Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.58.2026.1.ŁZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• prawidłowe w zakresie opodatkowania wypłaconej przez Spółkę dywidendy i obowiązku wystawienia PIT-8AR;
• nieprawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1.Spółka akcyjna (dalej jako: „Wnioskodawca”, lub „Spółka”) jest spółką publiczną w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej jako: „KSH”) w zw. z art. 4 pkt 20 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 592 ze zm.). Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej jako: „ustawa o CIT”).

2.Spółka prowadzi działalność maklerską jako dom maklerski, polegającą na świadczeniu usług wskazanych w art. 69 ust. 2 pkt 1-3 oraz ust. 4 pkt 1, 5, 6, 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.; dalej jako: „u.o.i.f.”), tj. usług, których przedmiotem jest:

1)wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, na rachunek dającego zlecenie;

2)nabywanie lub zbywanie na własny rachunek instrumentów finansowych;

3)przechowywanie lub rejestrowanie instrumentów finansowych, w tym prowadzenie rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych oraz prowadzenie rachunków pieniężnych;

4)wymiana walutowa, w przypadku, gdy jest to związane z działalnością maklerską;

5)sporządzanie analiz inwestycyjnych, analiz finansowych oraz innych rekomendacji o charakterze ogólnym dotyczących transakcji w zakresie instrumentów finansowych oraz

6)wykonywanie czynności określonych w pkt 3-5 powyżej, których przedmiotem są instrumenty bazowe instrumentów pochodnych wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d-f oraz i u.o.i.f., jeżeli te czynności pozostają w związku z działalnością maklerską.

3.Wnioskodawca jako krajowy dom maklerski prowadzi również działalność w formie oddziału na podstawie i w ramach zezwolenia udzielonego przez KNF w następujących Państwach Członkowskich (…)

4.Wnioskodawca planuje wdrożenie programu motywacyjnego opartego na akcjach własnych Spółki, zakładającego przyznawanie najlepszym pracownikom premii w postaci akcji (dalej jako: „Program Motywacyjny” lub „Program”).

5.W celu realizacji Programu Motywacyjnego Wnioskodawca będzie nabywał akcje własne. Akcje te będą następnie przeznaczane na wykonanie zobowiązań wynikających z Programu Motywacyjnego wobec jego uczestników.

6.Program zostanie ustanowiony uchwałą walnego zgromadzenia akcjonariuszy Wnioskodawcy. W uchwale zostaną określone m.in.: ogólne ramy funkcjonowania Programu Motywacyjnego wraz z udzieleniem upoważnienia dla Zarządu Spółki do wdrożenia Programu, tj. w szczególności przyjęcia szczegółowego Regulaminu Programu Motywacyjnego oraz określenia treści Umów Uczestnictwa;

7.Niezależnie od tego, uchwała walnego zgromadzenia akcjonariuszy zawierająca upoważnienie do nabycia akcji własnych przez Spółkę określi m.in.:

1)maksymalną liczbę akcji własnych, które nabywane będą na potrzeby Programu Motywacyjnego;

2)maksymalną i minimalną wysokość zapłaty za nabywane akcje.

8.Ponadto, przed rozpoczęciem nabywania akcji własnych uzyska zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego na przeprowadzenie skupu akcji własnych. Spółka planuje, że stosowne uchwały i zezwolenia dotyczące skupu akcji własnych będą każdorazowo obejmowały konkretny rok.

9.Celem Programu Motywacyjnego będzie długoterminowe związanie uczestników ze Spółką, premiowanie ponadprzeciętnych wyników oraz zwiększenie motywacji do dalszej współpracy.

10.Program będzie skierowany wyłącznie do wybranych osób osiągających najwyższe roczne oceny wyników pracy, tj.:

1)pracowników Wnioskodawcy, uzyskujących przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.; dalej jako: „ustawa o PIT”),

2)osób współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umów cywilnoprawnych, uzyskujących przychody kwalifikowane do źródeł wskazanych w art. 13 ustawy o PIT,

3)pracowników lub współpracowników spółek zależnych od Spółki, w tym podmiotów zagranicznych - dla spółek tych Wnioskodawca będzie „jednostką dominującą” w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 Ustawy o rachunkowości z 29 września 2024 r. (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.; dalej jako „Ustawa o rachunkowości”,).

11.Program nie będzie obejmował osób fizycznych współpracujących z Wnioskodawcą lub spółkami zależnymi w formule B2B, tzn. w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

12.Program Motywacyjny polegał będzie na tym, że po zakończeniu danego roku obrotowego i dokonaniu oceny wyników pracy uczestników, Wnioskodawca będzie przyznawał uprawnionym osobom prawo do premii. Premia przyznawana będzie w postaci określonej liczby akcji Wnioskodawcy. Liczba akcji przyznanych danemu uczestnikowi będzie ustalana zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie Programu Motywacyjnego, z uwzględnieniem m.in. poziomu oceny rocznej, pełnionej funkcji oraz okresu współpracy ze Spółką.

13.Z każdym uczestnikiem Programu Spółka podpisze Umowę Uczestnictwa, regulującą zasady uczestnictwa w Programie Motywacyjnym.

14.Przyznane w ramach premii akcje będą nabywane przez uczestników programu w trzech transzach. Uczestnik będzie nabywał akcje każdej kolejnej transzy po spełnieniu warunków przewidzianych w Programie Motywacyjnym, w szczególności po upływie odpowiedniego okresu odroczenia i pod warunkiem, że uczestnik programu na moment wydania akcji będzie pozostawał w stosunku prawnym ze Spółką. Wydane nastąpi poprzez zapis danej transzy akcji na rachunku papierów wartościowych uczestnika. Dopiero z tym momentem uczestnik stanie się właścicielem prawnym wydanych mu akcji.

15.Co do zasady:

1)1/3 przyznanych akcji uczestnikowi programu będzie wydawana po upływie pierwszego roku od zakończenia roku, za który przyznano premię,

2)kolejna 1/3 po upływie drugiego roku,

3)ostatnia 1/3 po upływie trzeciego roku.

16.W praktyce oznacza to, że jeżeli dany uczestnik Programu uzyska prawo do otrzymania np. 9 akcji w oparciu o wyniki roku x, to 3 akcje otrzyma po zakończeniu roku x+1, 3 akcje otrzyma po zakończeniu roku x+2 a ostatnie 3 akcje otrzyma po zakończeniu roku x+3.

17.Taka konstrukcja Programu, w której nabycie uprawnień następuje po upływie pewnego okresu od ich przyznania zgodna jest z praktyką rynkową. Konstrukcja taka pozwala w większym stopniu realizować cele programu (nagradzać działania, które przyczyniły się do długoterminowej poprawy wyników Spółki).

18.Na podstawie Umowy Uczestnictwa w Programie Motywacyjnym zawartej pomiędzy Wnioskodawcą, a uczestnikiem oraz zgodnie z Regulaminem Programu Motywacyjnego uczestnik będzie traktowany jako ekonomiczny beneficjent akcji przyznanych mu w ramach Programu Motywacyjnego. Przekazywane mu będą dywidendy z przyznanych, ale niewydanych akcji. W stosunku do osób trzecich to Wnioskodawca będzie pozostawał formalnym właścicielem przyznanych akcji do chwili wydania odpowiedniej transzy na rzecz uczestnika. W okresie poprzedzającym wydanie danej transzy Wnioskodawca będzie utrzymywał akcje na własnym rachunku papierów wartościowych na rzecz uczestnika, na zasadach określonych w regulaminie Programu Motywacyjnego i Umowie Uczestnictwa.

19.Regulamin Programu Motywacyjnego oraz Umowa Uczestnictwa będą w szczególności przewidywać, że:

1)uczestnik jest ekonomicznym beneficjentem przyznanych, lecz jeszcze nie wydanych mu akcji; natomiast Wnioskodawca pozostanie formalnoprawnym właścicielem tych akcji na zasadzie powiernictwa do momentu ich wydania na rzecz uczestnika Programu,

2)w okresie od przyznania do wydania akcji na rzecz uczestnika Programu uczestnikowi przysługuje prawo do otrzymania od Spółki dywidendy w odniesieniu do wszystkich przyznanych mu akcji; prawo to wynika z treści relacji powierniczej między Wnioskodawcą a uczestnikiem programu,

3)wydanie każdej z przyznanych transz akcji będzie następowało odrębnie, po spełnieniu określonych warunków,

4)do chwili wydania danej transzy akcje pozostają formalnie zapisane na rachunku papierów wartościowych Wnioskodawcy,

5)w przypadku zajścia przesłanek utraty prawa do niewydanych akcji, stosunek powiernictwa między Wnioskodawcą a uczestnikiem Programu wygaśnie, a akcje pozostają w dyspozycji Wnioskodawcy.

20.W okresie od przyznania prawa do akcji do chwili wydania poszczególnych transz akcji uczestnikowi Programu Wnioskodawca będzie wypłacał uczestnikowi kwotę odpowiadającą wartości dywidendy przypadającej na całą liczbę akcji przyznanych temu uczestnikowi, również w części dotyczącej akcji przyznanych, ale jeszcze niewydanych. Wypłata tej kwoty będzie następowała tak długo, jak długo uczestnik nie utraci prawa do niewydanych jeszcze akcji.

21.W praktyce oznacza to, że jeżeli uczestnik Programu uzyska prawo do otrzymania np. 9 akcji w oparciu o wyniki roku x, to będzie otrzymywał dywidendę począwszy od tej za rok x przypadającą na 9 akcji. Następnie po zakończeniu roku x+1 otrzyma od Wnioskodawcy 3 akcje, więc za rok x+1 otrzyma znowu dywidendę przypadająca na 9 akcji, przy czym 3 akcje będzie posiadał już na własnym rachunku, a do dywidendy w odniesieniu do 6 akcji, które będą ciągle własnością Wnioskodawca będzie uprawniony na podstawie relacji powiernictwa. W kolejnych latach sytuacja będzie zmieniała się analogicznie, aż do dywidendy za rok x+3, którą uczestnik otrzyma już jako właściciel wszystkich przyznanych mu 9 akcji.

22.Program Motywacyjny będzie przewidywał, że w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku prawnego łączącego uczestnika ze Spółką przed dniem wydania danej transzy, uczestnik utraci prawo do akcji jeszcze niewydanych oraz do niewypłaconych kwot odpowiadających dywidendzie dotyczących tych akcji. Regulamin Programu Motywacyjnego może także przewidywać inne przypadki utraty prawa do akcji niewydanych, związane z mechanizmem korekty ex post (np. jeżeli na jaw wyjdą nieprawidłowości, za które odpowiadał dany uczestnik Programu). W takim przypadku stosunek powiernictwa wygaśnie, a akcje wcześniej utrzymywane na rzecz danego uczestnika programu motywacyjnego pozostaną do dyspozycji Wnioskodawcy, który będzie mógł przeznaczyć je na realizację Programu Motywacyjnego wobec innych uczestników.

23.Przed wydaniem poszczególnych transz akcji uczestnik nie będzie mógł swobodnie rozporządzać akcjami. Uczestnik będzie nabywał pełnię praw do danej transzy dopiero po spełnieniu warunków wydania danej transzy, z chwilą jej zapisania na jego rachunku papierów wartościowych.

24.Program Motywacyjny będzie zatem funkcjonował w ten sposób, że od chwili przyznania uczestnikowi określonej liczby akcji do chwili wydania danej transzy akcje będą formalnie pozostawały na rachunku Wnioskodawcy, lecz ekonomicznie będą przypisane danemu uczestnikowi na podstawie stosunku powierniczego, a Wnioskodawca będzie wypłacał uczestnikowi kwoty odpowiadające dywidendzie od całej przyznanej puli akcji, mimo że akcje te nie zostaną jeszcze przeniesione na rachunek uczestnika.

25.Wnioskodawca pragnie wskazać, że w odniesieniu do powierniczego modelu rozliczania m.in. dywidend z akcji, uzyskał interpretację indywidualną, w której potwierdzono, że dywidendy z akcji podmiotów trzecich będących własnością Spółki, ale w odniesieniu do których prawa do dywidendy na podstawie umowy powierniczej przysługują klientom Wnioskodawcy, należy traktować jako przychód osób fizycznych z udziału w zyskach osób prawnych, opodatkowany wg stawki 19% PIT (interpretacja indywidualna z 30 sierpnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.588.2022.1.MK1).

Pytania

1)Czy opisany Program Motywacyjny będzie stanowił program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT?

2)Czy w związku z uczestnictwem w opisanym Programie Motywacyjnym przychód po stronie uczestników z tytułu otrzymania akcji powstanie dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji otrzymanych w ramach Programu Motywacyjnego?

3)Czy kwoty wypłacane uczestnikom Programu Motywacyjnego, w okresie, w którym akcje pozostają formalnie zapisane na rachunku papierów wartościowych Wnioskodawcy, lecz są utrzymywane przez Wnioskodawcę powierniczo na rzecz uczestników jako ich ekonomicznych beneficjentów, odpowiadające wartości dywidendy od tych akcji, stanowią po stronie uczestników przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

4)Czy po stronie Wnioskodawcy istnieją obowiązki płatnika związane z wypłatą dywidend, w szczególności czy Wnioskodawca powinien potrącić i odprowadzić podatek 19% oraz wykazać wypłacone dywidendy w PIT-8AR?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Opisany Program Motywacyjny będzie stanowił program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT. Program ten będzie bowiem systemem wynagradzania utworzonym na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną, skierowanym do osób uzyskujących od Wnioskodawcy świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 albo art. 13 ustawy o PIT, a jego skutkiem będzie nabycie przez osoby uprawnione prawa do faktycznego nabycia akcji Wnioskodawcy.

Ad. 2

W związku z uczestnictwem w opisanym Programie Motywacyjnym przychód po stronie uczestników z tytułu otrzymania akcji powstanie dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji otrzymanych w ramach Programu Motywacyjnego. W konsekwencji, samo przyznanie uczestnikowi prawa do akcji, utrzymywanie akcji przez Wnioskodawcę oraz późniejsze wydanie poszczególnych transz akcji nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego na wcześniejszym etapie.

Ad. 3

Kwoty wypłacane uczestnikom Programu Motywacyjnego w okresie, w którym akcje pozostają formalnie zapisane na rachunku papierów wartościowych Wnioskodawcy, lecz są utrzymywane przez Wnioskodawcę powierniczo na rzecz uczestników jako ich ekonomicznych beneficjentów, odpowiadające wartości dywidendy od tych akcji, stanowią po stronie uczestników przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 4

Po stronie Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika związane z wypłatą wskazanych wyżej kwot odpowiadających dywidendzie, w szczególności Wnioskodawca będzie zobowiązany do poboru i odprowadzenia 19% zryczałtowanego podatku dochodowego oraz do wykazania pobranego podatku w deklaracji PIT-8AR.

UZASADNIENIE

Ad. 1

Zgodnie z art. 24 ust. 11b ustawy o PIT, przez program motywacyjny rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez:

1)spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 ustawy o PIT, albo

2)spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione uzyskują takie świadczenia lub należności

- w wyniku, którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji tej spółki lub spółki w stosunku do niej dominującej.

Z przywołanego przepisu wynikają zatem następujące przesłanki uznania danego systemu za program motywacyjny w rozumieniu ustawy o PIT:

1) program musi być utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki akcyjnej,

2) musi on być skierowany do osób uzyskujących od tej spółki świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 albo art. 13 ustawy o PIT,

3) skutkiem programu musi być nabycie przez osoby uprawnione prawa do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki akcyjnej.

W niniejszej sprawie wszystkie powyższe warunki zostaną spełnione.

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, a Program Motywacyjny ma zostać ustanowiony uchwałą walnego zgromadzenia.

Uczestnikami Programu będą wyłącznie osoby fizyczne uzyskujące od Wnioskodawcy przychody ze źródeł wskazanych w art. 12 albo art. 13 ustawy o PIT, tj. odpowiednio pracownicy uzyskujący przychody ze stosunku pracy oraz osoby współpracujące z Wnioskodawcą na podstawie umów cywilnoprawnych, których przychody kwalifikowane są do działalności wykonywanej osobiście lub pracownicy spółek zależnych od Spółki, w tym podmiotów zagranicznych (dla spółek tych Wnioskodawca będzie „jednostką dominującą”). Jednocześnie Program nie będzie obejmował osób współpracujących z Wnioskodawcą lub spółkami zależnymi w formule B2B. Oznacza to, że krąg uczestników zostanie ukształtowany w sposób odpowiadający literalnej treści art. 24 ust. 11b ustawy o PIT.

Skutkiem uczestnictwa w Programie będzie nabycie przez osoby uprawnione prawa do faktycznego nabycia akcji Wnioskodawcy, a ostatecznie nabycie akcji. Program zakłada bowiem przyznanie określonej liczby akcji własnych Wnioskodawcy, które następnie - po spełnieniu warunków przewidzianych w Programie - będą wydawane uczestnikom przez zapis odpowiednich transz na ich rachunkach papierów wartościowych. Nie ulega zatem wątpliwości, że Program prowadzi do faktycznego nabycia akcji spółki akcyjnej.

W konsekwencji opisany Program Motywacyjny będzie stanowił program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT.

Ad. 2

Zgodnie z art. 24 ust. 11 ustawy o PIT, jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 ustawy o PIT, podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji. Przepis ten ustanawia zatem szczególną zasadę opodatkowania akcji otrzymywanych w ramach programu motywacyjnego, polegającą na odroczeniu momentu rozpoznania przychodu do chwili ich odpłatnego zbycia. Oznacza to, że w przypadku spełnienia ustawowych warunków przewidzianych dla programu motywacyjnego samo objęcie lub nabycie akcji nie skutkuje jeszcze powstaniem przychodu podatkowego po stronie uczestnika.

Zastosowanie art. 24 ust. 11 ustawy o PIT jest uzależnione od tego, czy dany program spełnia przesłanki programu motywacyjnego w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT. Jak wynika z tego przepisu, chodzi o system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 ustawy o PIT, w wyniku którego osoby uprawnione nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji tej spółki. Jeżeli zatem - jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1 - opisany Program Motywacyjny spełnia warunki określone w art. 24 ust. 11b ustawy o PIT, to do akcji otrzymywanych przez uczestników w ramach tego Programu znajdzie zastosowanie regulacja z art. 24 ust. 11 ustawy o PIT.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym uczestnicy Programu będą uzyskiwać od Wnioskodawcy prawo do otrzymania określonej liczby akcji własnych Spółki, a następnie - po spełnieniu warunków przewidzianych w Programie - akcje te będą wydawane w trzech transzach poprzez zapis na rachunkach papierów wartościowych uczestników. Skoro więc skutkiem Programu będzie faktyczne nabycie akcji przez uczestników, a Program - przy założeniu prawidłowości stanowiska przedstawionego w pytaniu nr 1 - stanowi program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT, to przychód po stronie uczestników nie powstanie ani w chwili przyznania prawa do akcji, ani w chwili wydania poszczególnych transz akcji, lecz dopiero z chwilą odpłatnego zbycia tych akcji.

Powyższe potwierdza również art. 24 ust. 11a ustawy o PIT, zgodnie z którym dochodem z odpłatnego zbycia akcji, o których mowa w art. 24 ust. 11, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia akcji a kosztami uzyskania przychodu. Konstrukcja tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że ustawodawca wiąże powstanie dochodu podlegającego opodatkowaniu nie z samym otrzymaniem akcji w ramach programu motywacyjnego, lecz dopiero z ich późniejszym odpłatnym zbyciem. To właśnie sprzedaż akcji stanowi więc zdarzenie podatkowo relewantne na gruncie tej regulacji.

W konsekwencji, jeżeli opisany Program Motywacyjny zostanie uznany za program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT, przychód po stronie uczestników z tytułu otrzymania akcji powstanie dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji otrzymanych w ramach tego Programu.

Ad. 3

W ocenie Wnioskodawcy, kwoty wypłacane uczestnikom Programu Motywacyjnego w okresie, w którym akcje pozostają formalnie zapisane na rachunku papierów wartościowych Wnioskodawcy, lecz są utrzymywane przez Wnioskodawcę powierniczo na rzecz uczestników jako ich ekonomicznych beneficjentów, odpowiadające wartości dywidendy od tych akcji, stanowią po stronie uczestników przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału. Z kolei stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, od dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Jednocześnie, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne. Oznacza to, że dla uznania danego świadczenia za przychód faktycznie uzyskany konieczne jest rzeczywiste otrzymanie przez podatnika określonego przysporzenia majątkowego.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym warunek ten będzie spełniony. Wnioskodawca będzie bowiem wypłacał uczestnikom Programu konkretne kwoty pieniężne odpowiadające wartości dywidendy przypadającej na akcje przyznane tym uczestnikom, także w części dotyczącej akcji jeszcze niewydanych. Wypłata będzie następowała tak długo, jak długo uczestnik nie utraci prawa do niewydanych akcji. Po stronie uczestnika dojdzie zatem do rzeczywistego otrzymania środków pieniężnych, a więc do faktycznego uzyskania przychodu.

Przychód ten będzie przychodem uzyskanym z udziału w zyskach osoby prawnej. O jego źródle nie przesądza bowiem sam fakt pozostawania przez uczestnika w stosunku pracy albo w relacji cywilnoprawnej ze Spółką, lecz to, że wypłacana kwota odpowiada wartości dywidendy od konkretnych istniejących akcji Spółki przyznanych uczestnikowi w ramach Programu Motywacyjnego i będących przedmiotem stosunku powierniczego. Świadczenie to jest więc funkcjonalnie i ekonomicznie związane z akcjami: jego wysokość odpowiada pożytkowi z tych akcji, a prawo do jego otrzymywania istnieje tylko tak długo, jak długo uczestnik pozostaje ekonomicznym beneficjentem niewydanych akcji. W konsekwencji istnieje bezpośredni związek pomiędzy wypłacaną kwotą a udziałem uczestnika w ekonomicznych korzyściach wynikających z akcji Spółki.

W odniesieniu do kwestii kwalifikacji na gruncie podatków dochodowych stosunku powiernictwa, należy wskazać, że w obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej (spółki osobowe) nie muszą działać osobiście, dopuszczalne jest działanie przez przedstawiciela. Istota przedstawicielstwa w prawie cywilnym polega na tym, że pewna osoba dokonuje w imieniu i na rzecz innego podmiotu czynności prawnych.

Powiernictwo w prawie polskim jest w całości tworem doktryny i praktyki prawa cywilnego i nie jest instytucją regulowaną wprost przepisami polskiego prawa. Jego istotą jest wykonywanie przez powiernika cudzych uprawnień lub władanie cudzymi rzeczami w imieniu własnym, ale na rzecz powierzającego. Oznacza to, że powiernik występuje w roli formalnego uprawnionego w stosunku do osób trzecich (w stosunku zewnętrznym, jako właściciel prawny, nominalny), jednakże wykonywanie tych uprawnień odbywa się na zasadach określonych przez powierzającego, który pozostaje (w stosunku wewnętrznym ukształtowanym na podstawie umowy powierniczej) właścicielem ekonomicznym prawa.

Umowa powiernictwa jest więc stosunkiem prawnym, w którym jednej osobie (powiernikowi) przysługuje określone prawo, ograniczone jednak w stosunkach wewnętrznych względem innej osoby (powierzającego). W stosunkach zewnętrznych (wobec osób trzecich) powiernik jest wyłącznym podmiotem przysługującego mu prawa. W stosunku powiernictwa dochodzi do nabycia własności rzeczy lub prawa przez osobę działającą we własnym imieniu (powiernik), ale na zlecenie i rachunek innej osoby (powierzający). Pojawia się więc rozdźwięk między właścicielem w sensie prawnym a ekonomicznym. O ile więc z prawnego punktu widzenia właścicielem jest powiernik, to z punktu widzenia gospodarczego własność rzeczy lub prawa przysługuje powierzającemu.

W sprawie Wnioskodawcy, to Wnioskodawca będzie powiernikiem i formalnoprawnym właścicielem akcji, podczas gdy uprawnienia do otrzymania dywidendy będą przysługiwały ich ekonomicznemu beneficjentowi, czyli uczestnikowi Programu Motywacyjnego.

Takie cechy stosunku powiernictwa i wzajemnych świadczeń stron mają bezpośredni wpływ na kwalifikację stosunku powiernictwa na gruncie podatków dochodowych. Czynności powiernicze określa się jako neutralne podatkowo, ponieważ mają charakter zwrotny i nie występuje w tym przypadku definitywne przysporzenie po stronie powiernika, które mogłoby być kwalifikowane jako przychód podatkowy. Dlatego też np. przychód ze sprzedaży powierniczej nie powinien być traktowany jako przysporzenie majątkowe powiernika, a kosztów powierniczego nabycia oraz kosztów i przychodu z powierniczego zbycia nie rozpoznaje się w rozliczeniu podatkowym u powiernika, ale u powierzającego. Analogicznie sytuacja wygląda w przypadku innych płatności, np. dywidend, otrzymywanych formalnie przez powiernika, lecz na rzecz powierzającego. Zasadą tu jest więc rozpoznawanie skutków podatkowych czynności dokonywanych przez powiernika w wykonaniu umowy powiernictwa po stronie podmiotu powierzającego, który jest rzeczywistym beneficjentem czynności dokonywanych przez powiernika w ramach stosunku powiernictwa.

Taki sposób opodatkowania czynności powierniczych znajduje jednoznaczne potwierdzenie w poglądach wyrażonych w orzecznictwie, doktrynie oraz stanowiskach organów podatkowych, gdzie wskazuje się, że czynności powiernicze z punktu widzenia podatków dochodowych, określane są jako neutralne podatkowo, a skutki podatkowe związane z czynnościami wykonywanymi przez powiernika są analogiczne do tych, jakie wystąpiłyby, gdyby czynności te wykonywane były bezpośrednio przez powierzającego (por. wyroki NSA: z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt II FSK 877/20 i z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 1370/15, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 329/22 czy też M. Chudzik, Opodatkowanie czynności powierniczych podatkami dochodowymi, Monitor Podatkowy 2006/2/16, oraz interpretacje podatkowe Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: z 5 sierpnia 2020 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.298.2020.4.AWO lub z 20 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.827.2024.2.AK).

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, w ramach Programu Motywacyjnego w sensie formalnoprawnym akcje przyznane, lecz nie wydane na rzecz uczestnika Programu nie będą stanowiły własności uczestnika, jednak w ramach powierniczego stosunku prawnego wykreowanego zgodnie z Regulaminem Programu Motywacyjnego oraz Umową Uczestnictwa w Programie uczestnik Programu uzyskuje prawo do korzyści związanych z przyznanymi, lecz nie wydanymi mu akcjami, a związanymi z dywidendą przypadającą na te akcje.

Z tych względów brak jest podstaw do kwalifikowania omawianych wypłat jako przychodów ze stosunku pracy albo z działalności wykonywanej osobiście. Świadczenia te nie stanowią bowiem wynagrodzenia za pracę lub usługi, lecz stanowią wyłącznie pożytki z akcji i odpowiadają wartości dywidendy od akcji przyznanych uczestnikowi Programu.

W konsekwencji kwoty wypłacane uczestnikom Programu Motywacyjnego w okresie, w którym akcje pozostają formalnie zapisane na rachunku papierów wartościowych Wnioskodawcy, lecz są utrzymywane przez Wnioskodawcę powierniczo na rzecz uczestników Programu jako ich ekonomicznych beneficjentów, stanowią po stronie uczestników przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro kwoty wypłacane uczestnikom Programu Motywacyjnego, odpowiadające wartości dywidendy od akcji utrzymywanych przez Wnioskodawcę powierniczo na ich rzecz, stanowią po stronie uczestników przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, to na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika związane z tymi wypłatami, w szczególności obowiązek poboru i odprowadzenia 19% zryczałtowanego podatku dochodowego oraz wykazania pobranego podatku w deklaracji PIT- 8AR.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, od dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Oznacza to, że jeżeli określone świadczenie zostanie zakwalifikowane do tej kategorii przychodów, podlega ono opodatkowaniu według stawki 19%, na zasadach właściwych dla podatku zryczałtowanego. Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 3, w ocenie Wnioskodawcy taki właśnie charakter mają wypłaty objęte niniejszym wnioskiem.

W dalszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne należą do kategorii podmiotów, które w przypadkach przewidzianych w ustawie wykonują obowiązki płatnika. Z kolei art. 41 ust. 4 ustawy o PIT stanowi, że płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13 ustawy o PIT. Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego przez Wnioskodawcę uzależniony jest zatem od tego, czy wypłaty dokonywane na rzecz uczestników Programu mieszczą się w katalogu należności wskazanych w art. 30a ust. 1 ustawy o PIT. Skoro zaś - zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy przedstawionym w uzasadnieniu pytania nr 3 - wypłaty te stanowią inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, objęte art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, to Wnioskodawca będzie zobowiązany do poboru od nich 19% zryczałtowanego podatku dochodowego. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie dokonywał na rzecz uczestników Programu wypłat kwot dywidendy od akcji, które pozostają formalnie zapisane na rachunku papierów wartościowych Wnioskodawcy, lecz są przez niego utrzymywane powierniczo na rzecz uczestników jako ich ekonomicznych beneficjentów. Wypłaty te będą następować tak długo, jak długo uczestnik nie utraci prawa do niewydanych akcji. Jeżeli więc świadczenia te - z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu do pytania nr 3 - stanowią przychód z kapitałów pieniężnych z tytułu udziału w zyskach osoby prawnej, to po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek płatnika na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o PIT.

W dalszej kolejności, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o PIT płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranego zryczałtowanego podatku w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Oznacza to, że obowiązek Wnioskodawcy nie ograniczy się do samego poboru podatku, lecz będzie obejmował również jego terminowe odprowadzenie do właściwego urzędu skarbowego.

Ponadto, zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o PIT, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do właściwego urzędu skarbowego roczne deklaracje według ustalonego wzoru. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy I Polityki Regionalnej z dnia 28 grudnia 2020 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2432) deklaracją tą jest PIT-8AR. W konsekwencji pobrany przez Wnioskodawcę podatek od opisanych wypłat powinien zostać wykazany w deklaracji PIT-8AR.

Zdaniem Wnioskodawcy, jego rola jako płatnika nie będzie wynikać z art. 41 ust. 4d ustawy o PIT, bowiem akcje będą w powierniczym posiadaniu przez Wnioskodawcę, a nie będą stanowiły akcji zapisanych na rachunku papierów wartościowych uczestnika Programu Motywacyjnego.

W rezultacie, jeżeli kwoty wypłacane uczestnikom Programu Motywacyjnego, odpowiadające wartości dywidendy od akcji utrzymywanych przez Wnioskodawcę powierniczo na ich rzecz, stanowią przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, opodatkowany na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, to po stronie Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika, w szczególności obowiązek poboru 19% zryczałtowanego podatku dochodowego, jego odprowadzenia do właściwego urzędu skarbowego oraz wykazania pobranego podatku w deklaracji PIT-8AR. 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Stanowi on, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są m.in.:

- stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej - spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);

- działalność wykonywana osobiście (pkt 2);

- pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

- przychody z innych źródeł (pkt 9).

Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 ww. ustawy:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a)osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b)właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c)przedsiębiorstwa w spadku

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Jak wskazano w art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Stosownie do treści z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Artykuł 38 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że:

Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Na podstawie art. 42a ust. 1 cytowanej ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka planuje wdrożenie programu motywacyjnego opartego na akcjach własnych Spółki, zakładającego przyznawanie najlepszym pracownikom premii w postaci akcji. W celu realizacji Programu Motywacyjnego Spółka będzie nabywała akcje własne. Akcje te będą następnie przeznaczane na wykonanie zobowiązań wynikających z Programu Motywacyjnego wobec jego uczestników. Program zostanie ustanowiony uchwałą walnego zgromadzenia akcjonariuszy Wnioskodawcy. Niezależnie od tego, uchwała walnego zgromadzenia akcjonariuszy zawierająca upoważnienie do nabycia akcji własnych przez Spółkę określi m.in.:

1)maksymalną liczbę akcji własnych, które nabywane będą na potrzeby Programu Motywacyjnego;

2)maksymalną i minimalną wysokość zapłaty za nabywane akcje.

Celem Programu Motywacyjnego będzie długoterminowe związanie uczestników ze Spółką, premiowanie ponadprzeciętnych wyników oraz zwiększenie motywacji do dalszej współpracy. Program będzie skierowany wyłącznie do wybranych osób osiągających najwyższe roczne oceny wyników pracy, tj.:

1)pracowników Wnioskodawcy, uzyskujących przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2)osób współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umów cywilnoprawnych, uzyskujących przychody kwalifikowane do źródeł wskazanych w art. 13 ustawy o PIT,

3)pracowników lub współpracowników spółek zależnych od Spółki, w tym podmiotów zagranicznych - dla spółek tych Wnioskodawca będzie „jednostką dominującą” w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 Ustawy o rachunkowości. Program nie będzie obejmował osób fizycznych współpracujących z Wnioskodawcą lub spółkami zależnymi w formule B2B, tzn. w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

Program Motywacyjny polegał będzie na tym, że po zakończeniu danego roku obrotowego i dokonaniu oceny wyników pracy uczestników, Wnioskodawca będzie przyznawał uprawnionym osobom prawo do premii. Premia przyznawana będzie w postaci określonej liczby akcji Spółki. Liczba akcji przyznanych danemu uczestnikowi będzie ustalana zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie Programu Motywacyjnego, z uwzględnieniem m.in. poziomu oceny rocznej, pełnionej funkcji oraz okresu współpracy ze Spółką. Z każdym uczestnikiem Programu Spółka podpisze Umowę Uczestnictwa, regulującą zasady uczestnictwa w Programie Motywacyjnym. Przyznane w ramach premii akcje będą nabywane przez uczestników programu w trzech transzach. Uczestnik będzie nabywał akcje każdej kolejnej transzy po spełnieniu warunków przewidzianych w Programie Motywacyjnym, w szczególności po upływie odpowiedniego okresu odroczenia i pod warunkiem, że uczestnik programu na moment wydania akcji będzie pozostawał w stosunku prawnym ze Spółką. Wydanie nastąpi poprzez zapis danej transzy akcji na rachunku papierów wartościowych uczestnika. Dopiero z tym momentem uczestnik stanie się właścicielem prawnym wydanych mu akcji.

W świetle powyższego, mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że otrzymanie akcji, o których mowa we wniosku stanowi dla uczestników przychód podlegający opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że po zakończeniu danego roku obrotowego i dokonaniu oceny wyników pracy uczestników, będą Państwo przyznawać uprawnionym osobom prawo do premii. Premia przyznawana będzie w postaci określonej liczby akcji Spółki. Liczba akcji przyznanych danemu uczestnikowi będzie ustalana zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie Programu Motywacyjnego, z uwzględnieniem m.in. poziomu oceny rocznej, pełnionej funkcji oraz okresu współpracy ze Spółką. Uznałem zatem, że wypłacone świadczenie będzie miało charakter dodatkowego wynagrodzenia w związku z wykonywaniem obowiązkami służbowymi. W związku z faktem, że są przyznawane wyłącznie wybranym osobom, które mają najwyższe oceny wyników pracy.

Należy wskazać, że programy oparte o założenia akcjonariatu pracowniczego mają doprowadzić do tego, że pracownicy będą partycypować w korzyściach z rozwoju firmy.

Natomiast w sytuacji, gdy w ramach programu motywacyjnego prawo do premii w postaci akcji, będzie przyznawane jedynie wybranym osobom osiągającym najwyższe roczne oceny wyników pracy, to świadczenie ma charakter zbliżony do wypłaty zmiennego składnika wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz umowy zlecenia.

W związku z powyższym nie można uznać, że przyznanie akcji uczestnikom będzie stanowić program motywacyjny, o którym mowa w art. 24 ust. 11b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z tytułu przyznania akcji uczestnikom należy zakwalifikować jako przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 bądź przychód z umowy zlecenia z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zależności od łączącego ze spółką stosunku prawnego.

W związku z tym, będą Państwo zobowiązani do obliczenia i pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przyznania akcji.

Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 jest nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do wypłaconych uczestnikom dywidend, wskazuje co następuje:

Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Stosownie natomiast do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów uzyskanych:

1)z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,

2)z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),

3)z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,

4)z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,

5)z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych

- podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosownie natomiast do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:

a)dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,

b)oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,

c)podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,

d)wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Z treści art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym wynika, że:

Od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.

W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze sposobów działania poprzez inny podmiot jest umowa powiernictwa. Powiernik na zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z powierzającym, działa na jego rzecz, a nie występuje we własnym interesie.

Powiernictwo nie jest uregulowane w prawie polskim jako odrębna instytucja prawna. Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w przepisie art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) zasada swobody kontraktowej.

Zgodnie z tym przepisem:

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o zleceniu.

Jak wynika z art. 734 § 1 i 735 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.

Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.

Istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu dającego zlecenie, lub - jeżeli tak stanowi umowa - w imieniu własnym, lecz na rachunek zlecającego. W tym ostatnim wypadku, wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.

Jak wynika bowiem z art. 740 Kodeksu cywilnego:

Przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu umowy złożyć mu sprawozdanie. Powinien mu wydać wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.

Jak każda czynność cywilnoprawna, umowa zlecenia, a w konsekwencji oparta na niej umowa powiernicza, niesie za sobą dla jej stron określone prawa i obowiązki. Jednym z obowiązków dającego zlecenie jest wynikający z art. 742 i 743 Kodeksu cywilnego, obowiązek pokrycia wydatków przyjmującego zlecenie, związanych z należytym wykonaniem zlecenia oraz zwolnienia go z zaciągniętych w tym celu zobowiązań np. przez zapłatę, zwolnienie z długu.

Stosownie do ww. art. 742 i 743 Kodeksu cywilnego:

Dający zlecenie powinien zwrócić przyjmującemu zlecenie wydatki, które ten poczynił w celu należytego wykonania zlecenia, wraz z odsetkami ustawowymi; powinien również zwolnić przyjmującego zlecenie od zobowiązań, które ten w powyższym celu zaciągnął w imieniu własnym.

Jeżeli wykonanie zlecenia wymaga wydatków, dający zlecenie powinien na żądanie przyjmującego udzielić mu odpowiedniej zaliczki.

Z powyższego wynika więc, że z przedmiotową umową wiązać się może przekazanie przyjmującemu zlecenie (powiernikowi) określonej kwoty, w celu wykonania wynikającego z zawartej umowy zobowiązania. Tym samym umowa zlecenia zawiera w sobie elementy kredytowania działania pewnych podmiotów przez inne. Jednakże, z art. 741 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Przyjmującemu zlecenie nie wolno używać we własnym interesie rzeczy i pieniędzy dającego zlecenie. Od sum pieniężnych zatrzymanych ponad potrzebę wynikającą z wykonywania zlecenia powinien płacić dającemu zlecenie odsetki ustawowe.

Jak wskazano na wstępie, przychodem jest każde przysporzenie majątkowe mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Tak więc, aby określić, czy otrzymana albo należna do otrzymania kwota jest przychodem podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw otrzymania albo prawa do otrzymania tej kwoty. W niektórych przypadkach kwoty otrzymane przez podatnika mogą nie być kwotami jemu należnymi. Dotyczyć to może w szczególności tych czynności prawnych, w których podatnik występuje jako szeroko rozumiany pośrednik (przedstawiciel, pełnomocnik, zastępca pośredni itp.). W przypadkach, gdy podatnik działa na rzecz kogoś innego, kwotami jemu należnymi nie są kwoty otrzymywane od osoby, która jest drugą stroną umowy zawieranej i wykonywanej przez pośrednika, lecz wynagrodzenie wypłacane mu przez osobę, na rzecz której działa.

Ze zdarzenia opisanego we wniosku wynika, że na podstawie Umowy Uczestnictwa w Programie Motywacyjnym zawartej pomiędzy Spółką, a uczestnikiem oraz zgodnie z Regulaminem Programu Motywacyjnego uczestnik będzie traktowany jako ekonomiczny beneficjent akcji przyznanych mu w ramach Programu Motywacyjnego. Przekazywane mu będą dywidendy z przyznanych, ale niewydanych akcji. W stosunku do osób trzecich to Spółka będzie pozostawał formalnym właścicielem przyznanych akcji do chwili wydania odpowiedniej transzy na rzecz uczestnika. W okresie poprzedzającym wydanie danej transzy Spółka będzie utrzymywała akcje na własnym rachunku papierów wartościowych na rzecz uczestnika, na zasadach określonych w regulaminie Programu Motywacyjnego i Umowie Uczestnictwa.

Regulamin Programu Motywacyjnego oraz Umowa Uczestnictwa będą w szczególności przewidywać, że:

• uczestnik jest ekonomicznym beneficjentem przyznanych, lecz jeszcze nie wydanych mu akcji; natomiast Spółka pozostanie formalnoprawnym właścicielem tych akcji na zasadzie powiernictwa do momentu ich wydania na rzecz uczestnika Programu;
• w okresie od przyznania do wydania akcji na rzecz uczestnika Programu uczestnikowi przysługuje prawo do otrzymania od Spółki dywidendy w odniesieniu do wszystkich przyznanych mu akcji; prawo to wynika z treści relacji powierniczej między Spółką, a uczestnikiem programu;
• wydanie każdej z przyznanych transz akcji będzie następowało odrębnie, po spełnieniu określonych warunków;
• do chwili wydania danej transzy akcje pozostają formalnie zapisane na rachunku papierów wartościowych Spółki;
• w przypadku zajścia przesłanek utraty prawa do niewydanych akcji, stosunek powiernictwa między Wnioskodawcą a uczestnikiem Programu wygaśnie, a akcje pozostają w dyspozycji Spółki.

W okresie od przyznania prawa do akcji do chwili wydania poszczególnych transz akcji uczestnikowi Programu Spółka będzie wypłacał uczestnikowi kwotę odpowiadającą wartości dywidendy przypadającej na całą liczbę akcji przyznanych temu uczestnikowi, również w części dotyczącej akcji przyznanych, ale jeszcze niewydanych. Wypłata tej kwoty będzie następowała tak długo, jak długo uczestnik nie utraci prawa do niewydanych jeszcze akcji.

Program Motywacyjny będzie przewidywał, że w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku prawnego łączącego uczestnika ze Spółką przed dniem wydania danej transzy, uczestnik utraci prawo do akcji jeszcze niewydanych oraz do niewypłaconych kwot odpowiadających dywidendzie dotyczących tych akcji. Regulamin Programu Motywacyjnego może także przewidywać inne przypadki utraty prawa do akcji niewydanych, związane z mechanizmem korekty ex post (np. jeżeli na jaw wyjdą nieprawidłowości, za które odpowiadał dany uczestnik Programu). W takim przypadku stosunek powiernictwa wygaśnie, a akcje wcześniej utrzymywane na rzecz danego uczestnika programu motywacyjnego pozostaną do dyspozycji Wnioskodawcy, który będzie mógł przeznaczyć je na realizację Programu Motywacyjnego wobec innych uczestników.

Program Motywacyjny będzie zatem funkcjonował w ten sposób, że od chwili przyznania uczestnikowi określonej liczby akcji do chwili wydania danej transzy akcje będą formalnie pozostawały na rachunku Spółki, lecz ekonomicznie będą przypisane danemu uczestnikowi na podstawie stosunku powierniczego, a Spółka będzie wypłacała uczestnikowi kwoty odpowiadające dywidendzie od całej przyznanej puli akcji, mimo że akcje te nie zostaną jeszcze przeniesione na rachunek uczestnika.

W sytuacji, gdy Spółka będzie powiernikiem i formalnoprawnym właścicielem akcji, natomiast uprawnionymi do otrzymania dywidendy będą ich ekonomiczni beneficjenci, czyli uczestnicy Programu Motywacyjnego, to przysporzenie majątkowe z tytułu dywidendy nastąpi po stronie ekonomicznych beneficjentów, a nie po stronie Spółki. W konsekwencji skutki podatkowe wypłaty dywidendy z tytułu udziałów Posiadanych przez Spółkę, należy rozpoznawać po stronie uczestników programu.

Zatem wypłata dywidendy przez Spółkę, która będzie formalnoprawnym właścicielem tych akcji na zasadzie powiernictwa, będzie stanowiła dochód ekonomicznych beneficjentów.

Wobec powyższego uznać należy, że w przypadku otrzymania dywidendy po stronie uczestników powstanie przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Kwestię ustalenia płatnika zryczałtowanego podatku od dywidendy rozstrzyga art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wskazuje, że:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Zgodnie z art. 42 ust. 1a ww. ustawy:

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

Zatem wypłata dywidendy przez Spółkę w części przypadającej na udziały posiadane powierniczo, nie będzie stanowiła dochodu spółki jako Powiernika, tylko dochód ten osiągnie uczestnik jako ekonomiczny beneficjent.

Zgodnie z powyższymi przepisami - Spółka, będzie miała obowiązek pobrać zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 19% od wypłaconej dywidendy i przesłać do właściwego urzędu skarbowego deklarację PIT-8AR.

Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 3 i nr 4 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych oraz wyroków, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz wyroki sądów wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.