Interpretacja indywidualna z dnia 11 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.85.2026.3.DS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 marca 2026 roku wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełniła go Pani 19 i 24 kwietnia 2026 roku. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego:

Brak wcześniejszej rezydencji: W latach kalendarzowych 2019, 2020 i 2021 nie była Pani rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej. W latach 2019 i 2020 nie przebywała Pani fizycznie na terytorium Polski.

Pobyt czasowy (2021): przybyła Pani do Polski na początku września 2021 roku. W dniu (…) września 2021 roku rozpoczęła Pani pracę na podstawie umowy o pracę na czas określony, zawartej do (…) marca 2022 r. Pobyt ten miał charakter tymczasowy, co potwierdzała zawarta na 6 miesięcy umowa najmu mieszkania (obowiązująca od (…) września 2021 r. do (…) marca 2022 r.).

Status podatkowy w 2021 r.: w roku podatkowym 2021 przebywała Pani w Polsce krócej niż 183 dni. Ośrodek Pani interesów życiowych pozostawał w Portugalii. W konsekwencji utrzymywała Pani portugalską rezydencję podatkową (nieograniczony obowiązek podatkowy w Portugalii). Całość dochodów osiągniętych w Polsce w 2021 r. została wykazana i opodatkowana w Portugalii, zgodnie z polsko-portugalską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przeniesienie miejsca zamieszkania (2022): w dniu (…) marca 2022 r. Pani sytuacja zawodowa uległa zmianie z tymczasowej na stałą w związku z podpisaniem nowej, długoterminowej umowy o pracę (na 27 miesięcy), obowiązującej od (…) marca 2022 r. do (…) czerwca 2024 r.

Powstanie nieograniczonego obowiązku podatkowego: w ślad za nową umową powzięła Pani zamiar stałego osiedlenia się w Polsce. Przedłużyła Pani umowę najmu i rozpoczęła proces przenoszenia swojego ośrodka interesów życiowych. Formalny proces zmiany adresu w Portugalii rozpoczął się (…) marca 2022 r., jednak z powodu błędów administracyjnych po stronie portugalskiej, procedura uległa opóźnieniu i formalna zmiana adresu nastąpiła (…) maja 2022 r. Faktyczne przeniesienie ośrodka interesów życiowych nastąpiło w marcu 2022 r.

Status podatkowy w 2022 r.: w roku podatkowym 2022 przebywała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni i ustanowiła tu stały ośrodek interesów życiowych, stając się tym samym po raz pierwszy polskim rezydentem podatkowym (podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Uzupełniając wniosek wskazała Pani, że brak rezydencji podatkowej w Polsce w latach 2019, 2020 i 2021 stanowi element stanu faktycznego niebudzący wątpliwości, nie zaś przedmiot wątpliwości interpretacyjnych.

Wyjaśniła Pani także, że na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała Pani wyłącznie obywatelstwo portugalskie.

Nie posiada Pani formalnego certyfikatu rezydencji podatkowej (w odniesieniu do okresu trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok zmiany miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz w okresie od początku roku do dnia poprzedzającego zmianę miejsca zamieszkania). Dysponuje Pani jednak zeznaniami podatkowymi (...) złożonymi w Portugalii za lata 2019, 2020 i 2021, potwierdzającymi nieograniczony obowiązek podatkowy w Portugalii w każdym z tych lat. Ponadto posiada Pani dokument wydany przez portugalski organ podatkowy (Autoridade Tributária) potwierdzający zmianę adresu fiskalnego, wskazujący poprzedni zarejestrowany adres (dom rodzinny w Portugalii) oraz nowy adres w Polsce, złożony w dniu (…) marca 2022 r. i zrealizowany w dniu (…) maja 2022 r. Dokument ten potwierdza zarówno wcześniejszą rejestrację pod adresem rodzinnym w Portugalii, jak i dokładną datę przeniesienia.

Posiada Pani natomiast inne dowody dokumentujące miejsce Pani zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Polska państwie w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia:

- zeznania podatkowe (...) za lata 2019 i 2020: wspólne deklaracje zawierające (...), dokumentujące rezydencję podatkową pod adresem rodzinnym w Portugalii, z dochodami z działalności wykonywanej na podstawie (...).

- zeznanie podatkowe (...) za rok 2021, zawierające (...) deklarujący dochody uzyskane w Polsce (wrzesień–grudzień 2021 r.) jako dochody zagraniczne z kodem kraju PL, obok dochodów uzyskanych w Portugalii w okresie styczeń–sierpień 2021 r.; zeznanie to potwierdza rzeczywiste krajowe zobowiązanie podatkowe w Portugalii w 2021 r. oraz status Pani jako rezydenta podatkowego Portugalii przez cały rok 2021.

- zeznanie PIT-37 złożone w Polsce za rok 2021, obejmujące wyłącznie dochody ze źródeł polskich. W Polsce nie wykazano żadnych dochodów zagranicznych, co jest spójne ze statusem podatnika podlegającego ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

- umowę najmu mieszkania w Polsce na 6 miesięcy ((…) września 2021 r. – (…) marca 2022 r.), zbieżna z umową o pracę na czas określony.

- umowę o pracę na czas określony ((…) września 2021 r. – (…) marca 2022 r.).

- umowę o pracę na okres 27 miesięcy ((…) marca 2022 r. – (…) czerwca 2024 r.) zawartą z tym samym pracodawcą, dokumentującą obiektywną zmianę charakteru zatrudnienia z tymczasowego na długoterminowe,

- dokument (...) potwierdzający zmianę adresu fiskalnego z domu rodzinnego w Portugalii na adres w Polsce (złożony (…) marca 2022 r., zrealizowany (…) maja 2022 r.).

W latach 2022-2026 uzyskiwała Pani/będzie Pani uzyskiwała dochody wyłącznie ze stosunku pracy (umowa o pracę), opodatkowane na zasadach ogólnych zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (brak innych źródeł dochodów).

Potwierdziła Pani, że nowa umowa o pracę obowiązująca od (…) marca 2022 r. do (…) czerwca 2024 r. została zawarta z tym samym pracodawcą, z którym była zawarta wcześniejsza umowa od (…) września 2021 r. Wskazała Pani, że pierwsza umowa była obiektywnie tymczasowa: 6-miesięczna umowa na czas określony, zbieżna z 6-miesięczną umową najmu, bez zamiaru stałego osiedlenia się w Polsce. Dopiero umowa z marca 2022 r. na 27 miesięcy stanowiła obiektywną zmianę charakteru zatrudnienia na długoterminowe i była bezpośrednim impulsem do podjęcia decyzji o przeniesieniu centrum życiowego, potwierdzoną złożeniem wniosku o zmianę adresu fiskalnego w Portugalii w dniu (…) marca 2022 r.

W latach 2019-2021 i w okresie od stycznia do marca 2022 r. miała Pani stałe miejsce zamieszkania w Portugalii (przez cały ten okres). Dom rodzinny pod oficjalnie zarejestrowanym adresem (...). Nie przebywała Pani w Polsce w latach 2019 i 2020.

Jako okoliczności świadczące o tym, że w 2021 r. pozostawała Pani rezydentem podatkowym Portugalii, wskazała Pani:

a)stałe ognisko domowe: dom rodzinny w Portugalii, oficjalnie zarejestrowany adres (...), potwierdzony dokumentem zmiany adresu fiskalnego (...); lokal w Polsce: umowa najmu na 6 miesięcy – zakwaterowanie tymczasowe w rozumieniu Komentarza OECD do art. 4 Modelowej Konwencji;

b)ośrodek interesów życiowych: partner zamieszkiwał w Portugalii do 2023 r.; rodzice i rodzina w Portugalii; partner oraz znajomi z Portugalii odwiedzali Panią w Polsce w czasie pobytu tymczasowego;

c)powiązania finansowe: główny rachunek bankowy z oszczędnościami prowadzony w Portugalii przez cały 2021 r., rachunek w Polsce służył wyłącznie do otrzymywania wynagrodzenia;

d)postępowanie podatkowe: zeznanie (...) za 2021 r. wykazało dochody krajowe z Portugalii (styczeń–sierpień) oraz dochody zagraniczne z Polski (wrzesień–grudzień, (...)) jako rezydenta podatkowego Portugalii przez cały rok; zeznanie PIT-37 wykazało wyłącznie dochody polskie; oba zeznania są wzajemnie spójne i odzwierciedlają mechanizm polsko-portugalskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania;

e)warunki fizyczne: przybyła Pani do Polski wyłącznie z bagażem osobistym, praca wykonywana zdalnie z tymczasowego miejsca zamieszkania ze względu na warunki pandemii COVID-19, brak fizycznej obecności w siedzibie pracodawcy.

f)opieka zdrowotna: podlegała Pani ubezpieczeniu zdrowotnemu w NFZ z tytułu zatrudnienia, jednak nigdy nie korzystała Pani ze świadczeń publicznej opieki zdrowotnej; w okresie od września 2021 r. do marca 2022 r. korzystała Pani wyłącznie z prywatnych telefonicznych konsultacji lekarskich w ramach ubezpieczenia zdrowotnego zapewnionego przez pracodawcę; zapisała się Pani do podstawowej opieki zdrowotnej w ramach prywatnej placówki (...) dopiero w 2024 r.

W latach 2019-2021 i w okresie od stycznia do marca 2022 r. – miała Pani w Portugalii główny rachunek bankowy z oszczędnościami, zarejestrowany adres fiskalny (...), dom rodzinny.

W latach 2019-2021 i w okresie od stycznia do marca 2022 r. – miała Pani w Polsce rachunek techniczny na wynagrodzenie, najem mieszkania na 6 miesięcy (brak nieruchomości, inwestycji, oszczędności ani kredytów w Polsce).

W latach 2019-2021 i w okresie od stycznia do marca 2022 r. Pani powiązania osobiste z Portugalią stanowili: partner (do 2023 r.), rodzice, rodzina, znajomi.

W latach 2019-2021 i w okresie od stycznia do marca 2022 r. z Polską łączyła Panią wyłącznie relacja pracownicza (praca zdalna; brak więzi towarzyskich w Polsce).

Wyjaśniła Pani, że w okresie od września 2021 r. do marca 2022 r. nie wyjeżdżała Pani z Polski. Dysponowała Pani minimalnym wymiarem urlopu w początkowym okresie zatrudnienia, a praktyczne utrudnienia związane z pandemią COVID-19 uniemożliwiły podróż. Kontakt z Portugalią był utrzymywany poprzez wizyty partnera i znajomych z Portugalii w Polsce.

W okresie 2019–2021 i styczeń–marzec 2022 r. wszelka Pani aktywność społeczna, obywatelska i kulturalna związana była wyłącznie z Portugalią. W Polsce nie prowadziła Pani aktywności społecznej, nie należała Pani do żadnych organizacji i nie korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych ani społecznych z własnej inicjatywy. Pani stałe miejsce pobytu w całym tym okresie znajdowało się w Portugalii.

Pytania podatkowe (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi, że ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają osoby fizyczne nieposiadające miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Mimo że przebywała Pani fizycznie na terytorium Polski w 2021 r., podlegała Pani w tym okresie wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co wynika z okoliczności opisanych poniżej. Czy status ten spełnia warunek „nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej" dla celów trzyletniego okresu rezydencji określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Czy jest Pani uprawniona do ulgi na powrót począwszy od roku podatkowego 2022 lub 2023?

Pani stanowisko w sprawie

1.Równoważność ustawowa (art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych): Przepis ten stanowi, że ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają osoby fizyczne nieposiadające miejsca zamieszkania na terytorium RP. Jest to definicja ustawowa: ograniczony obowiązek podatkowy = brak miejsca zamieszkania w Polsce.

2.Status w 2021 r.: Podleganie przez Panią ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w 2021 r. potwierdzone jest przez:

(a) zeznanie PIT-37 deklarujące wyłącznie dochody ze źródeł polskich, bez dochodów zagranicznych; (b) zeznanie (...) za 2021 r. traktujące dochody polskie jako zagraniczne przy jednoczesnym wykazaniu rzeczywistych dochodów krajowych w Portugalii;

(c) spełnienie wszystkich kryteriów rozstrzygających z art. 4 polsko-portugalskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania wskazujących jednoznacznie na Portugalię.

Na podstawie art. 3 ust. 2a nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w Polsce w 2021 r.

3. Warunek trzech lat spełniony: W latach 2019 i 2020 nie przebywała Pani na terytorium Polski. W 2021 r. podlegał wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co na mocy art. 3 ust. 2a jest równoznaczne z brakiem miejsca zamieszkania w Polsce. Warunek z art. 21 ust. 1 pkt 152 jest spełniony za wszystkie trzy lata.

4. Przeniesienie miejsca zamieszkania po 31 grudnia 2021 r.: Przeniesienie nastąpiło w 2022 r., potwierdzone przekroczeniem 183 dni pobytu w Polsce w 2022 r., ustanowieniem stałego ośrodka interesów życiowych od marca 2022 r. oraz formalną zmianą adresu fiskalnego w Portugalii złożoną w dniu (…) marca 2022 r.

5. Wybór okresu ulgi: na podstawie art. 21 ust. 43 ustawy o PIT uprawniona jest Pani do wyboru czterech kolejnych lat podatkowych: 2022–2025 albo 2023–2026.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.),:

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)miał miejsce zamieszkania:

-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że w latach 2019-2021 i w okresie od stycznia do marca 2022 roku miała Pani stałe miejsce zamieszkania w Portugalii (przez cały ten okres). Brak rezydencji podatkowej w Polsce w latach 2019, 2020 i 2021 – zgodnie z Pani wskazaniem - stanowi element stanu faktycznego.W dniu (…) marca 2022 r. Pani sytuacja zawodowa uległa zmianie z tymczasowej na stałą w związku z podpisaniem nowej, długoterminowej umowy o pracę. W ślad za nową umową powzięła Pani zamiar stałego osiedlenia się w Polsce. Przedłużyła Pani umowę najmu i rozpoczęła proces przenoszenia swojego ośrodka interesów życiowych. Faktyczne przeniesienie ośrodka interesów życiowych nastąpiło w marcu 2022 r. Wskazała Pani także, że w roku podatkowym 2022 przebywała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni i ustanowiła tu stały ośrodek interesów życiowych, stając się tym samym po raz pierwszy polskim rezydentem podatkowym (podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Powyższe okoliczności świadczą o tym, że warunki, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały przez Panią spełnione.

Tym samym - odpowiadając wprost na Pani pytanie - na podstawie opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że spełnia Pani warunek „nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla celów trzyletniego okresu rezydencji określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Wyjaśniła Pani również, że posiada Pani portugalskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że nie posiada certyfikatu rezydencji, jednakże jest Pani w posiadaniu:

-zeznań podatkowych (...) za lata 2019 i 2020 (wspólne deklaracje zawierające (...), dokumentujące rezydencję podatkową pod adresem rodzinnym w Portugalii, z dochodami z działalności wykonywanej na podstawie (...)).

- zeznania podatkowego (...) za rok 2021, zawierającego (...) deklarujący dochody uzyskane w Polsce (wrzesień–grudzień 2021 r.) jako dochody zagraniczne z kodem kraju PL, obok dochodów uzyskanych w Portugalii w okresie styczeń–sierpień 2021 r.; zeznanie to potwierdza rzeczywiste krajowe zobowiązanie podatkowe w Portugalii w 2021 r. oraz status Pani jako rezydenta podatkowego Portugalii przez cały rok 2021.

- zeznania PIT-37 złożonego w Polsce za rok 2021, obejmującego wyłącznie dochody ze źródeł polskich. W Polsce nie wykazano żadnych dochodów zagranicznych, co jest spójne ze statusem podatnika podlegającego ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

- umowy najmu mieszkania w Polsce na 6 miesięcy ((…) września 2021 r. – (…) marca 2022 r.), zbieżnej z umową o pracę na czas określony.

- umowy o pracę na czas określony ((…) września 2021 r. – (…) marca 2022 r.).

- umowy o pracę na okres 27 miesięcy ((…) marca 2022 r. – (…) czerwca 2024 r.) zawartej z tym samym pracodawcą, dokumentującej obiektywną zmianę charakteru zatrudnienia z tymczasowego na długoterminowe,

- dokumentu (...) potwierdzającego zmianę adresu fiskalnego z domu rodzinnego w Portugalii na adres w Polsce (złożonego (…) marca 2022 r., zrealizowanego (…) maja 2022 r.).

W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie korzystała Pani uprzednio, w całości lub w części, z analizowanego zwolnienia, co oznacza także spełnienie przesłanki wynikającej z art. 21 ust. 43 pkt 5 ustawy.

Po zmianie rezydencji z portugalskiej na polską uzyskuje Pani dochody z umowy o pracę.

Zatem, mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy uznać, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z umowy o pracę. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Zatem, opierając się na treści wniosku, w szczególności na złożonym przez Pana oświadczeniu, że faktyczne przeniesienie ośrodka interesów życiowych z Portugalii do Polski nastąpiło w marcu 2022 roku stwierdzam, że może Pani skorzystać z ulgi na powrót w latach 2022-2025 albo 2023-2026. Tym samym należy zgodzić się z Panią, że może Pani dokonać wyboru skorzystania z „ulgi na powrót” w czterech kolejnych lat podatkowych: 2022–2025 albo 2023–2026.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia

11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.