Interpretacja indywidualna z dnia 5 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.139.2026.2.GK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie wskazania czy transakcja sprzedaży towarów z magazynu w Polsce do osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w Danii lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w którym Spółka jest zarejestrowana lub niezarejestrowana jako czynny podatnik VAT stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Uzupełnili go Państwo pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ 1 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 7 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. A/S (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką prawa duńskiego z siedzibą działalności gospodarczej w (…), w Danii. Spółka należy do grupy (…) (dalej: „Grupa”), której głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż odzieży damskiej i męskiej w wielu krajach na świecie.

Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) oraz na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (podatnik VAT UE), a także jako czynny podatnik VAT (w tym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych) w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, w tym w Danii.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy w Polsce polega na sprzedaży odzieży z magazynu centralnego na terytorium Polski (dalej: „Magazyn”) do odbiorców w Polsce, w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz poza Unią Europejską.

Magazyn nie stanowi własności Spółki. Jest prowadzony przez zewnętrznego kontrahenta, który świadczy na rzecz Spółki usługę magazynowo- logistyczną. Spółka nie posiada zasobów technicznych ani ludzkich na terytorium Polski. Wszelkie decyzje dotyczące sprzedaży towarów oraz obsługi administracyjnej procesu podejmowane są na terytorium Danii.

Przedmiotem niniejszego wniosku są transakcje sprzedaży odzieży z Magazynu bezpośrednio do osób fizycznych, niebędących podatnikami, mających miejsce zamieszkania na terytorium Danii i innych państwach członkowskich UE, innych niż Polska.

Sprzedaż, której przedmiotem jest niniejsza interpretacja, odbywa się za pośrednictwem platformy internetowej. Po złożeniu zamówienia przez klienta towar jest wysyłany bezpośrednio z Magazynu w Polsce do odbiorcy w Danii, a także do innych państw członkowskich UE. Czynności związane z przygotowaniem wysyłki (kontakt ze spedytorem, ustalenie terminu odbioru, przygotowanie towaru do załadunku, przekazanie towaru spedytorowi) są realizowane przez kontrahenta prowadzącego Magazyn zgodnie z umową ze Spółką. Transport towarów następuje przy pomocy zewnętrznych przewoźników działających na rzecz Spółki będącej czynnym podatnikiem podatku VAT w Danii. Towary nie są wywożone własnymi środkami transportu przez Spółkę.

Wszelkie ryzyka związane z władztwem nad towarami każdorazowo są przenoszone na nabywcę w kraju przeznaczenia, w momencie pozostawienia towarów pod adresem określonym w zamówieniu (a zatem po przemieszczeniu towaru do miejsca destynacji).

Transakcje te są dotychczas traktowane przez Spółkę jako wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość (dalej: „WSTO”), a podatek VAT z nimi związany rozliczany jest z wykorzystaniem procedury One Stop Shop, o której mowa w Dziale XII, Rozdziale 6a Ustawy o VAT (dalej: „VAT OSS”). Państwem członkowskim, w którym Spółka jest zidentyfikowana na potrzeby VAT OSS, jest Dania.

Spółka nie wykazuje tych transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (dalej: „WDT”) w polskiej deklaracji VAT ani w pliku JPK_VAT. Transakcje te nie są również ujmowane w polskim rejestrze sprzedaży VAT jako WDT.

W związku z powyżej opisanymi transakcjami, Spółka gromadzi dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do osób fizycznych na terytorium innych niż Polska krajów UE, takie jak:

·Faktury (lub ich kopie), wystawione w związku z dostawą, zawierające specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

·Potwierdzenia otrzymania zapłaty za towary;

·Potwierdzenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do ich ostatecznych odbiorców, które mają formę wygenerowanej elektronicznie informacji o trasie przesyłki, pochodzącej z portalu internetowego przewoźnika (umożliwiającego monitorowanie przesyłki) lub raportu dostaw. Wygląd potwierdzenia może różnić się w zależności od wybranego przewoźnika, jednak każdorazowo możliwe jest powiązanie posiadanego potwierdzenia dostawy z konkretną fakturą, numerem zamówienia oraz potwierdzeniem płatności od odbiorcy.

Poza opisanymi powyżej czynnościami, na terytorium Polski Spółka dokonuje transakcji sprzedaży lokalnej oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz spółek z Grupy, mających siedzibę w innych państwach członkowskich UE, a także transakcji eksportu towarów na rzecz spółek z Grupy, mających siedzibę w krajach poza UE, które były przedmiotem wydanej przez tut. Organ interpretacji indywidualnej z dnia 31 grudnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.734.2018.2.KT.

Pytania

1)Czy w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce, do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w Danii, rozliczane za pośrednictwem VAT OSS w Danii stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów?

2)Czy w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce, do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w państwie członkowskim UE, innym niż Polska i Dania, w którym Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, rozliczane za pośrednictwem VAT OSS w Danii stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów?

3)Czy w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce, do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w państwie członkowskim UE, innym niż Polska i Dania, w którym Spółka nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, rozliczane za pośrednictwem VAT OSS w Danii stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów?

4)W przypadku w którym odpowiedź na co najmniej jedno z pytań nr 1, 2 lub 3 będzie twierdząca (opisane transakcje zostaną uznane za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów), czy do dokonywanych dostaw na rzecz osób fizycznych Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%, zgodnie z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT, na podstawie dokumentacji opisanej we wniosku?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce, do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w Danii, rozliczane za pośrednictwem VAT OSS w Danii, nie stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce, do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w państwie członkowskim UE, innym niż Polska i Dania, w którym Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, rozliczane za pośrednictwem VAT OSS w Danii, nie stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce, do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w państwie członkowskim UE, innym niż Polska i Dania, w którym Spółka nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, rozliczane za pośrednictwem VAT OSS w Danii, nie stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania co najmniej jednego wariantu transakcji, opisanego w pytaniach 1-3 za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w Polsce, Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%, zgodnie z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT, na podstawie posiadanej dokumentacji.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W zakresie pytań 1, 2 i 3

Zgodnie z art. 2 pkt 22a ustawy o VAT przez WSTO rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, który jest:

a)podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b)podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub

c)podmiotem niebędącym podatnikiem,

‒pod warunkiem, że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

Natomiast zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez WDT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 tej ustawy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z pewnymi zastrzeżeniami (ust. 2-8).

Dla zaistnienia transakcji jako WDT niezbędne jest spełnienie przesłanek o charakterze podmiotowym, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o VAT wskazujących, że nabywca towarów jest:

·podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

·osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

·podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

·podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Ponadto, zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, za WDT uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Mając na uwadze opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży, Spółka stoi na stanowisku, że nie spełniają one warunków określonych w przywołanych powyżej art. 13 ust. 1, 2 oraz 3 ustawy o VAT, a tym samym nie mogą zostać one uznane za WDT.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że opisywane transakcje spełniają przesłanki wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość (WSTO) w rozumieniu art. 2 pkt 22a ustawy o VAT. Sprzedaż dokonywana jest na rzecz osób fizycznych (niebędących podatnikami VAT) z magazynu w Polsce do innych państw członkowskich UE, a towary są wysyłane lub transportowane przez Spółkę lub na jej rzecz. W konsekwencji, transakcje te podlegają szczególnym zasadom rozliczania VAT właściwym dla WSTO.

Następnie należy podkreślić, że transakcje te nie spełniają przesłanek klasycznego WDT, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Nabywcy towarów są osobami fizycznymi niebędącymi podatnikami VAT ani osobami prawnymi zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. W konsekwencji, nie dochodzi do WDT w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

Gdyby nawet rozważać przemieszczenie towarów własnych w rozumieniu art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, to zgodnie z art. 13 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT, przepisów tych nie stosuje się do przemieszczenia towarów, jeżeli przemieszczenie to stanowi WSTO. Wobec powyższego, gdyby uznać, że w ramach transakcji dokonywanych przez Spółkę dochodzi do przemieszczenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, to takie przemieszczenia nie będą mogły zostać uznane za WDT, gdyż zgodnie z treścią art. 13 ust. 4 pkt 2 przemieszczanie towarów w ramach WSTO wyłącza zastosowanie do tej samej dostawy art. 13 ust. 3.

Spółka stoi na stanowisku, że nawet w braku ww. wyłączenia, transakcja nie stanowiłaby przemieszczenia towarów własnych w rozumieniu art. 13 ust. 3 ustawy o VAT - ze względu na fakt iż już w momencie wysyłki znany jest ostateczny nabywca będący osobą fizyczną (nie podatnikiem), a towar nie trafia do dyspozycji Spółki w innym państwie członkowskim. W obliczu jednak przytoczonej treści art. 13 ust. 4 pkt 2, argumentacja ta jedynie wspiera stanowisko Spółki, gdyż problematyka ta jest w pełni uregulowana treścią przepisów.

W ocenie Spółki, dokonywane transakcje opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie stanowią WDT i są prawidłowo kwalifikowane przez Spółkę jako WSTO. Jednocześnie bez znaczenia dla tej klasyfikacji pozostaje konkretna konstelacja rejestracji/siedziby/braku rejestracji VAT Spółki w konkretnym kraju UE.

W zakresie pytania 4

Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska Spółki w przedmiocie pytań 1-3, Spółka stoi na stanowisku, że wykonywane dostawy stanowią WSTO, a nie wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów. Jednakże z ostrożności, gdyby tut. Organ uznał, że transakcje te stanowią WSTO, Spółka postawiła również pytanie nr 4 - aby potwierdzić jaka dokumentacja będzie wówczas właściwa dla potwierdzenia prawa do zastosowania stawki 0%.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT, stawka podatku dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT warunkiem uprawnienia sprzedawcy do zastosowania stawki 0% jest posiadanie przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy dowodów, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Jak wskazano w art. 42 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o VAT, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 są:

• dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi, oraz
• specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Jednocześnie art. 42 ust 11 ustawy o VAT wskazuje, że jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 3, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że dostawa miała miejsce, w szczególności:

·korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

·dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

·dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

·dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Należy zwrócić uwagę, że wykaz dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT ma charakter otwarty, co oznacza, że podatnik może potwierdzić dokonanie dostawy w ramach WDT na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim także przy pomocy innych dowodów niż te określone w art. 42 ust 11. Istotne jest jednak, aby dowody te potwierdzały, że towary będące przedmiotem WDT zostały dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej dnia 11 października 2010 r. (sygn. I FPS 1/10), w której stwierdzono, że: „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42. ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

Zgodnie z informacjami wskazanymi w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka dysponuje potwierdzeniami/raportami otrzymywanymi od przewoźników, na podstawie których można zidentyfikować datę i miejsce dostawy towarów do osoby fizycznej. W ocenie Spółki, dane te jednoznacznie potwierdzają, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały dostarczone do miejsca ich ostatecznego przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.

Ponadto, Spółka dysponuje fakturą, zawierającą specyfikację sztuk dostarczanych towarów zawierającą przede wszystkim informacje o nazwie i ilości towarów. W ocenie Wnioskodawcy dokument ten jest wystarczający do uznania go za specyfikację poszczególnych sztuk ładunku i nie jest warunkiem koniecznym posiadanie odrębnego dokumentu niż faktura zawierającego specyfikację poszczególnych sztuk ładunku w rozumieniu art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.

W ocenie Spółki należy uznać, że posiadane przez Spółkę potwierdzenie przewoźnika o dostarczeniu Towaru do odbiorcy, jednoznacznie potwierdza, iż Towary (identyfikowane poprzez specyfikację zamieszczoną na fakturach) zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do odbiorców w innych niż Polska krajach UE.

Dodatkowo Spółka będzie w posiadaniu potwierdzenia płatności za towar od osoby fizycznej.

W związku z tym, gdyby uznać, że wskazane we wniosku transakcje stanowią przemieszczenie własnych towarów i kwalifikowane są jako WDT poprzez spełnienie przesłanek z art. 13 ust. 2 lub 3 ustawy o VAT, Spółka stoi na stanowisku, że posiadane przez Spółkę dokumenty spełniają wymagania określone w art. 42 ust. 1 pkt 2 i uprawniają Spółkę do zastosowania 0% stawki VAT.

Prawidłowość podejścia Spółki została potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in.:

·w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r. o numerze 0114-KDIP1-2.4012.35. 2024.3.GK, w której organ podatkowy potwierdził prawo do zastosowania stawki 0% do WDT, jeżeli podatnik posiada następujący komplet dokumentów:

‒kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz

‒informacji z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia.

·w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2024 r. o numerze 0111-KDIB3-3.4012.47. 2024.1.AW, w której organ podatkowy potwierdził prawo do zastosowania stawki 0% do WDT, jeżeli podatnik posiada następujący komplet dokumentów:

Wariant II

‒ W ramach tego wariantu, jesteście/będziecie Państwo w posiadaniu (i) faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) potwierdzenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do kontrahenta.

Potwierdzenie takie może mieć charakter:

‒ pisemnego oświadczenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do kontrahenta na obszarze UE - w oświadczeniu takim wskazywane są dane dotyczące daty wyjazdu oraz dostawy, dane odbiorcy, jak również numer referencyjny nadawcy. Za pośrednictwem tych danych macie i będziecie mieć Państwo możliwość powiązania oświadczenia z określoną dostawą;

‒ wydruku informacji o trasie przesyłki z portalu internetowego firmy kurierskiej (umożliwiającego jej monitorowanie). Potwierdzenie to będzie zawierało datę, godzinę i miejsce dostarczenia towaru do odbiorcy. Z uwagi na fakt, że każdorazowo posiadacie/będziecie Państwo posiadać dowody nadania przesyłek, na których znajdują się dane dotyczące dostawy, za każdym razem znacie/będziecie znać Państwo numer przesyłki i jesteście/będziecie w stanie go przypisać do konkretnej dostawy. Potwierdzenie dostarczenia towarów, oprócz numeru przesyłki, zawiera/będzie zawierać również szereg innych danych, w tym datę dostarczenia towarów do Kontrahenta.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, posiadane przez Spółkę dokumenty spełniają warunek wskazany w art. 42 ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT, a co za tym idzie uprawniają ją do zastosowania stawki VAT 0% do transakcji opisanych w niniejszym wniosku, w sytuacji, w której zostałyby one uznane za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Podsumowanie

W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż transakcje będące przedmiotem pytań 1-3 stanowią WSTO, a nie WDT. Jednakże, gdyby tut. Organ, wbrew stanowisku Wnioskodawcy uznał, że transakcje te stanowią wewnątrzwspólnotowe przemieszczenia towarów własnych, dokumentacja wskazana przez Wnioskodawcę powinna zostać uznana za wystarczającą do zastosowania stawki 0%.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowisk zaprezentowanych w niniejszym wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1, 3 i 4 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22a ustawy:

Odnosząc się zaś do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów należy wskazać, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Natomiast według art. 13 ust. 3 ustawy:

Powołany powyżej art. 13 ust. 3 ustawy rozszerza pojęcie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na czynności niemające charakteru czynności dwustronnych tj. dokonywanych pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami o czynności dokonywane przez ten sam podmiot w ramach przemieszczenia własnych towarów z przedsiębiorstwa w Polsce do działalności w innym kraju Unii Europejskiej. W takim przypadku dostawca pełni jednocześnie rolę nabywcy tych towarów.

Przy tym należy zaznaczyć, że przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy, nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku, gdy występuje chociażby jedna z przesłanek negatywnych określonych w art. 13 ust. 4 ustawy.

Zgodnie z art. art. 13 ust. 4 pkt 2) ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy:

Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 22a ust. 3 ustawy:

Jak wynika z przywołanych przepisów wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość ma miejsce jeżeli towary są wysyłane lub transportowane z jednego państwa członkowskiego (nie musi to być Polska) do innego państwa członkowskiego, a dostawa towarów musi być dokonywana na rzecz:

‒podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, w przypadku których nie występuje opodatkowanie tego nabycia jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,

‒każdej innej osoby niebędącej podatnikiem.

Przedmiotem WSTO mogą być towary wyprodukowane w UE lub towary, które zostały już dopuszczone do swobodnego obrotu w UE i które znajdują się na jej terytorium i są dostarczane nabywcom w UE. WSTO nie stosuje się w odniesieniu do:

‒nowych środków transportu,

‒towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz,

‒dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich, antyków, towarów używanych – jednak tylko wówczas, gdy podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami szczególnymi określonymi w art. 120 ust. 4 lub 5 ustawy.

Co do zasady miejscem dostawy (opodatkowania) w przypadku WSTO jest kraj w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy – czyli kraj konsumenta. Natomiast w sytuacji gdy są spełnione warunki określone w art. 22a ust. 1 ustawy, za miejsce opodatkowania dostawy towarów uznaje się kraj rozpoczęcia wysyłki/transportu towarów. Przy czym podatnik uprawniony do stosowania ww. zasady szczególnej może z niej zrezygnować (przez złożenie stosownego zawiadomienia) i rozliczać dostawy na zasadach ogólnych.

Na podstawie art. 22a ust. 7 ustawy:

Zgodnie z art. 22a ust. 8 ustawy:

Według art. 22a ust. 9 ustawy:

Natomiast stosowanie do art. 22a ust. 10 ustawy:

Ww. przepisy określają warunki, które muszą być spełnione aby opodatkować WSTO w kraju konsumenta.

Stosownie do art. 130a pkt 2 ustawy:

W myśl art. 130a pkt 2a ustawy:

Na podstawie art. 130a pkt 2b ustawy:

Zgodnie z art. 130a pkt 3 ustawy:

Natomiast w myśl art. 130b ust. 1 ustawy:

Ww. przepisy wprowadzają procedurę tzw. One Stop Shop (OSS). Procedura ta ma na celu uproszczenie obowiązków w zakresie podatku VAT nałożonych na podatników dokonujących dostaw towarów i świadczących usługi osobom niebędącym podatnikami (konsumentom) na terytorium UE, poprzez umożliwienie im:

‒elektronicznej rejestracji dla celów podatku VAT w jednym państwie członkowskim;

‒deklarowania i płacenia należnego podatku VAT w ramach jednej elektronicznej kwartalnej deklaracji;

‒współpracy z administracją podatkową państwa członkowskiego siedziby działalności gospodarczej, nawet jeśli dokonywane dostawy/świadczenie usług mają charakter transgraniczny.

Na podstawie ww. procedury podatnicy, m.in. dokonujący WSTO, nie muszą rejestrować się do celów podatku VAT we wszystkich państwach członkowskich, w których dokonywane są dostawy. Zamiast tego podatek VAT należny od tych transakcji mogą zadeklarować i zapłacić w jednym państwie członkowskim (państwie członkowskim identyfikacji) za pośrednictwem OSS. Korzystanie z tej procedury ma charakter fakultatywny.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa duńskiego z siedzibą działalności gospodarczej w Danii. Spółka jest również zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku VAT oraz VAT UE i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Ponadto Spółka jest zarejestrowana dla celów podatku VAT w tym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, także w innych państwach Unii Europejskiej. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej na terytorium Polski jest sprzedaż odzieży damskiej i męskiej z magazynu w Polsce do osób fizycznych niebędących podatnikami w Polsce, w Danii oraz w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz poza Unią Europejską. Sprzedaż odbywa się za pośrednictwem platformy internetowej. Po złożeniu zamówienia przez klienta towar jest wysyłany bezpośrednio z Magazynu w Polsce do odbiorcy w Danii, a także do innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Czynności związane z przygotowaniem wysyłki (kontakt ze spedytorem, ustalenie terminu odbioru, przygotowanie towaru do załadunku, przekazanie towaru spedytorowi) są realizowane przez kontrahenta prowadzącego Magazyn zgodnie z umową z Wnioskodawcą. Transport towarów następuje przy pomocy zewnętrznych przewoźników działających na rzecz Wnioskodawcy. Towary nie są wywożone własnymi środkami transportu przez Wnioskodawcę. Wszelkie ryzyka związane z władztwem nad towarami każdorazowo są przenoszone na nabywcę w kraju przeznaczenia, w momencie pozostawienia towarów pod adresem określonym w zamówieniu (a zatem po przemieszczeniu towaru do miejsca destynacji). Wnioskodawca gromadzi dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do osób fizycznych na terytorium innych niż Polska krajów UE, takie jak faktury (lub ich kopie), wystawione w związku z dostawą, zawierające specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, potwierdzenia otrzymania zapłaty za towary oraz potwierdzenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do ich ostatecznych odbiorców, które mają formę wygenerowanej elektronicznie informacji o trasie przesyłki, pochodzącej z portalu internetowego przewoźnika (umożliwiającego monitorowanie przesyłki) lub raportu dostaw. Wygląd potwierdzenia może różnić się w zależności od wybranego przewoźnika, jednak każdorazowo możliwe jest powiązanie posiadanego potwierdzenia dostawy z konkretną fakturą, numerem zamówienia oraz potwierdzeniem płatności od odbiorcy. Spółka jako podatnik z siedzibą w Danii sprzedaż towarów z magazynu w Polsce do osób fizycznych w Danii oraz w innych krajach Unii Europejskiej traktuje jako wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość i rozlicza na potrzeby podatku VAT stosując procedurę VAT OSS w Danii. Spółka nie wykazuje tych transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w Polsce w pliku JPK_VAT jak również nie ujmuje w polskim rejestrze sprzedaży VAT jako WDT.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia czy transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w Danii, rozliczane za pośrednictwem VAT OSS w Danii stanowią w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (pytanie nr 1). Wątpliwości Wnioskodawcy w pytaniu nr 2 i 3 dotyczą również ustalenia czy transakcje sprzedaży towarów z magazynu w Polsce do osób fizycznych mających swoje miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska i Dania, w którym Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT lub nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT stanowią w Polsce, wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Odpowiadając na wątpliwości Wnioskodawcy należy wskazać, że aby transakcja spełniała warunki dla uznania jej za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT), o której mowa w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy, muszą być spełnione co do zasady następujące warunki:

‒towar musi zostać wywieziony z Polski do innego kraju UE niż Polska w wyniku dokonanej sprzedaży,

‒nabywca musi być podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem zidentyfikowaną na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym kraju UE niż Polska.

W przedmiotowej sprawie pomimo tego, że następuje wywóz odzieży damskiej lub męskiej z Polski do innego kraju UE, to nabywcą towarów nie jest podatnik podatku VAT ani osoba prawna niebędąca podatnikiem zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych lecz osoba fizyczna niebędąca podatnikiem. W związku z tym nie są spełnione warunki do uznania sprzedaży dokonywanej przez Spółkę za WDT zarówno w przypadku sprzedaży towarów na rzecz osób fizycznych z miejscem zamieszkania w Danii jak i w innych państwach członkowskich UE. W sprawie nie będzie mieć również zastosowania art. 13 ust. 3 ustawy. Regulacja zawarta w tym przepisie dotyczy przemieszczenia towarów własnych przez podatnika z terytorium Polski do innego kraju UE, które mają służyć prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium tego innego kraju UE. Jak wynika z opisu sprawy dostawy będą dokonywane bezpośrednio na rzecz znanego ostatecznego klienta a nie na własną rzecz.

Transakcje dokonywane przez Spółkę mają charakter wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość (WSTO) i charakteru tych transakcji nie zmienia okoliczność, że Spółka jest lub nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w innym niż Polska i Dania kraju UE.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych nr 1-3 należy uznać za prawidłowe.

Tym samym, skoro uznałem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1-3 za prawidłowe, to nie wydaję interpretacji w zakresie pytania nr 4 dotyczącego zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ponieważ ta kwestia stała się bezprzedmiotowa.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia i zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.