Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.74.2026.4.PK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawych w zakresie ustalenia, czy poniesione przez Spółkę nakłady na budowę i wykończenie domków wczasowych posadowionych na Działce/Działkach należących do Właścicieli gruntu, wykorzystywanych następnie w działalności gospodarczej Spółki, stanowią dla Spółki budynki/budowle wybudowane na cudzym gruncie podlegające amortyzacji na gruncie ustawy o CIT.

Uzupełnili go Państwo pismem, które wpłynęło do Organu 31 marca 2026 r. oraz 29 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca.

Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka, Wnioskodawca) jest czynnym podatnikiem VAT oraz podatnikiem CIT podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka nie korzysta z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek.

Spółka to polski producent (…), specjalizujący się w (…).

Spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu odpłatnych usług zakwaterowania/najmu krótkoterminowego (wynajem domków turystom), stanowiących czynności opodatkowane VAT.

W ramach planowanego przedsięwzięcia Spółka zamierza wybudować i wykończyć domki wczasowe przeznaczone do odpłatnego udostępniania turystom.

Domki zostaną zrealizowane na nieruchomości gruntowej położonej w (…), gmina (…), ul. (…) obejmującej działkę nr 1, działkę 2 oraz działkę 3.

Działka nr 2 należy do wspólnika Spółki A. -B.B. i została nabyta wspólnie z małżonką do majątku wspólnego; pomiędzy małżonkami obowiązuje wspólność majątkowa.

Działka nr 1 i działka nr 3 należy do wspólnika Spółki A. - C.C. i została nabyta wspólnie z małżonką do majątku wspólnego; pomiędzy małżonkami obowiązuje wspólność majątkowa.

Grunt zostanie udostępniony Spółce na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy/najmu.

Umowa dzierżawy zostanie zawarta wyłącznie ze wspólnikami jako stronami umowy. Jednocześnie, dla zapewnienia skuteczności prawnej korzystania z nieruchomości przez Spółkę oraz dla celów formalnych związanych z procesem inwestycyjnym, Spółka będzie dysponowała wymaganymi oświadczeniami/zgodami współmałżonków (w szczególności w zakresie oddania nieruchomości do odpłatnego używania oraz dysponowania nieruchomością na cele budowlane), zgodnie z przepisami prawa cywilnego i przepisami dotyczącymi procesu budowlanego.

Wydzierżawiający będą świadczyć usługę dzierżawy/najmu z wykorzystaniem zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT (o ile spełnione będą ustawowe warunki tego zwolnienia).

Na podstawie umowy dzierżawy/najmu Spółka uzyska tytuł prawny do korzystania z gruntu w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji oraz późniejszej eksploatacji domków. W ramach dzierżawy/najmu Spółka będzie mogła korzystać z Działki/Działek, pobierać z nich pożytki oraz dysponować nimi na cele budowlane. W zamian Właścicielom gruntu będzie przysługiwał czynsz. Umowa dzierżawy/najmu zawarta pomiędzy Właścicielami gruntu, a Spółką będzie miała charakter rynkowy - w szczególności czynsz oraz pozostałe warunki umowy (okres, prawa i obowiązki stron, zasady rozliczeń) zostaną ustalone na poziomie, jaki uzgodniłyby podmioty niepowiązane w porównywalnych okolicznościach. Wysokość czynszu zostanie ustalona w oparciu o porównanie do stawek rynkowych (np. analiza ofert/ogłoszeń lub innych dostępnych danych dla porównywalnych nieruchomości i warunków), a przyjęte założenia zostaną udokumentowane na potrzeby wewnętrzne Spółki.

Jednocześnie strony przewidują możliwość ustanowienia w umowie dzierżawy/najmu prawa pierwokupu (lub analogicznego mechanizmu) dotyczącego nieruchomości na rzecz Spółki.

Spółka będzie ponosiła wydatki inwestycyjne obejmujące w szczególności: dokumentację projektową, uzgodnienia, usługi doradcze i nadzór, roboty budowlane, zakup materiałów i usług budowlanych, prace wykończeniowe oraz wyposażenie stanowiące element inwestycji.

Wydatki będą dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Spółkę. Nabywane towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT - odpłatnego wynajmu/zakwaterowania. Spółka nie planuje wykorzystywania inwestycji do czynności zwolnionych z VAT ani do celów prywatnych.

Spółka będzie dokumentować sprzedaż zgodnie z przepisami właściwymi dla usług zakwaterowania (w szczególności w zakresie wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, o ile będzie to wymagane).

Wnioskodawca wskazuje, że łączna wartość nakładów inwestycyjnych przekroczy 15 000 zł.

W odniesieniu do opisanego w części VAT zdarzenia przyszłego Spółka planuje na gruncie przepisów ustawy o CIT ująć efekty poniesionych nakładów na budowę i wykończenie domków wczasowych posadowionych na cudzym gruncie jako środki trwałe podlegające amortyzacji - w szczególności jako budynki/budowle wybudowane na cudzym gruncie.

Wartość początkową środka trwałego stanowić będzie koszt wytworzenia (nakłady inwestycyjne) poniesiony przez Spółkę. Odpisy amortyzacyjne będą dokonywane od miesiąca następującego po miesiącu przyjęcia obiektów do używania.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Budynki, o których mowa we wniosku, tj. domki wczasowe, po ich wybudowaniu zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy, ponieważ będą one:

- kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

- przewidywany okres ich używania będzie dłuższy niż 1 rok,

- będą wykorzystywane przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wnioskodawca wskazuje, że obiekty te będą wykorzystywane do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania turystycznego, a nie do zaspokajania stałych potrzeb mieszkaniowych, z tego względu Spółka przyjmuje ich kwalifikację jako budynków niemieszkalnych.

Po zakończeniu umowy dzierżawy dzierżawca będzie zobowiązany zwrócić wydzierżawiającemu przedmiot dzierżawy, tj. teren, wraz z budynkami, budowlami oraz ich częściami składowymi, o ile wcześniej nie dojdzie do planowanego nabycia gruntu przez Spółkę.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że docelowo rozważane jest nabycie przez Spółkę własności gruntu od wspólnika, jednak na moment składania wniosku zdarzenie przyszłe obejmuje model, w którym inwestycja realizowana jest na cudzym gruncie oddanym Spółce do używania na podstawie umowy dzierżawy.

Domki wczasowe będą przez Wnioskodawcę kwalifikowane do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych – Budynki i lokale, podgrupy 10 – Budynki niemieszkalne, rodzaj 109 – Pozostałe budynki niemieszkalne. Taka kwalifikacja odpowiada funkcji tych obiektów jako obiektów przeznaczonych do zakwaterowania turystycznego, a nie do zaspokajania stałych potrzeb mieszkaniowych.

Domki wczasowe nie będą wynajmowane w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Będą one przeznaczone do świadczenia usług krótkotrwałego pobytu dla turystów, czyli usług zakwaterowania, a nie do długoterminowego najmu mieszkaniowego.

W piśmie z 29 kwietnia 2026 r. doprecyzowali Państwo, że domki wczasowe, które mają zostać wybudowane na dzierżawionej nieruchomości, będą trwale związane z gruntem.

Pytania

1.Czy wobec opisanego zdarzenia przyszłego Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT (w całości) wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na budowę i wykończenie domków wczasowych (nakłady na cudzym gruncie), które będą wykorzystywane do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT (odpłatny wynajem/zakwaterowanie)?

2.Czy poniesione przez Spółkę nakłady na budowę i wykończenie domków wczasowych posadowionych na Działce/Działkach należących do Właścicieli gruntu, wykorzystywanych następnie w działalności gospodarczej Spółki, stanowią dla Spółki budynki/budowle wybudowane na cudzym gruncie podlegające amortyzacji na gruncie ustawy o CIT.

Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 2 w podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnośnie pytania nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 2

Zdaniem Spółki, poniesione nakłady na budowę i wykończenie domków wczasowych posadowionych na cudzym gruncie skutkują powstaniem po stronie Spółki środków trwałych podlegających amortyzacji, tj. budynków/budowli wybudowanych na cudzym gruncie.

Ustawa o CIT przewiduje, że amortyzacji - niezależnie od przewidywanego okresu używania - podlegają m.in. budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie. Spółka będzie wykorzystywała domki w prowadzonej działalności gospodarczej (odpłatne usługi zakwaterowania/najmu krótkoterminowego), a więc spełniona będzie przesłanka używania dla celów działalności gospodarczej.

Spółka będzie dokonywała odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej domków (kosztu wytworzenia) po ich przyjęciu do używania, zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o CIT. Zasadniczo Spółka będzie stosowała stawki amortyzacyjne z Wykazu stawek amortyzacyjnych właściwe dla danej kategorii środka trwałego. W szczególności, jeżeli domki będą kwalifikowane jako budynki niemieszkalne, podstawowa stawka amortyzacyjna wynosi co do zasady 2,5% (metoda liniowa).

Takie stanowisko potwierdzają również organy podatkowe, czego przykładem jest treść interpretacji Dyrektora KIS z 20 września 2016 r., nr IBPB-1-2/4510-643/16-2/JP.

W związku z powyższym uzupełnieniem opisu sprawy Wnioskodawca wskazuje, że jego stanowisko nie ulega zmianie, a jedynie zostaje doprecyzowane poprzez wskazanie, że:

1. wybudowane przez Spółkę na cudzym gruncie domki wczasowe będą stanowiły środki trwałe Spółki, wykorzystywane w działalności gospodarczej,

2. domki te będą wykorzystywane do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania turystycznego, a nie do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych,

3. wydatki poniesione na ich wytworzenie będą związane z działalnością opodatkowaną VAT Spółki, tj. z odpłatnym świadczeniem usług zakwaterowania, wobec czego Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, z zastrzeżeniem spełnienia ogólnych warunków wynikających z ustawy o VAT,

4. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych domki wczasowe będą podlegały ujęciu w ewidencji środków trwałych Spółki i amortyzacji jako budynki wybudowane na cudzym gruncie, wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie, należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena prawidłowości dokonanej przez Państwa klasyfikacji wskazanych we wniosku domków wczasowych do odpowiedniej grupy klasyfikacji środków trwałych, które zaklasyfikowali Państwo jako niemieszkalne. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy organ przyjął za Państwem, jako niepodlegający ocenie element opisu zdarzenia przyszłego, wskazaną przez Państwa kwalifikację ww. domków wczasowych jako budynków niemieszkalnych, zakwalifikowanych do KŚT pod symbolem 109.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o CIT:

Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16m ww. ustawy.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Przy czym, amortyzacji podatkowej podlegają nie tylko budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością stanowiące własność bądź współwłasność podatnika, lecz także te budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, które są użytkowane przez podatnika na podstawie zawartych umów, bądź wybudowane na cudzym gruncie.

Jak stanowi bowiem art. 16a ust. 2 pkt 1-3 ustawy o CIT,

Treść powyższych przepisów oznacza, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w dłuższym okresie. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie Stawek Amortyzacyjnych.

Zauważyć należy, że budynek czy budowla wzniesiona na cudzym gruncie, stanowi odrębny od gruntu środek trwały i tym samym nie można go uznać za środek trwały w postaci inwestycji w obcym środku trwałym.

Podkreślić przy tym należy, że w takim przypadku z uwagi na autonomię prawa podatkowego, nie ma zastosowania zasada „superficies solo cedit” (art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r., poz. 1071, dalej: „Kodeks cywilny”) w zw. z art. 191 Kodeksu cywilnego), zgodnie z którą wszystkie budynki wzniesione na cudzym gruncie są do niego przynależne i z nim związane oraz stanowią własność właściciela gruntu. Ustawodawca na gruncie prawa podatkowego wprowadził wyłom od powyższej zasady regulując odrębny od gruntu środek trwały w postaci budynków i budowli wzniesionych na cudzym gruncie.

W świetle prawa podatkowego ekonomiczne władztwo tak wzniesionych obiektów przysługuje podatnikowi, który na obcym gruncie posadowił budynki lub budowle. Brak jest tym samym podstaw do „wynajęcia budynku” wybudowanego na cudzym gruncie przez podmiot, który ten budynek wybudował, od właściciela gruntu, na którym został wzniesiony (który nie ponosi tych nakładów).

Odrębne ukształtowanie skutków podatkowych wobec budynków i budowli stanowi przejaw autonomii prawa podatkowego wobec prawa cywilnego.

Autonomia prawa podatkowego znajduje swoje odzwierciedlenie w linii orzeczniczej zarówno Trybunału Konstytucyjnego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego („NSA”). Dla przykładu w uchwale z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FPS 3/11, NSA wskazał m.in. na to, że z uwagi na swą niezależność pomiędzy gałęziami prawa „(...) to samo zdarzenie faktyczne mogą odmiennie oceniać i przypisywać mu odmienne skutki prawne”.

Z treści wniosku wynika, że Państwa Spółka jest czynnym podatnikiem VAT oraz podatnikiem CIT podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Państwa Spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu odpłatnych usług zakwaterowania/najmu krótkoterminowego (wynajem domków turystom), stanowiących czynności opodatkowane VAT, nie korzystającą ze zwolnienia. W ramach planowanego przedsięwzięcia zamierzają Państwo wybudować i wykończyć domki wczasowe przeznaczone do odpłatnego udostępniania turystom. Domki zostaną zrealizowane na nieruchomości obejmującej działkę nr 1, działkę 2 oraz działkę 3:

‒działka nr 2 należy do wspólnika Państwa Spółki A. - B.B. i została nabyta wspólnie z małżonką do majątku wspólnego; pomiędzy małżonkami obowiązuje wspólność majątkowa;

‒działka nr 1 i działka nr 3 należy do wspólnika Państwa Spółki A.- C.C. i została nabyta wspólnie z małżonką do majątku wspólnego; pomiędzy małżonkami obowiązuje wspólność majątkowa.

Nieruchomość zostanie udostępniona Państwa Spółce na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy/najmu. Umowa dzierżawy zostanie zawarta wyłącznie ze wspólnikami jako stronami umowy. Jednocześnie, dla zapewnienia skuteczności prawnej korzystania z nieruchomości przez Państwa Spółkę oraz dla celów formalnych związanych z procesem inwestycyjnym, Państwa Spółka będzie dysponowała wymaganymi oświadczeniami/zgodami współmałżonków (w szczególności w zakresie oddania nieruchomości do odpłatnego używania oraz dysponowania nieruchomością na cele budowlane), zgodnie z przepisami prawa cywilnego i przepisami dotyczącymi procesu budowlanego.

Na podstawie umowy dzierżawy/najmu Państwa Spółka uzyska tytuł prawny do korzystania z gruntu w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji oraz późniejszej eksploatacji domków. Wysokość czynszu zostanie ustalona w oparciu o porównanie do stawek rynkowych (np. analiza ofert/ogłoszeń lub innych dostępnych danych dla porównywalnych nieruchomości i warunków), a przyjęte założenia zostaną udokumentowane na potrzeby wewnętrzne Spółki. Jednocześnie strony przewidują możliwość ustanowienia w umowie dzierżawy/najmu prawa pierwokupu (lub analogicznego mechanizmu) dotyczącego nieruchomości na rzecz Spółki. Państwa Spółka będzie ponosiła wydatki inwestycyjne obejmujące w szczególności: dokumentację projektową, uzgodnienia, usługi doradcze i nadzór, roboty budowlane, zakup materiałów i usług budowlanych, prace wykończeniowe oraz wyposażenie stanowiące element inwestycji.

Jak wynika z opisu sprawy budynki, o których mowa we wniosku, tj. domki wczasowe, po ich wybudowaniu zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy, ponieważ będą one:

- kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

- przewidywany okres ich używania będzie dłuższy niż 1 rok,

- będą wykorzystywane przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Obiekty te będą wykorzystywane do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania turystycznego, a nie do zaspokajania stałych potrzeb mieszkaniowych, z tego względu Państwa Spółka przyjmuje ich kwalifikację jako budynków niemieszkalnych. Po zakończeniu umowy dzierżawy dzierżawca będzie zobowiązany zwrócić wydzierżawiającemu przedmiot dzierżawy, tj. teren, wraz z budynkami, budowlami oraz ich częściami składowymi, o ile wcześniej nie dojdzie do planowanego nabycia gruntu przez Spółkę.

Domki wczasowe będą przez Wnioskodawcę kwalifikowane do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych – Budynki i lokale, podgrupy 10 – Budynki niemieszkalne, rodzaj 109 – Pozostałe budynki niemieszkalne. Taka kwalifikacja odpowiada funkcji tych obiektów jako obiektów przeznaczonych do zakwaterowania turystycznego, a nie do zaspokajania stałych potrzeb mieszkaniowych.

W związku z powyższym Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy poniesione przez Spółkę nakłady na budowę i wykończenie domków wczasowych posadowionych na Działce/Działkach należących do Właścicieli gruntu, wykorzystywanych następnie w działalności gospodarczej Spółki, stanowią dla Spółki budynki/budowle wybudowane na cudzym gruncie podlegające amortyzacji na gruncie ustawy o CIT.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasady klasyfikacji danego środka trwałego zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1864).

Klasyfikacja ta jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. O zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich robót budowlano-adaptacyjnych.

W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie (uwagi szczegółowe do Grupy I w KŚT). Organem uprawnionym do orzekania w zakresie Klasyfikacji Środków Trwałych jest Urząd Statystyczny.

Jak Państwo wskazali, na podstawie umowy dzierżawy/najmu Spółka uzyska tytuł prawny do korzystania z gruntu w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji oraz późniejszej eksploatacji domków. W ramach dzierżawy/najmu Spółka będzie mogła korzystać z Działki/Działek, pobierać z nich pożytki oraz dysponować nimi na cele budowlane. W zamian Właścicielom gruntu będzie przysługiwał czynsz.

Z powyższych informacji jednoznacznie wynika, że domki wczasowe, o których mowa we wniosku stanowią składniki majątku, o których mowa w art. 16a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, a więc budynki wybudowane na cudzym gruncie, stanowiące środki trwałe Spółki podlegające amortyzacji podatkowej.

W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Ponadto, wskazali Państwo, że domki wczasowe, które mają zostać wybudowane na dzierżawionej nieruchomości, będą trwale związane z gruntem.

Należy podkreślić, że zgodnie z Wykazem rocznym stawek amortyzacyjnych stanowiących Załącznik Nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stawka dla grupy 1, podgrupy 10, rodzaj 109 Klasyfikacji Środków Trwałych „domki kempingowe, budynki zastępcze - trwale związane z gruntem” wynosi 10%.

W konsekwencji domki wczasowe wskazane we wniosku, powinny być amortyzowane według 10% stawki wskazanej ww. Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, a nie jak Państwo wskazali według stawki 2,5%.

Tym samym, Państwa stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczyzdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.