Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.250.2026.4.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 30 marca 2026 r. (data wpływu 30 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Planuje Pan zaciągnąć kredyt bankowy jako osoba fizyczna. Środki pieniężne uzyskane z tego kredytu zamierza Pan następnie przekazać swojej partnerce, z którą nie pozostaje Pan w związku małżeńskim, na podstawie umowy pożyczki zawartej w formie pisemnej. Na podstawie tej umowy partnerka będzie zobowiązana do zwrotu na Pana rzecz kwoty odpowiadającej kwocie przekazanej pożyczki, w ratach miesięcznych odpowiadających wysokości rat kredytu, który zaciągnie Pan w banku. Zwrot środków będzie dokonywany w formie przelewów bankowych na Pana rachunek bankowy. Środki otrzymane od partnerki będą przeznaczane przez Pana na spłatę kredytu bankowego. Pana partnerka będzie zatem ponosić ekonomiczny ciężar spłaty kredytu, mimo że formalnie kredytobiorcą wobec banku będzie Pan. Przekazanie środków partnerce nie będzie miało charakteru darowizny, lecz będzie stanowiło wykonanie umowy pożyczki, na podstawie której partnerka będzie zobowiązana do zwrotu otrzymanych środków. Dodatkowo kredyt bankowy może zostać zabezpieczony hipoteką ustanowioną na nieruchomości należącej do Pana partnerki, co dodatkowo potwierdza, że partnerka jest podmiotem ponoszącym ekonomiczny ciężar zobowiązania.

Uzupełnienie opisu sprawy

W momencie zawarcia umowy pożyczki będzie Pan posiadał stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

Umowa pożyczki zostanie zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pożyczka udzielona przez Pana partnerce nie będzie oprocentowana.

Nie będzie Pan uzyskiwał odsetek od udzielonej pożyczki. Pożyczka będzie jednak finansowana kredytem bankowym zaciągniętym przez Pana. Partnerka będzie przekazywała na Pana konto środki odpowiadające wysokości miesięcznej raty kredytu bankowego (obejmującej kapitał, odsetki oraz ewentualne koszty dodatkowe, takie jak ubezpieczenia). Następnie środki te będą przez Pana przekazywane na rachunek banku tytułem spłaty kredytu. W związku z powyższym, nie będzie Pan osiągał żadnych korzyści majątkowych z tytułu udzielenia pożyczki.

W umowie pożyczki partnerka będzie zobowiązana do zwrotu kwoty pożyczki wraz z kosztami finansowania bankowego, tj. odsetkami bankowymi oraz ewentualnymi dodatkowymi opłatami (np. ubezpieczeniami), które zostaną naliczone przez bank. Partnerka będzie przekazywać Panu miesięcznie środki pieniężne odpowiadające pełnej racie kredytu bankowego, obejmującej kapitał, odsetki oraz pozostałe koszty związane z kredytem.

Pożyczka zostanie udzielona prywatnie, pomiędzy osobami fizycznymi, poza działalnością gospodarczą.

Pytania

1.Czy przekazanie Pana partnerce środków pieniężnych pochodzących z kredytu bankowego, na podstawie umowy pożyczki zobowiązującej partnerkę do ich zwrotu, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn po stronie partnerki, zgodnie z ustawą o podatku od spadków i darowizn?

2.Czy środki pieniężne przekazywane Pana przez partnerkę tytułem zwrotu pożyczki, które następnie będą przeznaczane przez Pana na spłatę kredytu bankowego, będą stanowiły dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.Czy prawidłowe jest stanowisko, że zwrot pożyczki przez partnerkę nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego, a tym samym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2 i 3 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 1 dotyczącego podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, środki pieniężne otrzymywane przez Pana od partnerki tytułem zwrotu pożyczki nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychodem jest bowiem przysporzenie majątkowe o charakterze definitywnym, natomiast zwrot pożyczki nie stanowi przysporzenia majątkowego, lecz jest jedynie zwrotem wcześniej przekazanych środków.

W przedstawionej sytuacji nie nastąpi po Pana stronie żadne trwałe przysporzenie majątkowe, ponieważ środki otrzymane od partnerki będą przeznaczane na spłatę kredytu bankowego, którego środki zostały wcześniej przekazane partnerce w formie pożyczki.

W związku z powyższym, w Pana ocenie:

• zwrot pożyczki przez partnerkę nie będzie stanowił dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 163 ze zm.):

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń.

Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Instytucję pożyczki regulują przepisy art. 720-724 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Umowa pożyczki jest – zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego – umową konsensualną, tj. dochodzącą do skutku poprzez samo porozumienie stron, oraz umową dwustronnie zobowiązującą.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że na gruncie ustawy Kodeks cywilny umowa pożyczki jest umową nieodpłatną. Niemniej jednak umowa ta może mieć charakter odpłatny. Odpłatność można ustalić w różny sposób, np. w postaci oprocentowania wyrażonego w pieniądzu, przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co do tożsamości, zezwolenia na korzystanie z rzeczy, udziału w zysku osiągniętym przez pożyczkobiorcę.

Należy podkreślić, że jeżeli strony w umowie pożyczki zastrzegły brak odpłatności za udzielenie pożyczki, to fakt ten nie rodzi skutków podatkowych w postaci uzyskania przez pożyczkodawcę jakiegokolwiek przychodu. W konsekwencji, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, udzielenie nieoprocentowanej pożyczki jest obojętne podatkowo.

Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan zawrzeć umowę pożyczki na terytorium Polski ze swoją partnerką, z którą nie pozostaje Pan w związku małżeńskim. Pożyczka udzielona partnerce nie będzie oprocentowana. Nie będzie Pan uzyskiwał odsetek od udzielonej pożyczki. Pożyczka zostanie udzielona prywatnie, pomiędzy osobami fizycznymi, poza działalnością gospodarczą. Zgodnie z umową pożyczki partnerka będzie zobowiązana do zwrotu kwoty pożyczki oraz przekazania Panu innych środków pieniężnych.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze, czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Wobec powyższego, tylko nadwyżka ponad kwotę udzielonej pożyczki, będzie stanowić dla Pana przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu. Nadwyżkę ponad kwotę udzielonej pożyczki winien Pan wykazać w zeznaniu podatkowym.

Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.