Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.89.2026.2.MH

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca  2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 28 kwietnia 2026 r. (data wpływu 4 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Oświadcza Pan, że w latach 2005-2023 żył i mieszkał Pan w Holandii. Był Pan pracownikiem na stanowisku majster w firmie (…) z siedzibą w (…) przez 18 lat. W Holandii był Pan ubezpieczony, wynajmował Pan mieszkanie, rozliczał się Pan z podatków, tam było Pana centrum życiowe.

12 sierpnia 2013 r. urodził się Panu syn, który uczęszczał tam najpierw do przedszkola, a potem do szkoły (…) w (…). Z żoną mieszkał Pan od 2010 r., która pracowała w Holandii do ukończenia urlopu macierzyńskiego po urodzeniu syna. Po ukończeniu zatrudnienia żona opłacała składki na ubezpieczenie społeczne w Polsce w ramach KRUS, co kontynuuje do dziś. Żona i syn mieszkali z Panem wspólnie do stycznia 2020 r. i potem przenieśli miejsce zamieszkania do Polski, a Pan nadal kontynuował prace oraz życie w Holandii.

W 2023 r. w grudniu złożył Pan wypowiedzenie, wymeldował się Pan i swoje centrum życiowe przeniósł Pan na stałe do Polski, gdzie zaczął Pan opłacać KRUS do 2025 r., bo potem podjął Pan pracę w firmie (…), gdzie Pan pracuje do dnia dzisiejszego.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

4 maja 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)Czy miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu za granicą?

Odpowiedź: Tak, posiadał Pan miejsce zamieszkania w Polsce przez więcej niż 5 lat przed wyjazdem do Holandii w 2005 r. u rodziców pod adresem (…).

2)Kiedy (należy wskazać konkretny dzień, pełną datę) przeprowadził się Pan do Polski?

Odpowiedź: Do Polski przeprowadził się Pan 16 grudnia 2023 r.

3)Obywatelstwo jakiego państwa posiadał Pan na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski?

Odpowiedź: Na dzień przeniesienia zamieszkania do Polski posiadał Pan obywatelstwo polskie.

4)Za jaki okres oczekuje Pan wydania interpretacji, tj. w jakich latach podatkowych chciałby Pan skorzystać z ulgi (należy wskazać konkretne lata podatkowe)?

Odpowiedź: Chciałby Pan uzyskać możliwość skorzystania z ulgi na powrót za lata podatkowe 2024, 2025, 2026, 2027.

5)Czy nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

Odpowiedź: Nie, w okresie obejmującym 3 lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski. W tym czasie przebywał Pan na stałe w Holandii, gdzie znajdowało się Pana centrum interesów życiowych i zawodowych. W Polsce przebywał Pan okazjonalnie podczas urlopów. Pana żona i syn zamieszkiwali w Polsce.

b)okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania?

Odpowiedź: Nie, nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie od początku 2023 r. do dnia poprzedzającego powrót do Polski. Przebywał i pracował Pan w Holandii.

6)Gdzie – w jakim państwie – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym Pan powrócił na stałe do Polski (zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski) do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę?

Wyjaśniam, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

Odpowiedź: W okresie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, tj. w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku 2023 r. do dnia poprzedzającego powrót do Polski posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii. W tym czasie przebywał i wykonywał Pan pracę na terytorium Holandii.

7)Czy w latach 2020-2022 oraz w 2023 r. – do momentu Pana przyjazdu do Polski, Holandia traktowała Pana jak rezydenta podatkowego?

Odpowiedź: Tak, w okresie tym był Pan traktowany przez Holandię jako rezydent podatkowy, gdyż przebywał i pracował Pan na terytorium Holandii.

8)Czy posiada Pan certyfikat rezydencji, (tj. zaświadczenie potwierdzające Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania, jeśli tak prosimy wskazać jaki okres obejmuje ten certyfikat) lub inny dowód/dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2020-2022 oraz w 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe), zagraniczną umowę najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy wyjaśnić jakie?

Odpowiedź: Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej. Posiada Pan inne dokumenty potwierdzające Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii: umowy o pracę, historie zatrudnienia, okresy oraz stanowiska pracy, paski wypłat, rozliczenie podatkowe. Nie posiada Pan dokumentu wynajmu mieszkania, ponieważ mieszkał Pan u Holenderki, która jest teściową Pana polskiego przyjaciela, z którym pracował Pan u jednego pracodawcy. Płacił Pan na konto wynajmującej regularnie czynsz oraz opłatę za udostępnienie internetu.

9)Czy w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku roku 2023 Pana najbliższa rodzina (żona/dzieci) pozostawała na Pana utrzymaniu?

Odpowiedź: Tak, przez lata 2020-2022 oraz od początku 2023 r. rodzina pozostawała na Pana utrzymaniu. Środki na utrzymanie żony oraz syna pochodziły z wynagrodzenia za pracę w Holandii.

10)Czy wyjechał Pan do Holandii tylko w celach zarobkowych, czy też z zamiarem przesiedlenia się na stałe?

Odpowiedź: Wyjazd do Holandii był związany z podjęciem pracy zarobkowej. Początkowo zakładał Pan możliwość pozostania na dłużej, jednak plany uległy zmianie i ostatecznie podjął Pan decyzję powrotu do Polski.

11)W którym z krajów – w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – w Polsce czy w Holandii miał Pan ściślejsze powiązania gospodarcze (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usługi (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.

Odpowiedź: W latach 2020-2022 i 2023 Pana ścisłe powiązania znajdowały się w Holandii. Telefon oraz auto miał Pan służbowe z firmy, w której Pan pracował. Posiadał Pan ubezpieczenie zdrowotne. Nie posiadał Pan nieruchomości czy inwestycji. Pana źródło dochodu stanowiła praca wykonywana w Holandii.

12)W którym z krajów – w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – w Polsce czy w Holandii miał Pan ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w szczególności rodzina, żona, dzieci, znajomi, aktywność społeczna, polityczna, sportową, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.)? Należy to szczegółowo opisać.

Odpowiedź: W okresie 2020-2022 i 2023 do momentu zmiany zamieszkania na Polskę ściślejsze powiązania osobiste posiadał Pan z Polską, gdzie przebywała Pana żona oraz syn, z którymi utrzymywał Pan stały kontakt oraz spędzał Pan czas podczas urlopów, które spędzał Pan w kraju. Pobyt w Holandii miał charakter zarobkowy.

13)W którym z krajów – w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – zazwyczaj Pan przebywał? Ile dni w tym okresie spędził Pan w Polsce, a ile w Holandii?

Odpowiedź: Holandia była Pana głównym miejscem pobytu w latach 2020-2022 i 2023 oprócz krótkich 2-3 tygodniowych urlopów, które spędzał Pan z rodziną w Polsce.

14)W którym z krajów – w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – w Polsce czy w Holandii prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał Pan do organizacji/klubów, itp.? Należy to szczegółowo opisać.

Odpowiedź: W latach 2020-2022 i 2023 przed powrotem do Polski nie prowadził Pan aktywności społecznej i politycznej, kulturalnej ani obywatelskiej ani w Polsce ani w Holandii. Pana pobyt miał głównie charakter zarobkowy.

15)Czy w którymkolwiek z lat 2020-2022 oraz w 2023 r. – do momentu Pana przyjazdu do Polski, przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym?

Odpowiedź: Nie, w żadnym z lat 2020-2022 i 2023 do momentu przyjazdu do Polski nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku.

16)Czy od momentu przyjazdu do Polski ma Pan w Polsce stałe miejsce zamieszkania?

Odpowiedź: Tak, od momentu powrotu do Polski posiada Pan stałe miejsce zamieszkania na terenie Polski, gdzie koncentruje się Pana życie osobiste i gospodarcze.

17)Gdzie Pan mieszka po przyjeździe do Polski, np. w zakupionym lub wynajętym mieszkaniu? Jeśli w wynajętym mieszkaniu proszę wyjaśnić na jaki okres ono zostało wynajęte? Jeśli w zakupionym mieszkaniu, proszę wyjaśnić kiedy zostało zakupione?

Odpowiedź: Po przyjeździe do Polski mieszka Pan wraz z żoną i synem w domu stanowiącym własność żony.

18)Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegał/podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?

Odpowiedź: W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ponieważ Pana centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce.

19)Czy od momentu przyjazdu do Polski w 2023 r. centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?

Odpowiedź: Tak, w Polsce znajduje się centrum Pana interesów życiowych, osobistych i gospodarczych od momentu powrotu do Polski 16 grudnia 2023 r.

20)Z którego z krajów zarządza Pan swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od 2023 r.)?

Odpowiedź: Od momentu przyjazdu do Polski w 2023 r. zarządza Pan swoim majątkiem na terytorium Polski. Pana sprawy finansowe, dochody i wydatki są prowadzone w Polsce.

21)Jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miał/ma Pan powiązania gospodarcze z Holandią (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?

Odpowiedź: Od dnia przyjazdu do Polski nie posiada Pan powiązań gospodarczych z Holandią.

22)Czy i jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miał/ma Pan powiązania gospodarcze z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?

Odpowiedź: Od przyjazdu do Polski Pana powiązania gospodarcze koncentrują się w Polsce, gdzie Pan mieszka i realizuje bieżące wydatki.

23)W jakim celu przeprowadził się Pan do Polski:

a)w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę, tzw. rezydencja podatkowa w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje się w Polsce?

b)w celu świadczenia pracy w Polsce;

c)proszę wskazać inne powody;

Odpowiedź: Pana powrót do Polski był związany z zakończeniem pracy w Holandii oraz chęcią prowadzenia życia rodzinnego w Polsce.

24)Czy w latach, w których chce Pan skorzystać z ulgi uzyskał Pan/będzie Pan uzyskiwał dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej?

Odpowiedź: W 2025 r. rozpoczął Pan uzyskiwanie dochodów z umowy zlecenia, a następnie umowy o pracę, które stanowią źródło dochodu.

25)Czy suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczy – w którymkolwiek roku podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85.528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?

Odpowiedź: Tak, w roku 2025 przewidywane osiągnięte przychody przekroczyły 85 528 zł.

26)Gdzie składał Pan zeznania podatkowe (w Polsce, czy w Holandii) za dochody uzyskane od daty Pana wyjazdu do Holandii, a następnie do daty Pana przyjazdu do Polski?

Odpowiedź: W okresie uzyskiwania dochodów w Holandii składał Pan zeznania podatkowe w Holandii. W Polsce w tym czasie nie uzyskiwał Pan dochodów podlegających opodatkowaniu (lub rozliczał się Pan zerowo). Po powrocie do Polski rozlicza się Pan w Polsce.

27)Czy korzystał Pan w całości lub w części, z tzw. „ulgi na powrót”?

Odpowiedź: Nie korzystał Pan do tej pory z ulgi na powrót.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym ma Pan prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania z Holandii do Polski i uzyskiwaniem dochodów w Polsce od 2025 r.?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że spełnia Pan warunki do zastosowania ulgi na powrót, gdyż przeniósł Pan miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych do Polski i od tego czasu czyli 2025 r. uzyskuje Pan w Polsce dochody. W związku z tym wnioskuje Pan o potwierdzenie prawa do ulgi na powrót w wydanej interpretacji indywidualnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznany za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:

Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W tym miejscu należy się odnieść do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania z dnia 13 lutego 2002 r. (Dz. U. 2003 r. Nr 216 poz. 2120) oraz postanowień Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2022 r. poz. 906).

Na podstawie art. 4 ust. 1 ww. Konwencji (w brzmieniu obowiązującym do 29 kwietnia 2022 r.):

Natomiast stosownie do ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 30 kwietnia 2022 r.:

W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Z opisu sprawy wynika, że w latach 2005-2023 żył i mieszkał Pan w Holandii. W Holandii był Pan ubezpieczony, wynajmował Pan mieszkanie, rozliczał się Pan z podatków, tam było Pana centrum życiowe. 12 sierpnia 2013 r. urodził się Pana syn, który uczęszczał tam najpierw do przedszkola, a potem do szkoły. Z żoną mieszkał Pan od 2010 r., która pracowała w Holandii do ukończenia urlopu macierzyńskiego po urodzeniu syna. Żona i syn mieszkali z Panem wspólnie do stycznia 2020 r. i potem przenieśli miejsce zamieszkania do Polski, a Pan nadal kontynuował prace oraz życie w Holandii. Wyjazd do Holandii był związany z podjęciem pracy zarobkowej. Początkowo zakładał Pan możliwość pozostania na dłużej, jednak plany uległy zmianie i ostatecznie podjął Pan decyzję powrotu do Polski. W okresie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, tj. w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku 2023 r. do dnia poprzedzającego powrót do Polski posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii. W tym czasie przebywał i wykonywał Pan pracę na terytorium Holandii. W Polsce przebywał Pan okazjonalnie podczas urlopów. Przez lata 2020-2022 oraz od początku 2023 r. rodzina pozostawała na Pana utrzymaniu. Środki na utrzymanie żony oraz syna pochodziły z wynagrodzenia za pracę w Holandii. W latach 2020-2022 i 2023 Pana ścisłe powiązania (gospodarcze) znajdowały się w Holandii. Telefon oraz auto miał Pan służbowe z firmy, w której pracował. Posiadał Pan ubezpieczenie zdrowotne. Nie posiadał Pan nieruchomości czy inwestycji. Pana źródło dochodu stanowiła praca wykonywana w Holandii. W okresie 2020-2022 i 2023 do momentu zmiany zamieszkania na Polskę ściślejsze powiązania osobiste posiadał Pan z Polską, gdzie przebywała Pana żona oraz syn, z którymi utrzymywał Pan stały kontakt oraz spędzał Pan czas podczas urlopów, które spędzał w kraju. Holandia była Pana głównym miejscem pobytu w latach 2020-2022 i 2023 oprócz krótkich 2-3 tygodniowych urlopów, które spędzał Pan z rodziną w Polsce.

W latach 2020-2022 i 2023 przed powrotem do Polski nie prowadził Pan aktywności społecznej i politycznej, kulturalnej ani obywatelskiej ani w Polsce ani w Holandii. W żadnym z lat 2020-2022 i 2023 do momentu przyjazdu do Polski nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku. W okresie uzyskiwania dochodów w Holandii składał Pan zeznania podatkowe w Holandii. W Polsce w tym czasie nie uzyskiwał Pan dochodów podlegających opodatkowaniu (lub rozliczałem się zerowo).

Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że w latach 2020, 2021, 2022 i do grudnia 2023 r. spełnia Pan przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Polsce, jak i w Holandii, z uwagi na fakt, że pracował i przebywał Pan w Holandii, natomiast w Polsce mieszkała w tym czasie Pana żona oraz syn.

W konsekwencji, Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy ustalić zgodnie z regułami kolizyjnymi zawartymi w art. 4 ust. 2 Konwencji.

Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych.

Po dokonaniu analizy Pana stopnia powiązań osobistych i gospodarczych, należy stwierdzić, że posiada Pan ośrodek interesów osobistych w Polsce (żona, syn), natomiast ośrodek interesów gospodarczych w Holandii (źródło dochodów). Zatem, nie można określić państwa, w którym w latach 2020, 2021, 2022 i do grudnia 2023 r. znajdował się Pana ośrodek interesów życiowych. W związku z czym, zastosowanie znajdzie przepis art. 4 ust. 2 lit. b Konwencji, który pierwszeństwo opodatkowania przyznaje państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego w latach podatkowych 2020, 2021, 2022 i do grudnia 2023 r. nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni, zatem większą część roku przebywał Pan poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

W związku z powyższym, w okresie od 2020 r. do grudnia 2023 r. Pana miejscem zamieszkania była Holandia. W konsekwencji, w latach 2020, 2021, 2022 i do grudnia 2023 r. podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika, że w 2023 r. w grudniu złożył Pan wypowiedzenie, wymeldował się Pan i swoje centrum życiowe przeniósł Pan na stałe do Polski, gdzie zaczął Pan opłacać KRUS do 2025 r. W 2025 r. rozpoczął Pan uzyskiwanie dochodów z umowy zlecenia, a następnie umowy o pracę, które stanowią źródło dochodu. Do Polski przeprowadził się Pan 16 grudnia 2023 r. Od momentu powrotu do Polski posiada Pan stałe miejsce zamieszkania na terenie Polski, gdzie koncentruje się Pana życie osobiste i gospodarcze. Po przyjeździe do Polski mieszka Pan wraz z żoną i synem w domu stanowiącym własność żony. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ponieważ Pana centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce. Od momentu przyjazdu do Polski 16 grudnia 2023 r. w Polsce znajduje się centrum Pana interesów życiowych, osobistych i gospodarczych. Od momentu przyjazdu do Polski w 2023 r. zarządza Pan swoim majątkiem na terytorium Polski. Pana sprawy finansowe, dochody i wydatki są prowadzone w Polsce. Od dnia przyjazdu do Polski nie posiada Pan powiązań gospodarczych z Holandią. Od przyjazdu do Polski Pana powiązania gospodarcze koncentrują się w Polsce, gdzie Pan mieszka i realizuje bieżące wydatki.

W związku z powyższym, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że w okresie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, tj. w latach 2020-2022 oraz w okresie od początku 2023 r. do dnia poprzedzającego powrót do Polski posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii. W tym czasie przebywał i wykonywał Pan pracę na terytorium Holandii. W okresie tym był Pan traktowany przez Holandię jako rezydent podatkowy, gdyż przebywał i pracował Pan na terytorium Holandii. Holandia była Pana głównym miejscem pobytu w latach 2020-2022 i 2023 oprócz krótkich 2-3 tygodniowych urlopów, które spędzał Pan z rodziną w Polsce. W okresie uzyskiwania dochodów w Holandii składał Pan zeznania podatkowe w Holandii.

Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pan spełnił, bowiem jak Pan wskazał w opisie sprawy posiada Pan obywatelstwo polskie.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej. Posiada Pan inne dokumenty potwierdzające Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii: umowy o pracę, historie zatrudnienia, okresy oraz stanowiska pracy, paski wypłat, rozliczenie podatkowe. Nie posiada Pan dokumentu wynajmu mieszkania, ponieważ mieszkał Pan u Holenderki, która jest teściową Pana polskiego przyjaciela, z którym pracował Pan u jednego pracodawcy. Płacił Pan na konto wynajmującej regularnie czynsz oraz opłatę za udostępnienie internetu. Dodatkowo, wskazał pan, że w okresie uzyskiwania dochodów w Holandii składał Pan zeznania podatkowe w Holandii.

Wymienione przez Pana dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji, jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, bowiem jak wskazał Pan w opisie nie korzystał wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania (tj. w latach 2023-2026), albo od początku roku następnego (tj. w latach 2024-2027). Zgodnie z Pana wolą, może Pan skorzystać z tej ulgi za lata podatkowe 2024-2027.

Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.