Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.168.2026.2.ŻR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w niezabudowanej działce, która powstanie w wyniku podziału działki nr 1, bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Uzupełnił go Pan 26 lutego 2026 r. (data wpływu) i 3 marca 2026 r. (data wpływu) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – 9 kwietnia 2026 r. (data wpływu), 10 kwietnia 2026 r. (data wpływu) i 27 kwietnia 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

I. Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku

Wnioskodawca wraz z małżonką jest właścicielem nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w …, prowadzi księgę wieczystą nr … . Nieruchomość położona jest na terenie województwa …, w powiecie …, gminie …, miejscowości … i obejmuje działkę ewidencyjną nr 1 o powierzchni 2,6668 ha.

II. Nabycie działki i opodatkowanie nabycia podatkiem VAT

Wnioskodawca nabył nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 02.01.2020 r. w formie aktu notarialnego. Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie została nabyta od Skarbu Państwa ani jednostek samorządu terytorialnego oraz posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Nabycie działki nie było udokumentowane fakturą VAT, w związku z czym brak było podatku VAT do odliczenia.

Na terenie działki nr 1 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a ponadto do dnia 13 września 2023 r. nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. W odniesieniu do przedmiotowej działki nie została podjęta uchwała w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego ani obszaru rewitalizacji terenu w myśl art. 14 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. z 2024 r., poz. 278) ani uchwała o przyjęciu gminnego programu odbudowy, zgodnie z ustawą z dnia 11 sierpnia 2019 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. z 2018 r., poz. 1345). Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu ani decyzją określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej, wydaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasów.

Ponadto, co istotne, spółka kupująca, działając jako pełnomocnik strony, wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja ta ma umożliwić realizację na działce pawilonu wraz z parkingiem. Uzyskanie tej decyzji jest niezbędne do dokonania zakupu działki.

III. Wypis z rejestru gruntów

W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę … nieruchomość położona w województwie …, powiecie …, jednostce ewidencyjnej …, obrębie …, stanowiąca działkę ewidencyjną nr 1 o powierzchni 2,6668 ha, oznaczona jest jako łąki trwałe (ŁV), pastwiska trwałe (PsV) oraz grunty orne (RV, RVI).

IV. Przedmiot wniosku

Przedmiotem sprzedaży jest działka o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr 1.

V. Oświadczenia Wnioskodawcy

Nie zawierano umów dzierżawy ani umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca nie współpracował ani nie współpracuje z biurami pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Działka jest częścią gospodarstwa rolnego. Nabycie działki nastąpiło w dniu 02.01.2020 r. W stosunku do działki Wnioskodawca nie podejmował działań polegających na uzbrojeniu terenu, wyposażeniu w urządzenia i sieci energetyczne, gazowe, wodno-kanalizacyjne ani na ogrodzeniu terenu. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Wnioskodawca nie udzielał innych pełnomocnictw do działania w jego imieniu. Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo własności o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer 1. Spółka planuje nabyć przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum 650 m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. Powyższe zostało potwierdzone aktem notarialnym nr … umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej nieruchomości.

Z aktu notarialnego wynika, iż w imieniu sprzedającego jako pełnomocnik będzie działać kupująca Spółka. W ramach udzielonego pełnomocnictwa spółka ma:

1)uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650,00 m² (sześćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych), wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 (dwadzieścia) miejsc postojowych;

2)uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 528,05 m² (pięćset dwadzieścia osiem i pięć setnych metra kwadratowego), w tym salą sprzedaży o powierzchni 400,00 m² (czterysta metrów kwadratowych), wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 (dwadzieścia) miejsc postojowych;

3)uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi, zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Kupującej, na zasadzie prawo i lewoskrętu, dla pojazdów o masie powyżej 25,00 t (dwadzieścia pięć ton), bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacyjną, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzaniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości;

4)niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji;

5)potwierdzenia, na podstawie badań geotechnicznych, możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;

6)uzyskania przez Kupującą warunków technicznych przyłączy: kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego, zgodnie z koncepcją Kupującej, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu) miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;

7)uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowo-usługowym;

8)dokonania podziału geodezyjnego Nieruchomości — zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej — oraz uzyskania i przedłożenia mapy z projektem podziału tej nieruchomości gruntowej, zaewidencjonowanej przez właściwy organ/urząd, opatrzonej klauzulą, iż stanowi ona podstawę do wpisu w księdze wieczystej;

9)wydania przez właściwy organ prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji zatwierdzającej podział działki ewidencyjnej numer 1 (…) (Nieruchomość), zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej;

10)założenia — kosztem i staraniem Sprzedających — nowej księgi wieczystej, bez jakichkolwiek obciążeń, za wyjątkiem roszczenia ujawnionego na rzecz Kupującej, dla nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną o projektowanej powierzchni około 0,2999 ha (dwa tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć metrów kwadratowych), która powstanie w wyniku podziału Nieruchomości, w terminie do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.

Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.

Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością, na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskania zgód, opinii, itp. oraz udostępnia Kupującej Spółce nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.

W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania zawarte w wezwaniu, wskazał Pan odpowiednio:

1)Czy dokonano już podziału działki nr 1? Jeśli tak, to proszę wskazać numer ewidencyjny działki po podziale.

Nie, podział nie został jeszcze dokonany, w związku z powyższym brak numeru działki po podziale.

2)W jakim celu nabył Pan udział w działce nr 1?

Udział w przedmiotowej działce został nabyty w celu rolniczym. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżeńskiego. Były to własne cele rolnicze.

3)W ramach jakich czynnościnabył Pan udział w działce nr 1, tj.:

-opodatkowanych podatkiem VAT,

-zwolnionych od podatku VAT,

-czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?

Nabycie działki nr 1 przez Wnioskodawcę i jego małżonkę nastąpiło w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).

4)W jaki dokładnie sposób udział w działce nr 1 był/jest przez Pana wykorzystywany od momentu jej nabycia do chwili wydzielenia z niej działki, będącej przedmiotem sprzedaży?

Jednoznacznie wskazuje Pan, że działka nr 1 była wykorzystywana do własnych (to miało na celu określenie czynności jako prywatnej) celów rolniczych. Wykonywane na niej czynności, takie jak uprawa zboża oraz koszenie trawy, wpisywały się w rolniczy charakter eksploatacji nieruchomości przed jej planowaną sprzedażą.

5)Czy udział w ww. działce był/jest wykorzystywany przez Pana przez cały okres jego posiadania na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, to jakie konkretnie cele prywatne zaspokajał i w jakim okresie?

Jednoznacznie wskazuje Pan, że działka nr 1 była wykorzystywana do własnych (to miało na celu określenie czynności jako prywatnej) celów rolniczych. Wykonywane na niej czynności, takie jak uprawa zboża oraz koszenie trawy, wpisywały się w rolniczy charakter eksploatacji nieruchomości przed jej planowaną sprzedażą.

6)Kto, tj. Pan czy Kupujący, z którym zawarł Pan umowę przedwstępną, ostatecznie poniesie ryzyko ekonomiczne niepowodzenia sprzedaży?

Wnioskodawca, bo nie dojdzie do sprzedaży, brak przychodu ze sprzedaży, jednakże nie jest to bezpośrednie ryzyko finansowe dla Wnioskodawców.

Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer 1 jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer 1, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 631 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Wnioskodawca wskazuje, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle powyższej definicji nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, mamy do czynienia wyłącznie wówczas, gdy jest ona wykonywana przez podmiot, który w związku z jej dokonaniem występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Obejmuje ona w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny i pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” wszystkich podmiotów prowadzących określoną działalność, występujących w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Działalność gospodarcza obejmuje bowiem również wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie ich używanie, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długotrwałym charakterem. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy, należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot posiadający status podatnika VAT oraz działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla uznania, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem VAT, jest ustalenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Jak wskazano powyżej, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym działalność rolniczą oraz wykonywanie wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu. Oznacza to, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która dokonuje nawet okazjonalnie czynności opodatkowanych, o ile czynności te są związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest zatem łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – dana czynność musi być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność ta musi zostać wykonana przez podmiot będący podatnikiem podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, o przejawach aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami można mówić wówczas, gdy czynności podejmowane przez Wnioskodawcę do niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer 1 przybierają formę zorganizowaną, taką jak: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, podejmowanie działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszeń, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla sprzedawanego obszaru czy prowadzenie działalności deweloperskiej lub o podobnym charakterze. Przy czym na taką aktywność handlową musi wskazywać ciąg powiązanych ze sobą okoliczności, a nie jedynie pojedyncze działania. Należy przypomnieć, że na działce 1 od momentu jej nabycia do momentu zbycia nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza. W odniesieniu do tej nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności w Internecie, prasie ani radiu. Jednocześnie należy podkreślić, że Wnioskodawca udzielił Kupującemu pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem. Pełnomocnictwo obejmowało w szczególności składanie wniosków oraz odbiór decyzji i postanowień, dokonywanie wszelkich czynności związanych z uzyskaniem warunków technicznych przyłączenia działki o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer 1 do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz elektroenergetycznej, a także uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji zjazdu publicznego.

Zgodnie z art. 96 Kodeksu cywilnego, umocowanie do działania w cudzym imieniu może wynikać z ustawy (przedstawicielstwo ustawowe) albo z oświadczenia reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo ogólne obejmuje czynności zwykłego zarządu, natomiast do czynności przekraczających ten zakres konieczne jest pełnomocnictwo rodzajowe, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej wymagana jest szczególna forma, pełnomocnictwo do jej dokonania powinno być udzielone w tej samej formie. Natomiast zgodnie z § 2 tego przepisu pełnomocnictwo ogólne powinno być udzielone na piśmie pod rygorem nieważności. Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku reprezentowania obu stron. Z kolei art. 109 Kodeksu cywilnego stanowi, że przepisy dotyczące przedstawicielstwa stosuje się odpowiednio, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Oznacza to, że każda czynność dokonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w granicach udzielonego pełnomocnictwa wywołuje skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. W konsekwencji składanie wniosków, odbiór decyzji i postanowień, uzyskiwanie warunków technicznych przyłączy oraz decyzji o lokalizacji zjazdu publicznego wywołuje skutki prawne dla Kupującego.

Kwestia opodatkowania sprzedaży działki podatkiem VAT została rozstrzygnięta w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. C-213/24, E.T. Trybunał wskazał, że art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, iż za podatnika VAT prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą można uznać osobę sprzedającą grunt stanowiący pierwotnie część jej majątku prywatnego, jeżeli przygotowanie sprzedaży zostało powierzone profesjonalnemu przedsiębiorcy działającemu jako pełnomocnik i podejmującemu aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami. Trybunał podkreślił, że dyrektywa 2006/112/WE zawiera bardzo szeroką definicję podatnika oraz działalności gospodarczej, obejmującą w szczególności wykorzystywanie majątku w sposób ciągły w celu uzyskania dochodu. Odwołując się do wyroków w sprawach C-180/10 i C-181/10 Słaby i in., TSUE wskazał, że kluczowym kryterium jest podejmowanie aktywnych działań podobnych do tych, jakie podejmują producenci, handlowcy lub usługodawcy, takich jak uzbrojenie terenu czy działania marketingowe. Działania te nie mieszczą się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, lecz wpisują się w działalność gospodarczą prowadzoną w celu uzyskiwania ciągłego dochodu. Powracając do analizy wyroku C-213/24 E.T., należy podkreślić, że kluczowe znaczenie miało ustalenie, czy podatnik podejmował aktywne i samodzielne działania typowe dla podmiotów profesjonalnych, nawet jeżeli były one realizowane za pośrednictwem pełnomocnika. W analizowanym przypadku takie działania bez wątpienia mają miejsce. Czynności podejmowane przez pełnomocnika prowadzą do uzyskania przez działkę szeregu pozwoleń, w tym dotyczących uzbrojenia terenu oraz zjazdów.

Tym samym Wnioskodawca wskazuje, że dokonywał czynności charakterystycznych dla profesjonalnego sprzedawcy nieruchomości. Trybunał w wyroku C-213/24 E.T. trafnie zauważył, że działania pełnomocnika przypisuje się właścicielowi nieruchomości, jeżeli to on ponosi ryzyko gospodarcze i osiąga efekt ekonomiczny. Zlecenie działań profesjonalistom nie wyklucza samodzielności podatnika, lecz świadczy o zorganizowanym działaniu w celu uzyskania dochodu. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji zachowuje się on jak podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał szeregu czynności związanych ze sprzedażą prawa własności do niezabudowanej działki o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer 1.

Przechodząc do kwestii zwolnienia od podatku VAT jako terenów innych niż tereny budowlane, zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie to nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania. Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – na podstawie decyzji o warunkach zabudowy.

Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni 0,2999 ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer 1, stanowiącej teren budowlany, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie skorzysta ze zwolnienia.

Na zakończenie należy wskazać, że w związku z brakiem zastosowania zwolnienia sprzedaż działki powinna zostać udokumentowana fakturą VAT. Zgodnie z art. 106b ustawy o VAT, w przypadku sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT na rzecz spółki będącej czynnym podatnikiem VAT, sprzedawca jest zobowiązany do wystawienia faktury.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej „Kodeks cywilny”.

Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:

W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Podkreślenia więc wymaga, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działce, która powstanie w wyniku podziału działki nr 1, istotne jest to, czy w celu dokonania jego sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazania wymaga, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści złożonego wniosku wynika, że wraz z małżonką jest Pan właścicielem niezabudowanej działki nr 1. Zamierza Pan sprzedać Spółce udział w działce, która powstanie w wyniku podziału ww. działki nr 1. Udział w przedmiotowej działce został nabyty w celu rolniczym i był wykorzystywany do własnych (to miało na celu określenie czynności jako prywatnej) celów rolniczych. Wykonywane na niej czynności, takie jak uprawa zboża oraz koszenie trawy, wpisywały się w rolniczy charakter eksploatacji nieruchomości. W stosunku do działki nie podejmował Pan działań polegających na uzbrojeniu terenu, wyposażeniu w urządzenia i sieci energetyczne, gazowe, wodno-kanalizacyjne ani na ogrodzeniu terenu. Nie współpracował Pan ani nie współpracuje z biurami pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Spółka planuje nabyć przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum 650 m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. Ponadto, udzielił Pan Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać, że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu Sprzedającego w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu umożliwiającego podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza, itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.

W przedmiotowej sprawie zauważenia zatem wymaga, że nabywca (kupująca Spółka) już się zgłosił, Pan jako współwłaściciel gruntu nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń, itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.

Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku wynika, że działka została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki, wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.

Z okoliczności sprawy wynika więc, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i udostępnienie gruntu na rzecz kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie powodują, że zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym stwierdzenia wymaga, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w działce, która powstanie w wyniku podziału działki nr 1, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. udziału wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży udziału w działce, która powstanie w wyniku podziału działki nr 1,będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w działce powstałej z podziału działki nr 1, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w działce, która powstanie w wyniku podziału działki nr 1, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż udziału w działce, która powstanie w wyniku podziału działki nr 1, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana, stwierdzam, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla Pana żony jako współwłaścicielki działki.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, w szczególności dotyczące obowiązku udokumentowania fakturą przedmiotowej transakcji, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto publikator ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskazany przez Pana, tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 631 ze zm., jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.