Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.124.2026.2.MR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 5 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) pod wskazanym numerem NIP i REGON od 1 listopada 2010 r. Podstawowym przedmiotem działalności jest praktyka lekarska ogólna, sklasyfikowana pod kodem PKD 86.21.Z. Usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej mieszczą się w dziale PKWiU 86 „Usługi w zakresie opieki zdrowotnej”, w szczególności pod symbolem PKWiU 86.21.10.0 „Usługi w zakresie ogólnej praktyki lekarskiej”.

Przychody z prowadzonej działalności gospodarczej są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych według stawki 14%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 776 z późn. zm., dalej: „ustawa o ryczałcie”).

Wnioskodawczyni zamierza zawrzeć umowę o współpracy z kontrahentem (dalej: Kontrahent), na podstawie której będzie świadczyć usługi medyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Niezależnie od należnego wynagrodzenia pieniężnego Kontrahent będzie zapewniał Wnioskodawczyni dodatkowe świadczenia pozapłacowe (benefity). Wysokość wynagrodzenia należnego Wnioskodawczyni z tytułu świadczonych usług medycznych została ustalona niezależnie od programu benefitowego i nie uległaby zmianie również w przypadku jej braku. Kontrahent nie ma obowiązku przyznawania benefitów – udzielanie ich jest całkowicie dobrowolne i wynika z dobrej woli kontrahenta.

Benefity będą obejmować określone kategorie świadczeń pozapłacowych w następujących obszarach:

1. Zdrowie i sport / wellbeing – prywatna opieka medyczna (abonament/pakiet medyczny), badania profilaktyczne, bony prozdrowotne (np. fizjoterapia, konsultacje psychologiczne), ubezpieczenia zdrowotne.

2. Rekreacja i sport – środki przeznaczone na usługi i produkty związane z aktywnością fizyczną, rekreacją i szeroko rozumianym wellbeing (np. karty sportowe, platformy treningowe, usługi fitness).

3. Rozwój – szkolenia specjalistyczne medyczne, kursy językowe, dostęp do platform elearningowych.

4. Zakupy żywieniowe – karty lunchowe do określonej kwoty miesięcznej przeznaczone wyłącznie na zakup żywności, napojów oraz usług gastronomicznych.

5. Internet/telefon – dofinansowanie lub pełne finansowanie rachunków za Internet domowy, abonament telefoniczny, usługi telekomunikacyjne.

6. Edukacja/rozwój/dzieci – środki na potrzeby związane z opieką i edukacją dzieci, kursy i szkolenia zawodowe, książki, platformy edukacyjne.

7. Polisy ubezpieczeniowe, w tym z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (UFK) – produkty ochronno-inwestycyjne zawierane imiennie na rzecz Wnioskodawczyni, finansowane w całości przez Kontrahenta, w których wyłącznym dysponentem praw jest Wnioskodawczyni. Polisa może składać się z części ochronnej i kapitałowej, gdzie część kapitałowa może być dostępna od razu, a pozostała część „zamrożona” na określony czas (np. 5/10/15 lat). Po zakończeniu współpracy możliwa będzie ich kontynuacja na koszt własny Wnioskodawczyni albo ich rozwiązanie.

Świadczenia te nie mają charakteru składnika wynagrodzenia, nie są powiązane z zakresem ani efektywnością świadczonych usług medycznych i służą wyłącznie celom prywatnym Wnioskodawczyni. Benefity są traktowane jako dodatkowe, dobrowolne świadczenia o charakterze motywacyjnym, mające na celu wspieranie zdrowia, kondycji fizycznej, komfortu pracy i ogólnego dobrostanu Wnioskodawcy.

1. Benefity realizowane będą za pośrednictwem dedykowanej aplikacji lub platformy benefitowej, do której podpięta jest karta płatnicza lub konto elektroniczne, doładowywane cyklicznie (np. raz w miesiącu) przez Kontrahenta, wyłącznie w celu realizacji przyznanych benefitów. Każdego miesiąca (lub innej częstotliwości) Wnioskodawczyni otrzymuje na kartę płatniczą/do aplikacji określone kwoty przypisane do każdej kategorii, które może wydatkować wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem.

2. Kontrahent monitoruje i weryfikuje, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę są zgodne z przypisanymi kategoriami, zapewniając prawidłowe wykorzystanie przyznanych środków. Kontrahent będzie otrzymywał od dostawców benefitów (ubezpieczycieli, operatorów kart sportowych i lunchowych, platform kafeteryjnych, podmiotów świadczących usługi medyczne, sportowe, szkoleniowe lub wellbeingowe) faktury zbiorcze wraz ze specyfikacjami, które będą identyfikować Wnioskodawczynię jako beneficjenta oraz wskazywać wartość świadczeń przypadającą na nią.

3. Środki przekazywane na kartę/w aplikacji mają określony termin ważności, który może różnić się w zależności od rodzaju benefitu (przykład: 3 miesiące, 6 miesięcy, 12 miesięcy lub nieograniczony). Jeżeli środki nie zostaną wykorzystane w wyznaczonym terminie, przepadają – wracają do kontrahenta lub są anulowane. Wnioskodawczyni traci możliwość ich wykorzystania po upływie terminu ważności.

4. Wysokość benefitów nie będzie uzależniona od faktycznego ich wykorzystania. Wynagrodzenie należne Wnioskodawczyni na podstawie umowy o współpracy nie ulegnie zmianie w związku z przyznaniem benefitów, które mają charakter dodatkowych, odrębnych świadczeń uzupełniających. Wartość benefitów będzie ustalana według cen rynkowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

5. Kontrahent będzie prowadził dokumentację programu benefitowego, w szczególności regulamin programu, zestawienia beneficjentów oraz ewidencję wartości przyznanych benefitów, dokumentowaną fakturami, rachunkami lub notami księgowymi. Wnioskodawczyni będzie każdorazowo informowana o wartości otrzymanych benefitów w celu prawidłowego rozliczenia podatkowego.

6. Kontrahent będzie przekazywał Wnioskodawczyni dokumenty informacyjne, w tym roczne zestawienia wartości benefitów, przeznaczone do samodzielnego rozliczenia przychodu z działalności gospodarczej. Kontrahent nie będzie pełnił funkcji płatnika podatku dochodowego w odniesieniu do tych świadczeń gdyż stanowią one przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, rozliczany samodzielnie.

Umowa o współpracy nie precyzuje bezpośredniego związku pomiędzy przyznawaniem benefitów a realizacją usług medycznych. Benefity nie stanowią części wynagrodzenia za usługi sklasyfikowane w PKWiU 86.21.10.0. Środki przyznawane w ramach benefitów mają ograniczony termin ważności, a niewykorzystane świadczenia przepadają. Kontrahent monitoruje poziom wykorzystania benefitów.

Przedmiotem wniosku jest zdarzenie przyszłe obejmujące okres od 1 lutego 2026 r. do zmiany okoliczności. Wnioskodawczyni uzyskuje dochody podlegające opodatkowaniu z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oraz z innych źródeł, jednak przedmiotem wniosku jest wyłącznie sposób opodatkowania przychodów z tytułu otrzymywanych benefitów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dla potrzeb działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi ewidencję przychodów i złożyła właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej są zaklasyfikowane pod symbolem PKWiU 86.21.10.0. Do wykonywanej przez Wnioskodawczynię działalności nie będą miały zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o ryczałcie.

Pytania

1.W związku z otrzymywaniem opisanych benefitów od Kontrahenta, w jakiej kategorii źródła przychodów oraz według jakiej stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych Wnioskodawczyni powinna rozpoznawać przychód z tytułu otrzymania tych świadczeń?

2.Jak ustalić wartość pieniężną benefitów podlegających opodatkowaniu – czy wartość powinna być określona według ceny (kosztu) zapłaconej przez kontrahenta za nabycie świadczenia (np. składki ubezpieczeniowej, ceny abonamentu medycznego, wartości vouchera lunchowego), czy według ceny rynkowej zgodnie z art. 11 ust. 2–2a u.p.d.o.f.?

3.Jaka jest podstawa opodatkowania w przypadku, gdy Wnioskodawczyni nie wykorzysta części lub całości przyznanych benefitów w terminie ich ważności (benefity przepadają): czy przychód z nieodpłatnych świadczeń powstaje w dacie otrzymania świadczenia (przyznania i doładowania karty, przyznania polisy), odpowiadając pełnej wartości postawionych do dyspozycji środków, czy przychód powstaje dopiero w dacie faktycznego wydatkowania/ wykorzystania benefitów?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymywane benefity stanowią nieodpłatne świadczenia związane z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, które należy zakwalifikować jako przychód z tej działalności na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT” lub u.p.d.o.f ) w związku z art. 11 ust. 2, 2a i 2b ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń, ustalona według zasad określonych w art. 11 ust. 2–2b tej ustawy, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2g oraz art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a ustawy o PIT.

Benefity przyznawane Wnioskodawczyni przez Kontrahenta spełniają cechy nieodpłatnych świadczeń na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., ponieważ: stanowią rzeczywiste przysporzenie majątkowe – Wnioskodawczyni uzyskuje możliwość nabycia konkretnych usług i towarów bez ponoszenia z tego tytułu wydatków, mają konkretny wymiar finansowy – każdemu benefitowi można przypisać wartość pieniężną (wartość składki ubezpieczeniowej, koszt abonamentu medycznego, wartość vouchera lunchowego itp.), są niezwiązane z wynagrodzeniem za usługi – umowa o współpracy nie reguluje benefitów jako część wynagrodzenia, a ich przyznanie jest całkowicie dobrowolne, są otrzymywane w interesie Wnioskodawcy – mają służyć jej wsparciu zdrowotnemu, rekreacyjnemu, edukacyjnemu i komfortowemu świadczeniu usług.

Za przychód podatkowy należy uznać każde trwałe przysporzenie majątkowe, zarówno w formie pieniężnej, jak i niepieniężnej, w tym w szczególności nieodpłatne świadczenia otrzymane kosztem majątku innego podmiotu, mające wymierną wartość finansową. Wnioskodawczyni nie ponosi kosztów związane z uzyskaniem benefitów, co jednoznacznie przesądza o ich nieodpłatnym charakterze.

Zgodnie z art. 11 ust. 2, 2a i 2b u.p.d.o.f., wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie: art. 11 ust. 2 – cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub usługami tego samego rodzaju, art. 11 ust. 2a pkt 1–4 – stosownie do rodzaju świadczenia (usługi zakupione, usługi operatora, udostępnienie, pozostałe przypadki).

W przypadku benefitów przyznanych przez Kontrahenta wartość powinna być ustalona według ceny (kosztu) poniesionej przez Kontrahenta za nabycie świadczenia, zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 2 u.p.d.o.f. („jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu”):

–dla polisy ubezpieczeniowej: wysokość składki ubezpieczeniowej opłaconej przez Kontrahenta za okres rozliczeniowy,

–dla pakietu medycznego/abonamentu: cena abonamentu oferowana przez ubezpieczyciela lub operatora medycznego,

–dla karty lunchowej: wartość vouchera lub kredytu na karcie przyznana na dany miesiąc,

–dla karty sportowej: cena abonamentu lub wartość dostępu przyznana przez Kontrahenta,

–dla dofinansowania Internetu/telefonu: wartość refundacji lub pełny koszt rachunku pokryty przez Kontrahenta.

W żadnym wypadku wartość nie powinna być redukowana do faktycznie wydatkowanej kwoty przez Wnioskodawczynię – prawidłową podstawą opodatkowania jest pełna wartość postawionego do dyspozycji świadczenia, zgodnie z interpretacją KIS sygn. 0115 KDST2-1.4011.554.2023.3.JPO, gdzie wskazano, że „…przychód powstaje w dacie otrzymania lub postawienia do dyspozycji świadczenia, czyli m.in. w dacie przyznania polisy ubezpieczeniowej, w dacie doładowania karty benefitowej, w dacie przyznania vouchera lunchowego, w dacie przyznania dostępu do usługi medycznej itp., a nie w dacie jego faktycznego wykorzystania”.

Nie ma zatem znaczenia, czy Wnioskodawczyni faktycznie wykorzysta przyznane środki, gdyż decydujące znaczenie ma samo postawienie świadczenia do jej dyspozycji. Jeżeli benefity przepadną z powodu upływu terminu ważności, przychód i tak powstał w dacie przyznania, ponieważ Wnioskodawczyni miała faktyczną możliwość (prawo) ich wykorzystania.

Benefity te nie są bezpośrednio związane ze świadczeniem usług medycznych na rzecz Kontrahenta, nie stanowią elementu kalkulacyjnego wynagrodzenia oraz nie są uregulowane w umowie jako część zapłaty za świadczone usługi. Również w przypadku polis ubezpieczeniowych z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (UFK) brak jest jakiegokolwiek związku pomiędzy przyznaniem świadczenia a zakresem lub efektywnością świadczonych usług medycznych, co wyklucza ich kwalifikację jako element wynagrodzenia. W konsekwencji nie mogą zostać uznane za przychody z tytułu świadczenia usług medycznych sklasyfikowanych w PKWiU 86.21.10.0.

Przychody z tytułu otrzymywanych benefitów podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy o ryczałcie, który obejmuje przychody, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, 5–10 oraz 19–21 ustawy o PIT, w tym przychody z tytułu nieodpłatnych świadczeń wskazanych w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności w interpretacjach indywidualnych z 21 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.967.2024.2.MS2, oraz z 13 marca 2024 r., sygn. 0115-KDST2-1.4011.554.2023.3.JPO, w których uznano, że benefity pozapłacowe (takie jak karty lunchowe, pakiety medyczne czy karty sportowe) otrzymywane od kontrahenta, niestanowiące części wynagrodzenia za świadczone usługi, podlegają opodatkowaniu stawką 3% ryczałtu, niezależnie od stawki właściwej dla podstawowej działalności podatnika. Analogicznie, polisa ubezpieczeniowa (w tym z UFK), karty lunchowe, vouchery, dofinansowanie usług medycznych i telekomunikacyjnych oraz inne świadczenia pozapłacowe powinny być traktowane jako nieodpłatne świadczenia z działalności gospodarczej. Choć wskazane interpretacje dotyczyły innych rodzajów działalności gospodarczej, mają one charakter uniwersalny w zakresie kwalifikacji podatkowej nieodpłatnych świadczeń i znajdują zastosowanie również do działalności leczniczej.

W konsekwencji, analogicznie do wskazanych rozstrzygnięć, benefity pozapłacowe otrzymywane przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej działalności lekarskiej nie stanowią wynagrodzenia za świadczenia zdrowotne z działu PKWiU 86, opodatkowane stawką 14% ryczałtu, lecz odrębne nieodpłatne świadczenia, które podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

–pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Ustawodawca, tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych, miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego artykułu:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:

·pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;

·niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).

Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń regulują przy tym art. 11 ust. 2-2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3)jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką". Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Przepis ten wskazuje na przychody z działalności gospodarczej ustalane m.in. w myśl art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wyznacza zarówno moment powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, jak również rodzaje przychodów kwalifikowanych do źródła przychodu, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Według art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej jest również: wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ww. ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjowaniach wynosi 3% przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, 5-10 i 19-21 ustawy o podatku dochodowym.

Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji

W realiach tej sprawy stwierdzić należy, że jeżeli Kontrahent faktycznie zapewnia dodatkowe świadczenia pozapłacowe (benefity) – niestanowiące wynagrodzenia za wykonywane usługi – to po Pani stronie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Konsekwentnie przychód z tytułu ww. nieodpłatnych świadczeń będzie podlegać opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym według stawki 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przychód z nieodpłatnych świadczeń powstaje w dniu uzyskania takiego przysporzenia majątkowego, czyli w dniu otrzymania określonego świadczenia. Wartość przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń uzyskanych przez Panią w związku z otrzymaniem benefitów powinna Pani ustalić w oparciu o postanowienia art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. według cen zakupu usług.

Wobec tego stanowisko Pani jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.