Interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.116.2026.2.IS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem (wpływ 23 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2021 r. wraz z małżonkiem sprzedała Pani mieszkanie stanowiące majątek wspólny objęty ustawową wspólnością majątkową małżeńską. Całość środków uzyskanych ze sprzedaży wpłynęła na konto Pani męża, została przeznaczona na budowę domu jednorodzinnego. Budowa zrealizowana na działce, która stanowi majątek osobisty męża (tylko on widnieje na akcie darowizny), nabyty przed zawarciem małżeństwa.

Środki ze sprzedaży mieszkania zostały w całości wydatkowane w ustawowym terminie 3 lat, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Posiada Pani na to stosowne faktury za materiały i robociznę.

Organ podatkowy powziął wątpliwość, czy Pani jako małżonka realizuje własny cel mieszkaniowy, skoro nie jest Pani współwłaścicielem działki na akcie notarialnym, na której powstał dom. Dom został zbudowany w celu zaspokojenia wspólnych potrzeb mieszkaniowych małżonków (nie posiada Pani rozdzielności majątkowej i mieszka w nim razem z synkiem).

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego

23kwietnia 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

Pytanie 1a) Kiedy (należy wskazać dokładną datę) i w jaki sposób (w drodze jakiej czynności prawnej – umowy lub zdarzenia prawnego np. kupno, spadek, darowizna, inna – jaka?) zostało nabyte mieszkanie sprzedane w 2021 r.?

Odpowiedź: Mieszkanie zostało nabyte 31 stycznia 2021 r. na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego, zawartej z deweloperem. Akt notarialny obejmował nabycie udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego oraz udziału w garażu.

Pytanie 1b) Jaki tytuł prawny przysługiwał Pani do mieszkania sprzedanego w 2021 r. (np. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, inny – jaki?)?

Odpowiedź: Mieszkanie stanowiło majątek wspólny małżonków, objęty ustawową wspólnością majątkową małżeńską. Przysługiwała Pani zatem współwłasność łączna małżeńska, wynikająca z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Pytanie 1c) Czy sprzedaż przez Panią w 2021 r. ww. mieszkania nastąpiła w nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?

Odpowiedź: Sprzedaż mieszkania w 2021 r. nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani żadnej innej działalności związanej ze sprzedażą mieszkań.

Pytanie 1d) W związku z zawarciem we wniosku informacji:

proszę o wyjaśnienie, czy prawo własności działki, na której został wybudowany dom jednorodzinny, zostało włączone do Państwa majątku wspólnego? Jeśli tak, to na podstawie jakiej umowy (np. umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską, umowy darowizny do majątku wspólnego) i kiedy? W szczególności, czy nastąpiło to w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości w 2021 r.?

Odpowiedź: W odpowiedzi na pytanie dotyczące statusu prawnego działki, na której został wybudowany dom jednorodzinny, wyjaśnia Pani, że:

1. Działka, na której powstał dom, stanowi majątek osobisty Pani męża. Została nabyta przez niego przed zawarciem małżeństwa, w drodze darowizny i tylko on widnieje w akcie darowizny.

2. Działka ta nie została włączona do majątku wspólnego małżonków. Nie była zawierana żadna umowa rozszerzająca wspólność majątkową, ani żadna umowa darowizny do majątku wspólnego.

3. Nie dokonano żadnej czynności prawnej, która zmieniałaby status prawny działki, ani przed wydatkowaniem środków, ani w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie mieszkania w 2021 r.

4. Dom został wybudowany na majątku osobistym Pani męża, natomiast nakłady na budowę pochodziły w całości z majątku wspólnego małżonków, co - zgodnie z art. 31 §1 oraz art. 33-34 KRO - oznacza, że nakłady te mają charakter wspólny, a Pani posiada roszczenie o ich zwrot.

5. Wspólnie zamieszkuje Pani w wybudowanym domu, co oznacza, że wydatkowanie środków służyło zaspokojeniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych, niezależnie od tego, że działka pozostaje majątkiem osobistym Pani męża.

6. Wskazała Pani, że nie istniał żaden obowiązek prawny, aby działka została włączona do majątku wspólnego w celu skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

Przepisy ustawy o PIT nie uzależniają prawa do ulgi od posiadania tytułu własności do gruntu, lecz od faktycznego zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

W związku z tym nie podjęto czynności zmieniających status prawny działki, ponieważ działka mogła pozostać majątkiem osobistym męża, a wydatkowanie środków z majątku wspólnego na budowę domu stanowiło realizację wspólnego celu mieszkaniowego. Była Pani przekonana, że skoro środki z majątku wspólnego zostały przeznaczone na budowę wspólnego domu, to spełnia to warunki ulgi mieszkaniowej — co potwierdza również utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych.

Pytanie

Czy wydatkowanie przez Panią - jako podatnika - środków pochodzących ze sprzedaży mieszkania stanowiącego majątek wspólny małżonków na budowę domu jednorodzinnego, zrealizowaną na działce stanowiącej majątek osobisty Pani męża, stanowi dla Pani realizację własnego celu mieszkaniowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniając Panią do skorzystania z ulgi mieszkaniowej?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie wydatkowanie przez Panią — jako podatnika - środków pochodzących ze sprzedaży mieszkania stanowiącego majątek wspólny małżonków na budowę domu jednorodzinnego, zrealizowaną na działce stanowiącej majątek osobisty Pani męża, stanowi dla Pani realizację własnego celu mieszkaniowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji uprawnia Panią to do skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

1.Podstawa prawna - art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, wolne od podatku są dochody ze sprzedaży nieruchomości, jeżeli przychód zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe podatnika, określone w art. 21 ust. 25 ustawy.

Przepisy te nie uzależniają prawa do ulgi od posiadania tytułu własności do gruntu lub budynku, lecz od faktycznego zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

2.Wydatkowanie środków z majątku wspólnego oznacza realizację Pani celu mieszkaniowego.

Środki ze sprzedaży mieszkania stanowiły majątek wspólny małżonków (art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Wydatkowanie ich na budowę domu oznacza, że nakłady te mają charakter wspólny, a Pani - jako małżonka - posiada roszczenie o zwrot nakładów na podstawie art. 33 i 34 KRO. Oznacza to, że ma Pani realny interes prawny i ekonomiczny w inwestycji, a więc wydatkowanie środków służy Pani własnemu celowi mieszkaniowemu.

3.Faktyczne zamieszkiwanie przesądza o realizacji celu mieszkaniowego.

Wspólnie zamieszkuje Pani w wybudowanym domu wraz z rodziną. Zaspokaja w nim Pani własne potrzeby mieszkaniowe, co wypełnia przesłanki art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

4.Orzecznictwo sądów administracyjnych potwierdza Pani stanowisko.

Sądy administracyjne wielokrotnie wskazywały, że podatnik realizuje własny cel mieszkaniowy nawet wtedy, gdy nieruchomość stanowi majątek osobisty współmałżonka, m.in.:

·NSA, II FSK 2620/18,

·NSA, II FSK 1242/20,

·WSA Gdańsk, I SA/Gd 110/22

Orzecznictwo to potwierdza, że brak współwłasności działki nie wyklucza prawa do ulgi mieszkaniowej.

Podsumowanie stanowiska

Wydatkowanie przez Panią środków z majątku wspólnego na budowę domu na działce stanowiącej majątek osobisty Pani męża stanowi realizację Pani własnego celu mieszkaniowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. W związku z tym przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment ich nabycia i sposób ich nabycia.

Z opisu sprawy wynika, że 31 stycznia 2021 r. wraz z mężem zakupiła Pani nieruchomość stanowiącą majątek wspólny objęty ustawową wspólnością majątkową małżeńską, która została zbyta w 2021 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, odpłatne zbycie w 2021 r. udziału w nieruchomości, nabytego przez Panią 31 stycznia 2021 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ jego odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. W przypadku gdy zbywaną nieruchomość lub jej część nabyto odpłatnie, ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia takiej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na gruncie art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:

Art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W/P) gdzie: D – dochód ze sprzedaży, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości powinna być dla celów podatkowych udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami. Jednakże ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, również wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast organ podatkowy weryfikujący możliwość skorzystania ze zwolnienia, uprawniony jest żądać od podatników przedłożenia dokumentów, z których będzie wynikało, kiedy i przez kogo wydatki zostały poniesione. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy, akt notarialny, dokumenty potwierdzające spłatę kredytu, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny potwierdzić.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych) nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 i ust. 30a ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 powołanej ustawy – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Z opisu sprawy wynika, że całość środków uzyskanych ze sprzedaży została przeznaczona na budowę domu jednorodzinnego. Budowa zrealizowana na działce, która stanowi majątek osobisty Pani męża (tylko on widnieje na akcie darowizny), nabyty przed zawarciem małżeństwa. Działka ta nie została włączona do majątku wspólnego małżonków. Nie była zawierana żadna umowa rozszerzająca wspólność majątkową, ani żadna umowa darowizny do majątku wspólnego. Nie dokonano żadnej czynności prawnej, która zmieniałaby status prawny działki, ani przed wydatkowaniem środków, ani w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie mieszkania w 2021 r.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że przychód ze sprzedaży mieszkania wydatkowany na budowę domu jednorodzinnego na działce należącej do majątku osobistego Pani męża nie będzie dla Pani stanowił wydatku na własne cele mieszkaniowe.

Powyższe wynika z faktu, że za własny budynek mieszkalny, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca w ust. 26 tego artykułu uznał budynek stanowiący własność lub współwłasność podatnika. Przez własny budynek rozumie się również niestanowiący własności lub współwłasności podatnika budynek jeżeli w okresie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy, podatnik nabędzie jego własność lub współwłasność, w sytuacji, gdy uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Dla przyznania zwolnienia, o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie, nie jest więc wystarczające poniesienie nakładów na budowę budynku mieszkalnego. Zakres zwolnienia ograniczony został do budynków, do których podatnik posiada odpowiedni tytuł prawny pozwalający na uznanie budynku mieszkalnego za własność podatnika, który poniósł nakłady na jego budowę.

Kwestię własności nieruchomości regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

W świetle zaś art. 48 tego Kodeksu:

Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są nieruchomościami, zaś budynki trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit. W myśl tej zasady, własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym.

Zatem, biorąc pod uwagę konstrukcję ww. przepisu stwierdzić należy, że budynek trwale związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową, co oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.

W związku z faktem, że budowa domu jednorodzinnego, w opisanym przez Panią stanie faktycznym, nastąpiła na gruncie należącym do majątku osobistego Pani męża – to zgodnie z cytowanymi powyżej przepisami, nie jest Pani właścicielem/współwłaścicielem tego budynku. Tym samym nie poniosła Pani wydatku, który można uznać za wydatek na budowę własnego budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d w związku z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, wydatkowanie przez Panią przychodu uzyskanego ze sprzedaży przez Panią nieruchomości nie stanowiło wydatku na własne cele mieszkaniowe. Oznacza to, że taki wydatek, w części przypadającej na Panią nie będzie uprawniał Pani do skorzystania ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Końcowo tutejszy Organ zauważa, że przeanalizował powołane przez Panią we wniosku wyroki sądów administracyjnych. Przy czym wskazać należy, że powołane orzeczenia sądów administracyjnych dotyczą indywidualnych spraw innych podmiotów oraz innych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych niż przedstawione we wniosku.

Podkreślić należy również, że orzeczenia sądów administracyjnych nie mają charakteru powszechnie obowiązującej wykładni przepisów prawa podatkowego. Stosownie do treści art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), nie są one źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego interpretację indywidualną. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.