Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.120.2026.1.DKG
Kościelna osoba prawna prowadząca wyłącznie niegospodarczą działalność statutową, której dochody korzystają ze zwolnienia podatkowego, nie jest zobowiązana do składania zeznania CIT-8, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy o CIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy kościelna osoba prawna prowadząca wyłącznie niegospodarczą działalność statutową, której dochody korzystają ze zwolnienia podatkowego, jest zobowiązana do sporządzania i składania rocznego zeznania podatkowego CIT-8 wraz z załącznikami.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca – X – jest kościelną osobą prawną działającą na podstawie przepisów prawa kanonicznego oraz przepisów prawa państwowego regulujących stosunek Państwa do Kościoła.
Wnioskodawca posiada osobowość prawną i działa na podstawie statutu oraz przepisów:
1) ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej,
2) ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
Wnioskodawca prowadzi działalność statutową o charakterze religijnym, a także działalność charytatywno-opiekuńczą oraz społeczną. Działalność ta obejmuje w szczególności realizację zadań z zakresu pomocy osobom potrzebującym oraz działalności charytatywnej.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Dochody Wnioskodawcy pochodzą w szczególności z darowizn oraz innych środków przeznaczonych na działalność religijną i statutową. Źródłem środków pozostających w dyspozycji Wnioskodawcy są również środki przekazywane przez (…), w tym pochodzące z wynagrodzeń uzyskiwanych przez (…) zatrudnione zarówno w jednostkach organizacyjnych (…), jak i w podmiotach zewnętrznych na podstawie umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych, a także ze świadczeń emerytalnych. Środki te są przeznaczane na realizację celów statutowych Wnioskodawcy, w szczególności na działalność religijną oraz charytatywno-opiekuńczą.
Dochody te stanowią dochody z niegospodarczej działalności statutowej kościelnej osoby prawnej. Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w opisanym stanie faktycznym ma obowiązek sporządzania i składania rocznego zeznania podatkowego CIT-8 wraz z załącznikami oraz przekazywania sprawozdania finansowego do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym kościelna osoba prawna prowadząca wyłącznie niegospodarczą działalność statutową, której dochody korzystają ze zwolnienia podatkowego, jest zobowiązana do sporządzania i składania rocznego zeznania podatkowego CIT-8 wraz z załącznikami?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem, nie są Państwo zobowiązani do sporządzania i składania deklaracji CIT-8 z działalności statutowej niegospodarczej.
Zgodnie z art. 55 ust. 2 Ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej, a w tym zakresie nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych. Analogiczne zwolnienie przewiduje również Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a, zgodnie z którym wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych z niegospodarczej działalności statutowej.
W konsekwencji dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z niegospodarczej działalności statutowej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Zgodnie natomiast z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych obowiązek składania zeznania podatkowego dotyczy podatników osiągających dochody podlegające opodatkowaniu. Skoro dochody Wnioskodawcy są objęte zwolnieniem wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT, to Wnioskodawca nie jest zobowiązany do składania rocznego zeznania podatkowego CIT-8.
Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 16 lutego 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.711.2023.1.MK, w której wskazano, że kościelna osoba prawna prowadząca wyłącznie działalność statutową niegospodarczą nie jest zobowiązana do składania zeznania CIT-8.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Kościelne osoby prawne podlegają opodatkowaniu oraz korzystają ze zwolnień od podatku dochodowego według zasad określonych w ustawie z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1966):
osobami prawnymi są następujące personalne jednostki organizacyjne Kościoła:
1) Ordynariat Polowy;
2) kapituły;
3) parafie personalne;
4) Konferencja Wyższych Przełożonych Zakonnych Męskich;
5) Konferencja Wyższych Przełożonych Zakonnych Żeńskich;
6) instytuty życia konsekrowanego (instytuty zakonne i instytuty świeckie) oraz stowarzyszenia życia apostolskiego; te instytuty i stowarzyszenia zwane są dalej "zakonami";
7) prowincje zakonów;
8) opactwa, klasztory niezależne, domy zakonne;
9) wyższe i niższe seminaria duchowne diecezjalne;
10) wyższe i niższe seminaria duchowne zakonne, jeżeli, w myśl przepisów danego zakonu, mają charakter samoistny.
W myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy:
organami osób prawnych wymienionych w ust. 1 są:
1) dla Ordynariatu Polowego - ordynariusz polowy;
2) dla kapituły - prepozyt albo dziekan;
3) dla parafii personalnej - proboszcz lub administrator parafii;
4) dla Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonnych - przewodniczący (przewodnicząca) Konsulty Wyższych Przełożonych Zakonnych;
5) dla zakonów - wyższy przełożony (przełożona);
6) dla prowincji zakonnej - przełożony (przełożona) prowincji;
7) dla opactwa - opat (przełożona);
8) dla klasztoru niezależnego i domu zakonnego - przełożony (przełożona);
9) dla wyższego seminarium duchownego - rektor;
10) dla niższego seminarium duchownego - dyrektor.
Z kolei, na podstawie przepisu art. 55 ust. 1 ww. ustawy:
majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2-6.
Zgodnie z przepisem art. 55 ust. 2 ww. ustawy:
Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych.
W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT:
wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych:
a) z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej,
b) z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.
Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo duszpasterską instytucją charytatywną posiadającą osobowość prawną działającą w oparciu o przepisy prawa kanonicznego, odpowiednie przepisy prawa państwowego regulujące stosunek Państwa do Kościoła.
Prowadzą Państwo działalność statutową o charakterze religijnym, a także działalność charytatywno-opiekuńczą oraz społeczną. Działalność ta obejmuje w szczególności realizację zadań z zakresu pomocy osobom potrzebującym oraz działalności charytatywnej i nie prowadzi działalności gospodarczej.
Państwa dochody pochodzą w szczególności z darowizn ale również są to środki przekazywane przez (…): z wynagrodzeń (…) zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych, a także ze świadczeń emerytalnych. Środki te są przeznaczane na realizację celów statutowych. Dochody te stanowią dochody z niegospodarczej działalności statutowej kościelnej osoby prawnej.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy jako kościelna osoba prawna prowadząca wyłącznie niegospodarczą działalność statutową, której dochody korzystają ze zwolnienia podatkowego mają Państwo obowiązek sporządzania i składania zeznania CIT-8 wraz z załącznikami.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Z kolei, art. 27 ust. 2 ww. ustawy stanowi:
Podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej sprawozdanie finansowe, odmowę podpisu, o której mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości, oświadczenie lub odmowę złożenia oświadczenia, o których mowa w art. 52 ust. 2b ustawy o rachunkowości, jeżeli zostały one sporządzone, wraz ze sprawozdaniem z badania, w terminie 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, a spółki - także odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie finansowe.Obowiązek przekazania sprawozdania finansowego Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej nie dotyczy podmiotów zwolnionych podmiotowo z podatku oraz podmiotów, które na podstawie odrębnych przepisów mają obowiązek przekazywania sprawozdań finansowych do Krajowego Rejestru Sądowego. Sprawozdanie finansowe jest sporządzane w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej udostępnianej na podstawie art. 45 ust. 1g ustawy o rachunkowości albo w formacie, o którym mowa w art. 45 ust. 1ga lub 1h tej ustawy. Obowiązek przekazania sprawozdania z badania nie dotyczy podatników, których sprawozdania finansowe nie są objęte obowiązkiem badania.
Z danych zawartych w opisie sprawy wynika, że nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej, a wszystkie uzyskane dochody z niegospodarczej działalności statutowej kościelnej osoby prawnej, przeznaczają Państwo na realizację Państwa celów statutowych, w szczególności na działalność religijną oraz charytatywno-opiekuńczą.
W związku z powyższym, Państwa dochody, jako kościelnej osoby prawnej, uzyskane z niegospodarczej działalności statutowej są wolne od podatku w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a, a zatem nie są Państwo zobowiązani do składania zeznań rocznych zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko, zgodnie z którym jako kościelna osoba prawna nie mają Państwo obowiązku sporządzania i składania zeznania CIT-8 wraz z załącznikami oraz sprawozdania finansowego z niegospodarczej działalności statutowej jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
