Wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 września 2023 r., sygn. VII SA/Wa 979/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Rowiński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, asesor WSA Iwona Ścieszka, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2023 r. sprawy ze skarg K.S., "[...]" sp. z o. o. z siedzibą w W. i Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" przy ul. [...] w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 13 lutego 2023 r. nr 113/OPON/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargi

Uzasadnienie

Wojewoda Mazowiecki (dalej jako "Wojewoda" lub "organ II instancji") decyzją z 13 lutego 2023 roku, numer 113/OPON/2023, (dalej "decyzja z 13 lutego 2023r.") , po rozpatrzeniu odwołania Spółki B. Sp. z o.o., Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" i K. S. (dalej "Skarżący") od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 266/2021 z dnia 29 listopada 2021 r (dalej "decyzja z 29 listopada 2021r.") zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla G. Sp. z o.o. [...] Spółka Komandytowa (dalej "Inwestor"), budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w dzielnicy [...] m.st. Warszawy (dalej "Inwestycja"), utrzymał ją w mocy

Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

W dniu 30 września 2016 r. Inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w dzielnicy [...] m.st. Warszawy.

Decyzją Nr 86/2017 z dnia 27 kwietnia 2017 r. Prezydent m. st. Warszawy zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.

Decyzją Nr 467/1/2017 z dnia 30 listopada 2017 r. znak: WI-I.7840.3.17.2017.KW, Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wyrokiem z 16 stycznia 2019 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz zasądził od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącej K. S. kwotę 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu planowany budynek ma powstać w granicy z działką i budynkiem istniejącym przy ul. [...], w którym powołana została Wspólnota Mieszkaniowa "[...]". Oznacza to, że organy obu instancji prowadzące niniejsze postępowanie winny przy ustalaniu kręgu stron postępowania uwzględnić regulację, o której mowa w § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225, dalej "Rozporządzenie"). Przepis ten stanowi bowiem, że sytuowanie budynku na działce budowlanej w sposób, o którym mowa w ust. 2-4 (m.in. w granicy działki), powoduje objęcie sąsiedniej działki obszarem oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ((t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm., dalej jako "Prawo budowlane" albo "P.b.").. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że stroną tego postępowania winna być w pierwszej kolejności Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. [...] reprezentowana przez zarząd zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048, dalej "ustawa o własności lokali") . Powołana do zajmowania się częściami wspólnymi wspólnota mieszkaniowa posiada bowiem kompetencje do decydowania o sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej, a nie posiada jej poszczególny właściciel lokalu i odwrotnie. WSA zwrócił uwagę, że ani organ odwoławczy, ani organ I instancji okoliczności powyższych nie wziął pod uwagę, w skutek czego doszło do istotnego naruszenia przepisów postępowania, o których mowa w art. 7, 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej "k.p.a."), w zw. art. 28 ust. 2 w zw. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, w zw. z art. 6 ustawy o własności lokali, a także § 12 ust. 5 Rozporządzenia. WSA wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny mieć ponadto na względzie, że skoro z przepisów art. 6, art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali wynika, że czynności prawne, czynności faktyczne oraz załatwianie spraw przed organami i sądami, odnoszące się do nieruchomości wspólnej, należą do wyłącznej kompetencji wspólnoty mieszkaniowej, to właściciel lokalu mieszkalnego nie ma legitymacji procesowej, chyba że posiada i wykaże własny, zindywidualizowany, odrębny od wspólnoty mieszkaniowej interes prawny podlegający ochronie na podstawie przepisów prawa cywilnego lub administracyjnego. Sąd podkreślił, ze w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, iż nabycie statusu strony nie następuje wskutek faktycznego dopuszczenia przez organ danej osoby do udziału w postępowaniu, lecz oparte musi być na przepisie prawa materialnego (por. - wyrok NSA z 25 maja 2005 r. OSK 1271/04 niepubl.). Ta kwestia również nie została w żadnym stopniu wyjaśniona w uzasadnieniu zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji. Organy nie wzywały bowiem żadnego z uczestników postępowania, w tym skarżącej, do wykazania własnego interesu prawnego, nie pokrywającego się z interesem prawnym Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]", jak i nie dokonały własnej analizy w tym zakresie, zawiadamiając o postępowaniu wszystkich członków ww. Wspólnoty Mieszkaniowej.