Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.94.2026.5.MD; 0114-KDIP3-1.4011.236.2026.4.MK1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn i podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania majątku z Trustu w Kanadzie. Uzupełnił go Pan pismem z 2 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ojciec Wnioskodawcy (zwany dalej: „Spadkodawcą”), będący rezydentem podatkowym w Kanadzie, zmarł w (...) r. Zgodnie z testamentem Spadkodawcy (dalej: Testament), cały majątek Spadkodawcy, tj. aktywa i pasywa, został uznany za spadek, zwany dalej Spadkiem.

Zgodnie z kanadyjskim prawem podatkowym Spadek:

1)jest traktowany podobnie jak trust;

2)stanowi odrębną jednostkę podatkową, która – jako rezydent podatkowy w Kanadzie – ma obowiązek złożyć zeznanie podatkowe za każdy rok podatkowy;

3)przez pierwsze 3 lata działalności jest traktowany na podobnych zasadach jak osoba fizyczna – korzysta z progresji podatkowej w odniesieniu do uzyskiwanych przez siebie dochodów; po upływie trzech lat jest traktowany podobnie jak Trust Wnioskodawcy, o którym mowa poniżej;

4)posiada osobowość prawną i zdolność do czynności prawnych oraz może działać za pośrednictwem wykonawców, zgodnie z Testamentem Spadkodawcy.

Wnioskodawca i jego matka są beneficjentami Spadku, w którym uczestniczy większa liczba beneficjentów nieposiadających polskiego obywatelstwa lub rezydencji podatkowej w Polsce.

Głównym aktywem, które weszło w skład Spadku są uprzywilejowane udziały w spółce prawa kanadyjskiego (dalej określanej jako Spółka). Spółka pełni rolę spółki holdingowej w ramach rozbudowanej grupy kapitałowej posiadającej spółki o charakterze operacyjnym w kilku krajach, w tym spółki z siedzibą w Polsce. Wartość uprzywilejowanych udziałów w Spółce została ustalona i „zamrożona” przed śmiercią Spadkodawcy. Oznacza to, że na gruncie prawa kanadyjskiego przyjmuje się, że ich wartość nie uległa zmianie od dnia ich emisji.

Spadek może otrzymać środki pochodzące m.in. z:

•dywidendy pochodzącej z udziałów uprzywilejowanych w Spółce,

•sprzedaży uprzywilejowanych udziałów w Spółce,

•umorzenia uprzywilejowanych udziałów w Spółce,

•odsetek od depozytów, lokat i innych podobnych instrumentów, w które może zainwestować Spadek.

Należy zauważyć, że na chwilę obecną jedynym źródłem przychodu Spadku była dywidenda uzyskana w związku z umorzeniem części uprzywilejowanych udziałów w Spółce. Częściowe umorzenie udziałów Spółki nie podlegało opodatkowaniu w Polsce. Umorzenie udziałów zostało rozliczone za pośrednictwem weksla. Kolejne spłaty weksla nie podlegają opodatkowaniu na poziomie Spadku. Opodatkowanie może się pojawić wyłącznie w sytuacji, gdy środki uzyskane ze spłaty weksla zostaną przekazane na rzecz beneficjentów Spadku.

W ramach Testamentu, Spadkodawca określił m.in. postanowienia dotyczące rozporządzania majątkiem zgromadzonym w ramach Spadku na wypadek jego śmierci, wskazał beneficjentów Spadku na wypadek jego śmierci. Zarządzanie Spadkiem zostało powierzone wykonawcom Spadku, do których należy m.in. matka Wnioskodawcy.

Zgodnie z postanowieniami Testamentu Spadkodawcy, po śmierci Spadkodawcy, wykonawcy Spadku sprawują bieżący zarząd składnikami majątkowymi wchodzącymi w jego skład oraz rozporządzają tymi składnikami majątkowymi. Wykonawcy są także zobowiązani rozdysponować majątek zgromadzony w Spadku podążając za treścią Testamentu. W Testamencie szczegółowo określono zasady zarządzania majątkiem Spadku przez jego wykonawców. Wnioskodawca nie ma dostępu do majątku zgromadzonego w ramach Spadku i nie może z niego korzystać. Wnioskodawca nie jest właścicielem tego majątku w rozumieniu przepisów prawa polskiego czy kanadyjskiego, gdyż do czasu przekazania Wnioskodawcy majątku, jego właścicielem nadal pozostaje Spadek.

Na mocy Testamentu, beneficjentami Spadku ustanowiono m.in. Wnioskodawcę, matkę Wnioskodawcy, która również posiada w Polsce rezydencję podatkową i pozostałe dzieci Spadkodawcy oraz ich zstępnych (wnuki Spadkodawcy), którzy nie posiadają rezydencji podatkowej w Polsce. W konsekwencji, Wnioskodawca stał się beneficjentem Spadku, czyli osobą uprawnioną do otrzymania części majątku zgromadzonego przez Spadkodawcę w ramach Spadku.

Indywidualne uprawnienie Wnioskodawcy jako beneficjenta w Spadku zostało ustalone w Testamencie Spadkodawcy jako udział w wysokości (...)%, natomiast matki Wnioskodawcy na poziomie (...)%, przy czym należy zauważyć, iż nie posiadają oni żadnych jednostek uczestnictwa w Spadku, typu udziały lub akcje, a udział ten nie ma charakteru kapitałowego jak udziały w spółkach kapitałowych. Oznacza to, że uprawnienie do Spadku nie jest majątkiem, który Wnioskodawca może zbyć jak udziały w spółkach. Uprawnienie Wnioskodawcy do majątku zgromadzonego w ramach Spadku ma charakter ciągły do momentu pełnego zaspokojenia uprawnienia Wnioskodawcy.

Zgodnie z Testamentem Spadkodawcy, uprawnienie Wnioskodawcy odpowiadające (...)% udziału w Spadku nie zostaje przekazane bezpośrednio na jego rzecz. Z racji, że Wnioskodawca nie osiągnął wieku 30 lat, to wszelkie dyspozycje na jego rzecz są przekazywane do kanadyjskiego trustu (dalej: Trust Wnioskodawcy). Zarządcy Trustu Wnioskodawcy mogą dokonywać na jego rzecz dyskrecjonalnych wypłat majątku lub dochodów uzyskanych przez Trust Wnioskodawcy. Ponadto, 20% pozostałego kapitału Trustu Wnioskodawcy musi zostać wypłacone po osiągnięciu przez niego 25 roku życia, a pozostała część Trustu musi zostać wypłacona na jego rzecz po ukończeniu 30 roku życia.

Tak jak zostało wskazane powyżej – wszelkie wypłaty z Trustu Wnioskodawcy dokonywane na jego rzecz mają charakter dyskrecjonalny – Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość oraz częstotliwość wypłat środków z Trustu na jego rzecz. Dyspozycje na rzecz Wnioskodawcy z Trustu Wnioskodawcy są uzależnione od woli zarządców Trustu Wnioskodawcy, do których należą jego matka oraz dorosłe dzieci Spadkodawcy posiadające rezydencję podatkową w Kanadzie.

W zakresie zasad funkcjonowania Trustu Wnioskodawcy, Wnioskodawca pragnie wskazać, że na gruncie kanadyjskiego prawa podatkowego:

1.Trust jest odrębną jednostką podatkową, która – jako rezydent podatkowy w Kanadzie – ma obowiązek złożyć zeznanie podatkowe za każdy rok podatkowy.

2. Jeżeli Trust nie rozdysponuje swoich dochodów na rzecz swoich beneficjentów w trakcie roku podatkowego, uzyskany przez niego dochód podlega opodatkowaniu na poziomie Trustu na zasadach analogicznych do osób fizycznych. Trust (inny niż Spadek, o którym mowa powyżej) płaci podatek według najwyżej możliwej stawki podatku przewidzianej dla osób fizycznych i nie może korzystać z progresji podatkowej (całość dochodu podlega opodatkowaniu najwyższą stawką).

3. Trust nie ma ograniczonego czasu funkcjonowania, chyba że inaczej zostało wskazane w dokumencie ustanawiającym Trust. Należy jednak zauważyć, że po 21 latach podatkowych, aktywa zgromadzone w Truście uznaje się za zbyte po ich wartości rynkowej, a wynikający z tego zysk może podlegać opodatkowaniu.

Źródłem przychodów uzyskiwanych przez Trust Wnioskodawcy są przede wszystkim dyspozycje aktywów uzyskiwane ze Spadku. Wypłata środków ze Spadku na rzecz Trustu Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu. Trust Wnioskodawcy może reinwestować środki uzyskane ze Spadku. Uzyskane w ten sposób dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych powyżej.

Podstawą wypłat z Trustu Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy jest Testament Spadkodawcy oraz decyzje zarządców Trustu Wnioskodawcy. W przypadku wypłaty dochodów z trustu (w tym Trustu Wnioskodawcy) na rzecz beneficjenta:

1)po stronie beneficjentów trustu, którzy mają rezydencję podatkową w Kanadzie:

a) uzyskiwany dochód jest wykazywany przez beneficjenta w jego deklaracji podatkowej składanej za dany rok; w przypadku wypłaty, dochody nie podlegają opodatkowaniu wewnątrz trustu (trust staje się transparentny podatkowo);

b) w przypadku dystrybucji dochodów na rzecz beneficjentów, źródła niektórych uzyskiwanych przez nich dochodów (m.in. dywidendy) odpowiadają źródłu przychodu, do którego dany dochód zostałby zaliczony przez trust,

2)po stronie beneficjentów trustu, którzy nie posiadają rezydencji podatkowej w Kanadzie (w tym w przypadku Wnioskodawcy):

a) zgodnie z kanadyjskim prawem podatkowym, trust jest zobowiązany do pobrania 25% podatku u źródła w Kanadzie, chyba że inna stawka została wskazana w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania; w rezultacie, jeśli beneficjent trustu jest polskim rezydentem podatkowym, trust jest zobowiązany do pobrania 15% podatku u źródła w Kanadzie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Umowy CA-PL;

b) podatnikiem w sytuacji, o której mowa powyżej, jest rezydent podatkowy spoza Kanady; trust pełni natomiast rolę płatnika podatku.

c) pobrany podatek u źródła jest wykazywany przez trust w składanej deklaracji podatkowej; deklaracja zawiera informację m.in. o wysokości dystrybuowanego dochodu na rzecz beneficjenta trustu oraz wysokość pobranego podatku; kopia deklaracji złożonej przez trust jest przekazywana do beneficjenta będącego zagranicznym rezydentem podatkowym,

d)beneficjent, który nie jest polskim rezydentem podatkowym, nie ma obowiązku składania deklaracji podatkowej w Kanadzie z tytułu otrzymania tego dochodu.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie zauważyć, iż Trust Wnioskodawcy:

1) spełnia definicję zagranicznej jednostki w rozumieniu art. 30f ust. 2 pkt e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2) jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą i jego matką w rozumieniu art. 30f ust. 2 pkt 4 tej ustawy;

3) jednakże nie jest zagraniczną jednostką kontrolowaną w rozumieniu art. 30f ust. 3 pkt 3 lit. a) lub pkt 4 lit. a) lub 5 lit. a) ww. ustawy, w myśl którego w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% udziałów w kapitale lub ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50% prawa do uczestnictwa w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną jednostką, ponieważ Wnioskodawca wraz ze swoją matką, mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadają:

a)bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% udziałów w kapitale, ani

b)bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, ani

c)bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% prawa do uczestnictwa w zysku, ani

d)nie sprawują kontroli faktycznej nad zagraniczną jednostką, gdyż pozostali zarządcy trustu są rezydentami podatkowymi w innych niż Polska krajach.

Nadto należy zauważyć, iż Trust Wnioskodawcy spełnia definicję „osoby” wyrażoną w art. 3 ust. 1 pkt (c) Umowy CA-PL, tj. to obejmuje osobę fizyczną, fundusz powierniczy (trust), spółkę, a także każde inne zrzeszenie osób.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

Spadkodawca zmarł (...) r.

Zgodnie z prawem kanadyjskim, uprawnienie spadkobierców do spadku (zgodne z testamentem) powstaje z chwilą śmierci spadkodawcy. Należy jednak zauważyć, że aktywa zmarłego pozostają pod kontrolą wykonawców Spadku do momentu jego pełnego rozwiązania oraz spłaty wszystkich zobowiązań. Własność w sensie prawnym w stosunku do aktywów przechodzi na rzecz spadkobierców dopiero w momencie przekazania środków ze Spadku przez jego wykonawców do spadkobierców.

Wnioskodawca do dnia złożenia wezwania nie otrzymał jakichkolwiek wypłat ze Spadku lub Trustu. Dotychczas nie doszło również do transakcji pomiędzy Trustem a Spadkiem.

Pytania

1.Czy obowiązek podatkowy w związku z uprawnieniem Wnioskodawcy do majątku Spadku (wykonywanym za pośrednictwem Trustu Wnioskodawcy), zgodnie z art. 2 w związku z art. 6 ust. 1-2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, powstał w chwili śmierci Spadkodawcy?

2. Czy obowiązek podatkowy, zgodnie z art. 2 w związku z art. 6 ust. 1-2 ustawy o podatku od spadków i darowizn powstanie u Wnioskodawcy z dniem wypłaty środków pieniężnych lub przeniesienia majątku z Trustu Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy?

3. Czy Wnioskodawca, zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania wypłaty środków pieniężnych lub przeniesienia praw z majątku Trustu Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy, pod warunkiem, iż zgłosi nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty środków pieniężnych lub przeniesienia majątku Trustu Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy?

4. Czy z dniem wypłaty środków pieniężnych lub przeniesienia majątku Trustu Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy, po stronie Wnioskodawcy wystąpi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych?

W sytuacji, gdy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1-4 zostanie uznane za nieprawidłowe:

5.Czy dochody z tytułu dystrybucji przychodów (dochodów) z Trustu Wnioskodawcy (pochodzących ze Spadku) na rzecz Wnioskodawcy, tj. dywidendy, odsetki i zyski kapitałowe będą opodatkowane na takich samych zasadach jakby Wnioskodawca otrzymał je bezpośrednio, tj. bez pośrednictwa Trustu Wnioskodawcy (uwzględniając transparentność podatkową trustu na moment dystrybucji)?

6.Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku u źródła pobranego przez trust w Kanadzie, od podatku podlegającego zapłacie w Polsce?

7. Czy przychody (dochody) Wnioskodawcy opodatkowane na zasadach art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą podlegały opodatkowaniu daniną solidarnościową w Polsce, podczas gdy przychody (dochody) opodatkowane na zasadach art. 30a tej ustawy będą wyłączone z opodatkowania daniną solidarnościową?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

W opisanej sytuacji Wnioskodawca jest beneficjentem Spadku utworzonego na mocy Testamentu jego ojca w Kanadzie. Spadek ten jest traktowany w Kanadzie jako odrębny podmiot (podobny do trustu). Ze względu na wiek Wnioskodawcy jego uprawnienie do Spadku (30%) nie trafia bezpośrednio do niego, ale jest przekazywane do Trustu Wnioskodawcy, zarządzanego przez powierników. Wnioskodawca nie ma bezpośredniego dostępu do aktywów ani nie zarządza nimi, a wypłaty są uznaniowe i zależą od decyzji zarządców trustu.

W prawie polskim instytucja trustu (w tym przypadku Trustu Wnioskodawcy, finansowanego ze Spadku) nie jest wyraźnie uregulowana. W związku z powyższym, należy dokonać analogii do instytucji polskiego prawa spadkowego.

Sytuacja Wnioskodawcy, który jest uprawniony do otrzymywania świadczeń ze Spadku (za pośrednictwem Trustu Wnioskodawcy), ale nie sprawuje bezpośredniej kontroli nad aktywami, jest najbardziej zbliżona do instytucji zapisu zwykłego (art. 968 Kodeksu cywilnego) lub polecenia testamentowego. Wnioskodawca ma prawo do otrzymania płatności, a nie bezpośredniej własności aktywów, po śmierci spadkodawcy.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia w drodze zwykłego zapisu lub polecenia testamentowego powstaje z chwilą wykonania zapisu lub polecenia. W związku z tym samo otwarcie spadku (śmierć ojca) lub utworzenie Trustu Wnioskodawcy nie powoduje powstania obowiązku podatkowego, ponieważ Wnioskodawca nie wszedł w fizyczne posiadanie majątku ani nie uzyskał w tym momencie żadnej korzyści.

Ad 2. Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, nabycie korzyści ze Spadku (za pośrednictwem Trustu Wnioskodawcy) powinno być traktowane na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn analogicznie do nabycia w drodze zwykłego zapisu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania zapisu.

W przypadku Wnioskodawcy „wykonanie zapisu” następuje w momencie dokonania przez osoby zarządzające Trustem Wnioskodawcy faktycznej dystrybucji (wypłaty) środków lub przeniesienia aktywów na rzecz Wnioskodawcy. Do tego momentu Wnioskodawca ma jedynie pewną ekspektatywę, a środki są zarządzane przez trust jako odrębnego kanadyjskiego podatnika. W związku z tym zobowiązanie podatkowe powstaje dopiero w dniu poszczególnych wypłat środków z Trustu Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy.

Ad 3. Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez m.in. potomków (dzieci) spadkodawcy jest zwolnione z podatku, jeżeli zgłoszą oni ich nabycie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w ciągu 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Wnioskodawca jest synem spadkodawcy, a zatem należy do I grupy podatkowej (zstępny). Źródłem majątku jest spadek po ojcu, a Trust Wnioskodawcy pełni jedynie funkcję powierniczą (zarządzającą) ze względu na wiek Wnioskodawcy. Fakt, że trust jest pośrednikiem, nie zmienia charakteru nabycia, które następuje nieodpłatnie od wstępnego (ojca).

Ponieważ zobowiązanie podatkowe powstaje w momencie wypłaty środków (wykonania zapisu) – jak wskazano w uzasadnieniu pytania 2 – sześciomiesięczny termin na zgłoszenie (złożenie formularza SD-Z2) biegnie od daty każdej faktycznej wypłaty środków z trustu na rzecz Wnioskodawcy. Terminowe zgłoszenie uprawnia beneficjenta do pełnego zwolnienia z podatku od spadków i darowizn.

Ad 4. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), przepisy tej ustawy nie mają zastosowania do dochodów podlegających przepisom dotyczącym podatku od spadków i darowizn.

Ponieważ przychód z tytułu majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę od Spadku (za pośrednictwem Trustu Wnioskodawcy) stanowi nabycie w drodze dziedziczenia/zwykłego spadku podlegające ustawie o podatku od spadków i darowizn (jak wykazano w uzasadnieniu do pytań 1-3), automatycznie nie podlega on podatku dochodowemu od osób fizycznych.

Nie ma znaczenia, czy Wnioskodawca skorzysta ze zwolnienia na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, czy też zapłaci podatek – sam fakt podległości ustawie o podatku od spadków i darowizn wyklucza zastosowanie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 5. Jeżeli wypłaty podlegają przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinny one zostać sklasyfikowane zgodnie z tą ustawą. Zgodnie z prawem kanadyjskim, po wypłaceniu środków beneficjentowi, trust staje się transparentny podatkowo – dochód jest opodatkowany na poziomie beneficjenta, a nie trustu. Źródło dochodu (np. dywidendy, zyski kapitałowe) zachowuje swój charakter po przekazaniu beneficjentowi.

Wnioskodawca twierdzi, że polskie prawo podatkowe powinno uwzględniać tę transparentność. Oznacza to, że otrzymane środki powinny być klasyfikowane zgodnie z ich pierwotnym źródłem (np. jako dywidendy – art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) lub zyski kapitałowe – art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT)). Polska nie powinna zmieniać klasyfikacji tego dochodu, ponieważ trust pełni jedynie rolę pośrednika w momencie wypłaty.

Ad 6. Zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. b) polsko-kanadyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania Polska zezwala na odliczenie od podatku należnego w Polsce kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Kanadzie.

Z okoliczności faktycznych wynika, że Trust wnioskodawcy jest zobowiązany do potrącenia 15% kanadyjskiego podatku u źródła od płatności na rzecz beneficjenta niebędącego rezydentem. Wnioskodawca (za pośrednictwem swojego przedstawiciela prawnego) ma prawo odliczyć ten 15% podatek od podatku należnego w Polsce (który zazwyczaj wynosi 19% w przypadku zysków kapitałowych i dywidend), stosując metodę proporcjonalnego odliczenia.

Ad 7. Zgodnie z art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawą obliczenia opłaty solidarnościowej jest kwota przekraczająca 1 000 000 PLN powyżej całkowitego dochodu podlegającego opodatkowaniu, w tym zgodnie z art. 30b (zyski kapitałowe). Wykaz ten jest zamknięty i nie wymienia art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek ryczałtowy od dywidend i odsetek).

W związku z tym, jeżeli Trust Wnioskodawcy wypłaca środki zaklasyfikowane jako dywidendy (opodatkowane na podstawie art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nie będą one uwzględniane w podstawie opodatkowania daniną solidarnościową. Natomiast środki zaklasyfikowane jako zyski ze sprzedaży papierów wartościowych (art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) będą uwzględniane w tej podstawie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1)dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2)darowizny, polecenia darczyńcy;

3)zasiedzenia;

4)nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5)zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6)nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do treści ust. 2 ww. przepisu:

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog zdarzeń objętych tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają nabycia na podstawie tych tytułów prawnych, które nie są wymienione w przytoczonym wyżej przepisie art. 1 tej ustawy.

Stosownie do art. 2 ww. ustawy:

Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spadek (dziedziczenie) jest instytucją uregulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Jak wynika z treści art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Zatem nabycie spadku przez spadkobiercę następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Moment, z jakim następuje nabycie spadku w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości interpretacyjnych, określony został w art. 925 Kodeksu cywilnego. Stosownie do tego przepisu, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, mimo iż nie złożył jeszcze oświadczenia o przyjęciu spadku, ani też nie uzyskał stwierdzenia nabycia spadku.

Natomiast instytucja zapisu zwykłego została uregulowana w art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).

Zwykły zapis charakteryzuje się zatem zobowiązaniem spadkobiercy – z woli spadkodawcy – do spełnienia określonego świadczenia na rzecz zapisobiercy.

Zatem osoba, na rzecz której spadkodawca sporządził zapis w testamencie, nie nabywa własności rzeczy lub praw majątkowych wynikających z ww. praw z chwilą otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy). Moment śmierci spadkodawcy nie oznacza zatem równoczesnego przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych na inne podmioty tytułem zapisu. Dopiero spełnienie świadczenia skutkuje wykonaniem nałożonego na spadkobiercę zobowiązania.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje:

1) przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego;

2) przy nabyciu w drodze zapisu zwykłego, dalszego zapisu lub z polecenia testamentowego – z chwilą wykonania zapisu zwykłego, dalszego zapisu lub polecenia.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 6 ust. 1a ww. ustawy:

Jeżeli nabycie następuje w częściach, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą nabycia poszczególnych części.

Art. 14 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. ustawy:

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

W myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Niezależnie od powyższego, ustawodawca przewidział zwolnienie podmiotowe w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu:

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

W myśl natomiast art. 4a ust. 3 ww. ustawy:

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Pana ojciec (Spadkodawca), będący rezydentem podatkowym w Kanadzie, zmarł (...) r. Zgodnie z testamentem Spadkodawcy, cały jego majątek, tj. aktywa i pasywa, został uznany za Spadek. Pan i Pana matka są beneficjentami Spadku, w którym uczestniczy większa liczba beneficjentów nieposiadających polskiego obywatelstwa lub rezydencji podatkowej w Polsce. Głównym aktywem, które weszło w skład Spadku są uprzywilejowane udziały w spółce prawa kanadyjskiego. W ramach Testamentu, Spadkodawca określił m.in. postanowienia dotyczące rozporządzania majątkiem zgromadzonym w ramach Spadku na wypadek jego śmierci, wskazał beneficjentów Spadku na wypadek jego śmierci. Zarządzanie Spadkiem zostało powierzone wykonawcom Spadku, do których należy m.in. Pana matka. W Testamencie szczegółowo określono zasady zarządzania majątkiem Spadku przez jego wykonawców. Nie ma Pan dostępu do majątku zgromadzonego w ramach Spadku i nie może z niego korzystać. Nie jest Pan właścicielem tego majątku w rozumieniu przepisów prawa polskiego czy kanadyjskiego, gdyż do czasu przekazania Panu majątku, jego właścicielem nadal pozostaje Spadek. Indywidualne uprawnienie Pana jako beneficjenta w Spadku zostało ustalone w Testamencie Spadkodawcy jako udział w wysokości (...)%, natomiast Pana matki na poziomie (...)%. Podstawą wypłat z Trustu na Pana rzecz jest Testament Spadkodawcy oraz decyzje zarządców Trustu. Do chwili obecnej nie otrzymał Pan jakichkolwiek wypłat ze Spadku ani Trustu. Zgodnie z Testamentem Spadkodawcy, Pana uprawnienie odpowiadające (...)% udziału w Spadku nie zostaje przekazane bezpośrednio na Pana rzecz. Z racji, że nie osiągnął Pan wieku 30 lat, to wszelkie dyspozycje na Pana rzecz są przekazywane do kanadyjskiego Trustu. Zarządcy Trustu mogą dokonywać na Pana rzecz dyskrecjonalnych wypłat majątku lub dochodów uzyskanych przez Trust. Ponadto, (...)% pozostałego kapitału Trustu musi zostać wypłacone po osiągnięciu przez Pana 25 roku życia, a pozostała część Trustu musi zostać wypłacona na Pana rzecz po ukończeniu 30 roku życia. Własność w sensie prawnym w stosunku do aktywów przechodzi na rzecz spadkobierców dopiero w momencie przekazania środków ze Spadku przez jego wykonawców do spadkobierców.

Z powyższego wynika, że postępowanie spadkowe w Kanadzie przebiega na innych niż w Polsce zasadach. W kanadyjskim systemie prawnym brak jest odpowiedników instytucji typowych dla polskiego prawa spadkowego. Zgodnie z tym co Pan wskazał – dysponentem masy spadkowej po śmierci spadkodawcy – zgodnie z prawem kanadyjskim – nie staje się spadkobierca, lecz wykonawca lub administrator spadku, który rozporządza nim do momentu przekazania go spadkobiercom. Zatem spadkobierca nie nabywa praw do spadku do momentu otrzymania (przeniesienia) ich przez wykonawcę testamentu (administratora Spadku). W Pana przypadku, jako że nie osiągnął Pan odpowiedniego wieku, wszelkie dyspozycje na Pana rzecz są przekazywane do kanadyjskiego Trustu.

W polskim systemie prawnym nie ma instytucji, która w pełni odpowiadałaby kanadyjskiemu pojęciu Spadku. Należy jednak stwierdzić, że w myśl ww. przepisów polskiego prawa cywilnego (określonych w ustawie Kodeks cywilny) nie można uznać Pana za spadkobiercę. Opisana bowiem przez Pana procedura dziedziczenia (nabycia Spadku) zgodnie z prawem kanadyjskim nie wypełnia polskiego pojęcia spadku.

Jak słusznie Pan stwierdził, instytucją najbardziej zbliżoną do opisanego Spadku w polskim prawie spadkowym, jest instytucja zapisu zwykłego, uregulowana w art. 968 Kodeksu cywilnego.

Zatem, nabycie przez Pana udziału w Spadku będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn dla nabycia rzeczy lub praw majątkowych tytułem zapisu. Obowiązek podatkowy powstanie więc – zgodnie z ww. art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – z chwilą wykonania zapisu zwykłego.

Należy więc zgodzić się z Pana stanowiskiem, że obowiązek podatkowy związany z nabyciem przez Pana udziału w Spadku (instytucji prawa kanadyjskiego, wykonywanej za pośrednictwem Trustu) nie powstał w chwili śmierci Spadkodawcy (Pana ojca), w związku z tym, że zgodnie z polskim porządkiem prawnym ww. udział nie został nabyty w drodze dziedziczenia. Obowiązek podatkowy – jak słusznie Pan wskazał – powstanie po Pana stronie dopiero z chwilą wykonania zapisu zwykłego (tj. z chwilą otrzymania środków pieniężnych na rachunek bankowy, bądź z chwilą przeniesienia praw na Pana rzecz).

Ma Pan również rację twierdząc, że będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku określonego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, o ile zgłosi Pan nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, tj. każdorazowo po wypłacie środków/przekazaniu aktywów przez Trust.

Przechodząc natomiast do rozstrzygnięcia zagadnienia na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, na wstępie wskazuję, że zagadnienie dotyczące podatku od spadków i darowizn stanowi zagadnienie wstępne względem podatku dochodowego od osób fizycznych.

Na podstawie bowiem art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Skoro zatem – jak stwierdziłem wyżej – na gruncie tej sprawy z chwilą otrzymania środków pieniężnych na rachunek bankowy, bądź z chwilą przeniesienia praw na Pana rzecz, powstanie po Pana stronie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn, a tym samym przychody z tytułu wypłaty środków pieniężnych lub przeniesienia praw z majątku Spadku na Pana rzecz za pośrednictwem Trustu będą podlegały przepisom o podatku od spadków i darowizn, to – stosownie do dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychody te nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn nie stosuje się przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, z rzeczonych tytułów nie wystąpi po Pana stronie obowiązek w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W stanowisku do pytania nr 4 wskazał Pan niewłaściwie, że przychód z tytułu majątku otrzymanego od Spadku stanowi nabycie w drodze dziedziczenia/zwykłego spadku, tymczasem – jak wyżej wskazałem – nabycie przez Pana udziału w Spadku będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn dla nabycia rzeczy lub praw majątkowych tytułem zapisu zwykłego, co jednak nie miało wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym skoro stanowisko w odniesieniu do pytań oznaczonych we wniosku numerami: 2-4 jest prawidłowe, to pytania warunkowe oznaczone we wniosku numerami 5-7 nie wymagają odpowiedzi, z uwagi na nieziszczenie się warunku, w razie którego zostały zadane.

Dodatkowe informacje

Końcowo wskazuję, że od wniosku została uiszczona opłata w kwocie wyższej od należnej, tj. (...) zł, zatem kwota (...) zł zostanie Panu zwrócona zgodnie ze wskazanym we wniosku sposobem zwrotu opłaty, tj. na rachunek bankowy, z którego dokonano opłaty za wniosek.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.