Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.139.2026.1.DW

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z 20 marca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Dane identyfikacyjne Wnioskodawcy

Wnioskodawca – A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (NIP: (…), KRS: (…) z siedzibą w (…), ul. (…), (…) (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) - jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.; dalej: „Ustawa CIT”).

Spółka należy do międzynarodowej Grupy (…) - jednego z wiodących dystrybutorów (…) i dostawców (…) na świecie.

Połączenie z A1. sp. z o.o. - następstwo prawne

Spółka stała się następcą prawnym spółki A1. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (…), KRS (…), NIP: (…), REGON: (…), dalej: „A1”) w wyniku połączenia w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych (połączenie przez przejęcie), na podstawie Uchwały nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia (…) 2025 r. w przedmiocie połączenia ze spółką A1 oraz podwyższenia kapitału zakładowego w związku z połączeniem, zaprotokołowanej w akcie notarialnym Rep A nr (…) przez notariusza (…), Kancelaria Notarialna w (…), ul. (…).

Połączenie zostało wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu (…) 2025 r. i z tym dniem stało się skuteczne (art. 493 § 2 KSH). W wyniku połączenia, Spółka wstąpiła we wszelkie prawa i obowiązki A1, w tym w prawa i obowiązki wynikające z decyzji o wsparciu wydanych na rzecz A1, zgodnie z art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych (zasada sukcesji uniwersalnej). A1 została wyrejestrowana z KRS, a działalność typu centrum usług wspólnych, prowadzona przez A1 została wchłonięta w struktury biznesu Spółki. Połączenie było podyktowane globalnym podejściem korporacji do minimalizacji liczby spółek w krajach; równolegle w całym (…) toczyły się projekty łączenia biur, co miało miejsce również w (…) i (…). Spółka jest zatem obecnie jedynym podmiotem uprawnionym i zobowiązanym z tytułu obu decyzji o wsparciu opisanych poniżej.

O przeprowadzonym połączeniu odpowiedni zarządzający strefami (…) zostali zawiadomieni.

A1 została założona w (…) 2002 r. Początkowo podmiot ten zmieniał profil działalności od sprzedażowej do usług szkoleniowych i wspierających ówcześnie funkcjonujące w Polsce podmioty z grupy. W 2016 r. A1 została przekształcona w Centrum Usług Wspólnych (CUW), początkowo działając wyłącznie w (…).

Działalność CUW polegała na wspieraniu Grupy w procesach księgowych, sprzedażowych, obsługi przed- i posprzedażowej, kadrowych, płacowych, rekrutacyjnych, IT oraz R&D. Jedynymi odbiorcami usług spółki A1 były inne podmioty z Grupy (…) - spółka świadczyła wyłącznie usługi wewnątrzgrupowe i nie konkurowała z innymi podmiotami na rynku o klientów zewnętrznych. Typ działalności (działalność usługowa) nie wymagał szerokiego zakresu współpracy z lokalnymi kooperantami.

Usługi były refakturowane do Grupy (…) metodą koszt plus. Baza kosztowa obejmowała koszty bezpośrednie (płace, ZUS, PPK) stanowiące mniej więcej 20% ogólnej bazy kosztowej, do których dokładano koszty wynagrodzeń i narzutów, z narzutem marży od 3% do 7%. Zakład w (…) zgodnie z dokumentacją cen transferowych stosował marżę w wysokości 4,5%.

Posiadane decyzje o wsparciu

Spółka (jako następca prawny A1) prowadzi działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie dwóch decyzji o wsparciu wydanych w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1162 ze zm., dalej: „Ustawa o WNI”):

A. Decyzja o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2019 r. („DoW 1”).

Decyzja wydana przez (…), działający w imieniu Ministra Rozwoju, na rzecz A1.

Główne parametry DoW 1:

-Okres obowiązywania: 12 lat od dnia wydania (tj. od (…) 2019 r. do (…) 2031 r.).

-Lokalizacja inwestycji: nieruchomość położona w (…), obręb (…), składająca się z działek o numerach: (…), o pow. 0,5017 ha.

-Minimalne koszty kwalifikowane nowej inwestycji: (…) zł (do poniesienia do 31 grudnia 2023 r.). Kryterium ilościowe, min. (…) zł.

-Minimalne zatrudnienie: (…) nowych pracowników w terminie do 31 grudnia 2021 r., z obowiązkiem utrzymania każdego nowo utworzonego miejsca pracy przez okres 5 lat.

-Kryteria jakościowe: zobowiązanie do spełnienia 5 kryteriów (spełnienie kryterium zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz kryterium zrównoważonego rozwoju społecznego).

-Działalność objęta DoW 1 obejmuje kody PKWiU 2015: (…).

Przedmiotem inwestycji objętej DoW 1 jest utworzenie w ramach istniejącego oddziału w (…) nowego zakładu obejmującego świadczenie scentralizowanych funkcji CUW dla klientów wewnętrznych, tj. innych spółek z Grupy (…) ulokowanych w regionie (…) oraz (…).

B. Decyzja o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2020 r. („DoW 2”)

Decyzja wydana przez (…), działającą w imieniu Ministra Rozwoju, na rzecz A1.

Główne parametry DoW 2:

-Okres obowiązywania: 12 lat od dnia wydania (tj. od (…) 2020 r. do (…) 2032 r.).

-Lokalizacja inwestycji: teren działek położonych w (…), obręb (…), o nr (…) (pow. 0,3339 ha, KW (…) oraz (…) (pow. 0,3428 ha, KW (…)).

-Minimalne koszty kwalifikowane nowej inwestycji: (…) zł (do poniesienia do 31 grudnia 2023 r.).

-Maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych: (…) zł.

-Minimalne zatrudnienie: zwiększenie dotychczasowego zatrudnienia ((…) etatów) o co najmniej (…) nowych pracowników do 31 grudnia 2021 r., z utrzymaniem do 31 grudnia 2026 r.

-Kryteria jakościowe: identyczne jak w DoW 1 (5 kryteriów, łącznie 5 punktów).

-Działalność objęta: te same kody PKWiU 2015 co DoW 1: (…).

Celem inwestycji objętej DoW 2 jest zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa w (…).

Umowy z zarządzającymi obszarami

W związku z uzyskanymi decyzjami o wsparciu, A1 (której następcą prawnym jest Spółka) zawarła następujące umowy:

a)Umowa z (…) z dnia (…) 2019 r. - na czas oznaczony w Decyzji, tj. 12 lat. Roczne wynagrodzenie ryczałtowe netto: (…) zł (współczynnik 1,5% - duży przedsiębiorca),

b)Umowa z (…) z dnia (…) 2020 r. - obowiązująca do dnia (…) 2032 r. Miesięczne wynagrodzenie netto: (…) PLN (podlegające corocznej waloryzacji wskaźnikiem GUS).

Prowadzenie ewidencji rachunkowej

Spółka (uprzednio A1) prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający w szczególności możliwość ustalenia dochodu z działalności określonej w każdej z posiadanych decyzji o wsparciu, a także kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu.

System ERP Digitland (platforma Oracle)

Spółka od początku wykorzystywała do ewidencji rachunkowej system klasy ERP o nazwie Digitland, oparty na platformie bazodanowej Oracle. System ten był dedykowany do prowadzenia pełnej księgowości i posiadał wszystkie niezbędne aktualizacje. System obejmował księgę główną oraz księgi pomocnicze, w tym: moduł RMK (rozliczeń międzyokresowych kosztów), moduł środków trwałych oraz moduł kadrowo-płacowy.

Szczegółowa struktura analityki kont

System Digitland posiadał bardzo szczegółową strukturę analityczną kont. Każde konto syntetyczne Zakładowego Planu Kont (ZPK) było rozbudowane o analitykę zawierającą numer działu oraz numer pracownika. Przykładowo, konto analityczne 441-2103-00XXX oznaczało: 441 - rodzaj kosztu (np. umowy o pracę zasadnicze), 2103 - numer działu (np. dział inside sales w (…)), 00XXX - numer pracownika. Listy płac mogły mieć kilka tysięcy linii, bo każdy pracownik mógł mieć kombinacje na kontach ZPK z numerem działu i numerem pracownika.

Taka bardzo szczegółowa analityka kont z numerem działu i numerem pracownika zaszytym w strukturze analitycznej pozwalała w łatwy sposób prowadzić ewidencję kosztów dla Polskiej Strefy Inwestycji. Dekrety księgowe z modułu kadrowo-płacowego były księgowane na powyższych syntetycznych kontach ZPK w podziale na bardzo szczegółową analitykę, z oznaczeniem analitycznym LP (lista płac) w księdze głównej.

Fragment Zakładowego Planu Kont w zakresie wynagrodzeń obejmował m.in. konta: 441 - umowy o pracę zasadnicze, 442 - umowy zlecenia i dzieło oraz praca osób trzecich, 443 - premie kadry zarządczej MICP, 444 - ekwiwalenty, 445 - premie, 446 - nadgodziny, 447 - nagrody, 448 - premie roczne, 450 - pracownicze plany kapitałowe, 451 - składki ZUS.

Migracja naliczania płac do TMF (wrzesień 2023 r.)

We wrześniu 2023 r. naliczanie płac, po rocznej tranzycji i migracji danych płacowych, zostało przeniesione na zewnątrz - do spółki (…) z siedzibą w (…). (…) jest globalnym partnerem (…) w całej Europie i w każdym kraju wewnętrzne działy płacowe były stopniowo migrowane do (…). (…) pracuje na systemie Enova i przesyłał listy płac (polecenia księgowania PK) do A1 (a po fuzji - do Spółki).

W okresie wrzesień 2023 r. – kwiecień 2025 r. polecenia księgowania PK z (…) były prowadzone z taką samą analityką jak wcześniej w Digitland (441-2103-00XXX). Natomiast, od maja 2025 r. (po połączeniu spółek) zmieniono system księgowy na Oracle i polecenia księgowania (GL Journal) są wczytywane zgodnie ze strukturą syntetyczną kont Oracle. Na potrzeby weryfikacji naliczeń nadal otrzymywane są GL Journale z numerami pracowniczymi, które można łatwo połączyć z działalnością wynikającą z odpowiedniej decyzji o wsparciu.

Podsumowanie - zdolność ewidencyjna Spółki

Prowadzona przez Spółkę ewidencja rachunkowa pozwala na:

a)wyodrębnienie przychodów i kosztów związanych z działalnością prowadzoną na terenie każdego z zakładów objętych poszczególnymi decyzjami o wsparciu (zakład w (…) - DoW 1, zakład w (…) - DoW 2),

b)wyodrębnienie przychodów i kosztów związanych z działalnością zwolnioną z opodatkowania na podstawie każdej z decyzji o wsparciu z osobna,

c)wyodrębnienie przychodów i kosztów związanych z działalnością opodatkowaną na zasadach ogólnych,

d)ustalenie dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej objętej każdą z decyzji o wsparciu odrębnie,

e)dokładne ustalenie kwoty podatku niezapłaconego od dochodu zwolnionego w ramach każdej z decyzji o wsparciu, za każdy rok podatkowy.

Ewidencja jest prowadzona w sposób ciągły od momentu rozpoczęcia korzystania ze zwolnień podatkowych. Koszty wynagrodzeń, kadry i płace były zawsze prowadzone wewnętrznie z wykorzystaniem opisanej powyżej szczegółowej struktury analitycznej kont umożliwiającej identyfikację kosztów według działów i pracowników, a tym samym przypisanie ich do odpowiedniej lokalizacji objętej decyzją o wsparciu.

Niespełnienie warunków decyzji o wsparciu - kontrola i planowane uchylenie

Spółka informuje, że w toku prowadzonej działalności wystąpiły okoliczności mogące wskazywać na niespełnienie warunków określonych w obu posiadanych decyzjach o wsparciu. Jednocześnie, okoliczności wskazujące na niespełnienie warunków określonych w DoW 1 zostały potwierdzone w wyniku kontroli przeprowadzonej przez (…). Brak niespełnienia warunków w DoW 2 nie został na moment złożenia wniosku stwierdzony kontrolą przeprowadzoną przez (…).

Kontrola prowadzona przez (…) (DoW 1)

W dniu (…) 2026 r. (…) zawiadomił Spółkę o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie dotrzymania warunku określonego w pkt II ppkt 2 DoW 1, tj. warunku zatrudnienia po dniu wydania decyzji, w terminie do dnia 31 grudnia 2021 r., co najmniej (…) nowych pracowników oraz utrzymania każdego nowo utworzonego miejsca pracy przez okres 5 lat licząc od dnia jego utworzenia.

Kontrolowany okres obejmuje rok od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. Kontrola weryfikuje, czy Spółka w zakładzie objętym decyzją o wsparciu utrzymała zatrudnienie (…) etatów, dla których dwuletnie koszty pracy stanowiły pulę kosztów kwalifikowanych (warunek jest kontrolowany co roku, przy czym odnosi się do ogólnej puli etatów, nie do konkretnych osób). (…) wezwał Spółkę do złożenia oświadczenia o średniorocznym poziomie zatrudnienia w zakładzie objętym decyzją o wsparciu od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. (w etatach). Ponadto, kontrola obejmuje prowadzenie działalności na nieruchomościach wskazanych w decyzji o wsparciu, a także spełnianie kryteriów jakościowych.

Dane o zatrudnieniu w zakładzie (…) (2025 r.)

Spółka przedstawiła dane dotyczące poziomu zatrudnienia w zakładzie objętym DoW 1. Z danych tych wynika, że w niektórych miesiącach 2025 r. poziom zatrudnienia w zakładzie (…) spadał poniżej wymaganego minimum (…) etatów - w szczególności w miesiącach sierpień-październik 2025 r., kiedy średnie miesięczne zatrudnienie kształtowało się na poziomie odpowiednio (…) etatów (w zależności od przyjętej metodologii liczenia pracowników zdalnych). Średnioroczny poziom zatrudnienia w 2025 r. wynosił ok. (…) etatów (w zależności od przyjętej metodologii).

Kwestia zmiany adresu zakładu w (…)

Ponadto, w toku kontroli ujawniono, że adres prowadzenia działalności w (…) uległ zmianie z ul. (…) na ul. (…) (zmieniona została lokalizacja z tej wskazanej w DoW 1). Z uwagi na aktualne niespełnianie warunku dotyczącego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, wynikającego z DoW (…), Spółka przewiduje że zgodnie z przepisami wskazanymi w Ustawie o WNI, decyzja ta zostanie uchylona w przyszłości przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

Pytania

1.Czy w przypadku uchylenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki DoW 1, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT (w brzmieniu nadanym Nowelizacją), tj. do ustalenia kwoty podatku należnego do zapłaty jako podatku niezapłaconego od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej decyzji o wsparciu-zamiast kwoty stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w danej decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT) - w sytuacji, gdy Spółka prowadzi ewidencję rachunkową wskazaną w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, tj. w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności prowadzonej na podstawie DoW 1 oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu?

2.Czy po uprawomocnieniu się decyzji o uchyleniu DoW 1, w przypadku późniejszego uchylenia drugiej (pozostałej) decyzji o wsparciu, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy CIT jako podmiot korzystający z pomocy publicznej wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu - niezależnie od faktu, że Spółka posiadała wcześniej dwie decyzje o wsparciu?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko w zakresie Pytania nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uchylenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki DoW 1, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT (w brzmieniu nadanym Nowelizacją), tj. do ustalenia kwoty podatku należnego do zapłaty jako podatku niezapłaconego od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej decyzji o wsparciu - zamiast kwoty stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w danej decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT) - w sytuacji, gdy Spółka prowadzi ewidencję rachunkową wskazaną w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, tj. w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności prowadzonej na podstawie DoW 1 oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu.

Stanowisko w zakresie Pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, po uprawomocnieniu się decyzji o uchyleniu DoW 1, w przypadku późniejszego uchylenia drugiej (pozostałej) decyzji o wsparciu, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy CIT, jako podmiot korzystający z pomocy publicznej wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu - niezależnie od faktu, że Spółka posiadała wcześniej dwie decyzje o wsparciu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad 1.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT, wolne od podatku są dochody podatników z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w Ustawie o WNI.

Art. 17 ust. 5 Ustawy CIT stanowi, że w razie cofnięcia zezwolenia lub uchylenia decyzji o wsparciu, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia.

Kluczowy dla niniejszego wniosku art. 17 ust. 6 Ustawy CIT, w brzmieniu nadanym Nowelizacją (art. 2 pkt 3 Nowelizacji), stanowi, że kwotę podatku należnego do zapłaty stanowi:

„1) podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w cofniętym zezwoleniu albo w uchylonej decyzji o wsparciu - jeżeli podatnik korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 albo 34a:

a) wyłącznie w ramach jednego zezwolenia albo wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu, albo

b) w ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o wsparciu i jednocześnie podatnik ten prowadził ewidencję rachunkową, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności określonej w cofniętym zezwoleniu lub w uchylonej decyzji o wsparciu oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu, albo

2) kwotę w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w zezwoleniu lub w tej uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 albo 34a, w ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o wsparciu”.

Zgodnie z art. 4 Nowelizacji, przepis art. 17 ust. 6 pkt 1 Ustawy CIT w nowym brzmieniu stosuje się do decyzji o wsparciu, których uchylenie następuje po dniu 31 grudnia 2025 r. Uchylenie obu DoW posiadanych przez Spółkę nastąpi po tej dacie, a zatem nowe brzmienie art. 17 ust. 6 pkt 1 Ustawy CIT znajdzie bezpośrednio zastosowanie do sytuacji Spółki.

Przed Nowelizacją, art. 17 ust. 6 pkt 1 Ustawy CIT przewidywał możliwość zapłaty podatku niezapłaconego (tj. faktycznie wykorzystanej pomocy publicznej) wyłącznie w odniesieniu do podatników posiadających jedno zezwolenie albo jedną decyzję o wsparciu. Podatnicy posiadający więcej niż jedną DoW byli bezwarunkowo zobowiązani do zapłaty maksymalnej dopuszczalnej pomocy publicznej (pkt 2).

Nowelizacja dodała lit. b do pkt 1, umożliwiając również podatnikom posiadającym kilka DoW skorzystanie z korzystniejszego mechanizmu (tj. zapłaty wyłącznie faktycznie wykorzystanej pomocy), pod warunkiem prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności objętej uchylaną DoW oraz kwoty niezapłaconego podatku.

Aby podatnik posiadający więcej niż jedną decyzję o wsparciu mógł skorzystać z mechanizmu zapłaty podatku niezapłaconego (pkt 1 lit. b), musi spełnić jeden warunek: prowadzenie ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie (i) dochodu z działalności określonej w uchylonej decyzji o wsparciu oraz (ii) kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka prowadzi ewidencję rachunkową zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy CIT oraz ustawą o rachunkowości, która pozwala na precyzyjne wyodrębnienie dochodu zwolnionego odrębnie dla każdej DoW oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu, za każdy rok podatkowy. Ewidencja ta prowadzona jest w sposób ciągły z wykorzystaniem odrębnych kont analitycznych i centrów kosztowych dla każdej lokalizacji.

Przesłanka ewidencyjna z art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b jest zatem, zdaniem Wnioskodawcy, spełniona.

Tym samym, do ustalenia skutków uchylenia pierwszej z DoW nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT.

Stanowisko Spółki znajduje pełne potwierdzenie w uzasadnieniu projektu Nowelizacji:

„Dotychczasowa praktyka stosowania przedstawionych regulacji wskazuje, iż konieczność zwrotu maksymalnej dopuszczalnej pomocy wynikającej z uchylonej DoW lub cofniętego zezwolenia jest nieproporcjonalna i może prowadzić do niezamierzonych skutków [...]”

Dalej uzasadnienie wskazuje:

„Obowiązek zapłaty kwoty podatku znacząco wyższej niż faktyczna wartość udzielonej pomocy publicznej, z jakiej skorzystał inwestor w ramach uchylonej DoW lub cofniętego zezwolenia, może doprowadzić w skrajnych przypadkach do upadłości przedsiębiorcy”.

Ustawodawca jednoznacznie wskazał zatem, że ratio legis Nowelizacji polega na umożliwieniu podatnikom posiadającym kilka DoW zwrotu wyłącznie faktycznie wykorzystanej pomocy publicznej (a nie hipotetycznej, maksymalnej), pod warunkiem posiadania odpowiedniej ewidencji. Jak wskazano w uzasadnieniu:

„Proponowana zmiana zakłada, iż w przypadku uchylenia DoW lub cofnięcia zezwolenia, jeżeli podatnik posiada kilka DoW lub kilka zezwoleń, może on zwrócić podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w cofniętym zezwoleniu albo uchylonej DoW, pod warunkiem, że podatnik ten prowadzi ewidencję rachunkową [...] w taki sposób, aby zapewnić możliwość określenia dochodu z tej działalności oraz kwoty niezapłaconego od tego dochodu podatku”.

Spółka spełnia ten warunek, a zatem odmowa zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b byłaby sprzeczna z celem Nowelizacji.

W świetle powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że spełnia warunek prowadzenia ewidencji rachunkowej, o którym mowa w art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT, a zatem jest uprawniona do ustalenia kwoty podatku należnego do zapłaty jako podatku niezapłaconego od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej DoW 1. Art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT nie znajdzie zastosowania.

Ad 2.

Przepis art. 17 ust. 6 pkt 1 Ustawy CIT posługuje się sformułowaniem: „Jeżeli podatnik korzystał z pomocy publicznej (...) wyłącznie w ramach jednego zezwolenia albo wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu” (lit a). Kluczowe jest ustalenie, do jakiego momentu czasowego odnosi się pojęcie „korzystał z pomocy publicznej”.

Zdaniem Spółki, momentem właściwym do oceny jest moment, w którym następuje uchylenie danej decyzji o wsparciu - a ściśle - moment wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 17 ust. 5 Ustawy CIT. To w tym momencie należy ocenić, z ilu decyzji o wsparciu podatnik aktualnie korzysta. W momencie uprawomocnienia się decyzji o uchyleniu pierwszej DoW, Spółka przestaje być posiadaczem tej decyzji. Pierwsza uchylona DoW zostaje rozliczona - Spółka płaci podatek należny zgodnie z art. 17 ust. 6 pkt 1 Ustawy CIT (w trybie lit. b, jeśli uchylenie następuje, gdy Spółka posiada jeszcze dwie DoW).

Od tego momentu Spółka posiada wyłącznie jedną decyzję o wsparciu i korzysta z pomocy publicznej wyłącznie w ramach tej jednej DoW. Jeżeli następnie dojdzie do uchylenia tej pozostałej DoW, to w momencie tego uchylenia Spółka jest podatnikiem, który korzystał z pomocy publicznej „wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu” w rozumieniu art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy CIT.

Należy ponadto zauważyć, że każda decyzja o wsparciu stanowi odrębny akt administracyjny, generujący odrębne uprawnienia i obowiązki. Uchylenie każdej z decyzji jest odrębnym zdarzeniem prawnym, którego skutki podatkowe należy oceniać samodzielnie. Nie ma podstawy prawnej do „łącznego” traktowania uchylenia dwóch decyzji, jeżeli następuje ono w różnych momentach czasowych, w odrębnych postępowaniach administracyjnych.

Gdyby nawet uznać, że brzmienie przepisu nie jest jednoznaczne (z czym Spółka się nie zgadza), zastosowanie powinna znaleźć zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (art. 2a Ordynacji podatkowej). Przepisy nakładające obowiązki podatkowe nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający.

Ponadto, przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji podatników. Podatnik, który nigdy nie posiadał drugiej DoW, mógłby korzystać z art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy CIT, natomiast podatnik, który posiadał dwie DoW, z których jedna została już prawomocnie uchylona i rozliczona, nie mógłby skorzystać z tego samego przepisu - mimo identycznej sytuacji faktycznej w momencie uchylenia pozostałej DoW. Takie zróżnicowanie naruszałoby konstytucyjną zasadę równości (art. 32 Konstytucji RP) oraz zasadę sprawiedliwości podatkowej.

Dodatkowo, należy wskazać, że - zgodnie z treścią Uzasadnienia do Nowelizacji - zmiana art. 17 ust. 6 Ustawy CIT ma na celu „złagodzenie podatkowych skutków” uchylenia DoW oraz zapewnienie, że „w razie cofnięcia zezwolenia bądź uchylenia DoW podatnik zwraca wyłącznie tylko taką kwotę podatku, jaką faktycznie otrzymał w związku ze zwolnieniem”. Interpretacja, zgodnie z którą po uchyleniu pierwszej DoW podatnik „wpada” w reżim pkt 2 przy uchyleniu drugiej DoW - mimo posiadania w tym momencie wyłącznie jednej DoW - byłaby sprzeczna z tym celem, ponieważ zmuszałaby podatnika do zwrotu maksymalnej dopuszczalnej pomocy zamiast podatku faktycznie niezapłaconego.

Niezależnie od powyższej argumentacji, z daleko idącej ostrożności procesowej Wnioskodawca podnosi, że nawet gdyby tut. Organ uznał, iż dla oceny przesłanki, o której mowa w art. 17 ust. 6 pkt 1 Ustawy CIT, należy brać pod uwagę cały historyczny okres korzystania z pomocy publicznej - a zatem, że Spółka jako podmiot, który w przeszłości posiadał dwie decyzje o wsparciu, powinna być traktowana jako podatnik korzystający z pomocy publicznej w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu również na moment uchylenia drugiej (pozostałej) DoW - to okoliczność ta nie prowadzi do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT.

Wynika to z faktu, iż przepis art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT przewiduje możliwość ustalenia kwoty podatku należnego do zapłaty jako podatku niezapłaconego od dochodu osiągniętego z działalności określonej w uchylonej decyzji o wsparciu właśnie w odniesieniu do podatników, którzy korzystali z pomocy publicznej w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu - pod warunkiem, że podatnik ten prowadził ewidencję rachunkową, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności określonej w uchylonej decyzji o wsparciu oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu. Jak szczegółowo wykazano w pkt 2 niniejszego uzasadnienia (stanowisko do Pytania nr 1), Spółka warunek ten spełniała nieprzerwanie przez cały okres korzystania ze zwolnień podatkowych na podstawie obu decyzji o wsparciu.

W konsekwencji, nawet przy założeniu niekorzystnej dla Spółki wykładni przesłanki dotyczącej liczby posiadanych decyzji o wsparciu, Spółka nie jest zobowiązana do ustalenia kwoty podatku należnego do zapłaty według art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT (tj. w wysokości maksymalnej dopuszczalnej pomocy publicznej określonej w uchylonej decyzji o wsparciu). Przepis art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT znajduje bowiem zastosowanie wyłącznie wobec podatników, którzy nie spełniają warunku ewidencyjnego z pkt 1 lit. b. Spółka zaś - jak wykazano - prowadziła i prowadzi ewidencję rachunkową spełniającą ten warunek, co oznacza, że w każdym wariancie interpretacyjnym przysługuje jej prawo do rozliczenia podatku na podstawie art. 17 ust. 6 pkt 1 Ustawy CIT.

Stanowisko powyższe znajduje pełne oparcie w ratio legis Nowelizacji, co wykazano już powyżej.

W świetle powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że po uprawomocnieniu się uchylenia DoW 1, przy uchyleniu drugiej (pozostałej) DoW, Spółka jest traktowana jako podatnik korzystający z pomocy publicznej wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu, a zatem zastosowanie znajduje art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy CIT. Ewentualnie, nawet gdyby tut. Organ uznał, że Spółka powinna być traktowana jako podatnik korzystający z pomocy w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu, Spółce przysługuje prawo do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT z uwagi na spełnienie warunku ewidencyjnego. W obu wariantach interpretacyjnych kwotę podatku należnego do zapłaty stanowi podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej DoW, a nie kwota maksymalnej dopuszczalnej pomocy publicznej określonej w tej decyzji (art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT).

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się,

Należy podkreślić, że powyższe wyłączenie jest możliwe jedynie wówczas, gdy podatnik prawidłowo określi wartość przychodu podlegającego zwolnieniu oraz związanych z nim kosztów uzyskania przychodów, a to możliwe jest jedynie w przypadku prowadzenia odpowiedniej ewidencji.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,

Obowiązujące przepisy, w szczególności art. 9 ustawy o CIT, wymagają prowadzenia takiej ewidencji rachunkowej, która pozwala jednoznacznie ustalić dochód (stratę), podstawę opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy związanych z każdym ze źródeł przychodów, z których dochód podlega opodatkowaniu.

Aby podatnik mógł prawidłowo wypełnić ten obowiązek i określić wartość dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, jest obowiązany ustalić wartość dochodu podlegającego zwolnieniu, a do tego niezbędna jest odpowiednia ewidencja, z której ta wartość jednoznacznie wynika.

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,

Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 3 i 4 ustawy o WNI, podstawą do korzystania z regionalnej pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym), udzielanej zgodnie z ustawą, jest wsparcie na realizację nowej inwestycji, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, przy czym wielkość tej pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.

Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze decyzji, zwaną dalej „decyzją o wsparciu” (art. 13 ust. 1 ustawy o WNI).

Przedmiotem decyzji o wsparciu, w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI, jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Zgodnie z art. 17 ust. 1-2 ustawy o WNI,

Jak stanowi art. 22 ustawy o WNI,

Przepisy ustawy o WNI przewidują dwie odrębne procedury w zakresie zakończenia przez przedsiębiorcę prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o decyzję, tj. uchylenie oraz wygaśnięcie decyzji o wsparciu.

Uchylenie decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 2 ustawy o WNI), w odróżnieniu od jej wygaśnięcia (art. 17 ust. 5 ustawy o WNI), ma charakter sankcji za niespełnienie warunków określonych w decyzji o wsparciu.

Konsekwencje podatkowe związane ze zdarzeniem, jakim jest uchylenie decyzji o wsparciu, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, zostały uregulowane w przepisach art. 17 ust. 5-6 ustawy o CIT.

Według art. 17 ust. 5 ustawy o CIT,

Jak stanowi art. 17 ust. 6 ustawy o CIT w brzmieniu od 1 stycznia 2026 r.,

Jak stanowi art. 4 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 25 czerwca 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1022),

Nowelizacja przepisu art. 17 ust. 6 ustawy o CIT miała na celu złagodzenie podatkowych skutków zwrotu maksymalnej pomocy w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu lub cofnięcia zezwolenia.

We wprowadzonej zmianie (lit. b) przyjęto, iż w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu lub cofnięcia zezwolenia, jeżeli podatnik posiada kilka decyzji o wsparciu lub kilka zezwoleń, może on zwrócić podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w cofniętym zezwoleniu albo uchylonej decyzji o wsparciu, pod warunkiem, że podatnik ten prowadzi księgę rachunkową, zgodnie z odrębnymi przepisami, w taki sposób, aby zapewnić możliwość określenia dochodu z tej działalności oraz kwoty niezapłaconego od tego dochodu podatku. Skorzystanie z alternatywnego sposobu zwrotu podatku wymaga zatem od podatnika wyodrębnienia dochodu z cofniętego zezwolenia lub uchylonej decyzji o wsparciu, co jest możliwe jedynie w księgach rachunkowych, które zawierają wszystkie zdarzenia finansowe w sposób przejrzysty, co zapewnia prawidłowe rozliczenie zobowiązań podatkowych.

W tym miejscu wskazać należy, że zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. W związku z tym, przepisy dotyczące zwolnień podatkowych muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową i nie powinny być one przedmiotem wykładni rozszerzającej.

Ad. 1

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy w przypadku uchylenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki DoW 1, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT (w brzmieniu nadanym Nowelizacją), tj. do ustalenia kwoty podatku należnego do zapłaty jako podatku niezapłaconego od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej decyzji o wsparciu-zamiast kwoty stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w danej decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT) - w sytuacji, gdy Spółka prowadzi ewidencję rachunkową wskazaną w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, tj. w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności prowadzonej na podstawie DoW 1 oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu.

Jak wskazują Państwo w opisie sprawy, Spółka prowadzi działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie dwóch decyzji o wsparciu wydanych w oparciu o przepisy ustawy o WNI:

-Decyzja o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2019 r. („DoW 1”),

-Decyzja o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2020 r. („DoW 2”).

Spółka prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający w szczególności możliwość ustalenia dochodu z działalności określonej w każdej z posiadanych decyzji o wsparciu, a także kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu.

Prowadzona przez Spółkę ewidencja rachunkowa pozwala na:

a)wyodrębnienie przychodów i kosztów związanych z działalnością prowadzoną na terenie każdego z zakładów objętych poszczególnymi decyzjami o wsparciu (zakład w (…) - DoW 1, zakład w (…) - DoW 2),

b)wyodrębnienie przychodów i kosztów związanych z działalnością zwolnioną z opodatkowania na podstawie każdej z decyzji o wsparciu z osobna,

c)wyodrębnienie przychodów i kosztów związanych z działalnością opodatkowaną na zasadach ogólnych,

d)ustalenie dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej objętej każdą z decyzji o wsparciu odrębnie,

e)dokładne ustalenie kwoty podatku niezapłaconego od dochodu zwolnionego w ramach każdej z decyzji o wsparciu, za każdy rok podatkowy.

Ewidencja jest prowadzona w sposób ciągły od momentu rozpoczęcia korzystania ze zwolnień podatkowych.

Uwzględniając powyższe przepisy na tle powyższego opisu sprawy, należy stwierdzić, że skoro Spółka prowadziła i prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności określonej w uchylonej decyzji o wsparciu oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu z każdej posiadanej decyzji o wsparciu, jest uprawiona do zastosowania przepisu art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy o CIT.

Zatem, należy się zgodzić z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania nr 1, według którego, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uchylenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki DoW 1, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT (w brzmieniu nadanym Nowelizacją), tj. do ustalenia kwoty podatku należnego do zapłaty jako podatku niezapłaconego od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej decyzji o wsparciu - zamiast kwoty stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w danej decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 6 pkt 2 Ustawy CIT) - w sytuacji, gdy Spółka prowadzi ewidencję rachunkową wskazaną w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, tj. w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności prowadzonej na podstawie DoW 1 oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad. 2

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy po uprawomocnieniu się decyzji o uchyleniu DoW 1, w przypadku późniejszego uchylenia drugiej (pozostałej) decyzji o wsparciu, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy CIT jako podmiot korzystający z pomocy publicznej wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu - niezależnie od faktu, że Spółka posiadała wcześniej dwie decyzje o wsparciu.

Ponownie należy wskazać na brzmienie przepisu art. 17 ust. 6 ustawy o CIT w brzmieniu od 1 stycznia 2026 r., zgodnie z którym,

Powyższy przepis wskazuje, iż w sytuacji, gdy dany podmiot posiadał dwie decyzje o wsparciu, zastosowanie znajdzie pkt 1 lit b. ww. przepisu, a nie jak Państwo wskazują pkt 1 lit. a.

Na powyższe wskazuje użycie przez ustawodawcę słowa „korzystał”, co implikuje, że należy brać pod uwagę cały okres korzystania z pomocy publicznej.

Skoro racjonalny ustawodawca w analizowanym przepisie użył sformułowania „korzystał z pomocy publicznej” a nie innego sformułowania wskazującego na bieżący i aktualny stan korzystania z pomocy publicznej, to niewątpliwie użycie takiego określenia jest zabiegiem świadomym i celowym.

Jeszcze raz wskazać należy, że zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. W związku z tym, przepisy dotyczące zwolnień podatkowych muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową i nie powinny być one przedmiotem wykładni rozszerzającej.

Stanowisko to zgodne jest z wypracowanym przez orzecznictwo i utrwalonym już poglądem, że przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg i zwolnień podatkowych - jako odstępstwo od sformułowanej w art. 84 Konstytucji RP zasady równości i powszechności opodatkowania - powinny być interpretowane ściśle. Wykładnia przepisów zawierających takie normy winna być precyzyjna, aby mogła doprowadzić do prawidłowego jej odczytania, wykluczone jest dokonywanie wykładni rozszerzającej, czy zawężającej mogącej spowodować skutki o charakterze prawotwórczym, przy czym organy podatkowe obowiązane są do stosowania przepisów prawa, zaś sądy do badania poprawności realizowania tego procesu (por. wyrok WSA w Gdańsku z 8 lipca 2014 r., I SA/Gd 538/14; wyrok NSA z 25 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 94/12).

Zauważyć jednak należy, iż skoro prowadzą Państwo ewidencję spełniającą warunki określone w art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, to w Państwa sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 2 ustawy o CIT, według którego kwota podatku należnego do zapłaty stanowi kwotę w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w decyzji o wsparciu.

W istocie po uprawomocnieniu się decyzji o uchyleniu DoW 1, w przypadku późniejszego uchylenia drugiej (pozostałej) decyzji o wsparciu, zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, według którego kwota podatku należnego do zapłaty stanowi podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej decyzji o wsparciu.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, według którego, zdaniem Wnioskodawcy, po uprawomocnieniu się decyzji o uchyleniu DoW 1, w przypadku późniejszego uchylenia drugiej (pozostałej) decyzji o wsparciu, Spółka będzie uprawniona do zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy CIT, jako podmiot korzystający z pomocy publicznej wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu - niezależnie od faktu, że Spółka posiadała wcześniej dwie decyzje o wsparciu, w części dotyczącej:

- zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. a - jest nieprawidłowe,

- zastosowania art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.