Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-1.4012.48.2026.2.SK
W przypadku dostawy nieruchomości w trybie egzekucji sądowej, dokonanej przez dłużnika będącego podatnikiem VAT, transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Ustalona przez biegłego wartość nieruchomości stanowi kwotę brutto, niepowiększoną o podatek.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług (…) jest prawidłowe w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości w trybie egzekucji sądowej oraz nieprawidłowe w zakresie powiększenia o należny podatek VAT ustalonej przez biegłego sądowego kwoty oszacowania nieruchomości.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy nieruchomości – działek nr 1 i 2 z budynkiem dokonanej w trybie egzekucji sądowej oraz zawarcia podatku w kwocie oszacowania nieruchomości dokonanej przez biegłego.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 marca 2026 r. (data wpływu 9 marca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W toku czynności egzekucyjnych na podstawie art. 923 k.p.c. dokonano wszczęcia egzekucji z nieruchomości oznaczonej nr KW (...). Nieruchomość położona ul. (…) w (…) gm. (…), działki nr 1 i 2.
Powierzchnia nieruchomości: 4469 m2, na nieruchomości znajduje się budynek restauracyjno - hotelowy o pow. zabudowy 726 m2 i pow. użytkowej 1 086,31 m2. Budynek (zgodnie z informacją z PINB) został wzniesiony na podstawie decyzji z 18 lipca 2008 r. wydanej przez Starostę (…) i zatwierdziła zamienny projekt budowlany budynku mieszkalnego na restaurację i usługi hotelarskie wraz z jego rozbudową polegającą na zmianie stropu i podciągu oraz na podstawie decyzji z 11 czerwca 2007 r. wydanej przez ten sam organ, na mocy której wydano decyzję na pozwolenie zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na restaurację i usługi hotelarskie wraz z jego rozbudową wraz z infrastrukturą techniczną (instalacje wewnętrzne: wody, kanalizacji, gazowa, mechaniczne i elektryczna) oraz parking. W dniu 6 lipca 2009 r. wydano decyzję przez Starostwo pozwalającą na użytkowanie części parteru budynku restauracyjnego z częścią hotelową, tj. części restauracyjnej z wyłączeniem sali bankietowej, usytuowanej na działkach nr 1 i 2 - na tej podstawie biegły stwierdził, że budynek nie posiada pozwolenia na użytkowanie w całości. Z informacji uzyskanych z Internetu można wywnioskować, że w obiekcie odbywały się imprezy okolicznościowe, przyjęcia weselne na ok 100-200 osób.
Budynek restauracyjno-hotelowy został wzniesiony jako, rozbudowa/przebudowa (...). Zachowane zostały ściany (...). Zrealizowany został zgodnie z pozwoleniami z 2007 i 2009 roku, a w 2009 roku częściowo zgłoszony do użytkowania. Na podstawie informacji z internetu oraz aktualnej strony internetowej obiektu można wywnioskować, że nadal odbywają się w budynku imprezy okolicznościowe. Na terenie obiektu widnieje baner z reklamą organizacji przyjęć. Wobec tych informacji przyjąć należy, że parter budynku był w pełni wykończony, wyposażony i użytkowany.
Jest to budynek parterowy z poddaszem użytkowym. Zgodnie z projektem posiada on główne wejście w części środkowej oraz dwa skrzydła. W jednym mieści się sala restauracyjna, w drugim barowa. W części środkowej i w jednym ze skrzydeł zlokalizowana jest kuchnia z zapleczem. Na poddaszu zaprojektowane są pokoje hotelowe z łazienkami.
Brak jakiegokolwiek kontaktu z właścicielami budynku. Dłużnicy nie reagują na wezwania komornika, nieobecni podczas czynności przeprowadzanych przez organ egzekucyjny.
Komornik nie posiada innych informacji i dokumentów dotyczących zajętego prawa, które pozwoliłyby ustalić czy możliwe jest zastosowanie zwolnienia od podatku przy ewentualnej dostawie towarów dokonanej w trybie egzekucji sądowej.
W myśl art. 43 ust. 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18 nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o których mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione. Z uwagi na powyższe istnieje konieczność zwrócenia się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o udzielenie interpretacji, czy ewentualna dostawa towarów w postaci ww. prawa dokonana w trybie egzekucji sądowej powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług oraz w przypadku twierdzącej odpowiedzi na powyższe pytanie, jaka będzie prawidłowa stawka podatku VAT, oraz czy podatek ustalony we właściwej stawce należy doliczyć do kwoty oszacowania nieruchomości, czy też jest On zawarty w kwocie oszacowania nieruchomości dokonanej przez biegłego.
Komornik w tym miejscu wskazuje ponownie, że w efekcie wielu wezwań dłużnika przez organ egzekucyjny, szeregu zapytań mających na celu ustalenie VAT, brak jakiegokolwiek kontaktu z dłużnikiem, (co skutkowało koniecznością powołania kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu dłużnika) wskazuje, że organ egzekucyjny nie ustalił czy nabycie nieruchomości nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu/zwolnieniu właściwą stawką podatku, oraz nie ustalono czy nabycie nieruchomości tj. transakcję udokumentowano fakturą oraz:
- nie ustalono czy dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości;
- nie ustalono czy nieruchomość była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej;
- nie ustalono czy dłużnicy/spółka w ciągu ostatnich dwóch lat ponosili w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym jakiekolwiek wydatki na ulepszenie nieruchomości.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…), Kancelaria Komornicza nr (…) w nawiązaniu do wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2026 r. wskazuje, że z uwagi na brak informacji i dokumentów dotyczących zajętego prawa, brak jest możliwości ustalenia przez organ egzekucyjny czy jest możliwe zwolnienie od podatku VAT.
Wszelkie działania mające na celu dokonanie ustaleń w zakresie VAT, które zostały podjęte przez Komornika Sądowego okazały się bezskuteczne.
Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że wszelkie, podjęte przez organ czynności zostały stosownie udokumentowane, tj. przeprowadzono szereg czynności terenowych m.in. w dniu 16 listopada 2021 r., 12 lipca 2023 r. oraz inne. Zgodnie z art. 809 k.p.c. Komornik stwierdza każdą czynność egzekucyjną protokołem.
Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że wielokrotnie wzywano pisemnie dłużników do udzielenia informacji w zakresie prowadzonej egzekucji z nieruchomości tj. oznaczonej nr KW (…), tj. wskazania:
1. Kiedy dłużnicy nabyli nieruchomość (w dalszej części wezwania nieruchomość rozumiana jest jako nieruchomość składająca się z działek nr 1 i 2, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr (…))?
2. Czy nabycie nieruchomości przez Dłużników było udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku?
3. Czy w momencie nabycia i obecnie Dłużnicy (lub jeden z nich) byli/są czynnym podatnikiem podatku VAT, prowadzącymi działalność gospodarczą (Jeśli tak, należy wskazać czy oboje/ jeden z nich - który? Co było/jest przedmiotem prowadzonej działalności? Czy była/jest to działalność opodatkowana podatkiem VAT czy zwolniona z podatku)?
4. W jakim celu Dłużnicy nabyli nieruchomość (w celach osobistych czy w celu prowadzenia działalności gospodarczej)?
5. Czy nieruchomość była w momencie nabycia zabudowana budynkiem restauracyjno-hotelowym oraz parkingiem. Jeśli nie to kto i kiedy wzniósł na nieruchomości budynek restauracyjno-hotelowy oraz parking (Dłużnicy, osoba trzecia)? Czy parking usytułowany jest na obu działkach wchodzących w skład nieruchomości (nr 1 i 2) czy na jednej z nich (ewentualnie - na której)?
6. Czy Dłużnikom przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości, bądź wybudowania budynku restauracyjno-hotelowego oraz parkingu i czy z tego prawa skorzystali?
7. Na rzecz kogo (Dłużników/osoby trzeciej) została wydana 6 lipca 2009 r. decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie części parteru budynku restauracyjnego z częścią hotelową?
8. Kto (Dłużnicy/osoba trzecia) organizował w obiekcie imprezy okolicznościowe?
9. Czy budynek restauracyjno-hotelowy oraz parking usytuowane na nieruchomości zostały oddane w użytkowanie pierwszemu użytkownikowi lub rozpoczęto ich użytkowanie na własne potrzeby po ich wybudowaniu. Jeśli tak kiedy miało to miejsce?
10. Czy nieruchomość zabudowana budynkiem restauracyjno-hotelowym oraz parkingiem była/jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, bądź umowy o podobnym charakterze, a jeżeli tak to:
a) na jaki okres te umowy zostały zawarte (od - do);
b) kto był stroną zawartych umów - Dłużnicy/jeden z Dłużników;
c) czy umowa/umowy miały charakter odpłatny, czy nieodpłatny;
d) czy z tytułu zawartej umowy/umów odprowadzano podatki, jeżeli tak, kto je odprowadzał, tj. czy ww. Dłużnicy (każdy odrębnie, jeden z nich) czy inne podmioty?
11. Czy w okresie 2 lat poprzedzających sprzedaż nieruchomości Dłużnicy (lub jeden z nich) ponieśli/poniosą nakłady na ulepszenie ww. budynku restauracyjno- hotelowego oraz parkingu, stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym?
12. Jeżeli Dłużnicy (lub jeden z nich) ponieśli wydatki na ulepszenie budynku restauracyjno-hotelowego oraz parkingu, które stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej, to czy po poniesieniu tych nakładów budynek/parking były oddane do użytkowania W jaki sposób Dłużnicy wykorzystywali ten obiekt po ulepszeniu, tj. czy do działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT, wyłącznie zwolnionej z podatku), czy na własne potrzeby. Czy od tego ulepszenia Dłużnikom przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
Na żadne z powyższych pytań, dłużnik nie udzielił stosownych odpowiedzi. Każde wezwanie organu egzekucyjnego, które miało na celu ustalenie powyższych kwestii, pozostawało bez odpowiedzi w związku z czym Komornik Sądowy nie jest w stanie dokonać stosownych ustaleń a tym samym podjąć czynności mających na celu ustalenie czy od ewentualnej sprzedaży w drodze licytacji, należy odprowadzić podatek VAT oraz w jakiej wysokości.
Każda czynność Komornika Sądowego jest dokładnie dokumentowana, czy to w postaci protokołu z czynności terenowych sporządzonych w oparciu o art. 809 k.p.c., czy też wezwań do stawienia się w kancelarii celem ustalenia powyższych informacji, bądź pisemnego ustosunkowania się do tychże wezwań.
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) dołożyła wszelkich możliwych starań celem ustalenia, czy jest możliwe zwolnienie od podatku VAT w zakresie zajętego prawa.
Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że wszelkie czynności zostały udokumentowane, a dowód z działań znajduje się w aktach sprawy (…), które organ egzekucyjny ma obowiązek prowadzić.
Reasumując Wnioskodawca wskazuje, że wszelkie podjęte czynności w sprawie (…) potwierdzają brak możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika.
Pytanie
Czy ewentualna dostawa towarów w postaci wyżej oznaczonego prawa dokonana w trybie egzekucji sądowej powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług oraz czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, jaka będzie prawidłowa stawka podatku VAT oraz czy podatek ustalony we właściwej stawce należy doliczyć do kwoty oszacowania nieruchomości, czy też jest on zawarty w kwocie oszacowania nieruchomości dokonanej przez biegłego?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem wnioskodawcy w myśl art. 43 ust. 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dostawa towarów w postaci ww. opisanego prawa, dokonana w toku egzekucji sądowej winna być opodatkowania podatkiem VAT z zastosowanej stawki podstawowej, która obecnie wynosi 23%.
W ocenie Komornika ustalona przez biegłego sądowego kwota oszacowania zajętego prawa jest kwotą netto, do której należy dodać należny podatek od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, 1492 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 41) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), w myśl którego:
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z opisu sprawy wynika, że w toku czynności egzekucyjnych dokonano wszczęcia egzekucji z nieruchomości, którą stanowią działki gruntu o nr ew. 1 i 2. Nieruchomość zabudowana jest budynkiem restauracyjno-hotelowym. Jest to budynek parterowy z poddaszem użytkowym. W obiekcie odbywały się imprezy okolicznościowe, przyjęcia weselne. Na terenie obiektu widnieje baner z reklamą organizacji przyjęć.
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czydostawa prawa własności nieruchomości dokonana w trybie egzekucji sądowej powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług oraz w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy podatek ustalony we właściwej stawce należy doliczyć do kwoty oszacowania nieruchomości, czy też jest on zawarty w kwocie oszacowania nieruchomości dokonanej przez biegłego.
Mając na uwadze powyższy opis sprawy stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej Dłużnika. Zatem przy dostawie ww. nieruchomości Dłużnik występuje jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
W konsekwencji, dostawa ww. nieruchomości w trybie egzekucji sądowej jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. art. 43 ustawy.
I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Według art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a)wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przenalizować możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
1.towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości i ruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.
Zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
W przedmiotowej sprawie przedstawiony opis stanu faktycznego nie pozwala ustalić, czy sprzedaż w drodze egzekucji komorniczej prawa własności działek gruntu nr 1 i 2 wraz z budynkiem posadowionym na tej działce korzysta ze zwolnień od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a ustawy, gdyż brak jest informacji niezbędnych do jednoznacznego dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów. Przy czym, jak wynika z opisu sprawy, brak informacji jest wynikiem podjętych przez Panią udokumentowanych działań potwierdzających brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od Dłużnika.
W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy poprzez przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a ustawy nie są spełnione, o ile podjęte przez Panią udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku.
Zaznaczyć jednak należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Panią nie była przedmiotem interpretacji.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości (działek nr 1 i 2 z budynkiem) powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki.
Pani stanowisko w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości jest prawidłowe.
Pani wątpliwości dotyczą również kwestii, czy podatek ustalony we właściwej stawce należy doliczyć do kwoty oszacowania nieruchomości, czy też jest on zawarty w kwocie oszacowania nieruchomości dokonanej przez biegłego.
Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Według art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy:
Podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.
Wobec tego podstawą opodatkowania jest co do zasady wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy. Jednocześnie – zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy – podstawa opodatkowania obejmuje również wszelkie należności związane z zapłatą – w tym podatki i inne opłaty, z wyjątkiem kwoty podatku.
Zatem jeżeli wartość nieruchomości ustalona przez rzeczoznawcę stanowi kwotę obejmującą całość świadczenia należnego od nabywcy, to należy ją uznać za podstawę opodatkowania po pomniejszeniu o kwotę należnego podatku od towarów i usług.
Tym samym, ustalona przez biegłego sądowego kwota oszacowania nieruchomości nie powinna być przez Panią powiększona o należny podatek VAT.
Pani stanowisko w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w części dotyczącej opodatkowania dostawy w trybie egzekucji sądowej prawa własności działek gruntu nr 1 i 2 wraz z budynkiem oraz w części dotyczącejpowiększenia o należny podatek VAT ustalonej przez biegłego sądowego kwoty oszacowania nieruchomości. Natomiast w części dotyczącej ustalenia jaka stawka podatku VAT jest właściwa dla dostawy nieruchomości zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
