Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.261.2026.1.JK3
Wynagrodzenie uzyskane z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów o charakterze publicystycznym stanowi przychód z działalności publicystycznej, uprawniając płatnika do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. jest bankiem (…).
W ramach swojej działalności (…) posiada portal internetowy „(…)” (www.(...).pl) oraz czasopismo w formie drukowanej o tym samym tytule. Obie formy posiadają swój Międzynarodowy znormalizowany numer wydawnictwa ciągłego (dalej „ISSN”), tj. portal ISSN: (…), czasopismo w formie drukowanej ISSN: (…). Zarówno w ramach portalu jak i czasopisma w formie drukowanej prezentowane są artykuły, wpisy, analizy, wywiady, raporty. Wersja elektroniczna funkcjonuje od roku 2009 i jest dostępna bezpłatnie, natomiast drukowana wprowadzona od grudnia 2021 r. dostępna jest odpłatnie bądź nieodpłatnie na potrzeby własne. W ramach „(…)” opublikowano kilkadziesiąt tysięcy artykułów, dostępnych dla wszystkich, będących przekrojem najważniejszych tematów gospodarczych w Polsce i na świecie. Autorami tekstów „(…)” są eksperci (…), naukowcy, ekonomiści, dziennikarze a sama ich treść ma charakter kreatywny, indywidualnie odnosi się do omawianego problemu, analizuje jego powstanie, przybliża warunki panujące wokół danego problemu, pokazuje skutki lub opisuje konsekwencje pozwalając czytelnikowi na wyciągnięcie własnych wniosków.
Ponadto, w ramach swojej działalności, Wnioskodawca w 2016 r. otworzył (…) (dalej: „Centrum”) w celu popularyzacji wiedzy na temat ekonomii i historii pieniądza, w tym funkcji, jakie pieniądz pełnił na przestrzeni dziejów, a także historii powstania i ewolucji systemu bankowego oraz bankowości centralnej. Wstęp do Centrum jest darmowy. (…) wydaje także magazyn „(…)”, który poświęcony jest głównie działalności Centrum i posiada ISSN: (…). „(…)” jest bezpłatna, udostępniona w formie elektronicznej poprzez strony internetowe (…) (w tym strony internetowe Centrum), a jej publikacje mają za zadanie popularyzować wiedzę na temat ekonomii, dziejów bankowości centralnej, numizmatyki, historii i ewolucji finansów, ekonomii i gospodarki wraz ich wpływem na stan obecny w tych dziedzinach. Autorzy traktujących o tym publikacji, takich jak np. artykuły, analizy, które wydawane są w „(…)”, tworzą treści omawiające dany temat w sposób przekrojowy acz przystępny i skupiający się na danym temacie.
W ramach działalności Centrum funkcjonuje również „(…)” (dalej: „(…)”), czyli cykl wydawniczy składający się z kilku serii tematycznych, którego treść ma na celu popularyzowanie wiedzy na temat polskiego dziedzictwa ekonomicznego oraz zagadnień prezentowanych na stałych ekspozycjach Centrum. (…) jest bezpłatna i udostępniona w formie elektronicznej poprzez strony internetowe (…) (w tym strony internetowe Centrum). Publikacje zawarte w (…) mają charakter popularnonaukowy i są adresowane do szerokiego grona odbiorców. Założeniem (…) jest przedstawienie wybranych zagadnień z zakresu numizmatyki, historii pieniądza, bankowości centralnej, gospodarczych dziejów państwa i osiągnięć polskiej myśli ekonomicznej. W ramach tego cyklu wydawniczego pojawiła się m.in. seria wydawnicza „(…)”, ISSN (…), prezentująca dokonania wybitnych polskich działaczy gospodarczych i społecznych, bankowców i ekonomistów, osób związanych z bankowością, skarbowością, finansami oraz szeroko rozumianą polityką gospodarczą. W związku z wystawami czasowymi organizowanymi w Centrum przygotowywane są w ramach (…) publikacje informacyjne/edukacyjne, w których zamieszczane są opisy głównych zagadnień związanych z wystawami, przybliżające odwiedzającym Centrum tematykę wystaw, opisujące zarys podstawowych pojęć potrzebnych do zrozumienia poruszanego tematu. Twórcy opisanych w tym ustępie treści w formie np. artykułów, analizy, wywiadów, omawiają określony temat w sposób zindywidualizowany bazując na posiadanej rozległej wiedzy i doświadczeniu w danym zakresie.
W celu pozyskania materiałów tekstowych do wyżej wspomnianych publikacji („(…)") (…) zawiera umowy z autorami, którymi są osoby fizyczne nieprowadzące działalność gospodarczej. Autorzy mają specjalistyczną wiedzę z zakresu, m.in. finansów, bankowości, ekonomii, gospodarki, rachunkowości, prawa, historii. Niniejszy wniosek dotyczy autorów, którzy nie są pracownikami Wnioskodawcy. (…) podpisuje z autorami tekstów umowy cywilnoprawne:
·charakterze jednolitym, tj. których przedmiotem jest wyłącznie przeniesienie przez autora na rzecz (…), za wynagrodzeniem, autorskich praw majątkowych do utworu (tekstu, artykułu, analizy, itd.),
·będące kontraktami mieszanymi, tj. które łączą umowę o dzieło i umowę o przeniesie autorskich praw majątkowych: ich przedmiotem jest wykonanie utworu (tekstu, artykułu, analizy, itd.) a także przeniesienie przez autora na rzecz (…) autorskich praw majątkowych do tego utworu, jednocześnie taka umowa przewiduje jaka część wynagrodzenia całkowitego jest należna z tytułu wykonania utworu, a jaka część za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu.
Ponadto, może również zdarzyć się sytuacja, w której wcześniej była już podpisana z autorem utworu umowa na jego wykonanie, a następnie podpisywana jest oddzielna umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych do tego utworu. Utwory tworzone przez danego autora w ramach wszystkich powyższych umów są niepowtarzalne, mają indywidualny i kreatywny charakter, spełniają przesłanki utworu określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm., dalej: „UOPA"), tj. są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
Pytanie
Czy wynagrodzenie wypłacane autorom utworów za przeniesienie przez nich na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do tych utworów (zarówno częściowe wynagrodzenie umów o charakterze mieszanym w zakresie należnym za przeniesienie autorskich praw majątkowych, jak i całkowite wynagrodzenie w przypadku umów o przeniesienie autorskich praw majątkowych), stanowi przychód z działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o PIT, a w konsekwencji czy Wnioskodawca jako płatnik PIT, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, ma prawo do zastosowania do ww. przychodów uzyskiwanych przez te osoby 50% koszty uzyskania przychodów?
Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej uznania przychodu uzyskiwanego przez osoby fizyczne z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów jako przychodu z tytułu działalności publicystycznej. Natomiast w zakresie możliwości zastosowania przez płatnika 50% kosztów uzyskania przychodów zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym okoliczności pozwalają zakwalifikować wynagrodzenie będące zapłatą za przeniesienie na Bank praw autorskich do utworów (zarówno częściowe wynagrodzenie umów o charakterze mieszanym w zakresie należnym za przeniesienie autorskich praw majątkowych, jak i całkowite wynagrodzenie w przypadku umów o przeniesienie autorskich praw majątkowych) jako przychód z działalności twórczej w zakresie działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o PIT, a co za tym idzie pozwala (…), jako płatnikowi PIT, przy obliczaniu zaliczek na PIT od przychodu (wynagrodzenia) autora tekstu, na stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Zgodnie z regulacją art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu PIT podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru PIT.
Ust. 2 wyżej wspomnianego przepisu określa, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f ustawy o PIT nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są m.in. zgodnie z pkt 2 tegoż ustępu „działalność wykonywana osobiście” oraz wskazane w pkt 7 „kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c".
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”. Co wymaga jednak zaznaczenia treść art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT wskazuje, że koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów (tj. w tym przypadku — UOPA), lub rozporządzania przez nich tymi prawami, określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o PIT, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Przechodząc do wspomnianego przepisu art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o PIT „Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: 4) działalności publicystycznej (…)”.
Ustawodawca, tak w ustawie o PIT jak i innych obowiązujących ustawach, nie zdefiniował pojęcia działalności publicystycznej.
Należy wskazać, iż publicystyka, według Wielkiego słownika języka polskiego, to „dziedzina twórczości polegająca na wyrażaniu opinii dotyczących wydarzeń politycznych, społecznych, gospodarczych, kulturalnych, naukowych i sportowych”, a według słownika PWNprzez publicystykę należy rozumieć „artykuły, komentarze i teksty polemiczne dotyczące aktualnych wydarzeń i problemów, ogłaszane w prasie, radiu i telewizji”. Przedstawione definicje mają w tym przypadku charakter pomocniczy, gdyż jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 listopada 2023 r., sygn. II FSK 1184/23, rozpatrując sprawę dotyczącą możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu na gruncie ustawy o PIT: „zgodnie z utrwaloną w orzecznictwie tezą, przedstawioną m.in. w wyroku NSA z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. II FSK 2201/18, interpretacja może odnosić się nie tylko do aktów, których kategorie zostały wymienione wprost w definicji zawartej w art. 3 pkt 2 o.p., jednak dotyczy to takich sytuacji, w których brak odniesienia do innych przepisów (wciąż w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego) mogłoby powodować, że nie zostanie zrealizowany cel tej instytucji. Często więc interpretacja indywidualna będzie się odnosiła do innych dziedzin, ale tylko wtedy, gdy odniesienia takie mają charakter pomocniczy, służący właściwej interpretacji przepisów podatkowych w rozumieniu art. 3 pkt 2 o.p. Obowiązkiem organu nie jest wówczas dokonanie interpretacji przepisów - tak jak w rozpoznawanej sprawie - p.s.w.i.n., p.a.i.p.p., u.s.z.a.i.b., lecz jedynie ocena, jakie skutki wykładnia przepisów tej ustawy będzie miała dla możliwości skorzystania przez stronę z 50% kosztów uzyskania przychodów, a w rezultacie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że zarówno w opisie stanu faktycznego, jak i w pytaniu, czy też w stanowisku wnioskodawcy mogą pojawić się wątpliwości dotyczące innych dziedzin prawa niż prawo podatkowe, ale zawsze sednem sprawy musi być ustalenie prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 o.p.”
Bank stoi więc na stanowisku, zgodnie z podniesionymi powyżej argumentami, że wszelkiego rodzaju treści publicystyczne, tj. m.in. artykuły, publikacje na stronach internetowych, analizy, wywiady, raporty oraz inne formy publikowanych treści stanowią przejaw działalności publicystycznej. Wskazać należy, że opisywane utwory, będące przejawem działalności publicystycznej, są efektem pracy twórczej autorów tekstów. Jednocześnie utwory te są przedmiotem umów zawieranych pomiędzy (…), a ich twórcami. W związku z powyższym uprawnia to Wnioskodawcę do uznania, iż wymienione w stanie faktycznym efekty pracy twórczej spełniają wymogi do uznania ich za utwory w zakresie twórczości publicystycznej.
Należy podkreślić, że opisane efekty prac w zakresie działalności publicystycznej posiadają indywidualny i niepowtarzalny charakter. Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego treści, powstałe na podstawie umów zawieranych pomiędzy autorami a (…), mają charakter indywidualny, pozwalają ich odbiorcy na wyciągnięcie własnych wniosków. Przy tworzeniu różnego rodzaju publikacji, takich jak artykuły, posty, analizy, wywiady, raporty czy publikacje, ich autorzy nie korzystają z gotowych wzorów, a efektem ich są teksty mające indywidualny charakter.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez autorów tekstów przychody będące wynagrodzeniem za przeniesienie na Bank praw autorskich do utworów stanowią przychody z działalności twórczej w zakresie działalności publicystycznej, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o PIT. Co za tym idzie Wnioskodawca, realizując obowiązki płatnika PIT i obliczając należną zaliczkę na PIT od wynagrodzeń wypłacanych autorom tekstów, które to są przedmiotem umów pomiędzy ich autorami a Bankiem, w zakresie tej części wynagrodzenia może stosować 50% koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
Podniesienia w tym miejscu wymaga, że jest to ugruntowana w orzecznictwie i doktrynie praktyka, a tytułem przykładu przywołujemy poniżej tożsame stanowiska, tj. interpretacje indywidualne wydane dla innych podatników, odnośnie do uznania poszczególnych czynności za działalność twórczą w zakresie działalności publicystycznej:
- w interpretacji z dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2- 3.4011.647.2024.1.PR), w której Dyrektor KIS wypowiedział się w zakresie pracowników, których efektem pracy są artykuły, które mają spełnić określone biznesowe potrzeby czy publikacje zamieszczane na różnych kanałach komunikacji, gdzie uznał, że „(...) Publicystka jest kwalifikowana zależnie do dziedziny, której dotyczy na polityczną, ekonomiczną, społeczną, kulturalną i naukową. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że wynagrodzenie wypłacane (... ) w części dotyczącej przenoszenia przez nich na Państwa autorskich praw majątkowych do utworów, będzie stanowiło przychód z działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”,
- w interpretacji z dnia 28 sierpnia 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.488.2024.1.AA), zgodnie z którą „(...) Podsumowanie: na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych regulacji wskazuję, że przychód z działalności twórczej związanej z tworzeniem i redagowaniem artykułów o tematyce prawno-podatkowej stanowiących utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, należy zaliczyć do przychodów z działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)”,
- w interpretacji z dnia 7 października 2022 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.562. 2022.3.NM), w której organ podatkowy w stosunku do utworów w postaci: przygotowania oraz redagowanie tekstów na stronę internetową (blog), social media; przygotowywania wpisów na blog (strona www); przygotowywania wpisów na kanały społecznościowe, wskazał, że „(...) należy stwierdzić, że treści stworzone przez danego autora w ramach opisanych we wniosku czynności, które stanowią utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, można uznać za działalność publicystyczną, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.
Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej ustalenia, czy przychód z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów na rzecz Banku stanowi przychód, o którym mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W pozostałej części, tj. dotyczącej możliwości zastosowania przez płatnika do wynagrodzenia autorów utworów 50% kosztów uzyskania przychodów, wydano odrębne rozstrzygnięcie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w przepisie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odrębnym źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
Na mocy art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:
przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
c) przedsiębiorstwa w spadku
– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że:
Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się - z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Jednocześnie jeżeli twórcy i artyści wykonawcy osiągają przychody w ramach prowadzonych przez siebie pozarolniczych działalności gospodarczych, to koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ww. przepisie nie mają zastosowania (art. 22 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4 omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
4) działalności publicystycznej;
5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6) działalności konserwatorskiej;
7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r. poz. 1222 i 1254), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 takich, jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W świetle natomiast art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.
Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.
W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy powstała wątpliwość, czy uzyskiwany przez autorów utworów przychód z tytułu prac twórczych, należy kwalifikować odo przychodów z tytułu działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 tej ustawy.
W związku z tym, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji działalności twórczej w zakresie działalności publicystycznej, należy w tym zakresie posłużyć się definicjami językowymi.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – działalność oznacza:
1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”,
natomiast twórczy oznacza:
1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
2) „dotyczący twórców”.
„Działalność publicystyczna” według słownika PWN to „wypowiedzi (piśmiennicze i kolokwialne) na aktualne tematy przedstawiające wyraźnie poglądy i opinie, często o charakterze polemicznym, tendencyjnym, interpretuje i ocenia fakty z przyjętego punktu widzenia, zmierza do kształtowania opinii publicznej, publicystyka pozaprasowa to przede wszystkim traktaty, polemiki, pisma ulotne. Publicystka jest kwalifikowana zależnie do dziedziny, której dotyczy, na polityczną, ekonomiczną, społeczną, kulturalną i naukową.
Zatem uzyskiwany przez autorów utworów przychód z tytułu prac twórczych, których rezultatem są artykuły , teksty, analizy należy zakwalifikować do przychodów z tytułu działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
