Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 maja 2026 r. Meta Platforms Ireland Limited przeciwko Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni., sygn. C-797/23

Artykuł 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/790 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie prawa autorskiego i praw pokrewnych na jednolitym rynku cyfrowym oraz zmiany dyrektyw 96/9/WE i 2001/29/WE oraz art. 16 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiejnależy interpretować w ten sposób, że:nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które:przewidują, że wydawcy publikacji prasowych mają prawo do otrzymania godziwego wynagrodzenia w zamian za zezwolenie dostawcom usług społeczeństwa informacyjnego na korzystanie z ich publikacji;nakładają na tych dostawców, którzy korzystają lub zamierzają korzystać z takich publikacji, obowiązek podjęcia negocjacji z owymi wydawcami, nieograniczania widoczności treści tychże wydawców w wynikach wyszukiwania w trakcie negocjacji oraz udzielenia rzeczonym wydawcom i organowi władzy publicznej informacji niezbędnych do ustalenia kwoty takiego godziwego wynagrodzenia;upoważniają ten organ do określenia kryteriów odniesienia, które należy stosować w celu ustalenia tego wynagrodzenia, a w przypadku braku porozumienia między występującymi przed nim stronami – do ustalenia wysokości owego wynagrodzenia oraz do kontroli przestrzegania obowiązku informacyjnego spoczywającego na rzeczonych dostawcach, a także do nałożenia na nich administracyjnych kar pieniężnych w przypadku nieprzestrzegania tego obowiązku,pod warunkiem że uregulowania te nie pozbawiają wydawców publikacji prasowych możliwości odmowy udzielenia takiego zezwolenia ani możliwości udzielenia go nieodpłatnie, że nie nakładają one na dostawców usług społeczeństwa informacyjnego żadnego obowiązku zapłaty niezwiązanego z korzystaniem z takich publikacji oraz że obowiązki i ewentualne kary nałożone na tych dostawców są zgodne z zasadą proporcjonalności.