Interpretacja indywidualna z dnia 23 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.60.2026.2.DG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wycofania Nieruchomości ze spółki jawnej do majątku prywatnego wspólników. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

„A” spółka jawna została utworzona w 2012 roku i od początku swojej działalności rozwija działalność w branży przemysłowej, ze szczególnym ukierunkowaniem na sektor (…). Spółka wpisana jest do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem (…), zwana dalej jako „Wnioskodawca”.

Wspólnikami spółki są:

1)A.B. – wspólnik założyciel,

2)B.C. – wspólnik, który dołączył w 2023 roku.

Każdy wspólnik ma prawo do samodzielnej reprezentacji spółki.

„A” spółka jawna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka jest właścicielem kilku nieruchomości, z czego jedna z nich jest wynajmowana, jest to budynek produkcyjny wraz z gruntem (działka nr 1), w dalszej części zwana jako „Nieruchomość nr 1”. Nieruchomość ta została nabyta przez Spółkę 28 lutego 2024 r. (nabycie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług). Ponadto, spółka planuje w niedalekiej przyszłości wynająć kolejną nieruchomość gruntową niezabudowaną jakiej jest właścicielem (działka nr 2), w dalszej części zwana jako „Nieruchomość nr 2”. Obecnie nieruchomość ta wykorzystywana jest przez Spółkę do prowadzonej działalności gospodarczej jako miejsce przechowywania (…). Nieruchomość ta została nabyta przez Spółkę 9 stycznia 2024 r. (nabycie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).

Przy nabyciu nieruchomości nr 1 i nr 2 został odliczony podatek od towarów i usług. Nieruchomości nr 1 i 2 są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca planuje wycofać ze spółki jawnej wyżej opisane Nieruchomości nr 1 i nr 2 na rzecz wspólników spółki jawnej i nadal kontynuować najem na rzecz podmiotów trzecich, lecz w ramach najmu prywatnego. Jednocześnie zamierza on nadal działać w charakterze czynnego podatnika VAT (jak dotychczas), nie korzystając ze zwolnienia.

Wycofanie opisanych nieruchomości nie spowoduje zmiany wielkości wkładów każdego ze wspólników, ponieważ nieruchomości nie stanowiły wkładu żadnego ze wspólników.

Wycofanie nieruchomości nie spowoduje zmniejszenia udziałów w spółce.

Wycofanie nieruchomości z majątku spółki do majątku prywatnego wspólników nastąpi w 2026 r. Okres 10 letniej korekty nie zakończy się w roku wycofania nieruchomości objętej wnioskiem do majątku prywatnego wspólników.

Celem wycofania Nieruchomości ze Spółki jest reorganizacja jej działalności polegająca na oddzieleniu majątku nieruchomego, który wynajmowany jest podmiotom trzecim, od działalności operacyjnej spółki (produkcji).

Podkreślić należy, że wycofanie nieruchomości odbędzie się w formie uchwały wspólników. W uchwale Spółki, znajdą się następujące oświadczenia Wspólników co do planowanej czynności:

a)wycofanie Nieruchomości nr 1 i nr 2 ze Spółki i przekazanie udziałów w nieruchomościach nastąpi nieodpłatnie;

b)wykonanie uchwały nastąpi w formie aktu notarialnego na podstawie umowy nienazwanej określonej w art. 353 (1) w rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny;

c)nieodpłatne udziały będą proporcjonalne do udziałów każdego Wspólnika w zyskach Spółki;

d)przekazanie nastąpi do majątków prywatnych Wspólników celem kontynuacji działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polegającej na wynajmie lub wydzierżawianiu.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Na dzień wycofania z majątku spółki niezabudowana działka nr 2 będzie objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z § 27 MPZP działka znajduje się na terenie oznaczonym symbolem (3P / 4P / 5P – w zależności od faktycznego oznaczenia konkretnej działki). Przeznaczenie podstawowe: to zabudowa produkcyjna.

Dookreślenie funkcji (wynikające z planu):

1) budynki produkcyjno-montażowe,

2) budynki magazynowe,

3) budynki socjalne,

4) budynki administracyjne (siedziby firm).

Przeznaczenie uzupełniające/towarzyszące:

1) infrastruktura komunikacyjna: drogi wewnętrzne, place manewrowe, parkingi,

2) infrastruktura techniczna,

3) zieleń urządzona,

4) obiekty wspierające funkcję produkcyjną.

Dodatkowo (dla terenu 5P) możliwość lokalizacji instalacji OZE (panele fotowoltaiczne >100 kW).

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza zabudowę. Rodzaj zabudowy:

1) zabudowa produkcyjna (dominująca),

2) zabudowa magazynowa,

3) zabudowa administracyjno-biurowa,

4) zabudowa socjalna związana z działalnością gospodarczą.

Spółka jawna nabyła działkę nr 1 wraz z budynkiem przemysłowym i budynkiem niemieszkalnym 28 lutego 2024 r. na podstawie aktu notarialnego rep. A nr (…).

Budynek przemysłowy oraz budynek niemieszkalny zostały wybudowane w 2019 r.

12 września 2019 r. wydana została decyzja w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie hali produkcyjno-magazynowej (budynek przemysłowy) wraz z kontenerami socjalnymi (budynek niemieszkalny). Oznacza to, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dniem wycofania budynku przemysłowego oraz budynku niemieszkalnego ze Spółki do majątku prywatnego wspólników upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Spółka nie ponosiła oraz nie będzie ponosić nakładów na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku w odniesieniu do budynku produkcyjnego jak i budynku niemieszkalnego.

Niezabudowana działka numer 2 wprowadzona została do ewidencji środków trwałych. Zakupiona została za kwotę (…) zł wraz z 23% VAT, tj. (…) zł, a więc jej wartość początkowa przekracza 15 000 zł.

Działka nr 1 wraz z budynkiem przemysłowym i budynkiem niemieszkalnym wprowadzona została do ewidencji środków trwałych. Działka wraz z budynkami zakupiona została za kwotę (…) zł wraz z 23% VAT, tj. (…) zł.

Wnioskodawca podkreśla, że skoro w przyszłości będzie dochodziło do komercyjnego wynajmowania nieruchomości wycofywanych z ewidencji środków trwałych Spółki i przeniesienia ich (transferowanych) do majątku prywatnego wspólników, wyłącza możliwość uznania, że przekazanie nieruchomości następuje na cele osobiste. W takim przypadku w ogóle nie dochodzi do czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. Podobne stanowisko zajął m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 11 września 2015 r., IBPP3/4512-448/15/KG, w której stwierdził, że „w opisanej we wniosku sytuacji mimo wycofania z ewidencji środków trwałych lokalu użytkowego, nie dojdzie do jego przekazania z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, gdyż przedmiotowy lokal użytkowy został nabyty przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych oraz przedmiotowy lokal użytkowy Wnioskodawca planuje wycofać z działalności gospodarczej na cele osobiste z przeznaczeniem do wynajmu. Tym samym Wnioskodawca będzie w dalszym ciągu występował w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego wycofanie składników majątku firmy wraz z gruntem i przeniesienie na majątek osobisty właściciela, nie rodzi skutków w podatku VAT, gdyż przekazanie majątku na cele osobiste nastąpi po upływie 10 lat oraz fakt, że Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie, w stosunku do których miałby prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego jest nieprawidłowe”. Kontynuując działalność poprzez najem lokali, zachowana będzie ciągłość prowadzonej działalności gospodarczej, zatem podatnik nie będzie miał obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego i opodatkowania spisu z natury zgodnie z art. 14 ustawy o VAT w okolicznościach kontynuowania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT (np. interpretacja indywidualna DKIS z 16 maja 2025 r., 0111-KDIB3-1.4012.180.2025.3.MSO.).

Przekazanie składnika do majątku prywatnego pozostaje neutralne podatkowo, jeżeli podatnik będzie kontynuował wykorzystanie składników tego majątku w ramach czynności opodatkowanych VAT (np. będzie je wynajmował; tak stanowi np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 lutego 2015 r., IPPP1/4512-461/15-2/AŻ; interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 czerwca 2024 r., 0112-KDIL1-3.4012.236.2024.2.JK; interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 grudnia 2023 r., 0114- KDIP4-3.4012.399.2023.2.DS). Czynność polegająca na wycofaniu nieruchomości z ewidencji środków trwałych – w sytuacji, gdy będzie ona w dalszym ciągu wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych – nie będzie rodziła żadnych konsekwencji w podatku VAT – nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług.

Stanowisko takie wynika z utrwalonej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

1) interpretacja indywidualna z 2 lutego 2024 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.547.2023.2.JO,

2) interpretacja indywidualna z 16 lipca 2024 r., znak 0114-KDIP1-1.4012.331.2024.5.AKA,

3) interpretacja indywidualna z 1 marca 2024 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.19.2024.1.MR,

4) interpretacja indywidualna z 5 stycznia 2024 r., znak 114-KDIP1- 3.4012.655.2023.1.KF.

Pytanie

Czy wycofanie nieruchomości ze spółki jawnej na rzecz wspólników spółki jawnej i następnie wynajęcie tej nieruchomości przez wspólników spółki jawnej (w ramach najmu prywatnego) będzie neutralne podatkowo w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) i w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku VAT po wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego wspólników?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca podkreśla, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W roku 2024 zakupiła dwie nieruchomości (nr 1 i nr 2). Przy nabyciu nieruchomości został odliczony podatek VAT. Nieruchomości wprowadzone zostały do ewidencji środków trwałych. Nieruchomości wykorzystywane są do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Spółka planuje wycofać nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku prywatnego wspólników tej spółki. Przy czym, co istotne, sposób wykorzystania nieruchomości nie ulegnie zmianie, gdyż będzie ona wynajmowana podmiotowi trzeciemu w ramach tzw. najmu prywatnego. Spółka jak i wspólnicy, dalej będą działać w charakterze podatnika VAT, niekorzystającego ze zwolnienia.

Zatem w ocenie Spółki czynność wycofania nieruchomości nr 1 i nr 2 do majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, w odniesieniu do składników majątkowych mających być przedmiotem wycofania, gdyż:

1)przekazanie nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego wspólników Spółki celem jej wynajmu nie będzie stanowiło zmiany w sposobie jej wykorzystania, w szczególności nie będzie stanowiło czynności zwolnionej od podatku;

2)przedmiotowa nieruchomość nadal będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej - do czynności opodatkowanych VAT, tj. wynajmu.

Nie nastąpi więc w tym przypadku zmiana przeznaczenia nieruchomości, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty. W konsekwencji, w związku z wycofaniem z majątku spółki jawnej nieruchomości stanowiących środek trwały Spółki i przekazaniem tych nieruchomości do majątku prywatnego - w celu wynajmu prywatnego opodatkowanego podatkiem od towarów i usług – Spółka nie będzie miała obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1)przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Idąc zaś dalej, stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, wskazać należy, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie zaś z ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny wskazać należy, że przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790 i 1114). Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze niemieszkalnym podlegają opodatkowaniu właściwą dla tej czynności stawką podatku VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, „prywatny” najem nieruchomości niemieszkalnych stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy nieruchomość nr 1 (budynek produkcyjny wraz z gruntem) oraz nieruchomość nr 2 (nieruchomość gruntowa niezabudowana) po ich wycofaniu z działalności gospodarczej spółki jawnej do majątku prywatnego wspólników spółki, będą wynajmowane na rzecz podmiotów trzecich w ramach najmu prywatnego na cele niemieszkalne, a więc nadal będzie wykorzystywana w sposób ciągły dla celów zarobkowych (świadczenie usług najmu opodatkowanych podatkiem VAT). Tym samym, nieruchomość nie będzie wykorzystywana na potrzeby osobiste wspólników, tj. przykładowo na cele mieszkaniowe.

Zatem, w odniesieniu do czynności wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego wspólników spółki jawnej, która następnie będzie przez nich wynajmowana na cele niemieszkalne, nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi tutaj dostawa towaru na cele osobiste wspólników, a co za tym idzie, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analogiczne stanowisko wyrażone zostało przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z 2 lutego 2024 r., sygn. akt 0114-KDIP1-2.4012.547.2023.2.JO, w piśmie z 19 kwietnia 2024 r., sygn. akt 0112-KDIL3.4012.125.2024.1.NS, czy w piśmie z 16 lipca 2024 r., sygn. akt 0114-KDIP1-1.4012.331.2024.5.AKA.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomość spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej zbycie stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Kuchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans-Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

Jak wynika z powyższego kluczowym elementem determinującym opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało – w całości lub w części – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do zasady, za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Posiadają Państwo kilka nieruchomości :

·nieruchomość zabudowaną budynkiem produkcyjnym wraz z gruntem stanowiącym działkę nr 1 (Nieruchomość nr 1), którą nabyli Państwo 28 lutego 2024 r.,

·niezabudowaną nieruchomość gruntową stanowiącą działkę nr 2 (Nieruchomość nr 2), ktorą nabyli Państwo 9 stycznia 2024 r.

Przy nabyciu Nieruchomości nr 1 i nr 2 został odliczony podatek od towarów i usług. Ponadto Nieruchomości nr 1 i 2 są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (najem).

W związku z planowaną reorganizacją działalności gospodarczej, planują Państwo wycofać ww. Nieruchomości ze Spółki do majątku prywatnego wspólników. Wspólnicy nadal będą kontynuować najem na rzecz podmiotów trzecich, w ramach najmu prywatnego.

Wycofanie nieruchomości odbędzie się w formie uchwały wspólników. W uchwale Spółki, znajdą się następujące oświadczenia Wspólników co do planowanej czynności:

a)wycofanie Nieruchomości nr 1 i nr 2 ze Spółki i przekazanie udziałów w nieruchomościach nastąpi nieodpłatnie;

b)wykonanie uchwały nastąpi w formie aktu notarialnego na podstawie umowy nienazwanej określonej w art. 353 (1) w rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny;

c)nieodpłatne udziały będą proporcjonalne do udziałów każdego Wspólnika w zyskach Spółki;

d)przekazanie nastąpi do majątków prywatnych Wspólników celem kontynuacji działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polegającej na wynajmie lub wydzierżawianiu.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy wycofanie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 ze Spółki jawnej na rzecz wspólników i następnie wynajęcie tych nieruchomości przez wspólników (w ramach najmu prywatnego) będzie neutralne podatkowo w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy, wynika że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zatem, aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

·dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,

·przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,

·przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar (lub jego części składowe), w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

W analizowanej sprawie jak Państwo wskazali, przy nabyciu Nieruchomości nr 1 oraz Nieruchomości 2 został odliczony podatek od towarów i usług. Spółka czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, ww. Nieruchomości nabyła w ramach czynności podlegających opodatkowaniu VAT, a same Nieruchomości wykorzystywane są w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej (wynajem oraz miejsce przechowywania (...)). Stwierdzić zatem należy, że Spółce jawnej przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia tych Nieruchomości.

Mając na uwadze opisane zdarzenie oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że dla czynności nieodpłatnego przekazania Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 należących do majątku Spółki, na rzecz wspólników Spółki zostaną spełnione przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania towarów (tj. Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2) z odpłatną dostawą towarów, co w konsekwencji oznacza, że czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tej sytuacji bowiem dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik - Spółka jawna, a przekazywane Nieruchomości są wykorzystywane do czynności opodatkowanej i stanowią środek trwały prowadzonej działalności. Ponadto, Spółka jawna dokonała odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem ww. Nieruchomości.

Jednocześnie odnosząc się do kwestii przekazania ww. Nieruchomości z majątku Spółki do majątku prywatnego wspólników celem ich dalszego wynajmowania przez wspólników (w ramach najmu prywatnego przez wspólników) zaznaczyć należy, że późniejszy najem ww. składników majątku będzie związany z działalnością gospodarczą wspólników, a nie samej spółki jawnej.

Zatem, na opodatkowanie nieodpłatnego przekazania Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 na rzecz wspólników, nie wpływa sposób wykorzystywania ww. składników majątku przez wspólników.

Dla oceny czy wycofanie Nieruchomości ze Spółki jawnej do majątku prywatnego wspólników będzie podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy istotne jest, czy Spółce jawnej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Natomiast bez znaczenia pozostaje okoliczność, w jaki sposób ww. składniki majątku po przekazaniu do majątku prywatnego wspólników będą wykorzystywane przez tych wspólników.

W konsekwencji, wycofanie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 z majątku Spółki jawnej i przekazanie do majątku prywatnego wspólników będzie stanowiło odpłatną dostawę składników majątku Spółki, która będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy będą Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku VAT po wycofaniu Nieruchomości nr 1 i Nieruchomości nr 2 ze Spółki jawnej do majątku prywatnego wspólników.

Aby odpowiedzieć na pytanie dotyczące obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy dostawa Nieruchomości nr 1 i Nieruchomości nr 2 na rzecz Wspólników będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT z zastosowaniem właściwej stawki czy zwolnioną od tego podatku. Podkreślić bowiem należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

Oznacza to, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.

Z opisu sprawy wynika, że niezabudowana działka nr 2 znajduje się na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania terenu, zgodnie z którym możliwa jest na tym terenie zabudowa produkcyjna (dominująca), zabudowa magazynowa, zabudowa administracyjno-biurowa, zabudowa socjalna związana z działalnością gospodarczą.

W konsekwencji, w analizowanym przypadku dostawa - wycofanie Nieruchomości 2 (tj. działki nr 2) z majątku Spółki jawnej na rzecz wspólników - nie może zostać objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ Nieruchomość 2 na dzień jej wycofania będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować zastosowanie zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu Nieruchomości nr 2 (tj. działki nr 2) został odliczony podatek od towarów i usług. Co więcej, z wniosku nie wynika, aby ww. działka była wykorzystywana przez Spółkę jawną do czynności zwolnionych od podatku VAT (wykorzystywana jest obecnie w prowadzonej działalności Spółki jako miejsce przechowywania (...)).

Wobec tego, w omawianej sytuacji, dostawa ww. działki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie zostały spełnione oba warunki określone w tym przepisie.

Zatem, opisana dostawa - wycofanie Nieruchomości 2 z majątku Spółki jawnej na rzecz wspólników - nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy. W konsekwencji wycofanie Nieruchomości 2 z majątku Spółki jawnej na rzecz wspólników będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT wg właściwej stawki.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca uregulował zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zatem zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili dostawy nie minęły co najmniej 2 lata.

Wskazać również należy, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest fakultatywne, bowiem jak stanowi art. 43 ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony.

Z okoliczności sprawy wynika, ze działka nr 1 (Nieruchomość 1) jest zabudowana budynkiem przemysłowym i budynkiem niemieszkalnym. Działkę nr 1 wraz z ww. budynkami nabyli Państwo 28 lutego 2024 r. Budynek przemysłowy i budynek niemieszkalny zostały wybudowane i oddane do użytkowania w 2019 r. Od momentu nabycia ww. budynków nie ponosili Państwo żadnych nakładów na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej tych budynków. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynków a ich wycofaniem ze Spółki do majątku prywatnego wspólników upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

W konsekwencji powyższego, wycofanie budynku przemysłowego i budynku niemieszkalnego z majątku Spółki jawnej i następnie nieodpłatne przekazanie ich do prywatnego majątku Wspólników, stanowiące dostawę towarów, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż ww. czynność nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynku minie okres dłuższy niż dwa lata.

Jak wskazano powyżej, dostawa gruntu podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki czy budowle na nim posadowione. W związku z powyższym, również dostawa gruntu oznaczonego jako działka nr 1, z którym to związane są opisane budynki, będzie również zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

W związku z zastosowaniem do dostawy Nieruchomości nr 1 zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bezzasadne jest badanie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Przy czym, jeżeli strony transakcji wybiorą opcję opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy w związku z art. 43 ust. 11 ustawy (po spełnieniu warunków określonych w tych przepisach) to dostawa Nieruchomości nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki podatku.

W odniesieniu do kwestii obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z wycofaniem Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 z majątku Spółki wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:

Jak stanowi ust. 5 powołanego artykułu:

W myśl art. 91 ust. 6 cyt. ustawy:

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:

Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:

W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 8 ustawy:

Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).

Podatnik jest zobowiązany, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót, lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok).

Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy, wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości (co wynika z art. 91 ust. 2 ustawy) – zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych – tu nieruchomości – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Zatem - jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu - wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Z okoliczności sprawy wynika, że Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 zostały nabyte przez Spółkę jawną w 2024 r. i zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w prowadzonej działalności, a wartość początkowa ww. Nieruchomości przekraczała 15 000 zł. Spółka jawna odliczyła podatek VAT naliczony w związku nabyciem Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Ponadto ww. Nieruchomości są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Jak ustalono powyżej, transakcja wycofania Nieruchomości 2, tj. działki nr 2 z majątku Spółki jawnej do majątku prywatnego wspólników nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku i będzie stanowiła czynność opodatkowaną właściwą stawką podatku VAT.

Zatem, skoro wycofanie z majątku Spółki do majątku prywatnego wspólników Nieruchomości 2 nie będzie stanowiło czynności zwolnionej od podatku i będzie czynnością opodatkowaną, wycofanie to nie powoduje konieczności korekty podatku naliczonego.

Natomiast w odniesieniu do Nieruchomości 1, tj. działki nr 1, transakcja wycofania tej Nieruchomości z majątku Spółki jawnej będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (chyba, że strony transakcji zrezygnują z tego zwolnienia i wybiorą opodatkowanie transakcji). Ponadto na moment przeniesienia na rzecz wspólników Nieruchomości 2, nie upłynie 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

Zatem Spółka jawna dokonując transakcji wycofania Nieruchomości 2 z majątku Spółki do majątku prywatnego wspólników, która to będzie czynnością zwolnioną od podatku zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie zobowiązana do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 5 w zw. z ust. 4 ustawy. Jedynie w sytuacji, kiedy Strony wybiorą opodatkowanie tej dostawy na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy, Spółka jawna nie będzie zobowiązana do ww. korekty podatku.

Państwa stanowisko jest zatem nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy zwrócić uwagę, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa interpretacje indywidualne nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.