowanych przez Spółkę.

Wydatki te nie są ponoszone w celu kreowania prestiżu ani budowania wizerunku Spółki w oderwaniu od działalności gospodarczej, lecz w celu promocji jej działalności i oferty handlowej, zwiększenia zainteresowania jej usługami oraz pozyskiwania i utrzymywania klientów. Spółka zamierza dokumentować te działania m.in. poprzez materiały promocyjne, publikacje w mediach społecznościowych, dokumentację fotograficzną pojazdu, dokumenty udziału w wydarzeniach oraz dokumentowanie kontaktów handlowych i efektów marketingowych związanych z udziałem w rajdach.

Pojazd rajdowy, który Spółka planuje wynająć, a w dalszej perspektywie także nabyć, i który będzie brał udział w wyścigach, będzie eksponowany przed szeroką publicznością stanowiącą dla Wnioskodawcy grupę potencjalnych odbiorców jego produktów i usług. W konsekwencji powyższego należy uznać, że aktywność Spółki w obszarze sportu motoryzacyjnego będzie mieć na celu zwiększenie jej rozpoznawalności na rynku obrotu (…), gdyż informacje o Spółce jako firmie prowadzącej działalność gospodarczą w branży samochodowej dotrą do szerokiego grona odbiorców (zasięg ogólnopolski). Samochód rajdowy ma stanowić narzędzie promocji (reklamy) Wnioskodawcy (na samochodzie tym znajdować się będzie reklama Wnioskodawcy z logiem Wnioskodawcy). Udział samochodu w rajdach będzie stanowił znaczne wsparcie marketingowo-promocyjne dla Wnioskodawcy.

-Poniesienie wydatków związanych z pojazdem rajdowym wykorzystywanym w celach reklamowych będzie miało wpływ na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą oraz osiągane przychody poprzez zwiększenie rozpoznawalności marki Spółki w branży motoryzacyjnej, rozszerzenie kanałów dotarcia do obecnych i potencjalnych klientów oraz wzmocnienie działań promujących ofertę Spółki.

Pojazd rajdowy oznaczony logo i nazwą Spółki będzie stanowił nośnik reklamy eksponowany podczas wydarzeń sportowych, relacji medialnych oraz publikacji w mediach społecznościowych. Udział w rajdach pozwoli zatem na dotarcie z przekazem reklamowym do szerokiego grona odbiorców zainteresowanych rynkiem motoryzacyjnym, co będzie wpływać na zwiększenie zainteresowania ofertą Spółki i pozyskiwanie nowych kontrahentów.

Wydatki te będą miały wpływ także na utrzymanie i rozwój relacji biznesowych, ponieważ podczas wydarzeń Spółka planuje prowadzić rozmowy z obecnymi oraz potencjalnymi kontrahentami, prezentować swoją ofertę oraz podejmować działania ukierunkowane na rozwój współpracy handlowej. W konsekwencji wydatki te będą wspierać zarówno osiąganie nowych przychodów, jak i zachowanie oraz zabezpieczenie dotychczasowego źródła przychodów.

Ponadto pojazd rajdowy ma być wykorzystywany przy rozwijaniu dodatkowych, odpłatnych obszarów działalności Spółki, tj. do świadczenia usług lekcji jazdy ekstremalnej, odpłatnego udostępniania powierzchni reklamowej na pojeździe oraz odpłatnego wynajmu pojazdu podmiotom trzecim. Oznacza to, że wydatki związane z pojazdem będą wpływać nie tylko na promocję podstawowej działalności Spółki, ale również na tworzenie nowych źródeł przychodów.

W konsekwencji poniesienie wydatków związanych z pojazdem rajdowym w celach reklamowych będzie oddziaływać na działalność gospodarczą Spółki poprzez zwiększenie jej widoczności rynkowej, wsparcie działań sprzedażowych i marketingowych, rozwój kontaktów handlowych oraz poszerzenie oferty o nowe usługi, co łącznie ma służyć wzrostowi albo zabezpieczeniu przychodów Spółki.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że dla kwalifikacji wydatku jako kosztu uzyskania przychodów decydujące znaczenie ma cel, w jakim został on poniesiony, oraz jego racjonalne i gospodarczo uzasadnione powiązanie z prowadzoną działalnością. Tym samym, nawet jeżeli w praktyce wydatek nie przełoży się ostatecznie na osiągnięcie przychodu, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów (np. z uwagi na okoliczności niezależne od podatnika), okoliczność ta co do zasady nie powinna przesądzać o braku możliwości zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów.

Pytania

1.Czy pojazd rajdowy, o którym mowa we wniosku będzie spełniać definicję pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT?

2.Czy opisane w zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku wydatki, które Wnioskodawca planuje ponieść tj. najem pojazdu rajdowego, usługa zaprojektowania grafik, oklejenie auta, paliwo do pojazdu rajdowego, ewentualny zakup samochodu rajdowego, który będzie stanowił środek trwały w Spółce, opłaty za uczestnictwo w rajdach, części wymienne do samochodu rajdowego, koszty eksploatacyjne itp. będą stanowić koszty uzyskania przychodów w Spółce w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.Zdaniem Wnioskodawcy pojazd rajdowy, o którym mowa we wniosku nie spełnia definicji pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT.

2.Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z czym Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia ich jako koszty podatkowe w prowadzonych przez siebie księgach rachunkowych.

Ad. 1

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 9a ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

a)pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

·klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

·z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b)pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,

c)pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

·agregat elektryczny/spawalniczy,

·do prac wiertniczych,

·koparka, koparko-spycharka,

·ładowarka,

·podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

·żuraw samochodowy,

d)pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z kolei, dla zdefiniowania „pojazdów specjalnych” na gruncie art. 4a pkt 9a lit. c ustawy o CIT, ustawodawca wyliczył zamknięty katalog przeznaczeń pojazdów specjalnych, rozumianych jako takie na gruncie Prawa o ruchu drogowym (przeznaczenia te to: agregat elektryczny/spawalniczy, do prac wiertniczych, koparka, koparko-spycharka, ładowarka, podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, żuraw samochodowy). W wyliczeniu tym nie został wskazany samochód rajdowy/wyścigowy.

Jednakże ustawa o CIT wskazuje, że samochód osobowy to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Zatem w myśl art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 z późn. zm., dalej jako: „ustawa PoRD”), użyte w ustawie określenia oznaczają:

„31) pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch;

32) pojazd silnikowy - pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego;

33) pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego;

(…)

36) pojazd specjalny - pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji”.

W świetle powołanych powyżej definicji - warunkiem uznania samochodu wyścigowego za pojazd samochodowy lub samochód osobowy jest uznanie go w pierwszej kolejności za pojazd w świetle przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Tym samym, aby samochód wyścigowy był uznany za pojazd, musi spełniać dwie cechy:

·być środkiem transportu,

·być przeznaczonym do poruszania się po drodze, przy czym powinna to być droga w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o PoRD.

Zgodnie z powołanym przepisem drogę należy rozumieć zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889 z późn. zm.):

„droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - „Prawo budowlane”, stanowiącą całość techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.”

Wobec powyższego z uwagi na powołane regulacje, zdaniem Spółki auto wyścigowe, które Spółka planuje wynająć (a w przyszłości być może także nabyć), które posiadać będzie klatkę bezpieczeństwa i inne sportowe modyfikacje i przeznaczone będzie do poruszania się po drodze wyłącznie w trakcie wydarzenia sportowego jakim jest rajd samochodowy oraz na specjalnie wyznaczonych odcinkach trasy zabezpieczonych poprzez eskortę policji nie będzie stanowić samochodu osobowego w rozumieniu art. 4a pkt 9a ustawy o CIT. W związku z tym faktem do takiego pojazdu nie będą miały zastosowania limity, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4, 49 i 49a ustawy o CIT gdyż regulacje te odnoszą się do zagadnień podatkowych związanych z używaniem w działalności gospodarczej samochodu osobowego.

Na potwierdzenie takiego stanowiska Wnioskodawca wskazuje na interpretację indywidualną z 22 stycznia 2022 r. (Znak: 0115-KDIT3.4011.787.2021.5.JŁ) wydaną na podstawie podatku dochodowego od osób fizycznych, jednocześnie mając świadomość, że ustawa o CIT w tym zakresie posiada tożsame regulacje. W przedmiotowej interpretacji wskazano, że:

„auto wyścigowe nie jest pojazdem przeznaczonym do poruszania się po drodze strefie ruchu ani strefie zamieszkania w rozumieniu art. 2 pkt 16 i 16a prawa o ruchu drogowym. Skoro pojazd będzie przeznaczony do użytku wyłącznie na torach wyścigowych, to nie jest on pojazdem w rozumieniu art. 2 pkt 31 tej ustawy. W konsekwencji nie jest też ani pojazdem silnikowym w rozumieniu art. 2 pkt 32 prawa o ruchu drogowym, ani pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 33 tej ustawy.

Wydatki poniesione na wytworzenie samochodu wyścigowego w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu wyścigowego Wnioskodawca może zaliczyć w całości do kosztów uzyskana przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

(…)

Z powyższego wynika, że nabyty przez Pana samochód wyścigowy nie jest również samochodem osobowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Powyższy pogląd znajduje swoje uzasadnienie również w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca 2021 r. ( Znak: 0112-KDIL2-2.4011.335.2021.3.MB) w której potwierdzono, że:

„nie można uznać, że opisany we wniosku samochód wyścigowy będzie przeznaczony do poruszania się po drodze w ustawowym rozumieniu drogi lub strefie ruchu lub strefie zamieszkania w rozumieniu art. 2 pkt 16 i 16a ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Skoro będzie on przeznaczony do użytku wyłącznie na torach wyścigowych, niebędących drogami ani strefami zamieszkania bądź strefami ruchu w rozumieniu przepisów tej ustawy, to tym samym nie jest pojazdem w rozumieniu art. 2 pkt 31 tej ustawy, a w konsekwencji nie jest też ani pojazdem silnikowym w rozumieniu art. 2 pkt 32 tej ustawy, czy też pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 33 tej ustawy.

Z powyższego wynika, że wytworzony przez Wnioskodawcę samochód wyścigowy nie jest również samochodem osobowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż regulacja ta odnosi się do zagadnienia podatkowego związanego z używaniem w działalności gospodarczej samochodu osobowego.

Reasumując - poniesione wydatki na wytworzenie samochodu wyścigowego w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu wyścigowego, pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania, Wnioskodawca może zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Wobec powyższego, mając na uwadze powołane regulacje podatkowe, a także znane Spółce interpretacje wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zdaniem Wnioskodawcy, pojazd, o którym mowa we wniosku nie spełnia definicji pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT.

Tym samym należy stwierdzić, że w odniesieniu do samochodu sportowego, biorącego udział w rajdach, opisanego w zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku nie znajdą zastosowania regulacje i limity dotyczące samochodów osobowych uregulowane w ustawie o CIT, gdyż zdaniem Wnioskodawcy, pojazd, o którym mowa we wniosku nie spełnia definicji pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT.

Ad. 2

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Z kolei, w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zawarto katalog wydatków, które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji podatkowej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez Spółkę stanowił dla niej koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

·został poniesiony przez Spółkę, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych Spółki (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatki, które zostały poniesione na działalność Spółki przez osoby inne niż Spółka),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Spółce w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów, jak to ma miejsce w sytuacji przedstawionej przez Spółkę.

Z kolei, możliwość zakwalifikowania konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, Spółka w momencie dokonywania wydatku może i powinna przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Co istotne, konstrukcja art. 15 ust. 1 ustawy o CIT daje Spółce możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy) pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętego przychodu bądź zachowanie źródła przychodu.

Ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów. Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

·cel to „to, do czego się zmierza, dąży, to, co chce się osiągnąć”;

·„celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”;

·„zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Przez sformułowanie „w celu osiągnięcia przychodu” należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów, z taką chęcią i zamiarem. Zgodnie z orzecznictwem, nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym, że poniesienie go miało lub mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie danego przychodu (wyrok NSA z 29 listopada 1993, SA/Wr 1242/94). Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Wskazuje się, że istnieją sytuacje, w których związek przyczynowo - skutkowy nie jest wyraźny. Należy je rozwiązywać w oparciu o zasadę zdrowego rozsądku, a każda sytuacja wymaga odrębnego potraktowania (wyrok NSA z dnia 16 grudnia 1999 r., SA/Bk 1619/98).

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie przychodu lub zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym, to Podatnik zobowiązany jest wykazać związek danego koszu (wydatku) z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. Co więcej, należy podkreślić, że dla kwalifikacji wydatku jako kosztu uzyskania przychodów decydujące znaczenie ma cel, w jakim został on poniesiony, oraz jego racjonalne i gospodarczo uzasadnione powiązanie z prowadzoną działalnością. Tym samym, nawet jeżeli w praktyce wydatek nie przełoży się ostatecznie na osiągnięcie przychodu, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów (np. z uwagi na okoliczności niezależne od podatnika), okoliczność ta co do zasady nie powinna przesądzać o braku możliwości zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów.

Wynika to z faktu, że podatnik jest zobowiązany oceniać i dokumentować celowość wydatku na moment jego poniesienia, tj. w oparciu o przesłanki i informacje dostępne w dacie podjęcia decyzji o jego poniesieniu. W konsekwencji, brak oczekiwanego rezultatu gospodarczego nie powinien automatycznie prowadzić do wyłączenia takiego wydatku z kosztów podatkowych, o ile pierwotnie został poniesiony w uzasadnionym celu związanym z uzyskaniem przychodów lub zabezpieczeniem bądź zachowaniem ich źródła.

Wobec powyższego, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16. Z zasady tej wynika, że wydatek poniesiony przez podatnika może być brany pod uwagę przy ustalaniu dochodu do opodatkowania jedynie wówczas, gdy służy osiągnięciu przychodów, czyli istnieje związek przyczynowy pomiędzy kosztem, a możliwością uzyskania przychodów rozumianą również jako zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się również, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W wyroku z 4 kwietnia 2017 r. (sygn. akt II FSK 3526/16), Sąd przyjął, że:

„Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum”.

Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Przy czym Spółka podkreśla, że jednym sposobem umożliwiającym rozróżnienie kosztów reklamowych od kosztów reprezentacji jest znajomość definicji reklamy, która polega na przekazywaniu informacji na temat przedsiębiorstwa, oferowanych usług albo towarów, co przyczynia się do pozyskania nowych klientów. W reklamie podkreślone zostają zalety oferowanych dóbr, odbiorca reklamy ma zostać zachęcony do nabycia konkretnej rzeczy albo skorzystania z dostępnej usługi.

Dla porównania podstawowym celem reprezentacji jest wypracowanie pozytywnego wizerunku marki, a nie nakłonienie odbiorców do skorzystania z usług czy nabycia oferowanych towarów. Koszty reprezentacji ułatwiają podpisywanie nowych kontraktów, a także wypracowanie korzystnej relacji z klientami, partnerami biznesowymi, dostawcami i innymi osobami mającymi kontakt z firmą.

Biorąc pod uwagę, że opisane we wniosku wydatki nie są ujęte w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, to w ocenie Spółki będą mogły być uwzględnione w kosztach podatkowych z uwagi na planowany cel poniesienia tych wydatków, którym jest osiągnięcie, zwiększenie przychodów Spółki.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że celem planowanych wydatków jest przede wszystkim prowadzenie działań marketingowych Spółki, które mają wpływ na zwiększenie rozpoznawalności marki oraz dotarcie do szerszego grona odbiorców.

Pojazd wyścigowy będzie oklejony logo Wnioskodawcy, a podczas wyścigów widoczna będzie również nazwa Spółki. Pojazd rajdowy, który Spółka planuje wynająć, a w dalszej perspektywie także nabyć, i który będzie brał udział w wyścigach, będzie eksponowany przed szeroką publicznością stanowiącą dla Wnioskodawcy grupę potencjalnych odbiorców jego produktów i usług. Ponadto relacje z wyścigów, nagrania oraz wywiady z pracownikiem Spółki będą publikowane w telewizji oraz w Internecie. Zdjęcia pojazdu Wnioskodawcy, jak również artykuły, w których Wnioskodawca będzie wspominany, będą ukazywać się na branżowych portalach internetowych, odwiedzanych przez potencjalnych klientów. Spółka planuje również informować o swoim udziale w wydarzeniach rajdowych za pośrednictwem własnych kanałów w mediach społecznościowych oraz poprzez materiały reklamowe np. ulotki.

W związku z powyższym, posiadanie lub wynajęcie pojazdu wyścigowego i uczestniczenie w wydarzeniach sportowych daje Wnioskodawcy szansę na dotarcie do nowych rynków i poszerzenie grona klientów firmy ze względu na wysoką popularność i zainteresowanie takimi wydarzeniami a planowane rozszerzenie wykonywanych przez Wnioskodawcę usług o wymieniony wcześniej najem nabytego auta rajdowego pozwoli także na dywersyfikacje źródeł uzyskiwanych przychodów w Spółce.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że branża w jakiej działa Spółka jest szeroko rozumianą branżą motoryzacyjną, zatem udział Spółki w wydarzeniu rajdowym jest powiązane z profilem jej działalności, a takie wydarzenie stanowi ułatwienie w dostępie do nowych klientów, którzy pojawiając się na rajdzie wykazali swojego rodzaju zainteresowanie motoryzacją. Dodatkowym aspektem wpływającym na uzyskanie przychodu, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodu jest fakt, że pracownik Spółki, który będzie brał udział w rajdzie jako kierowca po zakończonym wyścigu będzie prowadził rozmowy i negocjacje z obecnymi kontrahentami Spółki, a także podmiotami zainteresowanymi Spółką i jej działalnością. Uczestnicy wydarzenia dowiedzą się o udziale Spółki w rajdzie poprzez promocję i działania marketingowe Wnioskodawcy a także organizatora wydarzenia sportowego, który ma szersze grono odbiorców niż Spółka. W przypadku wydarzeń motoryzacyjnych, w szczególności należy mieć na uwadze, że takie imprezy zawsze przyciągają wielu entuzjastów motoryzacji, w związku z czym są to sprzyjające okoliczności do promowania swojej działalności, rozmów o oferowanych usługach czy zawarciu potencjalnej współpracy.

Udział w rajdach samochodowych będzie miał na celu kreowanie popytu na usługi i towary Spółki poprzez zachęcenie jak największej liczby uczestników rajdu do ich nabywania. Odbiorcami takich wydarzeń sportowych nie jest wyłącznie wąskie grono osób, bowiem często takie wydarzenia mają charakter otwarty, niebiletowany, a Wnioskodawca planuje nagłaśniać swój udział w wyścigach i zachęcać do uczestnictwa. W ten sposób Spółka spodziewa się powiększyć grono uczestników o kontrahentów, odbiorców Spółki, a także o podmioty zainteresowane Spółką i jej działalnością, które śledzą jej ruchy w mediach społecznościowych. Co więcej, Spółka planuje wziąć udział w wydarzeniu z branży motoryzacyjnej, w której na co dzień działa (…). W ocenie Wnioskodawcy, planowane działania reklamowe nie będą posiadały znamion reprezentacyjnych z uwagi na fakt, że Spółka działa w branży motoryzacyjnej od lat, a wydarzenia, w których ma zamiar wziąć udział są wydarzeniami motoryzacyjnymi. Wydatki, które Spółka planuje ponieść są zdaniem Wnioskodawcy wydatkami reklamowymi, które mają na celu promocję Spółki i jej działalności w taki sposób aby przyczynić się do osiągnięcia przychodów, zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów. Potwierdzeniem tego mają być rozmowy z kontrahentami Spółki oraz potencjalnymi, nowymi klientami Spółki, które Wnioskodawca planuje podjąć po odbytym rajdzie.

Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że wewnętrzne regulacje w Spółce (np. regulamin) a także przepisy prawa o ruchu drogowym, które zezwalają na prowadzenie auta wyścigowego wyłącznie przez licencjonowanego kierowcę rajdowego na wyznaczonych odcinkach tras, wykluczają prywatny użytek takiego auta.

W konsekwencji powyższego należy uznać, że aktywność Spółki w obszarze sportu motoryzacyjnego będzie mieć na celu zwiększenie jej rozpoznawalności na rynku (…), gdyż informacje o Spółce jako firmie prowadzącej działalność gospodarczą w branży samochodowej dotrą do szerokiego grona odbiorców (zasięg ogólnopolski). Co więcej, nawet jeżeli Spółka z przyczyn od siebie niezależnych i niezawinionych nie weźmie ostatecznie udziału w wyścigu sportowym albo wydarzenie zostanie odwołane, okoliczność ta co do zasady nie powinna wpływać na kwalifikację poniesionego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów - kluczowe znaczenie ma bowiem cel, w jakim wydatek został poniesiony, oceniany na moment jego poniesienia.

Podobne stanowiska są prezentowane również w orzecznictwie sądów administracyjnych m.in. w wyroku WSA z dnia 23 maja 2024 r. (sygn. akt I SA/Po 174/ 24) wskazano, że: „zwrot„ poniesiony w celu” należy rozumieć jako racjonalne działanie podatnika nakierowane na uzyskanie przychodu, zabezpieczenie źródła przychodu lub zachowanie źródła przychodów, nawet jeśli przychód taki nie zostanie ostatecznie uzyskany. Zasadniczo zatem każdy wydatek (koszt) pozostający w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i obiektywnie mogący mieć wpływ na uzyskanie przychodów albo zachowanie lub zabezpieczenia tego źródła powinien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów i uwzględniony przy obliczaniu dochodu”.

W analizowanym stanie faktycznym będącym przedmiotem sporu z Organem podatkowym - WSA potwierdził, że:

„Skarżąca wprost wskazała, że samochód jest wykorzystywany dla celów realizacji działań promocyjnych. Osiąganie przez kierowcę rajdowego sukcesów w wyścigach przekłada się na zwiększenie rozpoznawalności marki dewelopera. Dodatkowo T. P. uruchomił swój kanał telewizyjny, który zwiększa oglądalność wyścigów, co również przekłada się na zwiększenie rozpoznawalności marki dewelopera. Również samochód rajdowy, który skarżąca zamierza zakupić bądź wytworzyć będzie wykorzystywany wyłącznie do promocji dewelopera i prowadzonych inwestycji. Wskazano przy tym, że pojazd ten będzie wykorzystywany przez skarżącą wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jego konstrukcja i wyposażenie w praktyce wyłączać będzie możliwość „zwykłego”, w tym prywatnego, wykorzystania samochodu rajdowego”.

Natomiast NSA w wyroku z dnia 21 października 2022 r. (sygn. II FSK 533/20) przyznał rację WSA w Krakowie i oddalił skargę kasacyjną wskazując jednocześnie, że:

„We wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej Skarżąca podała, że ma zamiar dokonać zakupu samochodu rajdowego. Samochód rajdowy będzie przeznaczony przez Wnioskodawcę wyłącznie do udziału w organizowanych (przez inne podmioty niż Wnioskodawca) zawodach sportowych (rajdach), które odbywać się będą na trasach (drogach) ogólnie dostępnych, lecz zamkniętych na czas zawodów. W trakcie tych rajdów samochód ten ma się zatem poruszać po drogach ogólnie dostępnych, pomiędzy odcinkami specjalnymi, które wyznaczają trasę zawodów. Samochód rajdowy ma stanowić narzędzie promocji (reklamy) Wnioskodawcy (na samochodzie tym znajdować się będzie reklama Wnioskodawcy z logiem Wnioskodawcy). Udział samochodu w rajdach będzie stanowił znaczne wsparcie marketingowo-promocyjne dla Wnioskodawcy. Wnioskodawca będzie posiadał licencję sponsorską zatwierdzoną przez Polski Związek Motorowy, co podkreśla wykorzystywanie samochodu rajdowego w celach promocji i reklamy Wnioskodawcy.

Sąd kasacyjny w pełni aprobuje stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w realiach tej konkretnej sprawy, po uwzględnieniu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz przedmiotu działalności Spółki, należy wskazać, że odpisy amortyzacyjne, dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a-16m u.p.d.o.p. od wartości początkowej środka trwałego, tj. samochodu rajdowego wykorzystywanego dla celów reklamowych, stanowią dla wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 tej ustawy”.

Zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego samochód rajdowy ma stanowić wyłącznie narzędzie promocji i reklamy (na samochodzie znajdować się będzie reklama wnioskodawcy z logiem), udział samochodu w rajdach będzie stanowił znaczne wsparcie marketingowo-promocyjne, będzie on posiadał licencję sponsorską zatwierdzoną przez Polski Związek Motorowy, co podkreśla wykorzystywanie samochodu rajdowego w celach promocji i reklamy wnioskodawcy. Ponadto, należy zauważyć, że przedmiotem działalności Spółki jest między innymi produkcja części i podzespołów samochodowych. W związku z powyższym zasadny jest wniosek, iż działanie Spółki miało na celu zwiększenie jej rozpoznawalności, zachęcenie do swojej oferty jak największej liczby klientów, a w konsekwencji potencjalne zwiększenie sprzedaży i dochodów. Takie działanie spełnia przesłankę celowości, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Wnioskodawca wskazuje, że stanowisko to znalazło również potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 29 września 2023 r. (sygn. akt II FSK 271/21), zgodnie z którym:

„przedmiot działalności gospodarczej skarżącej jest związany ze sprzedażą hurtową i detaliczną samochodów osobowych, wynajmem i dzierżawą samochodów osobowych oraz z pozaszkolnymi formami edukacji z zakresu jazdy i pilotażu. W związku z powyższym zasadny jest wniosek, iż aktywność Fundacji na niwie sportu motorowego będzie miała na celu zwiększenie jej rozpoznawalności na rynku obrotu samochodami (…)”

W konsekwencji, podzielając pogląd wyrażony w zaskarżonym wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że fundacja również będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu rajdowego do wysokości wynikającej z art. 16 ust. 1 pkt 49 u.p.d.o.p., oraz do zaliczenia do tych kosztów całości wydatków związanych z używaniem samochodu.

Aktywność fundacji w sporcie motorowym wykazuje cechy reklamy, a nie reprezentacji, gdyż niesie informację o fundacji także jako firmie prowadzącej działalność gospodarczą w branży samochodowej.”

Reasumując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku wydatki będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z czym Spółka będzie uprawniona do ujęcia ich jako koszty podatkowe w prowadzonych przez siebie księgach rachunkowych.

Ponadto Spółka planuje rozszerzenie swojej działalności gospodarczej o świadczenie usług w zakresie prowadzenia lekcji jazdy ekstremalnej z wykorzystaniem pojazdu rajdowego. Usługi te będą oferowane do szerokiego grona odbiorców (firmy, klienci indywidualni), co stanowić będzie odrębne źródło przychodów Spółki.

Dodatkowo Spółka zamierza umożliwiać odpłatne udostępnianie powierzchni pojazdu rajdowego w celach reklamowych podmiotom zewnętrznym. W praktyce oznacza to, że podczas rajdów oraz innych wydarzeń sportowych Spółka będzie promować zarówno własną działalność, jak i działalność zewnętrznych podmiotów, co przyczyni się do generowania przychodów z tytułu usług reklamowych oraz zwiększenia rozpoznawalności marki Spółki.

W związku z powyższym najem, a w dalszej perspektywie także planowany zakup pojazdu rajdowego, przyczyni się - zdaniem Spółki - do uzyskiwania przychodów na kilku płaszczyznach, w szczególności poprzez:

·świadczenie odpłatnych usług szkoleniowych i treningowych,

·udział w rajdach w celach promocyjno-marketingowych,

·świadczenie usług reklamowych polegających na udostępnianiu powierzchni reklamowej pojazdu,

·wzrost rozpoznawalności marki i rozwój działalności operacyjnej Spółki.

Podsumowując, wszelkie wydatki związane z pojazdem rajdowym, które Spółka planuje ponosić w przyszłości, w szczególności koszty najmu, zakupu, opłat rejestracyjnych i ubezpieczeniowych, koszty eksploatacyjne, serwisowe, napraw, modyfikacji pojazdu, koszty oklejenia reklamowego oraz inne wydatki związane z jego użytkowaniem, pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami oraz zabezpieczeniem źródła przychodów. W konsekwencji spełniają one definicję kosztów uzyskania przychodów i mogą zostać ujęte w księgach podatkowych Spółki. Ponadto Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nawet w sytuacji, gdy ostatecznie nie dojdzie do osiągnięcia przychodu, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów (np. na skutek odwołania wydarzenia lub niewzięcia w nim udziału z przyczyn niezależnych od Spółki oraz jej pracownika lub też w sytuacji np. braku zainteresowania klientów nauką jazdy ekstremalnej), wydatki te nadal mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Decydujące znaczenie ma bowiem cel poniesienia wydatku, oceniany na moment jego poniesienia - w przedmiotowej sprawie celem tym będzie osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Kwestia ta znalazła potwierdzenie w wyroku WSA z dnia 23 maja 2024 r. (sygn. akt I SA/Po 174/24, orzeczenie nieprawomocne), w którym wskazano, że:

„zwrot poniesiony w celu” należy rozumieć jako racjonalne działanie podatnika nakierowane na uzyskanie przychodu, zabezpieczenie źródła przychodu lub zachowanie źródła przychodów, nawet jeśli przychód taki nie zostanie ostatecznie uzyskany. Zasadniczo zatem każdy wydatek (koszt) pozostający w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i obiektywnie mogący mieć wpływ na uzyskanie przychodów albo zachowanie lub zabezpieczenia tego źródła powinien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów i uwzględniony przy obliczaniu dochodu”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z tym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zatem zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 9a ustawy o CIT ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 dalej: „ustawa o CIT”),

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy pojazd rajdowy, o którym mowa we wniosku będzie spełniać definicję pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT.

Wskazali Państwo, że ww. pojazd rajdowy nie będzie mógł poruszać się po drogach publicznych, a dojazd do zawodów możliwy będzie wyłącznie poprzez załadunek samochodu rajdowego na inny samochód (tj. laweta) i przywiezienie go do wyznaczonego przez organizatorów miejsca. W tożsamy sposób nastąpi każdorazowe przemieszczanie samochodu na przegląd techniczny związany z dopuszczeniem samochodu do rajdów. Samochód rajdowy będzie zatem poruszał się jedynie po drodze publicznej wyłącznie w czasie imprezy sportowej oraz na specjalnie oznaczonych odcinkach trasy, które są zabezpieczone eskortami policji.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo m.in., że: auto rajdowe będzie mogło być wykorzystywane wyłącznie na torach wyścigowych lub specjalnie wyznaczonych odcinkach drogi w trakcie trwania rajdu. Auto to w pozostałych sytuacjach będzie mogło być transportowane wyłącznie na lawecie (np. w drodze na rajd czy do warsztatu mechanicznego).

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 z późn. zm., dalej jako: „ustawa PoRD”)

Drogą w rozumieniu art. 2 ust. 1 Kodeksu drogowego jest:

Z powołanego wyżej art. 4a pkt 9a ustawy o CIT wynika, że podstawowym warunkiem uznania określonego samochodu za samochód osobowy na gruncie tego przepisu jest spełnienie przesłanek pojazdu w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W tym celu, zgodnie z ww. definicją pojazdu, samochód musi być przeznaczony do poruszania się po drodze.

Z opisu sprawy wynika, że samochód rajdowy nie będzie mógł poruszać się po drogach publicznych, a dojazd do zawodów możliwy będzie wyłącznie poprzez załadunek samochodu rajdowego na inny samochód (tj. laweta) i przywiezienie go do wyznaczonego przez organizatorów miejsca. W związku z powyższym, skoro ww. samochód nie będzie mógł poruszać się po drogach publicznych (poza ww. przypadkami) i będzie przeznaczony do użytku wyłącznie na torach wyścigowych, niebędących drogami w rozumieniu przepisów ustawy o ruchu drogowym, to tym samym nie jest pojazdem w rozumieniu art. 2 pkt 31 tej ustawy. Zatem skoro samochód rajdowy nie jest pojazdem w świetle przepisów o ruchu drogowym to badanie dalszych przesłanek wynikających z art. 4a pkt 9a ustawy o CIT stało się niezasadne. W konsekwencji stwierdzić należy, że samochód rajdowy nie jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 4a pkt 9a ustawy o CIT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że słusznie Państwo wskazali, iż auto wyścigowe, które Spółka planuje wynająć (a w przyszłości być może także nabyć), które posiadać będzie klatkę bezpieczeństwa i inne sportowe modyfikacje i nie będzie poruszał się po drogach publicznych, tylko przeznaczone będzie do poruszania się po drodze wyłącznie w trakcie wydarzenia sportowego jakim jest rajd samochodowy oraz na specjalnie wyznaczonych odcinkach trasy zabezpieczonych poprzez eskortę policji, nie będzie stanowić samochodu osobowego w rozumieniu art. 4a pkt 9a ustawy o CIT.

Tym samym należy stwierdzić, że Państwa stanowisko, iż pojazd rajdowy, o którym mowa we wniosku nie będzie spełniać definicji pojazdu samochodowego w myśl art. 4a pkt 9a ustawy o CIT, należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

Natomiast w myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, za wydatki nie uznaje się:

Jednocześnie w myśl art. 16 ust. 49 ustawy o CIT,

Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 49a i 51 ustawy o CIT,

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·musi zostać właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a)„celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b)„zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c)„zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Przedmiotem działalności Spółki zgodnie z PKD 2025 jest m.in.:

(…).

Państwa Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celach promocji oraz reklamy planuje ponieść szereg wydatków marketingowych m.in. będą to wydatki związane z najmem pojazdu rajdowego, koszty projektowania, wizualizacji oraz oklejenia auta logiem Spółki. W dalszej przyszłości planują Państwo także nabyć własny pojazd rajdowy oraz przystosować go do celów reklamowych tj. okleić go tak aby reklamował Spółkę i jej usługi. Ponadto nie wykluczają Państwo także, że firma poniesie inne wydatki związane z uczestnictwem w wydarzeniach sportowych takie jak opłaty za uczestnictwo, strój rajdowy, a także poniesie koszty eksploatacyjne samochodu rajdowego itp. Państwa działalność marketingowa będzie polegała na uczestnictwie Spółki w wydarzeniach sportowych jakimi są rajdy samochodowe. Realizacją i obsługą działań marketingowych (np. rozdawaniem ulotek reklamujących działalność Spółki) podczas wyścigów samochodowych będą zajmować się pracownicy Państwa Spółki, w tym członek zarządu Spółki będący jednocześnie jej pracownikiem, który posiada licencję zawodowego kierowcy rajdowego. Osoby nieposiadające licencji zawodowego kierowcy nie mogą aktywnie uczestniczyć w tego typu zawodach. Zatem takie uprawnienia są jednym z decydujących czynników o wyborze członka zarządu do udziału jako kierowcy w rajdach. Nie wykluczają Państwo jednak, że w przyszłości osobą kierującą pojazdem będzie inny pracownik Spółki niż członek zarządu, o ile będzie posiadał wymagane prawem uprawnienia do kierowania takim pojazdem.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo m.in., że: pojazd rajdowy, który Spółka planuje wynająć, a w dalszej perspektywie być może także nabyć na własność kwalifikowany jest do samochodów sportowych przeznaczonych do udziału w rajdach, a to oznacza, że ze względu na swoją specyfikację zabronione jest jego używanie na drogach publicznych w codziennym używaniu. Pojazd rajdowy co do zasady nie będzie mógł poruszać się po drogach publicznych, a dojazd do zawodów możliwy będzie wyłącznie poprzez załadunek samochodu rajdowego na inny samochód (tj. laweta) i przywiezienie go do wyznaczonego przez organizatorów miejsca. W tożsamy sposób nastąpi każdorazowe przemieszczanie samochodu na przegląd techniczny związany z dopuszczeniem samochodu do rajdów. Samochód rajdowy będzie się jednak poruszał po drodze publicznej w czasie imprezy sportowej, ale wyłącznie na specjalnie oznaczonym odcinku trasy, który będzie zabezpieczony eskortą policji, straży pożarnej i karetki pogotowia. Przy czym nie jest to równoznaczne z dopuszczeniem do ruchu drogowego w normalnych warunkach, którego pojazd rajdowy mieć nie będzie, bowiem auto wszędzie poza specjalnymi odcinkami trasy stworzonej na konkretne wydarzenie rajdowe oraz torami wyścigowymi będzie poruszało się na lawecie. Samochód przeznaczony do zawodów sportowych dopuszcza się do ruchu drogowego wyłącznie na czas trwania imprez organizowanych przez właściwy polski związek sportowy na specjalnych odcinkach drogi.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy opisane we wniosku wydatki tj. najem pojazdu rajdowego, usługa zaprojektowania grafik, oklejenie auta, paliwo do pojazdu rajdowego, ewentualny zakup samochodu rajdowego, który będzie stanowił środek trwały w Spółce, opłaty za uczestnictwo w rajdach, części wymienne do samochodu rajdowego, koszty eksploatacyjne itp. będą stanowić koszty uzyskania przychodów w Spółce w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Jak ustalono wyżej warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a więc musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy poniesionych wydatków z osiąganymi przychodami, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

W niniejszej sprawie wykazali Państwo związek poniesionych wydatków z uzyskaniem przychodu z Państwa działalności. Jak wskazali Państwo we wniosku Państwa Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celach promocji oraz reklamy planuje ponieść szereg wydatków marketingowych m.in. będą to wydatki związane z najmem pojazdu rajdowego, koszty projektowania, wizualizacji oraz oklejenia auta logiem Spółki. W dalszej przyszłości planują Państwo także nabyć własny pojazd rajdowy oraz przystosować go do celów reklamowych tj. okleić go tak aby reklamował Spółkę i jej usługi. Ponadto nie wykluczają Państwo także, że firma poniesie inne wydatki związane z uczestnictwem w wydarzeniach sportowych takie jak opłaty za uczestnictwo, strój rajdowy, a także poniesie koszty eksploatacyjne samochodu rajdowego itp. Państwa działalność marketingowa będzie polegała na uczestnictwie Spółki w wydarzeniach sportowych jakimi są rajdy samochodowe. Realizacją i obsługą działań marketingowych (np. rozdawaniem ulotek reklamujących działalność Spółki) podczas wyścigów samochodowych będą zajmować się pracownicy Państwa Spółki, w tym członek zarządu Spółki będący jednocześnie jej pracownikiem, który posiada licencję zawodowego kierowcy rajdowego. Osoby nieposiadające licencji zawodowego kierowcy nie mogą aktywnie uczestniczyć w tego typu zawodach. Zatem takie uprawnienia są jednym z decydujących czynników o wyborze członka zarządu do udziału jako kierowcy w rajdach. Nie wykluczają Państwo jednak, że w przyszłości osobą kierującą pojazdem będzie inny pracownik Spółki niż członek zarządu, o ile będzie posiadał wymagane prawem uprawnienia do kierowania takim pojazdem.

Dodatkowo pojazd wyścigowy będzie oklejony logo Wnioskodawcy, a podczas wyścigów widoczna będzie również nazwa Spółki. Pojazd rajdowy, który Spółka planuje wynająć, a w dalszej perspektywie także nabyć, i który będzie brał udział w wyścigach, będzie eksponowany przed szeroką publicznością stanowiącą dla Wnioskodawcy grupę potencjalnych odbiorców jego produktów i usług. Ponadto relacje z wyścigów, nagrania oraz wywiady z pracownikiem Spółki będą publikowane w telewizji oraz w Internecie. Zdjęcia pojazdu, jak również artykuły, w których Państwa Spółka będzie wspominana, będą ukazywać się na branżowych portalach internetowych, odwiedzanych przez potencjalnych klientów. Planują Państwo również informować o swoim udziale w wydarzeniach rajdowych za pośrednictwem własnych kanałów w mediach społecznościowych oraz poprzez materiały reklamowe np. ulotki.

Zauważyć również należy, że rajdy w których będzie uczestniczyć Spółka są organizowane przez różne podmioty, zatem są one skierowane do potencjalnych klientów/ kontrahentów Wnioskodawcy (zainteresowanych zakupem samochodu osobowego).

Ponadto, jak Państwo wskazują, Spółka planuje rozszerzenie swojej działalności gospodarczej o świadczenie usług w zakresie prowadzenia lekcji jazdy ekstremalnej z wykorzystaniem pojazdu rajdowego. Usługi te będą oferowane do szerokiego grona odbiorców (firmy, klienci indywidualni), co stanowić będzie odrębne źródło przychodów Spółki. Wobec powyższego w Państwa przypadku ww. wydatki również mogą zostać uznane za poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Odnosząc się z kolei do kwestii podatkowych związanych z wydatkami poniesionymi na reklamę, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Jednocześnie zauważyć należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy).

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w Państwa Spółce nastąpi związek przyczynowo - skutkowy poniesionych wydatków z osiągnięciem przychodów z tej działalności:

-spotkania z Kontrahentami będą miały charakter otwartych negocjacji;

-pojazd rajdowy będzie stanowił środek trwały w Spółce;

-będą Państwo wynajmować pojazd podmiotom zewnętrznym;

-będą Państwo prowadzić lekcje jazdy ekstremalnej;

-pojazd będzie stanowił źródło reklamy (logo Spółki i podmiotów zewnętrznych);

-będą Państwo mogli rozpowszechnić swoją działalność i zawrzeć umowy z potencjalnymi klientami.

Branża w jakiej działa Spółka jest szeroko rozumianą branżą motoryzacyjną, zatem udział Spółki w wydarzeniu rajdowym jest powiązany z profilem jej działalności, a takie wydarzenie stanowi ułatwienie w dostępie do nowych klientów, którzy pojawiając się na rajdzie wykazali swojego rodzaju zainteresowanie motoryzacją. Dodatkowym aspektem wpływającym na uzyskanie przychodu, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodu jest fakt, że pracownik Spółki, który będzie brał udział w rajdzie jako kierowca po zakończonym wyścigu będzie prowadził rozmowy i negocjacje z obecnymi kontrahentami Spółki, a także podmiotami zainteresowanymi Spółką i jej działalnością. Uczestnicy wydarzenia dowiedzą się o udziale Spółki w rajdzie poprzez promocję i działania marketingowe Wnioskodawcy a także organizatora wydarzenia sportowego, który ma szersze grono odbiorców niż Spółka.

Podsumowując, stwierdzić należy, że wydatki, które Państwa Spółka planuje ponieść tj. najem pojazdu rajdowego, usługa zaprojektowania grafik, oklejenie auta, paliwo do pojazdu rajdowego, opłaty za uczestnictwo w rajdach, części wymienne do samochodu rajdowego, koszty eksploatacyjne będą stanowić koszty uzyskania przychodów w Państwa Spółce w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Ww. koszty mogą być uznane za podejmowane w celach uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu. Są to również wydatki ponoszone na reklamę i promocję Wnioskodawcy. Zatem ww. wydatki stanowią koszty podatkowe w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jednocześnie wydatki te nie zostały ujęte w kategorii wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów określone w art. 16 ust. 1, w szczególności w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Wydatki te nie mają charakteru reprezentatywnego.

Odnosząc się natomiast do ograniczenia w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4, 49, 49a i 51 ustawy o CIT, wskazać należy, że skoro jak wskazano w uzasadnieniu do stanowiska w zakresie pytania Nr 1 samochód rajdowy nie jest samochodem osobowym, to wyłączenie wynikające z ww. przepisów nie będzie mieć zastosowania w niniejszej sprawie.

Natomiast odnosząc się do wydatku na zakup samochodu rajdowego, który będzie stanowił środek trwały w Państwa Spółce, wskazać należy, że wydatki poniesione na jego nabycie również wykazują związek przyczynowo - skutkowy z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jednakże ze względu na fakt, ze samochód ten będzie stanowił środek trwały Państwa Spółki, to do kosztów uzyskania przychodów będą Państwo mogli zaliczyć odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tego środka trwałego zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Reasumując, jak wskazano powyżej wydatki Państwa Spółki tj. najem pojazdu rajdowego, usługa zaprojektowania grafik, oklejenie auta, paliwo do pojazdu rajdowego, ewentualny zakup samochodu rajdowego, który będzie stanowił środek trwały w Spółce, opłaty za uczestnictwo w rajdach, części wymienne do samochodu rajdowego, koszty eksploatacyjne itp. pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, zatem w całości mogą stanowić koszty podatkowe w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Przy czym w odniesieniu do wydatków poniesionych na zakup samochodu rajdowego kosztami uzyskania przychodów będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tego środka trwałego.

Zatem Państwa stanowisko do pytania Nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do niniejszej sprawy.

Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę organ zobowiązany jest rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143, dalej „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.