Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.165.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W roku 2025 będąc właścicielką 1/3 nieruchomości dokonała Pani nieodpłatnego zniesienia współwłasności na rzecz niespokrewnionej osoby, która wówczas była właścicielem 2/3 tej nieruchomości. Zawarła Pani notarialnie „umowę o zniesieniu współwłasności”, z której jasno wynika, że zniesienie współwłasności dokonane zostało „bez dopłat i spłat”, co uwzględnia roszczenia stron. Zniesienie współwłasności miało miejsce przed upływem 5 lat od nabycia przez Panią tej nieruchomości.

Uzupełnienie wniosku

Nieruchomość, którą opisała Pani we wniosku to mieszkanie prywatne w bloku w miejscowości A, Polska, kupione na kredyt hipoteczny (na dzień zniesienia współwłasności niespłacony). Zgodnie z umową o zniesieniu współwłasności wartość rynkowa lokalu to 450 tys. zł. Zatem wartość Pani zniesionego udziału to 150 tys. zł, czyli ta 1/3, o której mowa.

Pani 1/3 własności mieszkania (którą w grudniu 2025 r. nieodpłatnie przeniosła Pani na osobę niespokrewnioną i posiadającą już 2/3 własności w drodze aktu notarialnego) nabyła Pani drogą kupna od dewelopera w lutym 2022 r. Własność zaniesiono przed upływem 5 lat od daty zakupu mieszkania.

We wniosku o interpretację indywidualną zacytowała Pani fragment z notarialnej Umowy o zniesienie współwłasności, którą zawarła Pani w grudniu 2025 r., która znosi Pani 1/3 część mieszkania na rzecz osoby, która miała już 2/3 własności mieszkania (cyt. z umowy: „strony oświadczają, że niniejszego zniesienia współwłasności dokonują bez dopłat i spłat, uwzględnia wszystkie wzajemne roszczenia z tytułu nakładów i wydatków związanych z przedmiotowym prawem oraz że nie będą wnosić wobec siebie z tego tytułu żadnych roszczeń finansowych”. Mówiąc o roszczeniach ma Pani na myśli ww. Umowę notarialną, zgodnie z którą Pani i osoba, której przekazała Pani nieodpłatnie swoją część mieszkania, nie mają względem siebie roszczeń finansowych, ani żadnych innych.

Pytanie

Czy w opisanym stanie rzeczy jest Pani zobowiązania do złożenia deklaracji podatkowej PIT-39 (lub jakiej innej)?

Pani stanowisko w sprawie

Z uwagi na to, że zniesienie własności Pani części nieruchomości odbyło się nieodpłatnie, nie ma Pani co wpisać w rubrykę „dochód” w formularzu PIT-39, dlatego uważa Pani, że w opisanej sytuacji powinna Pani być zwolniona z podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Pani wątpliwości sprowadzają się do tego, czy nieodpłatne zniesienie współwłasności nieruchomości w drodze umowy notarialnej (bez spłat i dopłat) będzie skutkowało powstaniem dla Pani obowiązku złożenia zeznania PIT-39 i wykazania przychodu w podatku dochodowym od osób fizyczych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 ww. Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przeniesienie własności rzeczy (np. mieszkania) lub prawa majątkowego na inną osobę w zamian za korzyść majątkową (np. pieniądze, aczkolwiek może to być także świadczenie niepieniężne). Jest to więc pojęcie szersze niż sprzedaż i obejmuje również zamianę, czy zniesienie współwłasności.

Niemniej jednak, w związku z tym, że w Pani sprawie mamy do czynienia z nieodpłatnym zniesieniem współwłasności, czynność ta nie powoduje wystąpienia u Pani przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie ma Pani obowiązku złożenia deklaracji PIT-39.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.