Interpretacja indywidualna z dnia 11 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDWL.4011.37.2026.1.TW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W dniu 13 sierpnia 2007 r. Wnioskodawca zawarł wraz z żoną, z którą pozostaje w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, umowę kredytu hipotecznego nr (…) (dalej: „Umowa kredytu”) z Bankiem (…) z siedzibą w (…) (dalej: „Bank”). Stronami Umowy kredytu byli oboje małżonkowie.

Kredyt ten został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, a zatem spełnia przesłankę podmiotowo-czasową przewidzianą dla kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Kredyt był kredytem hipotecznym zabezpieczonym hipoteką ustanowioną na nieruchomości mieszkalnej, położonej w (…) dla którego prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (…) księga wieczysta nr (…).

Przedmiotowa nieruchomość służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy oraz jego rodziny i pozostaje w majątku wspólnym małżonków. Jednocześnie nieruchomość ta nie była wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej ani nabyta w celu dalszej odsprzedaży. W konsekwencji Umowa kredytu odpowiada także cechom kredytu, o którym mowa w § 3 pkt 2 i 3 ww. rozporządzenia, tj. kredytu zabezpieczonego hipotecznie oraz zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, służącej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Kredyt nie został przeznaczony na spłatę innych zobowiązań, refinansowanie środków własnych ani na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

Wnioskodawca oraz jego żona wykonywali Umowę kredytu wspólnie. Od dnia zawarcia Umowy kredytu do dnia zawarcia Ugody na rzecz Banku były spełniane świadczenia wynikające z Umowy kredytu, w szczególności z tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Łączna kwota świadczeń spełnionych na rzecz Banku wyniosła (...) zł.

W związku z wykonywaniem Umowy kredytu oraz potrzebą definitywnego uregulowania wzajemnych rozliczeń wynikających z tej umowy, Wnioskodawca wraz z żoną zawarli w dniu 12 lutego 2026 r. z Bankiem ugodę dotyczącą Umowy kredytu nr (…) (dalej: „Ugoda”).

Przedmiotem Ugody było całościowe określenie skutków dalszego rozliczenia Umowy kredytu, w tym ustalenie zasad rozliczenia świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorców na rzecz Banku oraz określenie skutków w zakresie zadłużenia pozostającego do spłaty. Ugoda stanowiła zatem instrument końcowego uregulowania wzajemnych praw i obowiązków stron wynikających z Umowy kredytu.

W wyniku zawarcia Ugody doszło do definitywnego uregulowania wzajemnych rozliczeń stron wynikających z Umowy kredytu. Rozliczenie to obejmowało dwa zasadnicze elementy.

Po pierwsze, Bank dokonał umorzenia części wierzytelności przysługującej mu wobec kredytobiorców z tytułu Umowy kredytu, odpowiadającej aktualnemu zadłużeniu pozostającemu do spłaty, w kwocie (...), co po przeliczeniu przyjętym przez Bank odpowiada kwocie (...) zł, przy czym w treści Ugody wskazano, że kwota ta odpowiada kapitałowi kredytu, natomiast odsetki, odsetki umowne, odsetki za opóźnienie oraz pozostałe odsetki, opłaty i koszty zostały określone na poziomie (...) CHF.W dokumentacji ugodowej kwota ta została określona jako kwota umorzenia.

Umorzenie to dotyczyło zobowiązania wynikającego z Umowy kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe, a tym samym wierzytelności związanej z kredytem mającym charakter kredytu mieszkaniowego w rozumieniu § 3 r.z.p.p.d.

Po drugie, Ugoda przewidywała rozliczenie kwoty (...) zł na rzecz kredytobiorców. Kwota ta odpowiada części świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorców na rzecz Banku w wykonaniu Umowy kredytu, z tytułu spłat rat kapitałowo-odsetkowych, i pozostaje w bezpośrednim związku z rozliczeniem wzajemnych świadczeń stron wynikających z Umowy kredytu i Ugody. Kwota ta nie stanowi świadczenia o nowym, samoistnym tytule prawnym, lecz element końcowego rozliczenia świadczeń uprzednio spełnionych w ramach stosunku kredytowego łączącego Wnioskodawcę z Bankiem.

W związku z zawarciem Ugody w ramach dokumentacji ugodowej zostało złożone również oświadczenie dotyczące spełnienia warunków zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że nie korzystał uprzednio z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, o którym mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b r.z.p.p.d.

Pytania

1) Czy kwota (...) zł, odpowiadająca umorzeniu wierzytelności Banku z tytułu Umowy kredytu, stanowi po stronie Wnioskodawcy przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., kwalifikowany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy do tego przychodu znajduje zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych przewidziane w § 1 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 i § 4 r.z.p.p.d.?

2) Czy kwota (...) zł otrzymana od Banku na podstawie Ugody, stanowiąca element rozliczenia świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorców na rzecz Banku w wykonaniu Umowy kredytu, stanowi po stronie Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Wnioskodawcy, kwota (...) zł, odpowiadająca umorzeniu wierzytelności przez Bank z tytułu Umowy kredytu, stanowi co do zasady przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., kwalifikowany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.

Jednocześnie w przedstawionym stanie faktycznym, do tego przychodu znajduje zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych przewidziane w § 1 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. W konsekwencji kwota ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

2. Zdaniem Wnioskodawcy, kwota (...) zł otrzymana od Banku w związku z zawarciem Ugody nie stanowi przychodu ani dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, lecz odpowiada zwrotowi świadczeń uprzednio spełnionych na rzecz Banku z tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Tym samym jej otrzymanie nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1. Kwalifikacja podatkowa kwoty umorzonej wierzytelności z tytułu Umowy kredytu oraz zastosowanie zaniechania poboru podatku

Stosownie do art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wskazanych w ustawie oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest przychód.

Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać nie tylko otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne, lecz również wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest definitywne przysporzenie majątkowe po stronie podatnika, zarówno w postaci zwiększenia aktywów, jak i zmniejszenia pasywów. O uzyskaniu przychodu można więc mówić również wtedy, gdy wskutek określonego zdarzenia prawnego podatnik zostaje zwolniony z obowiązku spełnienia świadczenia, do którego był wcześniej zobowiązany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje odrębne źródło przychodów w postaci przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.

Z kolei art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. przesądza, że katalog tych przychodów ma charakter otwarty. Oznacza to, że do tej kategorii zaliczeniu podlegają również takie świadczenia, które nie zostały wymienione wprost w ustawie, jeżeli skutkują po stronie podatnika realnym i definitywnym przysporzeniem majątkowym.

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia wierzytelności Banku z tytułu Umowy kredytu, wskazać należy, że stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2026 r. poz. 38 z późn. zm.), przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, natomiast kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami oraz zapłaty prowizji.

Samo otrzymanie kredytu oraz jego spłata na warunkach umownych pozostają co do zasady neutralne na gruncie podatku dochodowego. Inaczej należy jednak ocenić sytuację, w której dochodzi do umorzenia całości lub części zobowiązania kredytowego.

Zgodnie z treścią przepisu art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.), zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Umorzenie wierzytelności stanowi zatem formę zwolnienia z długu i prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania. W ujęciu podatkowym skutkuje to tym, że po stronie dłużnika dochodzi do definitywnego zmniejszenia pasywów majątkowych. W konsekwencji wartość umorzonej wierzytelności co do zasady stanowi przychód podatkowy.

W realiach niniejszej sprawy, w wyniku zawarcia Ugody, Bank dokonał umorzenia wierzytelności przysługującej mu wobec kredytobiorców z tytułu Umowy kredytu w zakresie odpowiadającym aktualnemu zadłużeniu pozostającemu do spłaty. Z dokumentacji ugodowej wynika, że zadłużenie to zostało określone na kwotę (...) CHF, co po przeliczeniu przyjętym przez Bank odpowiada kwocie (...) zł, przy czym Bank wskazał, że kwota ta odpowiada kapitałowi kredytu, natomiast odsetki, odsetki umowne, odsetki za opóźnienie oraz pozostałe odsetki, opłaty i koszty zostały określone na poziomie (...) CHF. Oznacza to, że po stronie Wnioskodawcy doszło do definitywnego zmniejszenia zobowiązania wobec Banku. Tym samym kwota (...) zł stanowi co do zasady przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., kwalifikowany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.

Jednocześnie Ustawodawca przewidział szczególne rozwiązanie dla określonych przypadków umorzenia kredytów mieszkaniowych. Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 pkt 1 r.z.p.p.d., zaniechaniem poboru podatku objęte są kwoty umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, jeżeli kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a podatnik nie korzystał wcześniej z tego mechanizmu w odniesieniu do innej inwestycji mieszkaniowej. Stosownie do § 1 ust. 2 r.z.p.p.d., zaniechanie to obejmuje kapitał kredytu, odsetki, prowizje oraz określone opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytowej.

Dalej, zgodnie z § 3 r.z.p.p.d., przez kredyt mieszkaniowy należy rozumieć kredyt, który został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez uprawniony podmiot podlegający nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, został zabezpieczony hipotecznie oraz został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. Z kolei § 4 r.z.p.p.d. stanowi, że zaniechanie poboru znajduje zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa, należy uznać, że do umorzonej przez Bank wierzytelności z tytułu Umowy kredytu objętej Ugodą znajduje zastosowanie mechanizm zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Umowa kredytu została zawarta w dniu 13 sierpnia 2007 r., a więc przed dniem 15 stycznia 2015 r. Kredyt został udzielony przez Bank będący podmiotem uprawnionym do udzielania kredytów i podlegającym nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, był zabezpieczony hipotecznie oraz został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej służącej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Jednocześnie kredyt nie został przeznaczony na spłatę innych zobowiązań, refinansowanie środków własnych ani na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. W konsekwencji brak jest podstaw do wyłączenia jakiejkolwiek części umorzonej wierzytelności spod mechanizmu zaniechania poboru podatku.

Tożsame stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 grudnia 2025 r., o sygn. 0115-KDWT.4011.205.2025.2.KGD, w której organ stwierdził, że kwota umorzonej przez bank wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., kwalifikowany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, lecz jednocześnie przy spełnieniu warunków wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, kwota (...) zł, odpowiadająca umorzeniu wierzytelności Banku z tytułu Umowy kredytu, stanowi co do zasady przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., kwalifikowany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., jednak przychód ten objęty jest zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 i § 4 r.z.p.p.d.

2. Brak powstania przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy w związku z otrzymaniem od Banku zwrotu świadczeń na podstawie Ugody

Stosownie do art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wskazanych w ustawie oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest przychód.

Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na gruncie powyższych regulacji przyjmuje się, że przychód podatkowy powstaje wyłącznie wówczas, gdy po stronie podatnika dochodzi do definitywnego przysporzenia majątkowego. Oznacza to, że nie każde otrzymanie środków pieniężnych skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f. Jeżeli bowiem określona kwota stanowi jedynie zwrot środków uprzednio spełnionych przez podatnika na rzecz innego podmiotu, brak jest podstaw do uznania, że po stronie podatnika powstaje nowe, samoistne przysporzenie majątkowe. W takim przypadku dochodzi wyłącznie do odzyskania środków wcześniej wydatkowanych, a nie do uzyskania nowego świadczenia zwiększającego majątek podatnika.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., źródłem przychodów są inne źródła.

Z kolei przepis art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Oznacza to, że do tej kategorii mogą zostać zaliczone również inne świadczenia niewymienione wprost w ustawie, o ile skutkują po stronie podatnika realnym i definitywnym przysporzeniem majątkowym. Jeżeli natomiast świadczenie ma charakter zwrotny i restytucyjny, nie sposób przypisać mu cech przychodu podatkowego.

W niniejszej sprawie Ugoda przewidywała rozliczenie kwoty (...) zł na rzecz kredytobiorców. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, kwota ta odpowiada części świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorców na rzecz Banku w wykonaniu Umowy kredytu, w szczególności z tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, i pozostaje w bezpośrednim związku z rozliczeniem wzajemnych świadczeń stron wynikających z Umowy kredytu oraz Ugody. Nie stanowi ona świadczenia o nowym, samoistnym tytule prawnym, lecz element końcowego rozliczenia świadczeń uprzednio spełnionych w ramach stosunku kredytowego łączącego kredytobiorców z Bankiem.

Oceny tej nie zmienia okoliczność, że wypłata wskazanej kwoty nastąpiła na podstawie Ugody. W tym zakresie znaczenie ma rzeczywisty charakter ekonomiczny i prawny świadczenia. Zgodnie z treścią przepisu art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.), przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w celu uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub uchylenia sporu istniejącego albo mogącego powstać. Ugoda nie kreuje zatem samoistnego, nowego przysporzenia, lecz odnosi się do istniejącego stosunku prawnego i służy jego rozliczeniu. W niniejszej sprawie wypłacona kwota pozostaje elementem wzajemnego rozliczenia stron i odpowiada świadczeniom uprzednio spełnionym przez kredytobiorców na rzecz Banku.

W konsekwencji kwota (...) zł nie może zostać potraktowana jako nowe przysporzenie majątkowe po stronie Wnioskodawcy. Jej otrzymanie nie powoduje wzrostu majątku Wnioskodawcy w sensie podatkowym, lecz oznacza jedynie częściowy zwrot środków wcześniej spełnionych na rzecz Banku w wykonaniu Umowy kredytu. Jest to zatem zwrot własnych pieniędzy Wnioskodawcy, a nie świadczenie mające charakter dochodowy.

Powyższy kierunek wykładni znajduje jednoznaczne potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 15 grudnia 2025 r., o sygn. 0115-KDWT.4011.205.2025.2.KGD, na kanwie której organ podatkowy stwierdził, że kwota zwrócona przez bank w wyniku zawarcia ugody, stanowiąca zwrot uprzednio spełnionych świadczeń z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych, nie jest dochodem podatnika, lecz zwrotem własnych środków, a tym samym nie wiąże się z koniecznością zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Analogiczne stanowisko zostało również wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lutego 2025 r., o sygn. 0115-KDIT3.4011.943.2024.2.KP, w której Organ wyraźnie zaakcentował, że pieniądze te nie stanowią przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie skutkują obowiązkiem ich wykazania dla celów podatkowych.

Zbliżone stanowisko zostało także wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 16 grudnia 2025 r., o sygn. 0115-KDWT.4011.204.2025.3.DS. charakter zwrotu środków wcześniej uiszczonych przez podatnika.

W ocenie Wnioskodawcy powyższa argumentacja znajduje pełne zastosowanie również w niniejszej sprawie. Kwota (...) zł odpowiada zwrotowi świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorców na rzecz Banku w wykonaniu Umowy kredytu i mieści się w ramach rozliczenia środków wcześniej przekazanych Bankowi. Nie stanowi zatem samodzielnego, definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, kwota (...) zł otrzymana od Banku na podstawie Ugody nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpowiada zwrotowi świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorców na rzecz Banku w wykonaniu Umowy kredytu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.