Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 maja 2026 r. Procureur général près la Cour d’appel de Liège przeciwko Aldi SA., sygn. C-483/24

Przepisy rozdziału V pkt 1 lit. a) i rozdziału IX pkt 2 i 3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych w związku z art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 1 i 2 tego rozporządzenianależy interpretować w ten sposób, że:stwierdzenie przez właściwy organ śladów i odchodów szkodników w sklepach i magazynach przedsiębiorstwa spożywczego wystarczy do ustalenia istnienia naruszenia obowiązków ciążących na podmiocie prowadzącym przedsiębiorstwo spożywcze, który sprawuje kontrolę nad tym przedsiębiorstwem, na podstawie tych przepisów, bez konieczności wykazania ponadto, że podmiot ów nie wdrożył wszelkich możliwych środków w celu zapobieżenia obecności takich szkodników. Przepisy rozdziału IX pkt 4 załącznika II do rozporządzenia nr 852/2004 w związku z art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 1 i 2 tego rozporządzenianależy interpretować w ten sposób, że:wielokrotne stwierdzenie przez właściwy organ obecności takich śladów i odchodów szkodników jest wystarczające, by uznać, że rzeczony podmiot nie przyjął procedur odpowiednich do zwalczania takich szkodników.Przepisy rozdziału I pkt 2 lit. c) załącznika II do rozporządzenia nr 852/2004 w związku z art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 1 i 2 tego rozporządzenianależy interpretować w ten sposób, że:stwierdzenie istnienia naruszenia tych przepisów wymaga, by zostało wykazane, iż cechy pomieszczeń wykorzystywanych przez przedsiębiorstwo do przechowywania żywności nie umożliwiają wykonywania czynności zgodnie z dobrą praktyką higieniczną.