Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.114.2026.3.AS
Wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne oraz stosowanie kompresów mogą korzystać z ulgi rehabilitacyjnej, natomiast porady lekarskie dotyczące obuwia ortopedycznego CROL nie podlegają odliczeniu, gdyż nie spełniają kryteriów wydatków rehabilitacyjnych w rozumieniu ustawy.
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe w części dotyczącej odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na porady dotyczące stosowania obuwia ortopedycznego typu CROL,
- prawidłowe w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 9 kwietnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 rok skorzystał Pan z odliczenia z tytułu ulgi rehabilitacyjnej (odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne).
W 2024 roku uzyskał Pan dochody w Polsce z tytułu umowy o pracę - opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych - rozliczenie PIT-37. Orzeczenie o niepełnosprawności zostało Panu wydane 7 września 2023 r. przez Miejski Zespół Orzekania o Niepełnosprawności w (…).
Posiada Pan orzeczenie lekarza specjalisty, z którego wynika, że zabiegi obejmujące leczenie powstałych ran stanowią zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.
Usługa polegająca na udzieleniu porad dotyczących stosowania obuwia ortopedycznego typu CROL była realizowana jako konsultacja lekarska.
Usługa stosowania i aplikacji kompresów uciskowych na kończyny dolne była zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym.
Posiada Pan faktury imienne potwierdzające poniesienie wydatku, o którym mowa we wniosku (faktury posiadają Pana dane jako kupującego i dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty).
Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych ani nie zostały zwrócone (nie będą zwrócone) Panu w jakiejkolwiek formie.
Nie prowadzi Pan żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej ani jakiejkolwiek innej działalności gospodarczej.
Jest Pan osobą niepełnosprawną z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności (cukrzyca typu 1 insulino-zależna od 6-go roku życia.
W 2019 roku amputowano Panu prawe przedstopie - stopa cukrzycowa. W 2022 roku udar mózgu - niedowład lewej górnej i dolnej kończyny. Porusza się Pan o kulach. Leczy się Pan i rehabilituje na wskutek powikłań stopy cukrzycowej w prywatnej klinice leczenia ran (…) (liczne rany na lewej i prawej stopie). NFZ nie oferuje profesjonalnej placówki leczenia ran powstałych z powikłań stopy cukrzycowej.
Urząd skarbowy zakwestionował w Pana rozliczeniu podatkowym odliczenia z tytułu zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych twierdząc że nie można kosztu tych zabiegów rozliczać w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Prosi Pan o rozpatrzenie Pana wniosku dotyczącego indywidualnej interpretacji podatkowej.
Pytanie
Czy Pana odliczenie rachunków za zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne jest zasadne i może Pan korzystać z takiej formy odliczenia?
Pana stanowisko w sprawie
Według Pana interpretacji przepisów dotyczących odliczenia ulgi rehabilitacji - zasadnie skorzystał z takiej formy odliczenia. Zabiegi obejmują leczenie powstałych ran (zabiegi lecznicze) oraz rehabilitację (porady dotyczące zastosowania obuwia ortopedycznego - but typu CROL); stosowanie i aplikacja kompresów uciskowych na kończyny dolne.
Jest Pan cały czas osobą czynną zawodowo - zaprzestanie leczenia i rehabilitacji skutkowało by dla Pana amputacją obu kończyn dolnych w krótkim odstępie czasu od przerwania leczenia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ogólne przepisy dotyczące ulgi rehabilitacyjnej
W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz 13a tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1)I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b)znaczny stopień niepełnosprawności;
2)II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy albo
b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnychprzepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Warunek ten został przez Pana spełniony, gdyż jest Pan osobą niepełnosprawną z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności.Orzeczenie o niepełnosprawności zostałoPanu wydane 7 września 2023 r. przez Miejski Zespół Orzekania o Niepełnosprawności w (…).
Możliwość skorzystania przez Pana z ulgi rehabilitacyjnej w odniesieniu do zabiegów obejmujących leczenie ran oraz stosowania i aplikacji kompresów uciskowych na kończyny dolne.
Z opisu sprawy wynika, że w 2024 roku skorzystał Pan z odliczenia z tytułu ulgi rehabilitacyjnej odliczajączabiegi obejmujące leczenie powstałych ran oraz usługę stosowania i aplikacji kompresów uciskowych na kończyny dolne.
Mając na uwadze powyższe należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele - nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością - nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały wydatki na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”. Zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę.
Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię. Zatem w ramach ww. ulgi podatkowej mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza poniesione przez osobę niepełnosprawną lub przez osobę mającą na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.
Z przedstawionym stanie faktycznym wyraźnie wskazuje Pan, że posiada orzeczenie lekarza specjalisty, z którego wynika, że zabiegi obejmujące leczenie powstałych ran stanowią zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne oraz, że usługa stosowania i aplikacji kompresów uciskowych na kończyny dolne była zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym.
Zatem, na gruncie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wskazany wydatek na zabiegi obejmujące leczenie powstałych ran oraz stosowania i aplikacji kompresów uciskowych na kończyny dolne, można uznać, stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatek poniesiony na zabieg rehabilitacyjny, a zatem mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Pana stanowisko w tym zakresie uznano za prawidłowe.
Możliwość skorzystania przez Pana z ulgi rehabilitacyjnej w odniesieniu do porad (konsultacja lekarska) dotyczących stosowania obuwia ortopedycznego typu CROL
Jak już wcześniej wskazano - katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione.
Niewątpliwie konsultacje lekarskie (porady) są niezbędne z medycznego punktu widzenia, jednakże wydatek związany z takimi poradami nie mieści się w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Konsultacje medyczne (lekarskie) oznaczają poddanie się oględzinom lekarskim w celu określenia stanu zdrowia i zasięgnięcia porady medycznej, zatem nie należy utożsamiać takich konsultacji z zabiegami, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2853/11:
(…) nie każda wizyta u lekarza specjalisty jest jednocześnie zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym i nie ulega wątpliwości, że wizyty kontrolne u lekarza, czy też badania lekarskie nie są tożsame z określeniem „zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne”. Twierdzenie przeciwne (…) jest oczywiście bezzasadne i to nie tylko z racji elementarnych reguł językowych, ale też ze względów wynikających z zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego.
W świetle powyższego uznać należy, że wydatki poniesione na porady (konsultacje lekarskie) dotyczących stosowania obuwia ortopedycznego typu CROL nie mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
W tej kwestii Pana stanowisko jest zatem nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Nie analizujemy załączników (dokumentów) załączonych do wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

