Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 maja 2026 r. D.V. przeciwko MB „Kigas“., sygn. C-488/24

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) i c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r.należy interpretować w ten sposób, że:w ramach umowy międzynarodowego przewozu drogowego towarów z państwa trzeciego do państwa członkowskiego Unii ciążący na przedsiębiorcy na podstawie tego przepisu obowiązek informacyjny oznacza konieczność poinformowania nadawcy będącego konsumentem, że przywóz towarów na terytorium Unii może wymagać dopełnienia formalności celnych oraz że może powstać konieczność uiszczenia przez tego konsumenta należności celnych. Przedsiębiorca nie jest natomiast zobowiązany do podawania szczegółowych informacji na temat dokumentów, które mają zostać przedstawione organom celnym, ani do wskazania mających zastosowanie stawek i kwot należności celnych.