Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.79.2026.3.ND
Wydatki na obiady w formie usługi cateringowej dla osadzonych, zatrudnionych na podstawie skierowania do pracy, mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, jako że przyczyniają się do zwiększenia wydajności i jakości pracy, co wpływa na przychody przedsiębiorstwa.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19.02.2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16.02.2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługę cateringową dla osób osadzonych zatrudnionych na podstawie skierowania do pracy.
Uzupełnili go Państwo pismem z 25.03.2026 r. (wpływ 25.03.2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jesteśmy spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność pod nazwą A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…), ul. (…). Podlegamy obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jesteśmy czynnym podatnikiem VAT posiadającym nr NIP: (…). Zajmujemy się branżą budowlaną, głównie budową dróg, chodników, parkingów. Oprócz pracowników zatrudnionych na umowę o pracę pracują u nas również osoby odbywające karę pozbawienia wolności. W tym celu zawarliśmy umowę z zakładem karnym o zatrudnieniu skazanych na podstawie skierowania do pracy (art. 121 § 2 Kkw). Było to spowodowane przede wszystkim brakiem możliwości pozyskania pracowników, nadających się do ciężkiej pracy fizycznej, którzy będą systematycznie (w dni robocze) stawiać się do pracy. Więźniowie wykonują pracę, za którą otrzymują wynagrodzenie w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia w danym miesiącu, określonego wg rozporządzenia Ministra właściwego dla Pracy i Polityki Socjalnej. Wynagrodzenie jest wypłacane do 7-tego następnego miesiąca na rachunek bankowy Aresztu Śledczego. Pracujący więźniowie nie otrzymują zatem gotówki czy przelewu na swoje konto. Większa część tegoż wynagrodzenia jest "blokowana" przez Zakład Karny, aby zapewnić mu środki finansowe po wyjściu na wolność, są dokonywane potrącenia komornicze. Z przysługującego skazanemu wynagrodzenia za pracę potrąca się również 10% na cele Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz 25% na cele Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy. Z wynagrodzenia są potrącane składki ZUS, nie jest pobierana zaliczka na podatek dochodowy.
W umowie z Zakładem Karnym nie ma żadnego zapisu, że podmiot zatrudniający jest zobowiązany zapewnić posiłki. Jednak ze względu na charakter pracy (ciężka praca na budowie wymagająca siły przy układaniu krawężników, kostki brukowej, co wiąże się z dźwiganiem ciężarów) spółka chciałaby dokonywać zakupu obiadów zatrudnionym osadzonym. Gotowe posiłki będą zamawiane w formie cateringu i dostarczane bezpośrednio na budowę. Spółka będzie otrzymywała fakturę VAT za zakupione usługi cateringowe.
W stosunku do skazanych zatrudnionych na podstawie skierowania do pracy nie stosuje się przepisów prawa pracy, z wyjątkiem przepisów dotyczących czasu pracy oraz bezpieczeństwa i higieny pracy. Takie posiłki chcielibyśmy jednak kupować skazanym przez cały rok, a nie tylko w okresie zimowym tj. 01.11-31.03.
Nie jesteśmy zobowiązani i nie prowadzimy Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a środki na nabycie obiadów będą pochodziły z bieżących środków obrotowych.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Środki za catering nie będą Spółce w żaden sposób zwracane. Spółka zawiera umowę z Aresztem Śledczym na 1 rok. Taka umowa jest zawierana od 2021 roku. Obecna umowa o zatrudnieniu skazanych na podstawie skierowania do pracy (art. 121 § 2 Kkw) jest zawarta z dniem 22.12.2025 na okres od 01.01.2026 do 31.12.2026. Posiłki zatrudnionym osadzonym będą przekazywane nieodpłatnie. Dokumentowanie przekazania posiłków będzie się odbywać w następujący sposób. Kierownicy budów, gdzie pracują zatrudnieni osadzeni będą informowali, które osoby w danym dniu pracują. Osoba zamawiająca obiady będzie prowadziła tabelę wydanych w danym dniu obiadów.
Pytanie
1.Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione wydatki na zakup obiadów w formie usługi cateringowej dla osób osadzonych zatrudnionych na podstawie skierowania do pracy przez cały rok (nie tylko w okresie, kiedy przysługują posiłki profilaktyczne)?
2.Czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie tych usług cateringowych tj. zakupu obiadów zatrudnionym osobom osadzonym?
Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania oznaczonego jako nr 2 wydam odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
1. W naszej ocenie poniesione wydatki na zakup obiadów zatrudnionym osadzonym w formie usługi cateringowej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16. Związek ten oznacza, że wydatki te wpływają na powstanie, zwiększenie, utrzymanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Aby dany wydatek został uznany za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące kryteria:
- wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. pokryty z jego środków finansowych,
- jest rzeczywisty i nie został zwrócony w jakiejkolwiek formie,
- pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika,
- został poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów,
- został odpowiednio udokumentowany,
- nie znajduje się w grupie wydatków wykluczonych z kosztów uzyskania przychodów na mocy art 16 ust. 1 ustawy o CIT. Uważamy, że ww. koszty są ponoszone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakupione obiady są udostępniane pracownikom podczas przerwy na posiłek w godzinach pracy i w miejscu pracy, co ma oczywisty związek z prowadzoną działalnością. Posiłki nie mają charakteru luksusowego czy wystawnego. Jest to po prostu ciepły, wysokoenergetyczny obiad np. zupa, ziemniaki, kotlet i surówka. Zatrudnieni osadzeni są kierowani do najprostszych, a zarazem najcięższych prac fizycznych, które wymagają dużej siły i sprawności w różnych warunkach atmosferycznych. Potrzebują dużego ładunku energetycznego, aby podołać takiemu zajęciu. Zapewnienie możliwości ciepłego posiłku zmniejsza także zmęczenie, poprawia nastrój, zwiększa wydajność, co przekłada się na efektywność i jakość pracy. Dla zatrudnionych osadzonych jest to również a zachęta do pracy. Może ich to dodatkowo zachęcić do podjęcia i kontynuowania pracy po odbyciu kary i wyjściu na wolność. Dla nas jako przedsiębiorcy ogranicza to problemy z utrzymaniem zatrudnienia na odpowiednim poziomie i tym samym efektywniejszym prowadzeniu działalności. Umożliwia terminowe realizowanie podpisanych umów na roboty budowlane. Dodatkowo zmniejsza koszty zatrudnienia nowych pracowników (koszty rekrutacji, wydatki na badania lekarskie, szkolenia BHP, zakup odzieży roboczej)
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „updop”).
1. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami.
Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
·został właściwie udokumentowany,
·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Koszty ponoszone przez podatników należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskana przychodów, między wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie lub utrzymanie tego przychodu. Kosztami będą wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. W każdej sytuacji jednakże trzeba sprawdzić cel w jakim dany wydatek został poniesiony.
Wskazać należy, że aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów).
Wskazać również należy, że wśród kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów są także tzw. koszty pracownicze obejmujące m.in. świadczenia wypłacane na rzecz pracowników wraz z narzutami, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety, ale również i inne wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w sposób pośredni wpływają na zwiększenie ich motywacji do pracy, poprawę jakości wykonywanej pracy oraz zdrowie i samopoczucie pracowników.
Z kolei, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2.
Z wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że Spółka, w okresie zimowym zamierza wydawać posiłki w formie nieodpłatnej wszystkim pracownikom. Wydatki na zakup obiadów poza sezonem zimowym pracodawca chce zapewniać tylko zatrudnionym osadzonym. Środki za catering nie będą Spółce w żaden sposób zwracane. Spółka zawiera umowę z Aresztem Śledczym na 1 rok. Obecna umowa o zatrudnieniu skazanych na podstawie skierowania do pracy jest zawarta z dniem 22 grudnia 2025 r. na okres od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. Dokumentowanie przekazania posiłków będzie się odbywać w następujący sposób: kierownicy budów, będą informowali, które osoby w danym dniu pracują. Osoba zamawiająca obiady będzie prowadziła tabelę wydanych w danym dniu obiadów. Wydatki w tym zakresie będą finansowane z bieżących środków obrotowych Spółki i nie będą Spółce jakkolwiek zwracane.
Zapewnienie posiłków przez Spółkę ma na celu przede wszystkim:
·przełożyć się na efektywność i jakość pracy poprzez zmniejszenie zmęczenia, poprawę nastroju i zwiększenie wydajności,
·zachęcić do pracy teraz i w przyszłości, kontynuowania pracy po odbyciu kary i wyjściu na wolność,
·ograniczyć problemy związane z utrzymaniem zatrudnienia na odpowiednim poziomie,
·pomóc w efektywniejszym prowadzeniu działalności,
·umożliwić terminowe realizowanie podpisanych umów na roboty budowlane,
·zmniejszyć koszty zatrudnienia nowych pracowników.
Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione wydatki na zakup obiadów w formie usługi cateringowej dla osób osadzonych zatrudnionych na podstawie skierowania do pracy przez cały rok.
Państwa zdaniem wydatki poniesione na zakup obiadów zatrudnionym osadzonym w formie usługi cateringowej mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
W świetle przytoczonych przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy należy zauważyć, że zakup obiadów w formie usługi cateringowej ma na celu zachęcić osadzonych do pracy oraz do kontynowania bądź podjęcia zatrudnienia, a także zwiększyć ich wydajność na tle wykonywanych obowiązków. Również Spółka ma otrzymywać z tego tytułu korzyści tj. może ograniczyć problemy z utrzymaniem zatrudnienia na odpowiednim poziomie i tym samym efektywniej prowadzić działalność, umożliwić terminowe realizowanie podpisanych umów na roboty budowlane i dodatkowo zmniejszyć koszty zatrudnienia nowych pracowników.
Należy więc stwierdzić, że ponoszone przez Spółkę wydatki dotyczące nabycia usług cateringowych z przeznaczeniem dla zatrudnionych osadzonych, są przejawem starań Spółki o poprawę warunków i atmosfery pracy, a w konsekwencji zwiększania wydajności w pracy z przełożeniem na uzyskiwane przez Spółkę przychody. Nie są to również wydatki wyłączone z kosztów podatowanych na podstawie cytowanych przepisów art. 16 ust. 1 pkt 45 i 28 ustawy o CIT, gdyż, jak wskazuje Spółka w treści wniosku, wydatki te będą finansowane ze środków obrotowych, a także nie można ich uznać za koszty reprezentacji, gdyż przy ocenie wydatków pod kątem ich reprezentacyjnego charakteru należy mieć na względzie ich cel, który musi polegać na wykreowaniu pozytywnego obrazu podatnika jako celu wyłącznego bądź dominującego, co w omawianej sytuacji nie ma miejsca.
Zapewnienie Pracownikom oraz zatrudnionym osadzonym dostępu do posiłków w firmie jest obecnie standardową praktyką na rynku pracy i ma na celu zachęcenie do podjęcia i kontynuowania pracy na rzecz Spółki.
Odnosząc powyższe rozważania do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że Spółka ma prawo zaliczyć poniesione wydatki na posiłki dla zatrudnionych osadzonych udostępniane w Państwa firmie podczas pracy do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Nie podlegają także wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, gdyż jak Państwo wskazali nabycie Posiłków nie jest finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

