Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.133.2026.2.KM
Usługa opracowania dokumentu pt. „(...)” przez wnioskodawcę stanowi usługę doradczą, wyłączając możliwość stosowania zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z wyłączeniem określonym w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w związku ze świadczeniem usługi polegającej na opracowaniu dokumentu (...) na terenie Gminy (...) pt. „(...)”.
Uzupełnił go Pan pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ 1 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą w dniu 4 stycznia 2011 r.
Wnioskodawca wykonał w roku 2020 usługę przygotowania dokumentu (...). W czasie wykonywania tej usługi podatnik korzystał ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT, w związku z czym po wykonaniu usługi wystawił w ciężar usługobiorcy fakturę wykazującą zwolnienie z tego podatku na tej właśnie podstawie.
Wnioskodawca w okresie wykonywania usługi nie zrezygnował ani nie utracił nigdy zwolnienia z art. 113 ustawy VAT. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od dnia 31 maja 2021 r. wobec przekroczenia kwoty zwolnienia. Wnioskodawca nie wykonywał w latach 2019-2020 r. żadnych usług, które wykluczałyby go z możliwości korzystania z ww. zwolnienia.
W całym roku 2019 wartość sprzedaży Wnioskodawcy wynosiła (...) zł, a w roku 2020 – (...) zł. Wnioskodawca prowadził działalność przez pełne lata 2019 r. i 2020 r., a zatem w tych latach stosował pełny, a nie proporcjonalny, limit zwolnienia.
Umowa zawarta z Gminą (...) przewiduje, że podatnik zobowiązany był do sporządzenia dokumentu zawierającego diagnozę sytuacji społecznej, prognozę zmian w zakresie objętym strategią, a także określenie celów strategicznych, kierunków działań, sposobu realizacji strategii, jej ram finansowych oraz wskaźników realizacji działań. Zamawiająca Gmina miała prawo na bieżąco monitorować postępy w opracowaniu strategii. Wnioskodawca miał także obowiązek niezwłocznego wprowadzania do dokumentu wszelkich zmian i uzupełnień zażądanych przez Gminę. Przed ostatecznym przedstawieniem dokumentu w formie papierowej podatnik zobowiązany był do dostarczenia go w wersji elektronicznej celem ostatecznej akceptacji przez usługobiorcę.
Strategia została przygotowana zgodnie z postanowieniami umowy opisanymi powyżej. Na fakturze dla Gminy (...) została ujawniona usługa „(...)”. Przygotowany dokument strategii zawierał rozdziały o charakterze analitycznym oraz programowym. W części analitycznej zostały przedstawione wyniki badań nad sytuacją Gminy. W części programowej zwerbalizowane zostały zalecenia co do przyszłych kierunków rozwoju Gminy. Usługa obejmowała opracowanie dokumentu pod nazwą „(...)”.
W ramach realizacji usługi opracowania (...) wykonawca wykonywał wyłącznie czynności o charakterze badawczym, analitycznym i redakcyjnym, bez udziału w podejmowaniu decyzji, planowaniu działań ani ich wdrażaniu. Zakres faktycznie wykonanych czynności obejmował:
·spotkanie organizacyjne – w terminie 20 dni od podpisania umowy, w siedzibie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w (...), odbyło się spotkanie organizacyjne wykonawcy z zamawiającym oraz pracownikami GOPS. Celem spotkania było ustalenie harmonogramu prac nad dokumentem, omówienie zakresu danych i materiałów niezbędnych do jego przygotowania oraz ustalenie terminów ich przekazania przez poszczególne komórki organizacyjne zamawiającego,
·analiza danych zastanych – wykonawca dokonał analizy danych zastanych przekazanych przez Zamawiającego, w szczególności danych społecznych, demograficznych i ekonomicznych. Analiza miała charakter opisowy i diagnostyczny, a jej celem było przedstawienie aktualnej sytuacji społecznej Gminy. Opracowanie to stanowiło materiał poznawczy, umożliwiający zamawiającemu samodzielne podejmowanie decyzji w zakresie polityki społecznej,
·opracowanie analizy SWOT (silnych/słabych stron, szans i zagrożeń) – analiza SWOT miała charakter diagnostyczny i deskryptywny i służyła identyfikacji uwarunkowań wewnętrznych i zewnętrznych systemu wsparcia społecznego. Nie stanowiła ona rekomendacji wykonawczych ani propozycji działań,
·edukacyjne ujęcie treści dokumentu – elementy części programowej dokumentu (cele, kierunki działań, system realizacji, monitoring) zostały ujęte w Strategii w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz materiały i wytyczne przekazane przez zamawiającego. Rola wykonawcy polegała na ich uporządkowaniu i spójnym ujęciu w strukturze dokumentu.
W dokumencie mogą pojawiać się sformułowania określane jako „rekomendacje”, jednak miały one charakter opisowy i diagnostyczny, stanowiący podsumowanie wniosków wynikających z analizy danych oraz obowiązujących regulacji prawnych, i nie miały charakteru doradczego ani decyzyjnego.
Rekomendacje te nie wskazywały konkretnych działań do realizacji, nie zawierały wariantów wyboru ani nie przesądzały o kierunkach polityki społecznej, których ustalenie należało wyłącznie do zamawiającego. Rola wykonawcy w opracowaniu (...) ograniczała się wyłącznie do przygotowania dokumentu o charakterze diagnostycznym, analitycznym i poznawczym, stanowiącego podstawę do dalszych działań po stronie Gminy. Zgodnie z postanowieniami umowy, ostateczne decyzje dotyczące zawartości merytorycznej, struktury oraz ostatecznego kształtu dokumentu podejmował zamawiający – Gmina, która dokonała jego akceptacji i zatwierdzenia. To zamawiający, jako organ odpowiedzialny za prowadzenie polityki społecznej, dokonuje wyboru kierunków działań oraz ustala priorytety w obszarze rozwiązywania problemów społecznych.
Sporządzona (...) miała charakter diagnostyczno-programowy i stanowiła formalny dokument planistyczny, wymagany przepisami prawa, wykorzystywany przez Gminę (...) w ramach realizacji jej zadań własnych w obszarze polityki społecznej. Wpływ dokumentu na działalność Gminy polegał na:
·uporządkowaniu i syntetycznym przedstawieniu danych dotyczących sytuacji społecznej, demograficznej i ekonomicznej Gminy,
·zebraniu w jednym opracowaniu informacji rozproszonych w różnych źródłach i dokumentach,
·zapewnieniu spójności działań Gminy z obowiązującymi przepisami prawa oraz dokumentami strategicznymi wyższego rzędu,
·stworzeniu formalnej podstawy do monitorowania i oceny działań podejmowanych przez Gminę.
Strategia nie podejmowała decyzji wykonawczych ani nie przesądzała o sposobie realizacji poszczególnych działań, lecz stanowiła ramowy dokument odniesienia, na podstawie którego zamawiający mógł podejmować dalsze decyzje w zakresie planowania i realizacji polityki społecznej.
Dokument pełnił również funkcję formalną, umożliwiając Gminie:
·spełnienie obowiązku ustawowego wynikającego z ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej,
·posługiwanie się Strategią jako wymaganym załącznikiem lub dokumentem odniesienia przy ubieganiu się o środki zewnętrzne, w szczególności środki krajowe i unijne.
Ostateczny wpływ Strategii na działalność Gminy (...) wynikał wyłącznie z decyzji podejmowanych przez zamawiającego, który jako organ odpowiedzialny za prowadzenie polityki społecznej określał priorytety, kierunki działań oraz sposób realizacji zadań. Wykonawca nie uczestniczył w procesie podejmowania tych decyzji ani w ich wdrażaniu.
Cele strategiczne, kierunki działań oraz sposób realizacji (...) dla Gminy (...) zostały określone przez zamawiającego, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w szczególności ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz inne akty prawne regulujące obszar polityki społecznej. Rola wykonawcy nie polegała na samodzielnym formułowaniu celów, kierunków działań ani sposobów realizacji strategii, lecz miała charakter analityczno-redakcyjny i ograniczała się do:
·uporządkowania przekazanych przez zamawiającego treści,
·ich spójnego ujęcia w strukturze dokumentu,
·zapewnienia zgodności dokumentu z wymogami formalnymi wynikającymi z przepisów prawa.
Elementy dotyczące systemu realizacji strategii, w tym wskazanie podmiotów odpowiedzialnych za poszczególne obszary działań (np. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej), wynikały bezpośrednio z obowiązujących regulacji prawnych oraz struktury organizacyjnej Gminy i zostały wskazane przez zamawiającego. Wykonawca nie uczestniczył w procesie decyzyjnym ani w ustalaniu zakresu kompetencji poszczególnych jednostek.
Ostateczny kształt celów strategicznych, kierunków działań oraz sposobu realizacji strategii został przyjęty, zatwierdzony i wdrożony przez zamawiającego jako organ właściwy do prowadzenia polityki społecznej na terenie Gminy (...).
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 1 kwietnia 2026 r.)
Czy wykonywana przez Pana usługa, polegająca na opracowaniu dokumentu (...) na terenie Gminy (...), nie stanowi usługi doradczej w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, a tym samym nie wyłącza możliwości korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotowa strategia nie stanowi usługi doradczej. Dla prawidłowej oceny przedmiotowej usługi konieczne jest przytoczenie relewantnego orzecznictwa Sądów Administracyjnych oraz interpretacji indywidualnych Dyrektora:
a)wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2015 r. o sygn. I SA/Po 1202/14 /LEX nr 1759471/: „Działania podejmowane w ramach audytu wewnętrznego, które koncentrują się głównie na ustaleniu stanu faktycznego, a następnie polegają na jego ocenie w kontekście ryzyk występujących w analizowanych obszarach działania danej jednostki, gdy wynikiem tego zadania mogą być zalecenia lub opinie, które nie polegają jednak ma wskazaniu konkretnego rozwiązania, czy też nie polegają na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, mogą być realizowane odrębnie od czynności doradczych”;
b)wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2013 r. o sygn. I SA/Łd 168/13 /LEX nr 1309969/: „Świadczenie usługi doradztwa należy postrzegać jako wykorzystanie swojej wiedzy, znajomości rzeczy poprzez wskazywanie najlepszych, najskuteczniejszych rozwiązań do ich zastosowania do danego problemu. Analiza zgromadzonych w sprawie dowodów w zakresie podjętych przez stronę czynności wyklucza przyjęcie tezy, że posiadając stosowną wiedzę wskazywała ona na najlepsze, najbardziej optymalne rozwiązania, nakłaniając odbiorców tych usług do zastosowania się do dorady, porady, wskazówki czy dyrektywy postępowania, co mogłoby być postrzegane jako wypełnienie usługi doradztwa”;
c)interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 sierpnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.234.2024.2.EJ:
„Zdaniem F. Steele, doradztwo to wszelkie formy dostarczania pomocy w zakresie realizacji celów, procesu czy struktury zadania lub ewentualnie ciągu zadań, gdzie doradca nie jest faktycznie odpowiedzialny za wykonanie tych zadań, lecz służy pomocą tym, którzy tę odpowiedzialność ponoszą (F. Steele, Consulting for Organizational Change, Amherst, MA, University of Massachusetts Press, 1975, s. 3).
Według Urszuli Skurzyńskiej-Sikory, doradztwo może być postrzegane zarówno jako profesjonalna usługa, jak i metoda dostarczania praktycznej rady i pomocy, czy też proces działania. Zdaniem autorki można wyróżnić charakterystyczne dla doradztwa elementy, a mianowicie:
1)niezależna orientacja – słowa takie jak «perspektywa» i «obiektywizm» sygnalizują niezależną pozycję doradcy; doradca nie akceptuje automatycznie problemu i faktów podanych przez klienta, ale niezależnie od klienta formułuje swoją ocenę;
2)specjalne kwalifikacje – aby sporządzić niezależną ocenę i stworzyć użyteczne wskazania, doradcy muszą posiadać wyjątkową wprawę i umiejętności; zdolności doradcy wywodzą się nie tylko z praktycznego doświadczenia, lecz także z wysokiego stopnia osobistej integralności; termin «kwalifikacje» w tym przypadku oznacza uznanie przez innych fachowców w tej dziedzinie;
3)serwis doradczy – doradztwo stanowi pomoc, a nie ścisłe wykonywanie obowiązków związanych z zarządzaniem; współpraca doradcy z klientem polega na tym, że to właśnie klient ponosi końcową odpowiedzialność za wynajęcie i skorzystanie z pomocy doradcy oraz zaakceptowanie lub odrzucenie jego zaleceń;
4)identyfikacja i analiza problemu – jednym z zasadniczych obszarów aktywności doradcy musi być orientacja w problemie; oznacza to, że przekazuje on klientowi to czego ten problem dotyczy, spogląda na ten problem «od wewnątrz» w celu określenia jego stopnia ważności, po czym jeśli jest to niezbędne, na nowo określa ten problem i identyfikuje jego przyczyny;
5)rozwiązywanie problemu i wdrożenie rozwiązania (lub nadzorowanie wdrożenia) – jest to bardzo ważny obszar działania; doradca jest wynajmowany w celu doprowadzenia do rozwoju organizacji (a nie po to, by utrzymać istniejący stan rzeczy) (zob. Urszula Skurzyńska-Sikora, Istota, pojęcie i rodzaje doradztwa, Lublin 1997 r., s. 167-168)”.
Przekładając powyższe na grunt złożonej sprawy przedmiotowej strategii nie można ocenić jako dokumentu o charakterze doradczym zarówno z powodu sposobu jej powstania, jak i ze względu na jej treść:
·istotną częścią strategii jest zebranie i przeanalizowanie stanu faktycznego, a sformułowane w niej zalecenia (tu i dalej to wyrażenie używane jest w sensie językowym, jako wyrażenia w dokumencie, a nie merytorycznym, wynikającym ze specjalnej wiedzy wnioskodawcy) mają charakter ogólnikowy. Jej celem nie jest identyfikacja rozwiązania konkretnych problemów, ale spisanie ogólnych kierunków rozwiązywania stwierdzonych problemów społecznych;
·podatnik nie miał specjalnych kwalifikacji niezbędnych do udzielania porad na polach ujętych w strategii. Jego rola sprowadzała się do zebrania danych (przeprowadzenia badań) i spisania ogólnych zaleceń dla gminy wypracowanych przy udziale zamawiającego poprzez proces monitorowania i akceptacji dokumentu. Zalecenia w części programowej z jednej strony wynikały z konkretnych ustaw (np. ustawy o samorządzie gminnym), a z drugiej były wynikiem wdrażania wytycznych zamawiającego;
·usługa nie zawierała elementu serwisu doradczego – jak wskazano w części poświęconej opisowi umowy, zamawiająca dokument gmina mogła w każdej chwili zażądać wprowadzenia do dokumentu dowolnych zmian, w tym do części programowej, a podatnik jako wykonawca miał obowiązek te zmiany wprowadzić. Jest to całkowite zaprzeczenie natury usług doradczych, w których doradca z pozycji niezależnej, z uwagi na posiadaną wiedzę specjalną, formułuje konkretne porady „ex cathedra”, a zleceniodawca takiej usługi w relacji z doradcą jest biernym odbiorcą jego komunikatu, a następnie dopiero we własnym zakresie może te porady wdrożyć lub nie, natomiast nie może skutecznie żądać zmiany treści porady w sposób dowolny, wynikający tylko z jego woli;
·celem strategii nie jest zidentyfikowanie skonkretyzowanego problemu i znalezienie drogi jego rozwiązania, lecz sporządzenie dokumentu, o którym mowa w art. 10e ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności wnioskodawca nie dokonuje optymalizacji w aspekcie efektywności ani finansowym;
·wnioskodawca nie prowadził porównania treści zaleceń wyrażonych w strategii z innymi ścieżkami postępowania ani nie usiłował nakłaniać gminy do zastosowania się do danego rozwiązania, jak również nie asystuje przy realizacji strategii. Jego rola kończy się na redakcji dokumentu.
Jak zatem wynika z powyższego, przedmiotowa strategia jest pozbawiona cech usługi doradczej wskazanych w wyżej przytoczonych orzeczeniach, a zatem nie może zostać uznana za usługę doradczą w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy VAT. Tym samym wynagrodzenie za jej wykonanie było objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 113 ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy wskazać, iż mając na uwadze, że wniosek dotyczy stanu faktycznego oraz – jak Pan wskazał – usługa przygotowania dokumentu (...) na terenie Gminy (...) pt. „(...)” została wykonana w 2020 r. – interpretację wydano w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie zaistnienia zdarzenia, tj. w oparciu o przepisy obowiązujące we wskazanym wyżej okresie.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Według art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a)transakcji związanych z nieruchomościami,
b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ,
c)usług ubezpieczeniowych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3)odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Przepis ten dotyczy podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy. Zatem, nie dotyczy sytuacji, gdy podatnik dokonuje rozszerzenia prowadzonej już w poprzednim roku podatkowym działalności gospodarczej.
Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1)dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g)hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2)świadczących usługi:
a)prawnicze,
b)w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c)jubilerskie,
d)ściągania długów, w tym factoringu;
3)nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Z powyższych regulacji wynika, że zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy może być objęta sprzedaż dokonywana przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł, oraz podatnik ten nie świadczy usług o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy (m.in. usług doradczych). Przy czym należy wskazać, że zwolnienie podmiotowe ma zastosowanie do całej działalności gospodarczej, którą prowadzi dany podmiot, bez względu na to w jaki sposób są dane czynności rozliczane. Wyjątkiem kiedy przekroczenie progu sprzedaży nie ma znaczenia są czynności korzystające ze zwolnienia tzw. przedmiotowego, tj. ze względu na przedmiot sprzedaży na zasadach określonych w ustawie.
Z opisu sprawy wynika, że wykonał Pan w roku 2020 usługę przygotowania dokumentu (...). Umowa zawarta z Gminą (...) przewiduje, że był Pan zobowiązany do sporządzenia dokumentu zawierającego diagnozę sytuacji społecznej, prognozę zmian w zakresie objętym strategią, a także określenie celów strategicznych, kierunków działań, sposobu realizacji strategii, jej ram finansowych oraz wskaźników realizacji działań. Strategia została przygotowana zgodnie z postanowieniami umowy opisanymi powyżej. Na fakturze dla Gminy (...) została ujawniona usługa „(...)”. Przygotowany dokument strategii zawierał rozdziały o charakterze analitycznym oraz programowym. W części analitycznej zostały przedstawione wyniki badań nad sytuacją Gminy. W części programowej zwerbalizowane zostały zalecenia co do przyszłych kierunków rozwoju Gminy. Usługa obejmowała opracowanie dokumentu pod nazwą „(...)”. W ramach realizacji usługi opracowania (...) wykonywał Pan wyłącznie czynności o charakterze badawczym, analitycznym i redakcyjnym, bez udziału w podejmowaniu decyzji, planowaniu działań ani ich wdrażaniu. Zakres faktycznie wykonanych czynności obejmował:
· spotkanie organizacyjne – w terminie 20 dni od podpisania umowy, w siedzibie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w (...), odbyło się spotkanie organizacyjne wykonawcy z zamawiającym oraz pracownikami GOPS. Celem spotkania było ustalenie harmonogramu prac nad dokumentem, omówienie zakresu danych i materiałów niezbędnych do jego przygotowania oraz ustalenie terminów ich przekazania przez poszczególne komórki organizacyjne zamawiającego,
· analiza danych zastanych – dokonał Pan analizy danych zastanych przekazanych przez Zamawiającego, w szczególności danych społecznych, demograficznych i ekonomicznych. Analiza miała charakter opisowy i diagnostyczny, a jej celem było przedstawienie aktualnej sytuacji społecznej Gminy. Opracowanie to stanowiło materiał poznawczy, umożliwiający zamawiającemu samodzielne podejmowanie decyzji w zakresie polityki społecznej,
· opracowanie analizy SWOT (silnych/słabych stron, szans i zagrożeń) – analiza SWOT miała charakter diagnostyczny i deskryptywny i służyła identyfikacji uwarunkowań wewnętrznych i zewnętrznych systemu wsparcia społecznego. Nie stanowiła ona rekomendacji wykonawczych ani propozycji działań,
· edukacyjne ujęcie treści dokumentu – elementy części programowej dokumentu (cele, kierunki działań, system realizacji, monitoring) zostały ujęte w Strategii w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz materiały i wytyczne przekazane przez zamawiającego. Rola wykonawcy polegała na ich uporządkowaniu i spójnym ujęciu w strukturze dokumentu.
Pana rola w opracowaniu (...) ograniczała się wyłącznie do przygotowania dokumentu o charakterze diagnostycznym, analitycznym i poznawczym, stanowiącego podstawę do dalszych działań po stronie Gminy. Zgodnie z postanowieniami umowy, ostateczne decyzje dotyczące zawartości merytorycznej, struktury oraz ostatecznego kształtu dokumentu podejmował zamawiający – Gmina, która dokonała jego akceptacji i zatwierdzenia. Dokument pełnił również funkcję formalną, umożliwiając Gminie:
·spełnienie obowiązku ustawowego wynikającego z ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej,
·posługiwanie się Strategią jako wymaganym załącznikiem lub dokumentem odniesienia przy ubieganiu się o środki zewnętrzne, w szczególności środki krajowe i unijne.
W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługa polegająca na opracowaniu dokumentu „(...)” nie stanowi usługi doradczej w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, a tym samym nie wyłącza możliwości korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Jak wynika, z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego w tym związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.
Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.
Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej.
Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego Słownika, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.
Zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy może być objęta sprzedaż dokonywana przez podatników, u których jej wartość nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł, oraz podatnik ten w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie świadczy usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy (m.in. usług doradczych). Przy czym należy wskazać, że zwolnienie podmiotowe, co jest istotne w niniejszej sprawie, ma zastosowanie do całej działalności gospodarczej, którą prowadzi dany podmiot.
Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że w ramach usługi opracowania (...) realizował Pan czynności o charakterze analitycznym, badawczym, organizacyjnym i redakcyjnym, polegające m.in. na: gromadzeniu i analizie danych zebranych podczas przeprowadzonych badań społecznych oraz warsztatów strategicznych, opracowaniu diagnozy strategicznej oraz analizy SWOT.
Opracowany przez Pana dokument strategiczny dostarczał zatem Gminie informacji, jakie działania należy podjąć, by zapewnić jej rozwój. Niejako pomagał Gminie, wspierał ją w realizacji działań, dostarczał narzędzi do skutecznego i efektywnego osiągnięcia celu określonego w Strategii. Ponadto – jak Pan wskazał – Strategia miała pomóc w ubieganiu się o środki zewnętrzne, w szczególności środki krajowe i unijne.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że usługa opracowania (...) na lata (...) stanowi usługę polegającą na świadczeniu fachowej wiedzy, analiz i rekomendacji, która wspiera samorząd (Gminę) w tworzeniu i skutecznym wykonywaniu zaplanowanych zadań.
Zatem stwierdzić należy, że do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej znajdzie zastosowanie wyłączenie określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, gdyż usługa przygotowania dokumentu pt. „(...)” stanowiła usługę doradczą. W związku z tym, nie mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że nie mógł Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, ponieważ usługa polegająca na opracowaniu dokumentu pt. „(...)” stanowiła usługę doradczą w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Odnosząc się do powołanych przez Pana w przedmiotowym wniosku wyroków sądu, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają. Zatem, wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić również uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Pana.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
