Interpretacja indywidualna z dnia 28 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.103.2026.1.WK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie poprawności wystawienia faktur korygujących (w tym ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF) z tytułu udzielonego skonta, które odnosić się będzie wyłącznie do sumy końcowej faktury korygowanej (całkowitej wartości netto).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polską spółką kapitałową oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce. Spółka jest również zarejestrowanym podatnikiem dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w VAT (VAT-UE).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się produkcją asortymentu ceramiki sanitarnej, w szczególności wanien, umywalek oraz brodzików prysznicowych wykonanych z kompozytów.

W zakresie swojej działalności Spółka dokonuje dostaw wewnątrzwspólnotowych towarów dla kontrahentów z krajów Unii Europejskiej. W umowach zawieranych z odbiorcami towarów zagwarantowano udzielenie skonta z tytułu wcześniejszej zapłaty za dostarczone towary.

Skonto jest rodzajem upustu ceny, który sprzedawca może stosować w sytuacji, kiedy zapłata za towar lub usługę wykonywana jest w terminie wcześniejszym, niż wynika to z treści umowy sprzedaży. Kwota skonta rekompensuje zatem kupującemu skutki wynikające z faktu dokonania wcześniejszej zapłaty.

Udzielenie skonta przez Spółkę z tytułu wcześniejszej zapłaty ma charakter warunkowy i powstaje dopiero z chwilą spełnienia warunku w postaci przedterminowej zapłaty, co stanowi podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania.

W związku z powyższym, mając na uwadze wprowadzenie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur (dalej: KSeF), o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca pragnie potwierdzić prawidłowość planowanego sposobu dokumentowania udzielanych skont.

Spółka rozważa wystawianie ustrukturyzowanych faktur korygujących, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej (całkowitej wartości netto) faktury pierwotnej, bez konieczności korygowania każdej pozycji (linii) faktury z osobna.

Wystawiana w ten sposób faktura korygująca będzie spełniać wszystkie wymogi formalne określone w art. 106j ust. 2 i 2a ustawy o VAT. W szczególności wystawiona faktura korygująca będzie zawierać informację, o której mowa w art. 106j ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, tj. odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej.

Wnioskodawca zaznacza, że dostawy WDT, których dotyczyć będą korekty, podlegają stawce VAT 0%. W konsekwencji, wystawiona faktura korygująca będzie obniżać łączną wartość całkowitą netto faktury pierwotnej i odnosić się będzie tylko do jej sumy końcowej.

Odmienny sposób dokumentowania skonta, w którym faktury korygujące są wynikiem korekty poszczególnych pozycji widniejących na fakturze pierwotnej będzie prowadzić w przypadku Spółki do rozbieżności w rozliczeniach z szeregiem odbiorców unijnych.

W wyniku obliczania skonta od poszczególnych pozycji, powstają różnice wynikające z zasad zaokrąglania oraz znacznej liczby pozycji na fakturach wystawianych przez Spółkę w walucie obcej. W konsekwencji, na rozrachunkach z odbiorcami powstają niezgodności, wynikające z faktu, że odbiorcy unijni stosują wyliczenie skonta od wartości całej faktury, a nie od poszczególnych pozycji.

Mając na uwadze powyższe, Spółka rozważa rozwiązanie, które ma na celu wyeliminowanie błędów matematycznych i rzetelne odzwierciedlenie rzeczywistego zdarzenia gospodarczego w postaci upustu od kwoty do zapłaty, co pozwoli na prawidłowe uzgadnianie ewidencji obrotu towarowego w ramach Unii Europejskiej.

Pytanie

Czy Spółka będzie postępować prawidłowo wystawiając faktury korygujące (w tym ustrukturyzowane w ramach KSeF), z tytułu udzielonego skonta, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej faktury korygowanej (całkowitej wartości netto) bez konieczności korygowania każdej pozycji (linii) faktury z osobna?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, planowany sposób dokumentowania udzielonego skonta poprzez wystawienie faktury korygującej (w tym faktury ustrukturyzowanej w ramach KSeF) odnoszącej się do sumy końcowej faktury korygowanej, bez konieczności korygowania każdej pozycji (linii) faktury z osobna, jest prawidłowy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w sprawie

Ustawodawca nie zdefiniował w przepisach ustawy o VAT pojęcia „skonto”. Odwołując się do znaczenia tego wyrazu na gruncie języka polskiego, przez pojęcie „skonto” należy rozumieć „procentowe zmniejszenie sumy należności, przyznane nabywcy towarów na warunkach kredytowych, w razie zapłaty należności gotówką przed umówionym terminem płatności”.

Z powyżej definicji wynika, że skutkiem udzielenia skonta jest obniżenie ceny sprzedaży. Mając na uwadze obowiązek podatnika, aby dokonywane transakcje gospodarcze znalazły odzwierciedlenie w wystawianych fakturach oraz fakturach korygujących, na gruncie polskich przepisów podatkowych istnieje obowiązek udokumentowania skonta za pomocą faktury lub faktury korygującej.

Zgodnie z art. 219 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej ze zmianami, każdy dokument lub notę, która zmienia fakturę pierwotną i odnosi się do niej w sposób wyraźny i jednoznaczny, uznaje się za fakturę.

Kraje członkowskie, na terytorium których dokonywane są dostawy towarów mogą zezwolić na pominięcie w takich dokumentach niektórych obowiązkowych danych. Zasadniczo zatem faktura korygująca powinna zawierać te same elementy co faktura pierwotna, lecz może na warunkach ustalonych przez dany kraj, zawierać mniej elementów niż wyszczególnione w art. 226 Dyrektywy.

Dane określone na fakturze korygującej w prawie polskim określają przepisy art. 106j ustawy o VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie regulują szczegółowo kwestii wystawiania faktur korygujących, które zawierałyby zapis, iż udzielony rabat (w tym skonto) odnosi się do wszystkich pozycji na fakturze, jednocześnie tego nie zabraniają. Ważne jest aby faktura korygująca zawierała elementy wymienione w art. 106j ust. 2 ustawy o VAT.

Odnosząc powyższe do planowanego wdrożenia obowiązku fakturowania w Krajowym Systemie e-Faktur, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że techniczna konstrukcja faktury ustrukturyzowanej nie może ograniczać praw podatnika wynikających z ustawy.

Zgodnie z art. 106m ust. 1 ustawy o VAT, KSeF zapewnia przede wszystkim autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury ustrukturyzowanej.

W tym kontekście struktura logiczna faktury ustrukturyzowanej (wzór FA(3)) jest narzędziem technicznym służącym realizacji obowiązków ustawowych, a nie źródłem prawa mogącym te obowiązki modyfikować. W strukturze logicznej FA(3) przewidziano pola zbiorcze dla korekt wartości sprzedaży netto i podatku należnego, które wypełniane są „przez różnicę” w stosunku do faktury pierwotnej. Elementy te pozwalają na ujęcie korekty globalnej (skonta) bez konieczności ingerencji w poszczególne wiersze faktury, co jest spójne z postulatem odzwierciedlenia rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Wnioskodawca uważa, że sztuczne dzielenie kwoty skonta na poszczególne pozycje towarowe wyłącznie w celach technicznych, w sytuacji gdy ustawa tego nie wymaga, prowadziłoby do powstawania różnic w postaci zaokrągleń i zniekształcałoby rzeczywistą wartość udzielonego rabatu. Skoro przepisy ustawy nie zabraniają korekty, wynikającej z udzielonego skonta, odnoszącej się do całości wartości korygowanej faktur (w szczególności przy stawce VAT 0% dla WDT), a schema techniczna KSeF umożliwia wprowadzenie wartości korekty w polach podsumowujących, to takie działanie jest, w ocenie Wnioskodawcy, w pełni dopuszczalne.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 sierpnia 2024 r. (nr 0114-KDIP1-2.4012.253.2024.1.JO). Dyrektor KIS wskazał w powyższym piśmie, że: „przepisy ustawy nie stanowią wprost o tym jak należy skorygować udzielone skonto. W przedstawionej sytuacji w przypadku udzielenia skonta wystawicie Państwo fakturę korygującą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, która będzie obniżać łączną wartość całkowitą netto faktury i odnosić się będzie tylko do sumy końcowej faktury, nie zaś do poszczególnych pozycji”.

Choć powyższa interpretacja odnosi się do faktur wystawianych przed wprowadzeniem KSeF, to Wnioskodawca stoi na stanowisku, że znajduje ona również zastosowanie w przypadku przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności zważywszy na techniczny, a nie materialny, charakter schemy faktury ustrukturyzowanej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy, zgodnie z którym:

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:

Jak stanowi art. 29a ust. 13 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 29a ust. 13a ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Z art. 29a ust. 13b ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r. wynika, że:

Stosownie do art. 29a ust. 13c ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Powyższe wskazuje, że dla określenia podstawy opodatkowania wyróżnia się dwa rodzaje rabatów: przyznane przed ustaleniem ceny i dokonaniem zapłaty, które nie mają wpływu na podstawę opodatkowania i przyznane, np. po dostawie towarów. Skonto zaś stanowi procentowe zmniejszenie należności za dokonane czynności, w sytuacji gdy zapłata należności przez odbiorcę ma miejsce przed terminem płatności. Zgodnie z definicją słownikową tego pojęcia zawartą w „Małym Słowniku Języka Polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997 r.), skonto to „procentowe zmniejszenie sumy należności, przyznawane nabywcy towaru na warunkach kredytowych, w razie zapłaty należności gotówką przed umówionym terminem”.

Mając na uwadze art. 29a ust. 7 pkt 1 ustawy należy wskazać, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty (skonto).

Wskazać bowiem należy, że rabat z tytułu wcześniejszej zapłaty (skonto) zawsze ma charakter warunkowy. Jest on przyznawany pod warunkiem zawieszającym, gdyż dopiero z chwilą ziszczenia się warunku – w razie wcześniejszej zapłaty – udzielane jest skonto.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawyw brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r. stanowi, że:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Zasady wystawiania faktur i faktur korygujących regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Zgodnie z art. 106a ustawy:

Jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy:

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

Z art. 106j ust. 2a ustawy wynika, że:

Natomiast art. 106j ust. 3 ustawy stanowi, że:

W myśl art. 106j ust. 4 ustawy,w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Jak wynika z art. 106nb ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

W myśl art. 106nd ust. 1-2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 106nda ust. 1 ustawy,w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Stosownie do art. 145l ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Na mocy art. 145m ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 145n ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że faktura dokumentuje sprzedaż. Podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest zatem dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego dokonanego przez podatnika VAT.

Należy zaznaczyć, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i danych decydujących o prawidłowości wystawionego dokumentu. Przy czym fakturę korygującą wystawić może jedynie podatnik, który wystawił fakturę wymagającą korekty, jak również korekty faktur można dokonać wyłącznie do momentu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, obniżek cen, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (zwrotu całości lub części należności) oraz w sytuacji, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Dopuszczalne jest zatem korygowanie „pomyłek w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury”, przy czym nie uczyniono żadnych zastrzeżeń co do charakteru tych pomyłek, mogą to być więc – co do zasady – wszelkie możliwe pomyłki.

Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Dane jakie powinna zawierać faktura korygująca są wskazane w ww. art. 106j ust. 2 ustawy.

Szczegóły na temat tego, jakie dane ma zawierać faktura korygująca ustrukturyzowana zawiera „Faktura ustrukturyzowana. Broszura informacyjna dotycząca struktury logicznej FA(3)”. W broszurze tej wskazano, że „W przypadku wystawienia faktury korygującej wypełnia się wszystkie pola wg stanu po korekcie, a pola dotyczące podstaw opodatkowania, podatku oraz należności ogółem wypełnia się poprzez różnicę”. Faktura korygująca ustrukturyzowana powinna w polu „RodzajFaktury” wskazywać wartość „KOR”.

Natomiast w tabeli „Opis struktury elementu Fa (od pola PrzyczynaKorekty do pola KursWalutyZK)” broszury opisano m.in. następujące elementy:

1)„DaneFaKorygowanej” – „Element zawierający dane faktury korygowanej, m.in. datę wystawienia faktury korygowanej, numer faktury korygowanej, numer KSeF faktury korygowanej. Maksymalna ilość wystąpień: 50 000. Uwaga! W przypadku wystawienia faktury korygującej dotyczącej więcej niż jednej faktury, należy podać dane odrębnie dla każdej korygowanej faktury pierwotnej”,

2)„OkresFaKorygowanej” – „Okres, do którego odnosi się udzielany opust lub udzielana obniżka, w przypadku, gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie [pole opcjonalne, dotyczące faktury korygującej, o której mowa w art. 106j ust. 3 ustawy]”.

Następnie w broszurze zamieszczono tabelę nr 35 „Opis struktury elementu DaneFaKorygowanej dla Fa”.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka będzie postępować prawidłowo wystawiając faktury korygujące (w tym ustrukturyzowane przy użyciu KSeF), z tytułu udzielonego skonta, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej faktury korygowanej bez konieczności korygowania każdej pozycji (linii) faktury z osobna.

Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, mając na uwadze wprowadzenie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy, chcą Państwo potwierdzić prawidłowość planowanego sposobu dokumentowania udzielanych skont. Spółka rozważa wystawianie ustrukturyzowanych faktur korygujących, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej (całkowitej wartości netto) faktury pierwotnej, bez konieczności korygowania każdej pozycji (linii) faktury z osobna.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że dokonują Państwo dostaw wewnątrzwspólnotowych towarów dla kontrahentów z krajów Unii Europejskiej. W umowach zawieranych z odbiorcami towarów zagwarantowano udzielenie skonta z tytułu wcześniejszej zapłaty za dostarczone towary. Udzielenie skonta przez Spółkę z tytułu wcześniejszej zapłaty ma charakter warunkowy i powstaje dopiero z chwilą spełnienia warunku w postaci przedterminowej zapłaty, co stanowi podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania. Spółka rozważa wystawianie ustrukturyzowanych faktur korygujących, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej (całkowitej wartości netto) faktury pierwotnej, bez konieczności korygowania każdej pozycji (linii) faktury z osobna. Wnioskodawca zaznacza, że dostawy WDT, których dotyczyć będą korekty, podlegają stawce VAT 0%. W konsekwencji, wystawiona faktura korygująca będzie obniżać łączną wartość całkowitą netto faktury pierwotnej i odnosić się będzie tylko do jej sumy końcowej.

Analizując powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że faktura korygująca powinna zawierać stałe elementy, które zostały określone w art. 106j ust. 2 ustawy. Jednocześnie przepisy ustawy nie stanowią wprost o tym jak należy skorygować faktury przy udzieleniu skonta. W przedstawionej sytuacji w przypadku udzielenia skonta będą Państwo wystawiać ustrukturyzowane faktury korygujące WDT, które będą obniżać łączną wartość całkowitą netto faktur i odnosić się będą tylko do sumy końcowej faktur, nie zaś do poszczególnych ich pozycji. Z tak wystawionych ustrukturyzowanych faktur korygujących wynikać będzie wprost jakich faktur one dotyczą oraz że wartość skonta liczona będzie od wartości netto tych faktur. A zatem tak wystawione ustrukturyzowane faktury korygujące należy uznać za prawidłowe. Dokumentować one będą prawnie dopuszczalną zmianę obrotu i zawierać wszystkie niezbędne elementy dla faktury korygującej, o których mowa w art. 106j ust. 2 ustawy. Tym samym mają Państwo możliwość wystawiania ustrukturyzowanych faktur korygujących przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, zgodnie z art. 106nb w związku z art. 106j ust. 2 ustawy, z tytułu udzielonego odbiorcom skonta, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej faktury korygowanej bez konieczności korygowania każdej pozycji faktury z osobna.

Podsumowanie

Spółka będzie postępować prawidłowo wystawiając ustrukturyzowane faktury korygujące przy użyciu KSeF z tytułu udzielonego odbiorcom skonta, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej faktury korygowanej bez konieczności korygowania każdej pozycji faktury z osobna.

Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy korespondującej z informacją wskazaną w opisie sprawy, że mając na uwadze wprowadzenie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy, chcą Państwo potwierdzić prawidłowość planowanego sposobu dokumentowania udzielanych skont. Spółka rozważa wystawianie ustrukturyzowanych faktur korygujących, które będą odnosić się wyłącznie do sumy końcowej (całkowitej wartości netto) faktury pierwotnej, bez konieczności korygowania każdej pozycji (linii) faktury z osobna. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, pytaniu bądź własnym stanowisku, które nie zostały objęte ww. zagadnieniem nie są – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.