Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.212.2026.3.WH

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług logopedycznych. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 10 kwietnia 2026 r. (wpływ 10 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A.B. (dalej: Wnioskodawczyni) prowadzi od 1 sierpnia 2016 r. działalność gospodarczą pod firmą (...). (dalej: działalność gospodarcza) na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawczyni posiada rezydencję podatkową w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Przedmiotem działalności Wnioskodawczyni jest pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Wnioskodawczyni nie prowadzi badań naukowych, nie ma zakładów za granicą. Działalność nie jest wpisana do rejestru podmiotów leczniczych. Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT i korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni ukończyła w 2012 roku studia magisterskie na kierunku pedagogika na Uniwersytecie (…), a następnie na Uniwersytecie (…) ukończyła podyplomowe studia w zakresie logopedii klinicznej (rok 2014) oraz w zakresie neurologopedii klinicznej z wczesną interwencją logopedyczną (rok 2017) i tym samym posiada uprawnienia logopedy.

W ramach swojej indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zajmuje się świadczeniem usług w zakresie zajęć logopedycznych, edukacyjno-terapeutycznych oraz zabiegach logopedycznych stymulujących rozwój aparatu mowy. Przeprowadza konsultacje logopedyczne, bada i ocenia rozwój mowy u dzieci i dorosłych, uczy poprawnej techniki oddychania, połykania, żucia i gryzienia, wykonuje masaż logopedyczny, a także prowadzi ćwiczenia narządów artykulacyjnych, ćwiczenia dykcji, wyrazistości tempa mówienia oraz prowadzi terapię zaburzeń mowy takich jak m.in. sygmatyzm (seplenienie), jąkanie, Opóźniony Rozwój Mowy (ORM) czy afazja i dysfazja.

Celem zajęć logopedycznych jest rozwijanie mowy i umożliwienie komunikowania się z otoczeniem poprzez poprawę funkcjonowania aparatu mowy. Zabiegi logopedyczne mają na celu pobudzenie tkanki do pracy oraz wzmocnienie mięśni poprzez stymulację ich skurczu i rozkurczu dzięki elektrostymulacji twarzy, języka i podniebienia. Celem zajęć edukacyjno-terapeutycznych jest diagnozowanie zaburzeń mowy, profilaktyczne prowadzenie specjalistycznych ćwiczeń i działań wspierających prawidłową wymowę i rozwój oraz działania terapeutyczne wspierające prawidłowy rozwój mowy, komunikację oraz korygowanie zaburzeń artykulacyjnych i językowych.

Wszystkie powyższe usługi świadczone są przez Wnioskodawczynię i jej zdaniem czynności te mieszczą się w ramach profilaktyki medycznej, bowiem służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

W zdecydowanej większości odbiorcami usług świadczonych przez Wnioskodawczynię są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, ale również fundacje będące płatnikami zajęć dla swoich podopiecznych oraz podmioty gospodarcze prowadzące zazwyczaj indywidualną działalność gospodarczą.

W związku ze wskazaną powyżej działalnością Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia wynikającego z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT (dalej: ustawa o VAT) i niniejszym wnioskiem chciała potwierdzić prawidłowość swojego stanowiska.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym usługi wykonywane przez Wnioskodawczynię, tj. osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe logopedy – zarówno w stanie faktycznym, jak i zdarzeniu przyszłym, podlegają zwolnieniu od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a)lekarza i lekarza dentysty;

b)pielęgniarki i położnej;

c)medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,

d)psychologa.

Analiza przedmiotowego przepisu wskazuje, iż ze zwolnienia od podatku VAT usług w zakresie opieki medycznej korzystają usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone przez określonych przedstawicieli zawodów medycznych. Oznacza to, że ze zwolnienia z podatku VAT korzystają tylko świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu przez określone osoby (podmioty).

Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej - (dalej: udl) definiuje osobę wykonującą zawód medyczny jako osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Natomiast art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy, o działalności leczniczej mówi, że świadczenie zdrowotne oznacza działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.

W orzecznictwie podkreśla się, że dla zastosowania zwolnienia z podatku VAT usług świadczonych przez logopedów kluczowy jest cel terapeutyczny świadczenia, czyli działanie zmierzające do poprawy zdrowia pacjenta.

Potwierdził to m.in. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach dotyczących zwolnień medycznych w VAT, wskazując, że opieką medyczną są świadczenia mające na celu diagnozowanie, leczenie oraz zapobieganie chorobom lub zaburzeniom zdrowia. Taką funkcję spełnia terapia logopedyczna, ponieważ polega na leczeniu zaburzeń komunikacji oraz rehabilitacji funkcji mowy. Stanowi ona formę rehabilitacji medycznej, ponieważ jej celem jest przywrócenie prawidłowych funkcji organizmu, takich jak: mowa, oddychanie, połykanie, komunikacja.

Rehabilitacja tych funkcji następuje m.in. u pacjentów po udarach, urazach mózgu czy w zaburzeniach rozwojowych.

Usługi logopedy obejmują:

• diagnozę czyli ocenę stanu mowy, języka, głosu i komunikacji pacjenta, podczas której diagnozuje się takie zaburzenia jak wady wymowy, jąkanie, opóźniony rozwój mowy, afazję, dysleksję, zaburzenia mowy wynikające z uszkodzeń neurologicznych (np. po udarach);
• profilaktykę czyli zapobieganie wadom wymowy poprzez odpowiednie ćwiczenia i stymulację mowy u dzieci, edukacja rodziców w zakresie wspierania prawidłowego rozwoju mowy dziecka;
• terapię czyli prowadzenie ćwiczeń mających na celu poprawę artykulacji, wymowy, płynności mowy, a także naukę prawidłowego oddychania i modulacji głosu;
• rehabilitację po zaburzeniach neurologicznych czyli praca z pacjentami po udarach, urazach mózgu, z afazją lub innymi zaburzeniami komunikacyjnymi wynikającymi z problemów neurologicznych;
• wspieranie rozwoju językowego czyli praca z dziećmi z opóźnionym rozwojem mowy lub problemami w nabywaniu języka (np. trudności w nauce czytania i pisania), co potwierdza, że usługi wykonywane przez logopedę spełniają przesłanki profilaktyki medycznej, gdyż służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Ponadto wartym odnotowania jest fakt, że świadczenia logopedyczne funkcjonują w systemie publicznej ochrony zdrowia i mogą być finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia w ramach świadczeń z zakresu rehabilitacji lub opieki specjalistycznej. Fakt, że świadczenia te są elementem systemu ochrony zdrowia, potwierdza ich medyczny charakter.

Odnosząc się zatem do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej wykonywanie zawodu logopedy wymaga posiadania specjalistycznych kwalifikacji zawodowych, uzyskiwanych w toku studiów wyż-szych oraz kształcenia podyplomowego z zakresu logopedii. Studia te prowadzą uczelnie wyższe zgodnie z przepisami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dn. 20 lipca 2018 r. Program kształcenia logopedy obejmuje m. in. wiedzę z zakresu anatomii i fizjologii narządów mowy, neurologię i neuropsychologię, diagnozę zaburzeń mowy, metody terapii logopedycznej czy praktyki kliniczne, co potwierdza fachowy charakter kwalifikacji niezbędnych do udzielania świadczeń zdrowotnych. Tak szeroki zakres wiedzy medycznej i terapeutycznej również potwierdza specjalistyczny charakter zawodu medycznego.

W ocenie Wnioskodawczyni działalność wykonywana przez logopedę stanowi wykonywanie zawodu medycznego, gdyż zgodnie cytowanym powyżej art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 10 ustawy o działalności leczniczej czynności wykonywane przez logopedę, tj. osobę legitymującą się posiadaniem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, której wykonywane czynności polegają w szczególności na diagnozowaniu zaburzeń mowy i komunikacji, prowadzeniu terapii logopedycznej oraz rehabilitacji funkcji związanych z mową, oddychaniem i połykaniem, czyli na działaniach mających na celu przywracanie lub poprawę zdrowia pacjentów, w szczególności w przypadkach zaburzeń rozwojowych, neurologicznych lub pourazowych, tj. na działaniach służących zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Mając na uwadze powyższe, wyraźnie widać, iż czynności wykonywanie przez Wnioskodawczynię, tj. osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe logopedy, podlegają zwolnieniu od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy :

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Z powyższej regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

• przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
• przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym.

Analiza powołanych wyżej przepisów pozwala stwierdzić, że w rozpatrywanym przypadku nie zostały spełnione przesłanki o charakterze podmiotowym, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, gdyż z okoliczności sprawy wynika, że nie posiada Pani statusu podmiotu leczniczego.

W konsekwencji, świadczone usługi nie korzystają/nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

• przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
• przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.

Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:

Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Ponadto w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że:

Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:

Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z tego zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia.

Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

Z kolei zachowywać oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie, a także ochraniać.

Natomiast ratowanie to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie lub w trudnej sytuacji.

Interpretując termin poprawa zdrowia, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia przywracanie zdrowia, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim było poprzednio.

Należy także zauważyć, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.

W kwestii ww. zwolnienia na podstawie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:

Trybunał wyjaśnił, że:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej. Wobec powyższego przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156).

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:

Z kolei jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej:

W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...). na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przedmiotem Pani działalności jest pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana. Działalność nie jest wpisana do rejestru podmiotów leczniczych. Nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT i korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. Ukończyła Pani studia magisterskie na kierunku pedagogika na Uniwersytecie (...), a następnie na Uniwersytecie (...) ukończyła Pani podyplomowe studia w zakresie logopedii klinicznej oraz w zakresie neurologopedii klinicznej z wczesną interwencją logopedyczną i tym samym posiada uprawnienia logopedy. W ramach indywidualnej działalności gospodarczej zajmuje się Pani świadczeniem usług w zakresie zajęć logopedycznych, edukacyjno-terapeutycznych oraz zabiegach logopedycznych stymulujących rozwój aparatu mowy. Przeprowadza Pani konsultacje logopedyczne, bada i ocenia rozwój mowy u dzieci i dorosłych, uczy poprawnej techniki oddychania, połykania, żucia i gryzienia, wykonuje masaż logopedyczny, a także prowadzi ćwiczenia narządów artykulacyjnych, ćwiczenia dykcji, wyrazistości tempa mówienia oraz prowadzi terapię zaburzeń mowy takich jak m.in. sygmatyzm (seplenienie), jąkanie, Opóźniony Rozwój Mowy (ORM) czy afazja i dysfazja.

Pani wątpliwości dotyczą tego, czy usługi wykonywane przez Panią, tj. osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe logopedy podlegają zwolnieniu od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Jak wskazano powyżej, prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług nakłada na podatników obowiązek spełnienia zarówno przedmiotowej, jak i podmiotowej przesłanki, należy więc zbadać, czy w przypadku opisanym w złożonym wniosku wypełniono ww. warunki.

Zwolnieniu od podatku podlegają więc usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, wykonywane przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, biorący pod uwagę formę organizacyjną podmiotu (art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy) lub wykształcenie zawodowe osób je wykonujących, tj. świadczeń wykonywanych przez lekarza, lekarza dentystę, pielęgniarkę, położną, psychologa lub osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej (art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy).

Rozpatrując kwestię zwolnienia od podatku świadczonych przez Panią usług logopedy należy dokonać oceny, czy usługi te ze względu na swój cel mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Wskazała Pani, że celem zajęć logopedycznych jest rozwijanie mowy i umożliwienie komunikowania się z otoczeniem poprzez poprawę funkcjonowania aparatu mowy. Zabiegi logopedyczne mają na celu pobudzenie tkanki do pracy oraz wzmocnienie mięśni poprzez stymulację ich skurczu i rozkurczu dzięki elektrostymulacji twarzy, języka i podniebienia. Celem zajęć edukacyjno-terapeutycznych jest diagnozowanie zaburzeń mowy, profilaktyczne prowadzenie specjalistycznych ćwiczeń i działań wspierających prawidłową wymowę i rozwój oraz działania terapeutyczne wspierające prawidłowy rozwój mowy, komunikację oraz korygowanie zaburzeń artykulacyjnych i językowych.

A zatem w świetle powyższych informacji należy stwierdzić, że świadczone usługi logopedycznesą/będą usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zatem pierwszy warunek warunkujący zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy (warunek przedmiotowy) został/zostanie spełniony.

Zbadać należy zatem, czy spełniony jest/będzie także drugi warunek do zastosowania zwolnienia, tj. przesłanka podmiotowa, a więc, czy legitymuje się Pani nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, a tym samym, czy wykonuje Pani zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej.

Zauważyć należy, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy odpowiada zakresowi zwolnienia wynikającego z powołanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Z przepisu tego wynika, że osoba wykonująca zawód medyczny, to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku. Zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Należy wskazać, że zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, dotyczy to w szczególności zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz psychologów).

Należy zauważyć, że w załączniku do Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534) zawód logopedy został wymieniony w grupie 229 „Inni specjaliści ochrony zdrowia” (logopeda – 229402).

Zgodnie natomiast z poz. 81 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. z 2023 r. poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla logopedy to:

• rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii na kierunku przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, nauki o zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra;
• rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra;
• ukończenie studiów i uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii;
• rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów na kierunku albo w specjalności logopedia, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra;
• rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii;
• rozpoczęcie przed dniem 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii.

Zawód logopedy nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych. Natomiast ww. rozporządzenie określa m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, które wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie logopedii jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Wskazała Pani, że ukończyła studia magisterskie na kierunku pedagogika na Uniwersytecie (…), a następnie na Uniwersytecie (…) ukończyła Pani podyplomowe studia w zakresie logopedii klinicznej oraz w zakresie neurologopedii klinicznej z wczesną interwencją logopedyczną i tym samym posiada Pani uprawnienia logopedy.

Zatem w analizowanej sprawie spełniona została/zostanie przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy względem świadczonych przez Panią usług.

W konsekwencji, skoro świadczone przez Panią usługi logopedyczne służą/będą służyły profilaktyce, zachowaniu i poprawie zdrowia pacjentów, jak również realizowane są/będą w ramach wykonywania zawodu medycznego - logopedę, a więc przez osobę, która legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny – to tym samym spełnione są wszystkie przesłanki (zarówno podmiotowa, jak i przedmiotowa) warunkujące możliwość skorzystania przez Panią ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

W rezultacie, świadczone przez Panią, jako logopedę ww. usługi logopedyczne korzystają/będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Tym samym Pani stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.